Tibetan
ཧཱ་མ་ཡ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་ནག་སོགས་ཆོས་བཀའ་རྒྱ་ཆེན་པོ། སློབ་དཔོན་དབང་ཚུལ་ལས་སྦྱོར་དྲུག་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ། རླུང་སྐོར་ལ་སོགས་པ་མང་པོ། ས་སྐྱ་པ་བླ་མ་དམ་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་ཆེན་མོ་དང་། ལམ་འབྲས་སོགས་ས་སྐྱ་པའི་ཆོས་ཟབ་དགུ་གསན་ཅིང་། འདི་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཞུ་ཡིག་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ཞེས་བྱ་བའང་ཕུལ་པ་སྣང་། ཞི་བྱེད་རྒྱུད་པ་རྨ་སོ་ཀཾ་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི་སློབ་རྒྱུད་ཤུག་གསེབ་རི་པ་གཞོན་རྡོར་ལས། དོ་ཧ་སྐོར་གསུམ། རི་ཆོས་སྐོར་གསུམ། རྟེན་འབྲེལ་བརྒྱ་རྩ་ལ་སོགས་མདོར་ན་གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་གྲགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རབ་སྐྱེས། ཐ་སྙད་ཀྱི་རིག་པ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་མན་ངག་གི་སྐོར་སོགས་གང་ལའང་རང་བྱན་ཆུད་པར་མཛད་དོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི། ཐོས་ བསམ་གྱི་མཐའ་སྒྲུབ་པས་ཉམས་འོག་ཏུ་བཙུད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབབ་སྟེགས་ཉིད་དུ་མཛད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཐུགས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་ཚད་མེད་པས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་གནས་ནགས་ཁྲོད་དང་། བས་མཐའ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དགོངས་པ་གཏོད་པའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་བཞི་གཟིགས་པ་བཞིན་དུ། གྲྭ་ས་དེར་ཁམས་པའི་གྲྭ་པ་དག་གིས་གཟུ་བོར་མི་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་ངན་པས་ཐུགས་ངེས་པར་འབྱུང་སྟེ་བྱ་བྲལ་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་གཤེགས་པར་ཉེ་བའི་ཚེ། མཁན་སློབ་རྣམས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདིའི་རྣམ་དཔྱོད་ལ་དཀོན་པའི་འདུ་ཤེས་བཟོད་པར་དཀའ་བས་ནན་གྱིས་བཤོལ་བཏབ་ནའང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བས་བཤོལ་མ་ཐེབས་པར་ཆས་ཙ་ན། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོའི་གདུང་རྟེན་རྩར་དགེ་འདུན་དཔྱོད་ལྡན་པ་ཞིག་དང་འཕྲད། ཁོང་གིས་ཀྱང་བཤོལ་བཏབ་ཅིང་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ལ་གནས་ཚུལ་རྣམས་བཤད་པས། ཁོང་ཡང་ཁམས་པའི་ཚོགས་ལ་འཁུན་པར་བྱེད་ཅིང་། ད་ཅིས་ཀྱང་གཤེགས་ན་རང་རེ་ལ་རྩོམ་པ་ནི་ཐོགས་རྡུགས་མེད། ཁམས་པ་རྣམས་ལ་ངན་སྨྲས་ཤིག་འཇོག་པར་འཚལ་ཞེས་བསྐུལ་བས། ཀུ་རེའི་ཚུལ་ དུ་ཤོག་བུ་བྲེ་ཁ་གཅིག་ལ་ཤོང་ཐང་བྲིས་པ་ཁོང་གིས་ཁྱེར་ནས། ཆོས་རའི་ཁྲི་ལ་སྦྱར་བ་ཁམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག
Chinese
哈玛雅。阎罗死神红黑等广大教法。从学问导师旺楚处听闻六种行法和，念诵修持，气脉运行等等很多法。从萨迦派喇嘛丹巴处，听闻大菩提心和，道果等萨迦派的九种深奥教法。并且，献上名为《对于此（道果）之基道果三者的分类的请问书，珍宝黄金供树》的文书。从寂止派传承中被称为玛索康三的学统的旭谢日巴•云丹多吉处，多哈三转，山法三转，百种缘起等等，总之，通达雪山之中闻名的多数成就者的宗派，生起讲辩著三方面无碍的智慧。无论词句的学问，显密经论，诀窍方面等等，都做到运用自如。如此大士们，以闻，思的究竟修持，置于体验之下，成为一切种智的智慧的降临之处。对于此，由于对轮回自性的厌倦和无量的出离心，如同往昔诸佛和菩萨们所赞叹的处所森林和，边地一样，在立志专修之时。如同薄伽梵观察到四种出离之因一样。在那座寺院里，由于康巴的僧人们不公正的行为，心中生起一定要出离的想法，在接近以苦行者的行为而前往的时候。堪布和老师们，因为难以忍受对于这位圣士的智慧稀有的想法，而极力劝阻，但是，由于有情众生的福德，其他利他的伟大事业的开始还没有到时间，所以没有劝住而出发的时候。在俄大译师的灵塔处，遇到一位有智慧的僧人。那位僧人也劝阻并且示现忧愁的样子，（他）讲述了所有的情况。那位僧人也对康巴的僧众感到不满，说如果无论如何都要走的话，我们写作是没有阻碍的。劝请（他）对康巴僧众留下一些恶语。于是，以开玩笑的方式，在那位僧人携带的一张纸上写满了顺口溜，贴在了法座上，被康巴僧众看到了。
