Tibetan
་ཡོད་པ་ལ་གཟིགས་ནས། ཕྱག་སྣ་ལྦ་བ་ཅན་གྱིས་དྲངས། དཔོན་སློབ་གོ་མ་ལོག་པ་བཟང་གསུངས་པས་མོས་གུས་ཆེན་པོ་ཐོབ། ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའང་ནོད། དམ་པའི་ཞལ་ནས་སྒྲོ་ཕུག་པ་ལ་འདི་བསྟན་པའི་སྤྱི་དཔལ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་དབུགས་འབྱིན་མཛད། ཡང་རེ་ཞིག་ན་ཕྱག་རྡོར་གྱི་བྲིས་སྐུ་བྱེད་པའི་བྲི་བཀོད་ཀྱི་ཚེ། ལྷ་བྲིས་པ་ལ་ཁྱེད་རང་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་བྲིས་ཞེས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྐུ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དུ་མའི་སྒོ་ནས་དཔལ་གསང་བའི་བདག་པོ་བྱང་ཕྱོཊ་ཀྱི་རྒྱུད་འདིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ལ་བྱོན་ནོ་ཞེས་གྲགས། སྤྱིར་གདུལ་བྱའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ལ། ཁྱད་པར་སློབ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་གྲྭ་ས་འཛིན་ཅིང་བསྟན་པ་སྐྱོང་བ་གདུགས་ཐོགས་པ་སྟོང་ཐོན་པས་རིང་མོའི་མཐར་ཡང་འཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། སྒྲོ་ཕུག་ཏུ་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་ཤིག་ཆོས་ཁྲི་རྒྱབ་ཡོལ་མེད་པ་གཅིག་ལ་བཞུགས་ཏེ་མཐའ་བསྐོར་ཐམས་ཅད་གྲྭ་པས་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཞལ་ཐལ་ལེ་བར་བྱུང་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་ བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་ཞལ་སྐྱིན་མངོན་སུམ་པར་ཡིད་ཆེས་ཤིང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་རྩོད་པ་མེད་པར་གྲགས། དབྱར་ཆོས་དགུན་ཆོས་ཀྱི་དུས་ཕྱོགས་རེ་ན་མར་དཔེ་འགྲེམས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རེ་དང་། སྟོན་ཆོས་དང་དཔྱིད་ཆོས་ཀྱི་དུས་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་ཅིང་། སྤྱིར་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ཐལ་བ་བྱུང་བས། ཆོས་རྭའི་གོས་བདེ་དོག་ལའང་གསེར་ཞོ་རེའི་མཇལ་ལེན་བྱེད་པའི་དར་རྒྱས་བྱུང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་དོན་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་སྤྱན་ཐོབ་པས་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པའི་བཤད་སྲོལ་ཞེས་དུས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ལྡབ་ལྡིབ་བྱེད་པ་འདི་བྱུང་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་བཅུ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། ནག་པོ་བཞི། སྟོན་པ་བཞི། མེས་བཞི་ལས། ནག་པོ་བཞི་ནི། ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག །ཟུར་ནག་འཁོར་ལོ། ཉང་ནག་མདོ་པོ། མདའ་ནག་གཙུག་ཏོར་དབང་ཕྱུག་གོ །སྟོན་བཞི་ནི་ཉེ་སྟོན་ཆོས་སེང་། རྒྱ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ། ཞང་སྟོན། རྒྱ་སྟོན་བཞིའོ། །མེས་བཞི་ནི། རྩངས་པ་བྱི་སྟོན། གཡུ་སྟོན་ཧོར་པོ། སྤང་སྟོན་ལྕགས་ཀྱུ། དབུས་པ་ཆོས་སེང་ངོ་། །འདྲེན་ཚུལ་འདི་ཟུར་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས་ལ། སྨད་ལུགས་སུ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད། དེ་ལྟར་ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐ་མའི་མཛད་པ་སྟོན་པར་བབས་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་བཞི་ལ་ཁྱེད་ཚོས་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆ་