Tibetan
་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། རྡུལ་ཚོན་བཞེངས། དབང་རྫས་བསགས། ཆོག་འདོན་བཏང་། ཉིན་མོ་བསྒྲུབས། མཚན་མོ་བསྐུར། དཔེ་ཆ་སྒྲོག་པ་དང་། གཞུང་གི་འབྲུ་བཤད་མཛུབ་ཁྲིད་བྱེད་པ་དང་། འཛིན་ཆོས་བཏང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྐལ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེས། དགོངས་པ་གཏད་དེ་ཐུགས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས། རྒྱུད་དོན་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད། བཀའི་གནང་བ་སྩལ་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་སྤྱོད་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཀ་དབང་བསྐུར་བ་དང་གདམས་ངག་རྗེས་གདམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་མཚོན་པའི་སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ན། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གདམས་ཚུལ་ཡོད་པ་རྣམས། ཕལ་ཆེར་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། རང་ཅག་བོད་འདི་ན་གོ་བ་འདི་ཙམ་ལ་ཡང་མཐའ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བར་སྣང་སྟེ། བླུན་པོ་རྣམས་དང་། བླུན་པོའི་རྗེས་འབྲངས་མཁས་འདོད་ཡོད་པ་ཕལ་ཆེར་ཞིག་ནི། གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་གོ་བ་རབ་རིབ་གཅིག་ཤར་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ད་ལྟའི་བླ་མ་དང་། སློབ་མ་ཕལ་པ་ལམ་སྣ་ཙམ་ཡང་མ་ཟིན་པ། རྒན་ རྒོན་རྣམས་ལ་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་རིགས་འགྲེ་འགྲན་འདོད་བྱས་ཏེ། དབང་བསྐུར། རྒྱུད་བཤད། མན་ངག་ཐམས་ཅད་རྩ་བས་བཅད། པོ་ཏི་མགོ་ལ་འཇོག་པ་དང་། དགོངས་པ་གཏད་པས་ཆོག་པ་སོགས་མི་ཤེས་པ་དང་མ་ལྕོགས་པ་ལ་བཟང་བཟང་མོ་དང་དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་བྱེད་དོ། །དེ་རིགས་བླ་མས་མ་བཤད། སློབ་མས་མ་གོ། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀར་གྱིས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་མདོག་བྱེད་པ་ལས་མི་ཡོང་བར་འདུག་པ་འདི་ཆད་པའི་མཐའ་ཡིན་ཡང་། སྔགས་གཞུང་དང་ཆོ་ག་ལ་གཙིགས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ད་ལྟ་ལས་དང་པོ་པ་གང་བྱེད་པའི་རྒྱས་བཀབ་སྟེ། འཕགས་པ་དང་། གྲུབ་ཐོབ་དང་། སྒྲུབ་པ་པོ་མཆོག་རྣམས་ལའང་བྱེད་པ་ནི། བསྒྲིགས་བཀོད་དམ་དམ་མོ་དང་། མཁས་འདོད་བྱས་པས་གཏི་ཐུག་ཏུ་སོང་སྟེ། འདི་ག་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལས་དང་པོ་པ་ལ་བརྒྱུད་པ་ཁུངས་ལ་ཐུག་པའི་ཆོས་བཀའ་མ་ཆད་པ་ཞིག་དགོས། ཆོ་ག་ལག་ལེན་བྱང་ལ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། བསྙེན་བསྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་དགོས། རང་རང་གི་གཞུང་བཤད་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་ངེས། བློ་རྩེ་གཏད་མཚམས་ཡོད་ངེས་པ་ཞིག་དགོས། མན་ངག་རྣམས་ལག་ལེན་དུ་བཏབ་ན་ཐེབས་ངེས་ པ་ཞིག་དགོས་སོ། །གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་
Chinese
如同进行（仪轨）一样，建造坛城，积聚灌顶物，进行仪轨念诵，白天修持，夜晚供养，宣读经书，讲解经文要义，进行指导，传授传承教法不是这样，而是导师黑（导师黑，藏文：སློབ་དཔོན་ནག་པོ།）具缘者，化身空行母益西（益西，藏文：ཡེ་ཤེས།，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）空行母，只是心意相通，加持心续，刹那间获得殊胜智慧，通达所有续部要义，仅仅是赐予开许，就获得了广大成办利益众生的能力，这才是无上的灌顶和窍诀随许。以此为例，以前的大成就者们的传记中，一个向另一个传授教法的方式，大多如此。我们藏地，仅仅对这个理解，也似乎会堕入两种极端中的任何一种。愚笨之人，以及追随愚笨之人的自诩智者，大多数都是因为对成就者们有那样的模糊理解，所以现在的上师和普通的弟子，连门路都没摸清，老朽之人也想效仿成就者的行为，进行灌顶，讲解续部，断绝所有窍诀，把经书放在头顶上，认为心意相通就足够了等等，对不会和不能做的事情，却自诩为贤善和英雄。那种上师不讲解，弟子不理解，师徒二人都对什么都不懂却装懂，这样看来只会走向断灭的边。然而，那些重视密咒经典和仪轨的人，现在却用对初学者所做的那一套来对待圣者、成就者和殊胜的修行者，这是因为过于拘泥于形式，或者自诩聪明而陷入僵化，这是相对于前者而言的常边。因此，对于初学者来说，需要传承源头可靠、法脉未断绝的教法，需要仪轨实践纯熟且无误，需要念诵修持等达到标准，需要对自己所学的经文没有疑惑，能够明确专注的方向，需要窍诀在实践中能够生效。这是成就者们的行境。