English
Hamaya. Extensive teachings such as Yama, Lord of Death, Red and Black, etc. From the master Wangchuk, he heard the six practices of action, recitation and accomplishment, wind circulation, and many other things. From the Sakya Lama Dampa, he heard the Great Bodhicitta and the profound nine teachings of the Sakya school, such as Lamdre (Path and Fruit). Moreover, he presented a petition called "The Precious Golden Offering Tree," which explains the classification of the three aspects of the foundation, path, and fruit of this (Lamdre). From Shukseb Ripa Yönten Dorje, a lineage holder of the Zhi byed (Pacification) tradition known as the three Ma-So-Kam, he received the three cycles of Doha, the three cycles of Mountain Dharma, the hundredfold interdependent origination, and so on. In short, he mastered most of the siddha schools famous in the Himalayas and developed an unobstructed wisdom in teaching, debating, and writing. He became proficient in all aspects of terminology, the doctrines of sutra and tantra, and instructions. Thus, these great beings, by perfecting their hearing and contemplation through practice, subdue them under experience and make them the very platform for the descent of the wisdom of omniscience. Because of their immense sorrow and renunciation towards the nature of cyclic existence in all its aspects, they aspire to solitary places such as forests and remote borders, which have been praised by all the Buddhas and Bodhisattvas of the past. Just as the Bhagavan saw the four causes of renunciation, in that monastery, due to the unjust behavior of the Khampa monks, the thought of definitely renouncing arose in his mind, and as he was about to depart with the conduct of a renunciant. The khenpos and teachers, finding it difficult to bear the idea that this noble being's wisdom was rare, strongly urged him to stay. However, because of the merit of sentient beings, the commencement of the great activity of benefiting others was not yet time, so he could not be persuaded to stay and was about to leave. At the stupa of Ngok Lotsawa Chenpo, he met a wise monk. That monk also urged him to stay and showed a sorrowful expression, and (he) explained all the circumstances. That monk also became dissatisfied with the Khampa assembly, saying that if he was going to leave no matter what, we have no obstacles in writing. He urged (him) to leave some harsh words for the Khampa monks. So, in a joking manner, he wrote a rhyme on a piece of paper that the monk carried and pasted it on the throne of the Dharma assembly, which was seen by the Khampa monks.
