Tibetan
དེའི་སྟེང་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྨང་བཏིང་། ཆེ་ཆུང་ཉང་སྟོད་རྩིས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་དང་མཉམ་པ་བྱེད་རྒྱུ་ལ་རྡོ་བཟོ་བས་ཅུང་ཟད་བཀུམ་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་བཟོ་བོ་ཕལ་ཆེར་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོ་བས། ཤིང་ཐམས་ཅད་ཁོད་མི་སྙོམས་ཤིང་། རིང་ཐུང་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་ཕྱག་རྫས་བྲོན་པའི་ཐབས་འབའ་ཞིག་བྱས་ཀྱང་། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏོང་བ་ལ་གོམས་པའི་སྙིང་སྟོབས་ལ་སེར་སྣ་དང་འཇུར་བུའི་རྣམ་རྟོག་གིས་རྫི་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་ནོར་རྫས་ལ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཟིགས། ཀ་ཆེན་ཡ་གཅིག་བྲེགས་ ཐལ་ཏེ་མ་སྙོགས་པ། ཞབས་ཀྱིས་སྒྲིལ་བས་རིང་ཐུང་སྙོམས་པའི་གྲུབ་རྟགས་བསྟན། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྟགས་སྦྱར་ནས་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ཀ་བ་སྐྱོག་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཞབས་ཀྱིས་སྒྲིལ་བས་མདའ་ལྟར་འཁྲོངས་པ་དང་། ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་སོགས་ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ནུས་པ་མཐོང་བས། བཟོ་པ་རྣམས་སླར་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས། ལྷ་ཁང་ཚར་བའི་ཤིང་ལྷག་རྣམས་ལ་རྩིག་པ་མེད་པར་ཀ་བ་བཞིས་བཏེགས་པའི་སྒོ་ཁང་ཁྱད་འཕགས་ཞིག་བྱས་པར་འགྱོད་ཚངས་རྒྱ་ཕུགས་ཞེས་གྲགས་ལ་དེ་སླར་མགོན་ཁང་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་གཙུག་ལག་ཁང་དབུ་རྩེ་ཀ་བ་བཞི་པ་རྣམ་སྣང་ཀུན་ཏུ་ཞལ་གྱིས་གཙོ་བོ་བྱས་པའི་ཞི་བའི་ལྷ་ཚོགས། འཁྱམས་སྟོད་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་སར་སྒོ་སྲུང་རྟ་བདུན་གཉིས། གློ་འབུར་ལྷོ་བྱང་གཉིས་ན་ཡུམ་ཆེན་མོ་དང་། མར་མེ་མཛད་ལ་མཆོད་ལྷ་བཞི་བཞིས་བསྐོར་བ། མགོན་ཁང་ན་ལེགས་ལྡན། དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་རྣམས་འབུར་སྐུར་བྱས། འཁྱམས་སྟོད་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་སར་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་གྱང་རིས། སྐོར་ཁང་ལ་པདྨ་བརྒྱ་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ། འཁྱམས་སྨད་ཀ་བ་ཉི་ཤུའི་སར་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་མེད་ལ་ཉེ་སྲས་ཀྱིས་བསྐོར་བ། སངས་རྒྱས་རབས་བདུན། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས། སྒྲོལ་མ་འཇིགས་པ་བརྒྱད་སྐྱོབ། རིགས་གསུམ་མགོན་པོ། མ་ལ་ཡའི་ཞིང་བཀོད། སྲིད་པའི་ཙཀྲ་ལ་སོགས་པ་གྱང་རིས་སུ་མཛད། དེ་ལྟར་སྐྱ་བཟོ་གྲུབ་ནས། ད་ནི་ངའི་ལྷ་ཁང་ཐང་ཀ་ཡན་ཆོད་གསེར་གྱིས་བྱུག་པ་ཡིན། གསེར་འགྲོང་རི་ཚུགས་པོ་ལས་འདོན་གསུངས་ནས་དགོངས་པ་མཛད་པས། ནམ་ཕྱེད་ན་གཞི་བདག་བཙན་དེ་རྟ་པ་ནག་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བྱུང་། ཟུར་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ལྷ་ཁང་གི་ཐང་ཀ་ཡན་ཆོད་གསེར་དུ་བྱུགས་ན། ངེད་
Chinese
在其上奠定了寺庙的基础。据说石匠们说，为了使寺庙的大小与娘堆孜（Nyang-stod rtse，地名）的拉康（lha khang，神殿）一样大，他们稍微缩减了一些。同样，由于大多数工匠都喜欢从事非功德的行为，所有的木材都不平整，长短不一，他们只想着如何偷工减料。然而，像这样习惯于布施的菩萨，他们的勇气是无法被吝啬和欺骗的念头所动摇的，因此他们视财物如梦幻和幻觉。一根大柱子被砍断后没有对齐，他用脚将其滚动，显示了长短一致的成就标志。上面有金刚的标记。同样，对于那些弯曲的柱子，他用脚滚动，使它们像箭一样笔直。当工匠们看到他无限的慈悲和力量，例如能够容忍错误的修行时，他们都非常后悔。寺庙完工后，用剩余的木材建造了一个特殊的门廊，没有墙壁，由四根柱子支撑，被称为“忏悔的广阔之地”，后来它被改造成了护法殿。就这样，寺庙的顶端，四根柱子，主要供奉着以毗卢遮那佛为首的寂静本尊。上层回廊的八根柱子处有两尊门神和七匹马。南北两侧的侧殿里有大母（Yumchenmo，藏传佛教中的重要女性神祇）和围绕着燃灯佛的四个供养天女。护法殿里有吉祥天（Legden）、吉祥天母（Palden Lhamo）、梵天和帝释天，都以浮雕的形式制作。上层回廊的八根柱子处有上师传承的壁画。环绕的房间里有二十三个坛城，包括百瓣莲花坛城等。下层回廊的二十根柱子处有一千尊佛像、十方诸佛、由近侍围绕的无量寿佛、过去七佛、十二事业、菩萨法胜、救度母救八难、三怙主、玛拉雅的净土布局、有轮生命之轮等等，都绘制成壁画。就这样，土建工程完成后，他说：“现在我要用黄金覆盖我的寺庙，直到屋顶。”他心想，要从金矿里取出黄金。半夜，地主赞（Tsen，藏地神灵）变成了一个黑色的骑马人出现了。他向祖尔波切（Zurpoche，地名）致敬并绕行，然后说：“如果寺庙的屋顶都用黄金覆盖，我们
English
Thereupon, the foundation of the temple was laid. It is said that the stonemasons said they slightly reduced the size to make it the same size as the Lhakhang (temple) of Nyang-stod rtse (place name). Likewise, since most of the craftsmen were fond of engaging in non-meritorious activities, all the wood was uneven, and of varying lengths, they only thought of ways to cut corners. However, since the courage of a Bodhisattva accustomed to giving like this could not be swayed by thoughts of stinginess and deception, he regarded wealth and possessions as dreams and illusions. One large pillar was cut off and not aligned, he showed the sign of accomplishment of making the lengths even by rolling it with his feet. There is a vajra mark on it. Similarly, for those pillars that had become crooked, he straightened them like arrows by rolling them with his feet. When the craftsmen saw his immeasurable compassion and power, such as being able to tolerate wrong practices, they were all filled with great remorse. After the temple was completed, a special portico was made with the remaining wood, without walls, supported by four pillars, which was known as "The Vast Expanse of Repentance," and it was later converted into a Protector Chapel. Thus, the top of the temple, the four pillars, mainly enshrined the peaceful deities headed by Vairochana Buddha. In the upper cloister, at the site of the eight pillars, there were two gate guardians and seven horses. In the two side chapels, north and south, there were Yumchenmo (Great Mother, an important female deity in Tibetan Buddhism) and four offering goddesses surrounding Dipankara Buddha. In the Protector Chapel, there were Legden, Palden Lhamo, Brahma, and Indra, all made in relief. In the upper cloister, at the site of the eight pillars, there were murals of the lineage of Lamas. In the surrounding room, there were twenty-three mandalas, including the Hundred-Petaled Lotus Mandala, etc. In the lower cloister, at the site of the twenty pillars, there were a thousand Buddhas, the Buddhas of the ten directions, Amitayus surrounded by close disciples, the Seven Buddhas of the Past, the Twelve Deeds, Bodhisattva Dharmaraja, Tara saving from the eight fears, the Three Protectors, the Pure Land arrangement of Malaya, the Wheel of Life, etc., all painted as murals. Thus, after the civil engineering was completed, he said, "Now I will cover my temple with gold up to the roof." He thought to extract gold from the gold mine. At midnight, the local deity Tsen (a Tibetan spirit) appeared as a black horseman. He paid homage and circumambulated Zurpoche (place name) and said, "If the roof of the temple is covered with gold, we