English
Just like performing (rituals), building mandalas, accumulating empowerment substances, performing ritual recitations, practicing during the day, making offerings at night, reciting scriptures, explaining the meaning of scriptures, giving guidance, and transmitting lineage teachings is not like this, but the master Black (Tibetan: སློབ་དཔོན་ནག་པོ།) the fortunate one, the incarnate dakini Yeshe (Yeshe, Tibetan: ཡེ་ཤེས།, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Romanization: jñāna, Literal meaning: wisdom) dakini, just by having a meeting of minds and blessing the mindstream, in an instant, attained extraordinary wisdom, understood all the essential points of the tantras, and simply by granting permission, obtained the ability to extensively accomplish the benefit of sentient beings. This is the unsurpassed empowerment and subsequent permission of pith instructions. Taking this as an example, in the biographies of the great accomplished ones of the past, the way one transmitted teachings to another was mostly like this. In our land of Tibet, it seems that even with just this understanding, one might fall into either of the two extremes. Most of the foolish people, and those who follow the foolish and pretend to be wise, are because they have a vague understanding of the accomplished ones, so the current lamas and ordinary disciples, who have not even grasped the basics, and the old and decrepit also want to imitate the behavior of the accomplished ones, performing empowerments, explaining tantras, cutting off all pith instructions, placing scriptures on their heads, and thinking that a meeting of minds is enough, etc., and they boast of being virtuous and heroic in things they do not know and cannot do. That kind of lama does not explain, the disciple does not understand, and both teacher and student pretend to know what they do not know, and it seems that this will only lead to the extreme of annihilation. However, those who value mantra texts and rituals now treat the holy ones, accomplished ones, and supreme practitioners with the same methods used for beginners. This is because they are too attached to formalities, or they become rigid by pretending to be clever, which is the extreme of permanence relative to the former. Therefore, for beginners, there is a need for teachings from a lineage with a reliable source and an unbroken transmission, a need for ritual practices that are proficient and without error, a need for recitations and practices that reach the standard, a need to have no doubts about the scriptures they have learned, and to be able to clearly focus their attention, and a need for pith instructions that are sure to be effective in practice. This is the realm of activity of the accomplished ones.
