Tibetan
དམ་པ་སེ་སྦྲག་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དབུས་པ་ཞིག་པོ་ནི། ཡར་ཀླུང་བྱས་པ་ཡིན། རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པའི་གདན་སར་ཡིག་མཁན་ཆོས་ལ་ཚུད་པ་ཞིག་སྟེ། ལྷ་རྗེ་རྒྱ་ནག་གི་ཕྱི་ལ་འབྲངས། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་འབྱོངས་པར་བྱས། ཡུལ་ལ་ཆེ་འདོན་ལ་འགྲོ་སྙམ་ཙ་ན། དེའི་ཆ་རྐྱེན་གདུགས་དང་། དུང་དང་། མཆོད་ཆ་སོགས་དགོས་པར་སེམས་ནས་དེ་དག་འདོན་པའི་ཕྱིར་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན། ལམ་དུ་བསམ་པ་ལ་ངས་ཆོས་དེ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླངས་རྒྱུ་ཞིག་མི་ འདུག །ད་ལྟ་ཤི་ན་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་གདམས་ངག་ཁོ་ན་ལ་བློ་གཏོད་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་ནས་སླར་ལོག་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ཞུས་པས། སྙན་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་གདམས་ངག་གནང་། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་མཛད་ཀྱིན་བྱོན་པས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་བརྟོལ་ཙ་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞག་བདུན་དུ་ཤར། དེར་བལ་པོ་ནས་མཆོད་ཆ་བླངས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་ལྷགས་ཙ་ན། ཚད་པ་ཕྱི་ན་འབྲངས་ནས་བསྙུང་། ད་མི་དགའ་བ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ནས་བློ་ཐག་བཅད། ཀ་ཅ་རྣམས་གྲོང་དུ་བཞག །རི་ལ་བྱོན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་བྱུང་། སྔར་གྱི་བསམ་པ་དེ་དག་དགོས་མེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆེ་འདོན་གྱི་ཀ་ཅ་ཐམས་ཅད་ཅི་དགར་བསྐྱུར། མཉྫི་དང་ཏིང་བདུན་ཆ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་བླ་མའི་དྲིན་དྲན་ཏེ་ང་ལ་དགོངས་པ་འདི་འདྲ་འཆར་བ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པས་འདི་ཙམ་ཞིག་བླ་མ་ལ་འབུལ་དགོས་སྙམ་ཁྱེར་ཕྱིན་པས། འདོད་པ་ཟད་པས་དེ་ཡང་ལམ་དུ་བསྐྱུར་འདོད་པ་བྱུང་སྟེ། ཡང་བླ་མའི་དྲིན་བསམས་ཏེ་བྱོན། ལྷ་ཁང་དུ་སླེབས་ཙ་ན་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བསྐྱུར་ནས། ཏིང་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཇི་ཙམ་ཞིག་བཅིངས་གསུངས་སྐད། དེར་རི་འབའ་ཞིག་ལ་བཞུགས་ནས་ཉམས་ལེན་མཛད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་འཆར་བ་དང་། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་བུན་ལོང་སོང་བས་རྦབ་ཀྱིས་མ་ཚུགས། གཡས་རུའི་པ་གོར་ཕུར་བཞུགས་པའི་ཚེ་གཟིམས་མལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཐོག་བྱུང་ཡང་མ་གནོད། གཞན་གྱིས་ཐོག་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ཐོག་གམ་དེ་བྱུང་གསུང་། མ་གནོད་དམ་ཞུས་པས། སྒྲ་གྲག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན། ཐོག་ལ་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བཞུགས། སྒོམ་སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་གི་ངང་ནས་མཚམས་འོག་ཏུ་གྲྭ་ས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱངས། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་པ་ལ་གཤེགས་སོ། །དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ལ་སློབ་མ། ཞིག་པོ་བདུད་རྩི། སྟོན་པ་བླ་སྐྱབས། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། སྙིང་སྟོན་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་མང་དུ་བྱུང་། གཞན་ཡང་ལ་སྟོད་ཀྱི་མེས་སྟོན་མགོན་པོ་དང་། དཔྱལ་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཞབས་ལ་གཏུགས་སོ། །ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞིག་པོ་བདུད་རྩི་ནི། ཡབ་མེས་ཀྱི་རིང་ནས་མཁས་པ་དང་། གྲུབ་པའི་དཔའ་བོ་རྒྱུད་མར་བྱུང་བ་ལས་འདིའི་ཡབ་སངས་རྒྱས་དྭགས་ཆུང་སྟེ། དྭགས་པོ་རྒྱ་རས་ཀྱི་ཕྱི་ན་འབྲངས་པས་དྭགས་ཆུང་པར་གྲགས། དེས་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བྱོན་ནས་ལྷོ་སྟོད་ཕུར་མོང་སྒང་བྱ་བའི་དགོན་པར་འགྲོ་དོན་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་ལ། གཟད་པའི་ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་གདན་དྲངས། གཟད་ཀྱི་ལྷ་གདོང་དགོན་པ་དང་། འུག་སྐད་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས་བཞུགས། བུ་སློབ་ མང་དུ་འཕེལ། དེ་ལ་ཇོ་མོ་ཝང་མོ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་གཉིས་ཀྱི་བུར་གཟད་ཀྱི་ལྷ་གདོང་དགོན་པར་བཙས། ཞིབ་མའི་ནང་དུ་བསྙལ་བ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཟུག །དགུང་ལོ་གཉིས་ཙམ་ལོན་པའི་ཚེ་ཡབ་ལ་རྨི་ལམ་ངོ་མཚར་བ་བྱུང་ནས། ད་ང་འཆི་བ་འདུག །ཤི་ནས་ཀྱང་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགྲོ་བར་འདུག །བུ་འདིས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འདུག་གསུངས་ཏེ་གཤེགས། ཞིག་པོ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གོས་བཅོས་པ་ཐམས་ཅད་མེས་འབར་ཀྱང་མ་ཉན་པར་ལམ་ཟན་པ་ཉམ་ཐག་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་བྱིན། དེར་མོ་མ་རྣོན་པོ་ཞིག་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ཅི་འདྲ་ཞིག་འོང་། འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ནས་བསྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་མཆོད་པ་འདུག་ཟེར། སྟོན་ཀ་གཅིག་འོང་འདོན་ཙ་ན། མ་ན་རེ་མི་ཐམས་ཅད་འོངས་འདོན་པ་ལ་གཏོར་མ་གཏོང་གི་འདུག །གླེན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་ཆུ་གཏོར་འདྲ་ཐོང་། རང་རེ་ཡང་འོངས་འདོན་པ་ཡིན་བྱས་པས། འོངས་འདོན་སར་བྱིས་པ་དེས་སོང་ནས། གཟད་ལུང་པའི་ལྷ་འདྲེ་ཚོ། ཉང་ནག་འོལ་པོའི་ལྷ་འདྲེ་ཚོ། སྤྲང་པོ་འུ་ལུའི་རྒྱལ་ནག །ད་ནངས་སུའི་སར་ཡང་མ་འགྲོ་བར། རྒན་མོ་ཝང་མོའི་འོང་འདོན་གྱི་ཡོད་པས་འདིའི་འོངས་ལས་ཁྱེར་ཟེར་ནས་ཐོར་ཐོར་བྱས་པས། ཨ་མ་ཁྲོས་ནས་ཕྱར་གྱིན་འདུག །དེར་ཞིང་རེ་བཞི་བྱ་བ་ལོན་ན་ ལྟར་ལེགས་ནའང་བཞི་བཅུ་ལས་མི་འཐོན་པ་ཞིག་ལ། དེའི་ལོ་སྙེ་མ་ཧ་ཅང་མེད་པ་ལ་ཁལ་ལྔ་བཅུ་ཐལ་བ་བྱུང་བས་འདི་སྤྲུལ་པ་ཅི་ཡིན་ཉེན་འདུག་ཟེར་ནས་ཞང་པོ་དམ་པ་སེ་སྦྲག་པའི་རྩར་སློབ་གཉེར་ལ་བཏང་། ལོ་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་རྫོགས་ཆེན་རོང་ལུགས་སྒང་དྲིལ། གབ་ཕྱུང་སོགས་ལེགས་པར་ཐོས། བླ་མ་གཤེགས་ཁར་མིག་མཆི་མས་འགགས་ནས་དྲན་པ་ཙམ་མ་བྱུང་གསུངས། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སྐྱིལ་ཁར་ལྷ་ཁང་པ་ཡོན་ཏན་གཟུངས་ཀྱི་ཞབས་ལ་གཏུགས། ལོ་མང་དུ་བཞུགས་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བར་མཛད། ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་འཆད་ཉན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཕྱོགས་ལ་མཛད་དེ་ཞལ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཕྱོགས་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གསུངས། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དང་མདོ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་གསན། རྩ་བ་སེམས་སྡེའི་སྐོར་ལ། སྐོར་ལུགས། རོང་ལུགས། ཁམས་ལུགས་ལ་སོགས་པ་བཤད་སྲོལ་མི་གཅིག་པ་བཅུ་བཞི་གསན། རོང་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་ཡིག་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས། རྣལ་འབྱོར་རིག་པའི་ཉི་མ། བསམ་གཏན་མིག་གི་སྒྲོན་མ། བསམ་གཏན་སྙིང་གི་ཉི་མ། གདར་ཤ་དང་གཟེར་བུ། ཞུ་ལན་ཁུང་གདབ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཞུ་ལན་སོགས་སྒོམ་ཡིག་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐོས། སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་སྐོར་ལ། སྐོར་རོང་ཁམས་གསུམ་ཀའི་གདམས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྐོར་གྱི་སྙན་བརྒྱུད། ཀེ་ཚང་དང་རྫོང་ཕྲང་སྙན་བརྒྱུད་ཀློང་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་གསན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་སྐོར་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ལྷག་པར་ཆོད་པ་ཡིན། དགུང་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལ་བཤད་པ་མཛད་དེ་སྐོར་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་ཐུན་གསུངས་པས་མཁས་པའི་ཐོག་ཆོད་དེར་ལྷ་རྗེ་གནུབས་སྨན་བྱ་བ་ན་རེ། དབུས་པའི་ཇོ་སྲས་ཁྱོད་ངའི་རྟ་ཁྱུང་ཕྲུག་ཁ་ཆེ་དང་འདྲ་བ་འདུག་ཟེར། ནས་ཁལ་བཅུ་གཅིག་གི་ཕོགས་བྱས་སྐད། བླ་མ་ལྷ་ཁང་པའི་དྲུང་དུ་ལོ་བཅུ་བཞི་བཞུཊ། བར་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ཞང་པོའི་གདན་ས་སེ་སྦྲག་ཏུའང་བཞུགས་ཏེ་སྒོམ་སྒྲུབ་དང་བཤད་པ་བག་རེ་མཛད། སློབ་གཉེར་ཚར་བ་དང་ཡབ་ཀྱི་སློབ་མ་བླ་འདོས་བྱ་བ་ཞིག་གིས་གདན་དྲངས་ཏེ་གཟད་དུ་བྱོན་ནས་འུག་སྐད་དགོན་པ་བཟུང་། གཙང་དུ་སེ་སྦྲག་དང་། དམ་པ་སེ་སྦྲག་པའི་སྒོམ་མ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཤཱཀ་གཉན་ལ་སོགས་པ་བཞིས། ངེད་ཀྱི་སེ་སྦྲག་ལ་མི་ཐར་པ་འདུག་པས་རི་སྒབ་འདི་ལ་ངལ་གསོས་ཞིག་བྱེད་ཟེར་ནས་བརྩིགས་པའི་ཆོས་སྡིངས་ཀྱང་བཟུང་། ཞང་ཚལ་པའི་སློབ་མ་གཙང་སྒོམ་ཧྲུལ་ལེ་བ་བྱ་བས་ཞིག་པོའི་སྤྱན་སྔར་བླ་མ་ཞང་གི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པས་དད་པར་གྱུར་ནས་གདན་དྲངས། ཆོས་འཁོར་གཙུགས། ཆོས་འབྲེལ་མ་ཞུས་ཀྱང་ རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརློབས་པའི་བླ་མ་ཡིན་གསུངས་ནས། མོས་གུས་དང་ཞབས་ཏོག་ཆེ་བར་མཛད། བླ་མ་ཞང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོན་པ་འདི་ཆུ་ཤིང་འཛོམ་པ་མི་འདུག་སྟེ། འདུ་བ་ཆེ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་ཞིག་འོང་བས་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཐོགས་གསུངས། དེར་མི་རྣམས་ན་རེ། ཆོས་ལྷ་ཁང
Chinese
尊者名为色·色札巴。中部修行者，来自雅砻。他是杰·卓普寺座位的抄写员，后来入了佛门。他追随汉地（指中国）的拉杰，精通生起次第、圆满次第和大手印。当他打算去某个地方炫耀自己的成就时，心想需要伞、海螺、供品等作为条件，于是前往尼泊尔获取这些物品。在路上，他心想：我虽然学了这么多佛法，却没有真正地修行。如果现在死了，肯定没有用处，必须全心信赖口诀。于是他返回，去到上师面前禀告。上师赐予了口耳传承的珍贵口诀。他依此进行修行，当到达芒域·贡塘时，大圆满的不可言说的智慧显现了七天。在那里，他从尼泊尔取回了供品。当他到达芒域·贡塘时，得了热病，身体不适。他下定决心，心想：现在是不好的兆头。他把所有东西都留在村子里，独自前往山上修行，结果对土地、石头、山脉等一切都毫无阻碍。他意识到以前的想法都是不必要的，于是随意丢弃了所有用于炫耀的物品。当他看到一个价值七个“定”的曼吉时，想起了上师的恩德，心想：我能产生这样的想法也是上师的恩德，应该把这个供养给上师。于是他带着曼吉前往，但因为欲望已经消失，又想把它丢在路上。但他又想起了上师的恩德，于是继续前行。当他到达寺庙时，把曼吉丢在上师面前，说道：这个“定”束缚了我多久啊！据说。之后，他独自住在山上修行，结果所有的佛法都在心中显现，显现为虚幻不实的景象，以至于无法站立。 当他在叶茹的帕廓普居住时，一道闪电击中了他的住所，但他却没有受到伤害。别人问他是否被闪电击中，他说：是闪电吗？发生了吗？别人问他是否没有受伤，他说：声音、响声和空性是无二无别的。闪电哪里有自性呢？说完，他便安住在瑜伽自在者的伟大境界中。他一心修行，在闭关期间管理寺院十八年。七十岁时圆寂。这位尊者的弟子有：希波·杜孜、敦巴·拉杰、邬斯巴·觉索、宁斯
English