Tibetan
་སྟེ་མཐོང་དུ་མ་སྟེར། ཀ་ལིང་ཡུལ་དུ་སྲིན་པོ་རྒྱུ་བ་བཞིན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀ་ཐོ་སུམ་ཅུ་པ་འདི་རྒྱལ་ཁམས་ཀུན་ཏུ་དར་རོ། །དེ་ནས་ངེས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་འཁྱམས་ཞིང་སྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་པ་ལས་རྒྱ་མའི་ཅོག་ལ་བྲག་ཕུག་ཏུ་ཟླ་བ་ལྔ་མུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ། སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་གླུ་དབྱངས་དང་བཅས་པ་གཅིག་གསན་པས། དེ་ལ་བལྟ་བའི་སྣང་བ་ཤར་ཙ་ན་བུད་མེད་ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་ཟ་འོག་གི་འཇོལ་བེར་དང་གསེར་གཡུའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་ཤིང་། བསེ་ཁྲབ་དྲིལ་བུས་བརྒྱན་པའི་རྟ་ལ་བཅིབས་པ་གདོང་གསེར་གྱི་དྲྭ་བས་གཡོགས་པ་ཞིག་དང་མཇལ། དེའི་ཐུ་བ་ནས་འཇུས་ཏེ་འཕགས་མ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ཞུ་ཞེས་བཏུད་པས། རིན་པོ་ཆེའི་དབུ་རྒྱན་ཅིག་འདུག་པ་ཕུད་ནས་ཀུན་མཁྱེན་པའི་དབུ་ལ་བསྐོན། དེང་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརློབ་ཅིང་དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་ནོ་གསུང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ཡུན་རིང་པོར་འབྱམས། མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་མཇལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིཊ། དེ་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པར་བསམ་ཡས་སུ་ཕེབས་པའི་དཔྱིད་སོས་བླ་མ་དམ་པ་ ཀུ་མ་རཱ་ཛ་ཡར་སྟོད་སྐྱམ་གྱི་ཕུ་ན་བཞུགས་པ་ལ་གཏད་དེ་བྱོན་པས། ལམ་དུ་གཡག་སྡེ་པཎ་ཆེན་དང་མཇལ་ནས། རྗེ་དྲུང་ཀརྨ་པའི་དྲུང་ན་དེངས་ཞེས་བསྐུལ་ནའང་མ་ཉན་པར་ལྷགས། ཡར་སྟོད་སྐྱམ་གྱི་ཕུ་ན་རིག་འཛིན་པ་སློབ་མའི་ཚོགས་ཆ་ཐེར་ལྷག་སྐྱོབས་བདུན་ཅུ་ཙམ་དང་། བཅས་པ་བཞུགས་པ་དང་མཇལ། མདང་ལྷའི་བྱ་ཡིན་ཟེར་བའི་བྱ་ཡ་མཚན་ཅན་ཞིག་ལ་བྱ་བྲན་མང་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་བྱུང་ནས། ངའི་དཔེ་ཆ་རྣམས་ཕྱོགས་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱེར་སོང་བར་རྨིས་པས་བརྒྱུད་པ་འཛིན་པ་གཅིག་འོང་གསུངས་ནས་ཤིན་ཏུ་མཉེས། དེར་ཆོས་ཁྲལ་འདེགས་རྒྱུ་མེད་པས་ཐུགས་ལ་སྐྱོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཁྲུངས། ཆོས་ཁྲལ་ལ་འཐོགས་ནས་བླ་མའི་དྲུང་ནས་འགྲོ་དགོས་པ་ང་ལས་མེད་པས་ཉིན་པར་འགྲོ་བ་ངོ་ཚ། སང་ནམ་ལྡང་ཙ་ན་ལུང་པ་འདིའི་མདའ་ལ་སླེབས་པར་འགྲོ་དགོས་དགོངས་ཙ་ན་བླ་མའི་མངོན་མཁྱེན་གྱིས་དགོངས་ནས་འདིའི་ཆོས་ཁྲལ་ནང་ནས་འདེབས་པ་ཡིན་པས་མ་གཙེར་ཞེས་གྲྭ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱར་བྱུང་བས་དགའ་ཆེས། རིག་འཛིན་པ་དེ་སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐུལ་ཕྱིར་གཞི་མི་འཛིན་པས་ལོ་དེའི་དཔྱིད་སོས་ལུང་སྟོངས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཕོ་སྐྱས་ལན་དགུ་མཛད་པས། གཞི་རེ་ཟིན་དུས་འཕོ་དགོས་པ་འདྲ། དེས་རང་ལ་ན་བཟའ་དང་བཟའ་བཏུང་གཉིས་ཀ་མེད། ནམ་ཟླ་དང་གང
Chinese
