Tibetan
་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། དེ་ནས་བཤད་གྲྭ་དང་སྒོམ་གྲྭ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ཉ་རི་ནམ་མ་གཡུང་དྲུང་ བཀྲ་ཤིས་བཟའ་མི་གཉིས་བུ་ཚ་མེད་ལ་ནོར་གྱི་འབྱོར་པ་ཡོད་པ། ཆོས་འཁོར་བྱ་བར་འདོད་ནས་ཡུལ་མི་དང་ཉེ་དུ་ཀུན་བསགས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གང་བཟང་དྲིས་པས། ལ་ལ་སྔགས་པ། ལ་ལ་བཙུན་པ། ལ་ལ་བོན་པོ་ཟེར་ཁ་མ་འཆམ་པས་ཁྱེད་རང་གང་མོས་ལ་གྱིས་ཤིག་པའི་གྲོས་བཏབ། མོ་ན་རེ། ངའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་འདེངས་པས་གསུམ་ཀ་ལ་བྱེད་ཟེར། དེར་སྔགས་པ་འུག་པ་ལུང་པ། བོན་པོ་ལ་ཀེ་ཙེ་བ། བཙུན་པ་ཆུ་མིག་རིང་མོ་བ་རྣམས་གདན་དྲངས་སོ། །མཆོད་གནས་གསུམ་པོ་འདུས་ནས། ལྷ་ཁང་སྟབས་སུ་བརྩིག་པའི་གྲོས་བྱེད་པས་ལྷའི་གཙོ་བོ་ལ་མ་མཐུན། སྔགས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་བྱེད་ཟེར། བཙུན་པས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་བྱེད་ཟེར། བོན་པོས་གཤེན་རབས་མི་བོ་ལ་བྱེད་ཟེར་བས། ལྷ་ཁང་སོ་སོར་བརྩིགས་བ་ཆད། ལྷ་རྗེ་འུག་པ་ལུང་པས་སྒྲོ་ཕུག་པས་དམའ་བ་གཅིག་ཏུ་བོན་པོ་དང་སུ་སྡེབས་ནས་བརྩིགས་པས། བོན་པོ་ན་རེ། གདོང་ལྷ་བཞེངས་པའི་ཚེ་ཡང་། ཁྱེད་ཀྱི་ལྷས་གཙོ་བོ་བྱས་ན་ངའི་ལྷས་འཁོར། ངའི་ལྷས་གཙོ་བོ་བྱས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལྷས་འཁོར་དུ་བྱེད་དགོས་ཟེར་བས་དེ་གཉིས་གང་ཡང་ལེགས་པ་ཞིག་མི་འོང་བར་འདུག་དགོངས་ནས་ལྷ་ཁང་དེ་བོན་པོ་ལ་བྱིན། སྒྲོ་སྟོན་པས་སྒྲོ་ཕུག་ཅེས་བྱ་བའི་གནས་ཕུལ་ཏེ་དེར་ལྷ་ཁང་བརྩིགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ ཡོན་བདག་གཉན་སྡེ་གསུམ་ན་རེ། ལྷ་ཁང་ལ་རྒྱ་ཕིབས་སུས་ཁེལ་བ་ལ་མེ་ཏོག་སྡུད་ཟེར་བ་ལ། སྔགས་པ་དང་བོན་པོས་ཁེལ། བཙུན་པས་མ་ཁེལ་ལོ། །དེར་སྔགས་བོན་གཉིས་ལོ་རེ་མོས་སུ་སྡུད་པས། བཙུན་པ་ན་རེ་བདག་ཅག་ལའང་སློངས་རེ་ཞུ་ཟེར། ལོ་གཅིག་སྦྱིན་པས། དེ་ཕྱིན་ཆད་གསུམ་ཀ་ལོ་རེས་སྡུད་དུ་སོང་། སྒྲོ་ཕུག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཙོ་བྱས་པའི་ལྷ་ཁང་ཆེ་ཆུང་བརྒྱད། འཁྱམས་སྟོད་ཀ་བ་ཉི་ཤུ་དང་། འཁྱམས་སྨད་ཀ་བ་དྲུག་ཅུའི་སར་ཡོད། གནས་འདིར་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་ཚུགས། དེ་ཡང་ཐག་གི་རྒྱ་བོར་ཡང་དག་གི་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པར་ཡང་གྲགས་ཤིང་རྒྱལ་བ་ཟུར་ཆེ་ལ་སྐུ་བསོད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཤིག་ན། འབྲོག་མི་ལོ་ཙཱ་ལ་པཎྜི་ཏ་རྫོངས་པའི་གསེར་མ་ལྡང་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་གསེར་མང་པོ་ཁྱེར་ཤོག །ངས་གདམས་པ་ཟབ་མོ་སྦྱིན་ནོ་ཟེར། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དམ་བཅའི་རྩ་བ་བརྟན་ཅིང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱེད་ཀྱི་དགེ་བ
Chinese
也未建成。之后，讲经院和修行院大规模兴起。当时，尼亚日南玛雍仲扎西夫妇二人没有子女，但拥有丰厚的财富，想要举行佛事活动，于是召集了村民和亲戚，询问哪位上师最好。有人说是咒师，有人说是僧人，有人说是苯教徒，意见不合，于是建议他们自己选择喜欢的方式。妻子说：“我的财力足够，可以三种都做。”于是，请来了咒师乌巴隆巴、苯教徒拉杰泽巴、僧人曲米仁摩瓦等人。三位供养处聚集在一起，商议建造寺庙，但在主供神的问题上产生了分歧。咒师说要供奉金刚萨埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Vajrasattva，汉语字面意思：金刚萨埵），僧人说要供奉释迦牟尼佛（藏文：ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ།，梵文天城体：शाक्यमुनि，梵文罗马拟音：Śākyamuni，汉语字面意思：释迦牟尼），苯教徒说要供奉辛饶米沃（藏文：གཤེན་རབས་མི་བོ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：辛饶米沃）。因此，决定各自建造寺庙。拉杰乌巴隆巴因为斯若普较低，便与苯教徒合作建造寺庙。苯教徒说：“即使建造神殿，如果你的神是主神，我的神就是眷属；如果我的神是主神，你的神就必须是眷属。” 考虑到这两种方式都不太好，便将寺庙给了苯教徒。斯若顿巴献出了名为斯若普的地方，并在那里建造了寺庙。当时， 施主年德三说道：“谁家能盖好寺庙的屋顶，就去谁家收花。”结果咒师和苯教徒盖好了，僧人没有盖好。于是咒师和苯教徒轮流每年收取。僧人说：“也请分给我们一些吧。”分给他们一年，从那以后，三家轮流每年收取。斯若普寺中，以过去、现在、未来三世佛为主的寺庙有大小八座，上殿有二十根柱子，下殿有六十根柱子。这个地方建立了大型的佛学院。据说，在塔格嘉波进行严谨的修行时，以及嘉瓦祖切的福报非常兴盛时，因为送给卓米洛扎瓦班智达的金子不够，便说：“你多带些金子来，我就传授你甚深的教法。” 像这样，伟人们都以利益他人为誓言的根本，胜过树木的装饰。种姓之子，你的善行