The venerable one was known as Se Sebrakpa. The U-Tsang practitioner was from Yarlung. He was a scribe at the seat of Je Drophukpa, and later entered the Dharma. He followed Lhaje of China, and became proficient in the three: generation stage, completion stage, and Mahamudra. When he thought of going to a place to show off his achievements, he thought that he needed things like an umbrella, conch shell, and offerings as conditions, so he went to Nepal to get those items. On the way, he thought: Although I have learned so much Dharma, I have not really practiced it. If I die now, it will definitely be useless, and I must rely entirely on the oral instructions. So he returned and went before his lama to report. The lama gave him the precious oral transmission instructions. As he practiced them, when he arrived at Mangyul Gungtang, the inexpressible wisdom of Dzogchen dawned for seven days. There, he took the offerings from Nepal. When he arrived at Mangyul Gungtang, he contracted a fever and became ill. He made up his mind, thinking: Now is a bad omen. He left all his belongings in the village. He went to the mountain alone to practice, and as a result, he had no obstacles to the land, stones, mountains, and everything else. He realized that his previous thoughts were unnecessary, so he discarded all the items for showing off as he pleased. When he saw a Manjushri statue worth seven 'ting,' he remembered the kindness of his lama and thought: It is also due to the kindness of my lama that I have such thoughts, so I should offer this to my lama. So he took the Manjushri statue to offer, but because his desires had disappeared, he wanted to throw it away on the road. But he remembered the kindness of his lama again, so he continued on. When he arrived at the temple, he threw the Manjushri statue in front of his lama and said: How long have you bound me, 'ting'! It is said. After that, he lived alone on the mountain and practiced, and as a result, all the Dharma appeared in his mind, and appearances became illusory and unreal, so that he could not stand. When he was living in Pagor Phur of Yeru, a lightning struck his residence, but he was not harmed. Others asked him if he had been struck by lightning, and he said: Was it lightning? Did it happen? Others asked him if he was not hurt, and he said: Sound, noise, and emptiness are inseparable. Where does lightning have its own nature? After saying that, he remained in the great state of the lord of yoga. He practiced single-mindedly, and managed the monastery for eighteen years during his retreat. He passed away at the age of seventy. The disciples of this venerable person were: Zhipo Dudtsi, Tonpa Lhakyab, Uspa Josod, Nyings
Chinese