རྐྱེན་འདྲ་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ངས་ཀྱང་བསྡོགས་ཀྱི་གསུངས། སྟོན་པ་བཞིས་གསུངས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པ་དང་། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྟག་རི་གདོང་གི་རྩེར་བྱོན་ནས་ཚོགས་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། གསུང་གི་གསང་བ་མང་པོ་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ང་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་ད་རེས་ལུས་མ་སྤངས་པར་ཁྱེར་ནས་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤུལ་དུའང་བཀྲ་ཤིས། མི་རྒྱུད་དང་བསྟན་པ་འཕེལ་བ་ཞིག་འོང་ངོ་གསུངས་ནས། དཔལ་གྱི་མགུར་ལས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ཞིག་བཞེངས། ནམ་མཁའ་ལ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འཕགས་ཀྱིན་མགུར་རེ་བཞེངས་ནས་མཐར་མི་མངོན་པའི་སར་གཤེགས་པ་དང་། སྟོན་པ་བཞི་སྙིང་ཕྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ནས། ཆོ་ངེས་བཏབ། འགྲེ་ལྡོག་བྱས། མཚན་ནས་བོས་པས་བྱ་བབས་པ་བཞིན་དུ་བྱོན། ཁྱེད་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་གོང་དུ་ཁ་ཏ་ནི་ལེགས་པར་བཅུག །དེ་ལ་མི་ཉན་པར། ད་ངའི་མི་རྒྱུད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་བག་མི་འོང་གསུངས། དེ་ནས་ཕྱི་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ཤིང་ཕོ་སྟག་ལ་འོག་མིན་ཚོགས་ཆེན་འདུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་ སོ། །སྤུར་སྦྱོང་བའི་ཚེ་སྔགས་པ་གཞོན་མཛེས་གཅིག་གིས་རྟ་ངང་བཟང་གཅིག་ལ་དུང་གི་སྒ་རང་གུག་ངོ་མཚར་ཅན་གཏད་པ་ཞིག་ཕུལ། དེ་འདི་ནས་བྱུང་དང་འདིར་སོང་སུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་མ་བྱུང་བས་ལྷས་འདེགས་བསྐྱལ་བར་གྲགས། དེ་བཞིན་དུ་བཙན་དང་། མ་མོ་དང་། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདེགས་བསྐྱལ་ཏེ། མི་ལ་མེད་པའི་ནོར་སྣ་བཞི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ས་སྐྱ་བ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ལས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བགྲེས་པས་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེ་དང་། ཕག་མོ་གྲུབ་པ། བླ་མ་ཞང་། ཇོ་སྲས་འཛེང་སོགས་དང་ཐོག་རགས་པ་ཙམ་མཉམ་མོ། །ཡང་བི་མ་ལའི་སློབ་མ་རོང་ཆུ་ཚན་གྱི་དགེ་སློང་མ་སྒྲེ་མོ། དེའི་སློབ་མ་ལྷོ་བྲག་བྱ་ཟེའི་མར་བ་ཤེས་རབ་འོད། དེའི་སློབ་མ་ཤངས་ལྷ་བུའི་ལང་སྟོན་དར་མ་བསོད་ནམས། དེའི་སློབ་མ་ལྷ་རྗེ་ཧོར་པོ་སྟེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཡིན་པས་བཱི་མ་ལ་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་གསུམ་ལས་མེད་དོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་སློབ་མ་ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག་ནི་འཁྲུངས་ས་ཉང་སྟོད་པ་ཡིན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲྭ་ས་ན་ཕུ་བོ་གཉིས་སློབ་གཉེར་ལ་ཡོད་པའི་སར་རྒྱགས་བསྐྱེལ་དུ་བྱོན། ཞར་ཉན་བྱས་པས་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་སྦྱངས་པ་ལས་
Chinese