，不让看见。如同罗刹在卡alinga国游荡。像这样等等的三十个ka tho在所有国家兴盛。之后在不确定的地方游荡，仅仅努力修行，在嘉玛觉拉岩洞中进行了五个月的黑暗瑜伽。听到一阵伴随着歌声的琵琶声。当想要看它的时候，出现了一个幻象，一个十六岁的女子，穿着丝绸的jol ber，用金银珠宝装饰，骑着装饰着铃铛的锁子甲的马，脸被金色的网覆盖。抓住她的衣领祈求摄受圣母，她取下一个珍贵的头饰，戴在全知者的头上。她说：从今以后，我将永远加持并赐予成就。在乐明无念的禅定中长时间沉浸。与大圆满的教法相遇的缘起聚合。之后在二十九岁那年春天前往桑耶寺，将上师至尊 库玛Ra扎托付给住在雅砻（Yarlung）上部斯康（skyam）的普纳（phu）的地方。在路上遇到了雅堆班钦，他劝说去杰仲噶玛巴那里，但他没有听从。在雅砻（Yarlung）上部斯康（skyam）的普纳（phu）遇到了持明者和七十多位弟子的集会。昨天梦见一只奇怪的鸟，说是天上的鸟，带着一大群鸟鸦飞来，把我的书都带到四面八方去了，他说会来一个传承的持有者，非常高兴。因为那里没有征收宗教税，所以心中生起了无限的悲伤。因为只有我需要缴纳宗教税，所以白天去很羞愧。当他想到明天早上到达这个山谷的尽头时，上师以他的神通知道后说：这是从这里的宗教税中缴纳的，所以不要担心。两个僧人又重复了一遍，他非常高兴。为了让持明者和他的弟子们感到悲伤，因为不执着于任何地方，所以在当年的春天，从一个空旷的山谷到另一个空旷的山谷，搬迁了九次。似乎每次确定一个地方时，就必须搬迁。他自己既没有衣服也没有食物。天气和
English
, not allowing to be seen. Like a Rakshasa wandering in the land of Kalinga. Like this and so on, these thirty ka thos flourished in all countries. Then, wandering in uncertain places, diligently engaging only in practice, he stayed in the dark yoga for five months in the cave of Jama Chokla. He heard the sound of a lute accompanied by singing. When he wanted to look at it, a vision appeared, a sixteen-year-old woman, adorned with a silk jol ber and gold and jade ornaments, riding a horse adorned with chainmail and bells, her face covered with a golden net. Grabbing her collar, he pleaded to be taken in by the Holy Mother. She took off a precious headdress and placed it on the head of the Omniscient One. She said, "From now on, I will always bless and bestow siddhis." He remained for a long time in the samadhi of bliss, clarity, and non-thought. The auspicious coincidence of meeting the teachings of the Great Perfection was arranged. Then, at the age of twenty-nine, in the spring, he went to Samye Monastery and entrusted the venerable Guru Kumararaja to the place called Phu in Skyam of Upper Yarlung. On the way, he met Yakde Panchen, who urged him to go to Je Drung Karmapa, but he did not listen. In Phu of Skyam of Upper Yarlung, he met the Vidyadhara and a gathering of disciples, about seventy or so. Yesterday, he dreamed that a strange bird, said to be a heavenly bird, came with a large flock of crows and took all my books to all directions. He said that a holder of the lineage would come and was very pleased. Because there was no religious tax to be levied there, immeasurable sadness arose in his heart. Because only I need to pay the religious tax, it is shameful to go during the day. When he thought that he would have to reach the end of this valley tomorrow morning, the Guru knew through his clairvoyance and said, "This is paid from the religious tax here, so don't worry." Two monks repeated it again, and he was very happy. In order to make the Vidyadhara and his disciples feel sad, because he did not cling to any place, he moved nine times from one empty valley to another in the spring of that year. It seems that every time a place is settled, it is necessary to move. He himself had neither clothes nor food. The weather and