English
It was not completed either. After that, large-scale teaching and meditation monasteries arose. At that time, Nya Ri Namma Yungdrung Tashi and his wife had no children but possessed abundant wealth. Desiring to hold religious activities, they gathered the villagers and relatives and asked which teacher was the best. Some said a mantra practitioner, some said a monk, and some said a Bonpo, but they could not agree. So, they suggested that they choose whichever they preferred. The wife said, "My resources are sufficient, so I can do all three." There, the mantra practitioner Ukpa Lungpa, the Bonpo Laje Tzeva, and the monk Chumik Ringmowa were invited. The three offering places gathered together and discussed building a temple, but they disagreed on the main deity to be enshrined. The mantra practitioner said to enshrine Vajrasattva (Tibetan: རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།, Sanskrit Devanagari: वज्रसत्त्व, Sanskrit Romanization: Vajrasattva, Literal Chinese Meaning: Diamond Being), the monk said to enshrine Shakyamuni Buddha (Tibetan: ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ།, Sanskrit Devanagari: शाक्यमुनि, Sanskrit Romanization: Śākyamuni, Literal Chinese Meaning: Sage of the Shakyas), and the Bonpo said to enshrine Shenrab Miwo (Tibetan: གཤེན་རབས་མི་བོ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Literal Chinese Meaning: Shenrab Miwo). Therefore, it was decided that each would build their own temple. Lhaje Ukpa Lungpa, because Sro Phuk was lower, collaborated with the Bonpo to build a temple. The Bonpo said, "Even when building a shrine, if your deity is the main deity, my deity will be the retinue; if my deity is the main deity, your deity must be the retinue." Considering that neither of these options was ideal, they gave the temple to the Bonpo. Sro Tonpa offered the place called Sro Phuk and built a temple there. At that time, The patron Nyen De Sum said, "Whoever can cover the roof of the temple will collect the flowers." The mantra practitioner and the Bonpo covered it, but the monk did not. So, the mantra practitioner and the Bonpo took turns collecting each year. The monk said, "Please give us some too." They gave them one year, and from then on, all three took turns collecting each year. In the Sro Phuk monastery, there are eight large and small temples, with the Buddhas of the three times as the main deities, twenty pillars in the upper hall, and sixty pillars in the lower hall. A large monastic college was established