看到这些，他用带疣的手指引导。上师和弟子都说“没有颠倒”，因此获得了极大的敬仰，也获得了佛法的甘露。圣者说：“这对斯若普格巴来说，将成为伟大的普遍荣耀。”并给予了祝福。还有一次，在绘制金刚手画像时，他对画师说：“你画成这样的。”并亲自展示了金刚手，等等，通过多种原因，据说吉祥秘密主来到了北方，在那里弘扬了密宗的教法。一般来说，所化众生无数，特别是，培养了许多优秀的善知识弟子，他们持有寺院，护持教法，持有伞盖者有数千人，因此，即使在遥远的未来，其事业也是不可思议的。据说，在斯若普格讲法时，他坐在一张没有靠背的法座上，周围坐满了僧人，四面八方都显露出微笑，人们确信他是金刚萨埵幻化网坛城的主尊的化身，对此没有争议。在夏季和冬季的法会上，每次大约有五百份黄油模型展示，在秋季和春季的法会上，大约有三百份。总的来说，参加人数超过了一万人，因此，寺院的服装也变得繁荣起来，甚至需要支付一两枚金币才能获得。由于他圆满了智慧、慈悲和能力这三种功德，并且仅仅通过精通吉祥秘密藏的自性，就能获得法眼，因此，斯若普格巴的教法至今仍在流传，并且像日月一样闻名。他有十二位心传弟子，分别是四位黑者、四位导师和四位祖先。四位黑者是：杰尊嘉那、祖纳阔洛、娘那多波、达那祖托旺秋。四位导师是：涅尊秋僧、嘉尊多杰衮波、香尊、嘉尊四位。四位祖先是：藏巴贝尊、玉尊霍波、邦尊嘉丘、卫巴秋僧。这种传承方式被称为祖妥派，下部传承方式则有所不同。就这样。
English
Seeing this, he guided with his warty fingers. The master and disciples all said, "There is no reversal," thus gaining great reverence and also obtaining the nectar of the Dharma. The holy one said, "For Dro Phukpa, this will become a great universal glory," and gave his blessing. Also, once, when painting a portrait of Vajrapani, he said to the painter, "Paint it like this," and personally showed Vajrapani himself, etc. Through many reasons, it is said that glorious Guhyapati came to the northern region, where he spread the teachings of the secret mantra. In general, the number of beings to be tamed is countless, and in particular, he cultivated many excellent Kalyanamitras disciples who held monasteries, upheld the Dharma, and held umbrellas, numbering in the thousands, so even in the distant future, his activities are inconceivable. It is said that when Dro Phuk was teaching the Dharma, he sat on a Dharma throne without a backrest, surrounded by monks, and smiles appeared in all directions, so people were convinced that he was the embodiment of the master of the Vajrasattva Mayajala Mandala, and there was no dispute about this. During the summer and winter Dharma assemblies, there were about five hundred butter lamp displays each time, and during the autumn and spring Dharma assemblies, there were about three hundred. In general, the number of attendees exceeded ten thousand, so the monastery's clothing also prospered, and it even required paying one or two gold coins to obtain it. Because he perfected the three qualities of wisdom, compassion, and ability, and merely by mastering the nature of the glorious Guhyagarbha, he obtained the Dharma eye, therefore, the teachings of Dro Phukpa are still circulating to this day, and are as famous as the sun and moon. He had twelve heart-disciples, namely four black ones, four teachers, and four ancestors. The four black ones are: Je Tön Gyana, Zur Nak Khorlo, Nyang Nak Dopö, Da Nak Tsuktor Wangchuk. The four teachers are: Nye Tön Chö Seng, Gya Tön Dorje Gönpo, Zhang Tön, and four Gya Töns. The four ancestors are: Tsangpa Be Tön, Yu Tön Horpo, Pang Tön Chakkyu, and Wüpa Chö Seng. This lineage is known as the Zur Tö tradition, and the lower tradition is different from it. Thus,
Chinese