Tibetan
ཀྱི་གསེར་འཛད་པས། ལྷའི་སྐུ་རྣམས་ཁྱབ་ངེས་ཤིག་འབུལ་ཟེར་བས་དེ་བཞིན་དུ་མཛད། རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཚེ། རྒྱལ་བ་ཟུར་ཆེ་ཆུང་གིས་ཀུན་རིག་རྣམ་སྣང་གི་དབུ་གཙུག་ནས་ཞུགས་ཐུགས་ཀར་ཐོན། ཐུགས་ཀ་ནས་ཞུགས་དབུ་གཙུག་ཏུ་ཐོན་པ་ལ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་ཟད་མི་ཤེས་པ་བསྟན་པས་བཟོ་བོ་རྣམས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དད་པར་གྱུར་ཏེ་བླ་མའི་ལྷ་ཁང་རི་རབ་ཙམ་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་འདེགས་བྱེད་ཟེར། བསམ་ཡས་མཆོད་རྟེན་སྔོན་པོ་ལ་དཔེ་བྱས་བཀྲ་ཤིས་སྒོ་མངས་ལྷ་ཁང་གི་བྱང་ཕྱོགས་སུ་དད་བཞེངས་ཀྱིས་ཕུལ། བླ་མའི་མཚན་གདན་ས་ལ་ཆགས་པས་དཔལ་འུག་བྱ་ལུང་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས། ལྷ་རྗེ་ཟུར་པོ་ཆེའི་རིང་ལ་དབུ་བརྙེས། ཟུར་ཆུང་པས་སྲོལ་ གཏོད། ཟུར་ཤཱཀྱ་སེངྒེས་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་ཟེར་བ་དེ་གདན་རབས་འདིས་སྔ་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ལ། བྱ་བ་རླབས་པོ་ཆེ་མཛད་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འཆད་ཉན་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། རེ་ཤིག་ན། དཔོན་སློབ་ཀུན་གྱིས་ཡང་དབེན་སེར་མོར་ཡང་དག་གི་ལོ་སྒྲུབ་མཛད་པས་མར་ཟད་དེ་མཆོད་མེ་མ་བྱུང་བས། ཆུ་མིག་ཞག་བདུན་དུ་མར་ཁུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མར་ཁུ་འཛད་མེད་བླངས་ཆོག་པ་བྱུང་། དེར་ཐོག་མར་འཆད་ཉན་པ་རྣམས་བཤད་པ་ལ་གཙོ་བོར་འདོན་པས་དང་པོ་ཙ་ན་འཕྲིན་ལས་ཤེས་པ་ཉུང་སྟེ། ཁོང་རྣམས་ཆོས་རར་བགྲོ་གླེང་བྱེད་པའི་ཚེ་འཕྲིན་ལས་ཤེས་ཤིང་བགྲོ་གླེང་མེད་པ་དག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཕུལ་པས། རྒྱུན་གཏོར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཏོང་བའི་ཚེ་འཕྲིན་ལས་ཤེས་པ་ཚོས་གྱེར་དུ་མ་ཉན། དེར་བླ་མའི་ཞལ་ནས། གང་ལ་མཐར་ཕྱིན་པ་གཅིག་གིས་གྲོལ་བ་ཡིན། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཁྱད་གསོད་མི་རུང་། ཐེག་པ་དགུའི་གྲུབ་མཐའ་རང་ས་ན་ཡོད་ཀྱི། ཐེག་པའི་ཁ་འཛིན་པ་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་གྱི་གོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་ནས་ཞི་དུལ་དུ་གནས་པ་བྱུང་། དེའི་དུས་སུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས། སློབ་མ་རྩེ་མོ་བཞི་ལ། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གང་གལ་ཆེ། ཁྱེད་བཞི་པོ་གོ་བ་རེ་བཞོག་ གསུང་བ་ལ། ཟུར་ཆུང་པས། སྔར་བཞིན་གྱི་བག་ཆགས་ཚན་པོ་ཆེ་འདི། མ་བསྒོམས་ན་མི་འཛད་པ་ཞིག་འདུག་པས། ཉམས་ལེན་ལ་བློ་ཐག་ཆོད་པ་གལ་ཆེ། འབྲལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དྲི་མ་འདྲ་བ་འདི། ད་ལྟ་ནས་དག་དགོས་པ་འདུག་པས། ནངས་དང་ནུབ་ཏུ་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། ཇི་སྲིད་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་དགོས་པ་འདུག་པས། དགེ་བ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ལ་བརྩོན་
Chinese
因为黄金用尽，（他们）说要供奉一个确定的神像，（他们）也那样做了。开光的时候，祖尔切琼两位尊者从昆瑞南唐的头顶进入，从心间出来，从心间进入，从头顶出来，显示了无数的神变，工匠们从内心深处产生了信仰，说上师的寺庙如同须弥山一般，是佛塔的支撑。仿照桑耶青塔，在扎西果芒寺的北面，虔诚地建造并供奉了（一座佛塔）。上师的名号在寺院所在地传播开来，因此普遍被称为帕乌嘉龙。由拉杰祖尔波切时期开始兴建，祖尔琼巴开创，祖尔释迦僧格使其发扬光大，据说这一传承对宁玛派金刚乘的教法，做出了伟大的事业。之后，进行了广大的讲修等利生事业。有一次，师徒们在扬本色摩进行严谨的年度闭关，因为酥油用尽，没有灯油，所以将泉水加持了七天，变成了酥油，可以无尽地取出酥油。在那里，最初讲修的人们主要专注于讲解，最初的时候，才干和智慧比较少。当他们在法会上辩论的时候，有才干和智慧的人知道，没有辩论的人则被归为不知道的一方。在进行常供朵玛的时候，有才干和智慧的人不听诵经。对此，上师说：任何一个人，只要有一个达到究竟，就可以解脱。一个人不应该贬低另一个人。九乘的见解存在于各自的立场上，而不是执着于某个乘。这样说了之后，所有人都对意义产生了特殊的理解，变得平和而温顺。那时，上师对四位杰出的弟子说：在修持道路上，什么最重要？你们四个人各自谈谈自己的理解。 祖尔琼巴说：像以前一样的强大习气，如果不修行，似乎不会消失。因此，下定决心修持非常重要。像污垢一样的分离之障，现在就必须清除。因此，早晚进行善行非常重要。在证悟实相之前，必须积累功德资粮。因此，要努力行持微小的善事。