in this place. It is said that during the time when Tag Gi Gyapo was engaged in rigorous practice, and when Gyalwa Zurche's fortune was very prosperous, because there was not enough gold to send to Drokmi Lotsawa Pandita, he said, "Bring more gold, and I will give you profound teachings." Like this, great beings have a firm foundation in their vow to benefit others, surpassing the decoration of trees. Son of the lineage, your virtue
Tibetan
འི་རྩ་བ་གཅིག་ལ་ཆགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གཅིག་དང་སྤྱོད་པ་གཅིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཆོག་པར་མ་འཛིན་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ ཚད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་སྤྱོད་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་རང་གིར་བྱ་བའི་སླད་དུ། ཀརྨ་པཀྴིས་མཚུར་ཕུའི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྒྱ་ཕུབས་འདམ་ཅོག་རྩེ་ལ་ནས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱི་སྲིད་དུ་བགམ་པར་མཛད་པ་བཞིན། རྒྱལ་བ་ཟུར་པོ་ཆེས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་སླད་དུ། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྷ་རི་གདོང་དང་། ཐག་གི་ཡང་གདོང་གཉིས་སྦུབས་སུ་བཅུག་པའི་གསེར་འབུམ་རེ་བྱེད། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལྕགས་ཐག་གིས་སྦྲེལ་ལོ་གསུངས་པ་དང་། གྲྭ་པ་རྣམས་ན་རེ། འོ་ན་བདག་ཅག་གིས་ཡང་འཐུད་དུ་ཟངས་སྡེར་རེ་དང་། དྲིལ་བུ་རེ། ལྕགས་ནག་རེ་འབུལ་ལོ་ཞེས་དམ་བཅས། དེའི་གཡེར་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་གཞི་བདག་གཉིས་ཀྱང་བློ་འདྲོགས་པར་གྱུར་ཏེ། གསེར་རའི་མཆིན་པ་ཙམ་ཞིག་ཞུ་རྟེན་དུ་ཕུལ་ནས་གསེར་འབུལ་མི་མཛད་པའི་ཞུ་བ་བྱས། གསེར་གྱི་གཏེར་ཁ་ཕུལ་ནས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་མ་བྱུང་བར་ལོང་ཞེས་ཟེར། ཁུང་བུ་གཅིག་ནས་གསེར་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱུང་བའི་མཐར་གསེར་སྦལ་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་དང་འཕྲོ་བཅད། མྱུ་གུ་ལུང་དུ་ལོ་ཙཱ་བ་ལ་གསེར་སྲང་བརྒྱའི་འཐུད་བྱས། སྟོན་གྱི་དུས་སུ་བེར་ཐོག་ཏུ་ཚར་མ་འཁུར་བ་སོགས་གུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཀྱང་མཛད། རྒྱུད་ གསུམ་ཆ་ལག་དང་། གུར་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་བྱང་ཆུབ་མོད་ཀྱི། བླ་མ་ཆེན་པོའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ཨ་པོའི་སེམས་ཕྱོགས་ནོར་དུ་ཐལ་ཞེས་གསར་འགྱུར་གྱིས་ཆོས་ལ་རོ་མྱངས་པས། སླར་ཡང་རང་གི་སེམས་ཕྱོགས་ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་ལྟ་བུའི་ནོར་དུ་ཐལ་ཞེས་ངེས་ཤེས་ལྷག་པར་སྐྱེས་པའི་གསུང་བྱོན་ཏོ། །ལར་ཕག་མོ་གྲུ་པས་ལམ་འབྲས་གསན་པའི་ཕྱིར། དྭགས་པོ་སྙི་བ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཐུག་པ་ནད་བུར་བྱེད་པ་དང་། གངས་རིའི་ཁྲོད་ཙམ་ན་དཀོན་པའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གྲུབ་ཐོབ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེ་རང་སྲིད་ཀྱི་ཕྱོཊ་ལ་མ་ཐོབ་སྙམ་པའི་ཀུན་སློང་གི་གདོན་ཆེན་པོས། བདེ་གཤེགས་རྒྱ་བོ་པ། འབྲོམ་སྟོན་རྒྱལ་བའི་འབྱུང་གནས། བླ་མ་ཞང་རིན་པོ་ཆེ་སྟོན་པ་བྱང་འབར་རྣམས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དགྲར་བལྟ་བའི་ཆོ་ངེ་འདོན་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་མགོ་ན་ཆབ་འཚལ་བའི་སྤྱི་བརྟོལ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲོ་ཕུག་གི་གཙང་ཁང་འ