当化身秘密主大司徒·索普切波示现最终事业的时候，对四位施主说：“你们带着会供的供品来吧，我也要聚集。”四位施主如言照做，他来到索普背后的山顶上，做了盛大的会供。之后，示现了很多语的秘密，说道：“你们不要因为我不在而悲伤，我这次不会舍弃肉身，而是带着它前往持明者的境界。这也会给你们留下吉祥，子嗣和教法将会兴盛。”说完，唱了一首吉祥的歌中的金刚歌。在天空中越升越高，一边唱着歌，最终消失不见。四位施主感到如同被挖走了心脏般的痛苦，开始哀嚎、翻滚，呼唤他的名字，他像鸟儿降落般出现，说道：“你们不应该这样做，我之前已经好好地劝告过了，如果不听，我的后代就不会吉祥了。”之后，在六十一年（1141年）木虎年，前往了奥明大会聚集的城市。火化遗体时，一位年轻英俊的咒师献上了一匹良种白马，配有精美的海螺鞍。没有人知道他从哪里来，到哪里去，据说是由天神护送的。同样，赞神、母神和龙族也进行了护送，出现了四种人间没有的珍宝。此人比萨迦派的贡噶宁波年长十八岁，所以与达波拉杰、帕摩竹巴、喇嘛香、觉赛增等人的时代大致相同。此外，无垢友（བི་མ་ལ་，Vimalamitra，无垢友）的弟子绒曲禅的比丘尼哲姆，她的弟子是洛扎嘉贼的玛尔巴·谢饶沃，他的弟子是香拉布的朗敦·达玛索南，他的弟子是拉杰霍尔波，也就是索普巴，因此无垢友和他们之间只有三代。索普巴的弟子列敦嘉纳的出生地是娘堆。他前往两个哥哥在寺庙学习经院哲学的所在地送食物，顺便听讲，结果比他的两个哥哥专门学习的还要好。
English
When the incarnate Secret Lord, the great Situ Söphuk, was about to demonstrate his final deeds, he said to the four patrons, "Bring the requisites for the tsokhor, I will also gather." The four patrons did as they were told, and he went to the top of the mountain behind Söphuk and made a great tsokhor. Afterwards, he revealed many secrets of speech, saying, "Do not grieve because I am not here. This time I will not abandon my body, but will take it to the realm of the Vidyadharas. This will also bring auspiciousness to you in the future, and your lineage and teachings will flourish." Having said this, he sang a vajra song from the auspicious song. He rose higher and higher into the sky, singing songs, and finally disappeared. The four patrons were tormented by suffering as if their hearts had been torn out, and they began to wail, roll around, and call out his name. He appeared as if a bird had landed, saying, "You should not do this. I have already given you good advice. If you do not listen, my descendants will not be auspicious." Then, in the sixty-first year (1141) of the Wood Male Tiger year, he went to the city where the Ogmin Great Assembly gathers. At the time of the cremation, a young and handsome mantra practitioner offered a fine white horse with a wonderful conch saddle. No one knew where he came from or where he went, and it is said that he was escorted by the gods. Similarly, the Tsen, Mamo, and Naga also escorted him, and four kinds of treasures that are not found in the human realm appeared. This person was eighteen years older than Sakya Kunga Nyingpo, so he was roughly contemporary with Dakpo Lhaje, Phagmo Drupa, Lama Zhang, Jowo Sras Dze, and others. Furthermore, the nun Dremö of Rongchu Tsan, a disciple of Vimalamitra, her disciple was Marpa Sherab Ö of Lhodrak Jaze, his disciple was Langton Dharma Sonam of Shang Lhabu, his disciple was Lhaje Horpo, who was Söphukpa, so there were only three generations between Vimalamitra and them. The birthplace of Letön Gyana, a disciple of Söphukpa, was Nyangtö. He went to the place where his two elder brothers were studying monastic philosophy in the monastery to deliver food, and he listened in, and as a result, he was better than his two elder brothers who were studying specifically.