涌现了如敦尼玛多吉等众多精通经论之人。此外，拉堆的梅敦衮波和嘉衮噶多吉等也依止了他。心子西波杜孜是，从祖辈起就涌现了许多智者和成就的勇士，此人的父亲是桑结达琼，因为追随达波嘉惹之后，被称为达琼巴。他前往洛扎，在洛堆普莫岗的寺院中进行利生事业并驻锡于此。格扎的施主们迎请了他，供养了格扎的拉东寺和乌嘎寺等，他便驻锡于此，弟子众多。他与一位名叫觉姆旺姆的女子生了一个儿子，出生在格扎的拉东寺。当他被放在筛子里时，出现了彩虹。大约两岁时，他的父亲做了一个奇异的梦，说：我现在要死了，死后将前往持明者的境界，这个孩子也会利益他人。说完就去世了。西波仁波切长大后，非常慈悲，即使母亲阻止，他也将所有缝补的衣服送给了一个饥饿的乞丐。当时，一位聪明的女预言家说：你的儿子将来会怎么样呢？所有的世间神灵都会聚集在他身边，为他绕行并供养。一个秋天的祭祀日，母亲说：所有的人都在祭祀时布施朵玛，愚蠢的你也像泼水一样布施吧，我们也在祭祀。于是，那个孩子走到祭祀的地方说：格扎山谷的神灵们，娘南沃波的神灵们，乞丐吾鲁的黑王，今天早上不要去任何地方，老妇人旺姆正在祭祀，从这里拿走祭品吧。说完就撒了出去，母亲生气地打他。在那里，如果能收获四十四田的粮食就好了，但最多也只能收获四十田。那一年，稻穗非常少，却收获了五十多卡尔的粮食，人们说：这很可能是个化身。于是，将他送到舅舅丹巴色扎巴那里学习。三年里，他完整地学习了佐钦荣宗岗哲和嘎琼等法。上师去世时，眼泪哽咽，说：我什么也记不起来了。十
English
Many who were skilled in the scriptures, such as Tön Nyima Dorje, appeared. In addition, Meston Gönpo of Lato and Dyal Kunga Dorje and others also relied on him. The heart-son, Zhipo Dudtsi, was from a lineage of scholars and accomplished heroes from his ancestors. His father was Sangye Dakchung, who was known as Dakchungpa because he followed Dakpo Gyarasa. He went to Lhodrak and performed activities for the benefit of beings and resided at the monastery called Lho Tö Phurmong Gang. The patrons of Zha invited him and offered the Lhadong Monastery of Zha and the Ugka Monastery, among others, and he resided there. His disciples increased greatly. He had a consort named Jomo Wangmo, and they had a son who was born at the Lhadong Monastery of Zha. When he was placed in a sieve, a rainbow appeared. When he was about two years old, his father had a wondrous dream and said, "Now I am going to die. After death, I will go to the realm of the Vidyadharas. This child will also benefit others." Having said this, he passed away. As Zhipo Rinpoche grew up, he was very compassionate, and even though his mother forbade it, he gave all the mended clothes to a starving beggar. Then, a clever female diviner said, "What kind of person will your son become? All the gods and demons of the world will gather around him, circumambulating and making offerings to him." One autumn festival, his mother said, "Everyone is giving tormas at the festival. Fool, you should also give like pouring water. We are also celebrating the festival." So, the child went to the festival place and said, "Gods and demons of the Zha valley, gods and demons of Nyang Nak Olpo, Black King of the beggar Ulu, don't go anywhere else this morning. Old woman Wangmo is celebrating the festival, so take the offerings from here!" Having said this, he scattered the offerings, and his mother angrily beat him. There, even if they could harvest forty-four fields of grain, they could only harvest forty fields at most. That year, even though the ears of grain were very few, they harvested more than fifty khals of grain. People said, "This is probably an emanation." So, they sent him to study with his uncle, Dampa Se Drakpa. For three years, he thoroughly studied Dzogchen Rongluk Gangdril and heard the Gapchung and other teachings well. When the lama was about to pass away, his eyes were filled with tears, and he said, "I can't remember anything." Ten