Chinese
不要执着于一个根本。不要认为一个法门和一种行为就足够圆满了。那是什么原因呢？因为，具种姓的菩萨需要完全积累无量的善根。因此，为了使菩萨四摄事无一遗漏地成为自己的行为，就像噶玛巴希将楚布寺的屋顶泥土堆到只能看到的高度一样。嘉瓦祖波切为了有想法的人，将卓普的拉日栋和塔的扬栋两个放入中空的金塔中。据说这两个金塔之间用铁索相连。僧人们说：“那么我们也供养一个铜盘，一个铃铛，一块黑铁吧。”他们立下誓言。那声音非常大，以至于两个地神也惊慌失措，献上像金矿的肝脏一样的东西作为赎罪品，请求不要再供养黄金。他们献上金矿，说：“直到出现生物的形状为止。”从一个孔里涌出非常多的黄金，最后出现一个像金蛤蟆一样的东西就停止了。在苗古隆，向译师供养了一百两黄金。秋天的时候，在贝托上扛着新收的青稞等，也做了恭敬的行为。虽然精通三续及其支分，以及帐篷，但由于大喇嘛的恩德，阿波的心性变成了珍宝，因为通过新的方式品尝了佛法的滋味，所以再次生起自己的心性变成了如意宝般的珍宝的定解之语。总的来说，帕摩竹巴为了听闻道果，拜访达波尼瓦仁波切时装病。在雪山之中，稀有的比丘金刚持成就者瑜伽自在拉杰祖波切，因为认为自己没有获得政权，被这种动机的巨大魔障所迷惑，将德谢嘉沃巴、仲敦嘉瓦炯内、喇嘛香仁波切、尊巴绛巴尔等人视为三藏的敌人而哀嚎，这简直是自己头上倒水的巨大丑事啊！就这样，卓普的净室……
English
Do not cling to one root. Do not think that one Dharma gate and one practice are enough to be complete. Why is that? Because, a Bodhisattva of good lineage needs to fully accumulate immeasurable roots of virtue. Therefore, in order to make the four objects of gathering of a Bodhisattva, without any omission, one's own practice, just as Karmapakshi piled the mud roof of Tsurphu Monastery to the height where it could only be seen. Gyalwa Zurpoche, for the sake of those who have thoughts, put the Lhari Dong of Drophu and the Yang Dong of Tag into hollow golden stupas. It is said that these two golden stupas were connected by an iron chain. The monks said, "Then we will also offer a copper plate, a bell, and a piece of black iron." They made a vow. The sound was so loud that the two local deities were also frightened and offered something like the liver of a gold mine as a ransom, requesting that no more gold be offered. They offered a gold mine, saying, "Until the shape of a creature appears." From one hole, a great deal of gold poured out, and finally, when something like a golden toad appeared, it stopped. In Myugu Lung, one hundred taels of gold were offered to the translator. In the autumn, carrying new barley on Berto and other things, he also performed respectful actions. Although he was proficient in the three tantras and their divisions, and in tents, due to the kindness of the great lama, Apo's mind became a jewel, because he tasted the flavor of Dharma in a new way, so again the words of certainty arose that his own mind had become a jewel like a wish-fulfilling gem. In general, Pamo Drupa, in order to hear the Lamdre, pretended to be sick when he visited Dakpo Nyiwa Rinpoche. In the midst of the snowy mountains, the rare Bhikshu Vajradhara, the accomplished yogi Lhaje Zurpoche, because he thought he had not obtained political power, was deluded by the great demon of this motivation, and wailed, regarding Deshek Gyawopa, Dromton Gyalwai Jungne, Lama Zhang Rinpoche, and Tonpa Jangbar as enemies of the Tripitaka, which is simply a great disgrace of pouring water on one's own head! Thus, the pure room of Drophu...