English
Because the gold was exhausted, (they) said they would offer a definite deity statue, and (they) did so. At the time of consecration, the two venerable Zur Chenchung entered from the crown of Kunrig Namnang and exited from the heart, entered from the heart and exited from the crown, displaying countless miraculous transformations. The craftsmen developed faith from the depths of their hearts, saying that the lama's temple, like Mount Sumeru, is the support of the stupa. Modeled after the Samye Blue Stupa, a stupa was built and offered with devotion to the north of the Tashi Gomang Temple. The lama's name spread to the monastery's location, so it became widely known as Pal Uk Jyalung. It was started during the time of Lhaje Zurpoche, Zurchungpa initiated it, and Zur Shakya Senge made it flourish. It is said that this lineage made great contributions to the Nyingma Vajrayana teachings. After that, extensive activities such as teaching and practice were carried out for the benefit of beings. Once, the master and disciples were doing a rigorous annual retreat in Yangben Sermo. Because the butter ran out and there was no lamp oil, the spring water was blessed for seven days and turned into butter, from which butter could be taken endlessly. There, initially, those who taught and practiced focused mainly on teaching. At first, talent and wisdom were scarce. When they debated in the Dharma assembly, those with talent and wisdom knew, and those without debate were assigned to the side of those who did not know. When performing the regular offering of tormas, those with talent and wisdom did not listen to the chanting. To this, the lama said: Anyone who achieves ultimate realization through one (path) is liberated. One should not belittle another. The views of the nine vehicles exist in their respective positions, not clinging to a particular vehicle. After saying this, everyone developed a special understanding of the meaning and became peaceful and gentle. At that time, the lama said to the four outstanding disciples: What is most important in practicing the path? Each of you four should share your understanding. Zurchungpa said: The strong habitual tendencies from the past, if not practiced, seem not to disappear. Therefore, it is very important to make a firm decision to practice. The obscurations of separation, like dirt, must be cleared away now. Therefore, it is very important to engage in virtuous activities morning and evening. Until the true nature is realized, one must accumulate the accumulation of merit. Therefore, one must strive to perform even the smallest virtuous deeds.