Tibetan
ནི་གཞན་མ་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་ངེས་ཁྲིགས་མེད་ཀྱང་། དེ་ལ་ལོག་ལྟ་དང་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ། གུས་པས་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག་ཅེས་སོ། །དེར་རྒྱ་གར་བ་ཆོས་ལ་ཕྲག་དོག་པས་རྗེས་བསྙེགས་བྱུང་གིས་དོགས་པས། བཻ་རོས་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་གདམས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་བཙུད། རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་བརྔན་པ་བྱིན་པས་རྗེས་མ་ཟིན་པ་ལྟར་བྱས། བོད་དུ་མྱུར་བར་ཕེབས། བཙན་པོ་ལ་ཉིན་མོ་རྒྱུ་འབྲས་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་དང་། མཚན་མོ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྐོག་ཆོས་སུ་གསུངས། དེའི་ཚེ་རྒྱ་གར་བའི་རྨི་ལྟས་ལོག །རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ཆོས་མཛོད་ཆེན་པོའི་རྒྱ་རུ་སྤྲོད་ཞིག་པས་ཆོས་མ་ཚང་པར་ཤེས། བོད་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྲ་མ་མཁན་བཅུག །བཙུན་མོ་ཚེ་སྤོང་བཟས་བཻ་རོ་བསླུ་བར་མ་ཚུགས་པས་སྡིག་བློན་རྣམས་བསླད། རྒྱ་གར་བའི་ཕྲ་མ་ལ་བསྙད་ནས་བཻ་རོ་ཁྲིམས་ལ་སྦྱར་བར་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྤྱུགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤྲང་པོ་ཆུ་ལ་སྦྱངས། སློབ་དཔོན་དབུ་རྩེའི་གདུགས་ཁང་དུ་བལྟར་མི་མངོན་པར་བྱས་པའང་། དམར་རྒྱན་གྱིས་ཤེས་ནས་བཻ་རོ་ཚ་བའི་རོང་དུ་སྤྱུགས་དགོས་པ་བྱུང་། འདི་དག་གི་གཏམ་འདྲ་འབག་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱས་ པར་བྱུང་བ་འདིར་དེ་ཙམ་མོ། །དམ་པའི་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སེམས་སྡེ་ཉེར་གཅིག །ལུང་བམ་པོ་བཅོ་བརྒྱད། ཀློང་སྡེའི་རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བམ་པོ་ཉི་ཁྲི། དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ན་བཞུགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཚང་བར་མ་འགྱུར་རོ། །སླར་བཻ་རོས་རྒྱལ་མོ་ཚ་བའི་རོང་དུ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཡུལ་དེ་སྨིན་པར་མཛད། ཁམས་སུའང་འགྲོ་དོན་མཛད། རྒྱ་ནག་ཏུ་གཤེགས་ནས་གྲུབ་པ་མཆོག་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་ཆོས་སྐད་འདྲེས། ཡར་ལམ་ཡེ་ཤེས་གསང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པའི་མན་ངག་གིས། སྤངས་མི་ཕམ་མགོན་པོ་རྗེས་སུ་བཟུང་། དེ་ནི་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལོན་པ་གཞོན་ནུའི་དུས་ཆོས་མ་གྲུབ། རྒས་ནས་ཉེ་འཁོར་དང་སྤུན་ཡང་སྡང་བར་གྱུར་པ་ཞིག་སྟེ། རྒས་ཆེས་པས་ལུང་ཟུངས་ངན་པ་ལ་སྒོམ་ཐག་དང་སྒོམ་བརྟེན་བཅས། གདམས་པ་ཡིད་ལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཤིང་གཏད། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུང་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཆོས་ཉིད་གཅེར་མཐོང་དུ་ངོ་འཕྲོད། རྟོགས་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེས་པས་རྒད་པོ་དགའ་ཆེ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མགུལ་པར་འཁྱུད་ནས་ཞག་གཅིག་ཏུ་མ་བཏང་།
Chinese
因此，这不是其他的。即使没有这样的确定性，也不要对它产生邪见和怀疑。请以恭敬心祈祷。在那里，由于印度人嫉妒佛法，担心会被追赶，所以毗卢遮那将快速行走的诀窍置于实践之下。向快速行走的首领给予报酬，使其看起来没有被追上。迅速前往西藏。白天向赞普讲述共同的因果之法，晚上秘密传授大圆满之法。那时，印度人的梦兆颠倒了。得知金刚座大佛法宝藏的封印损坏，佛法不完整。派遣了在西藏制造怀疑的间谍。妃子策彭孜未能欺骗毗卢遮那，于是收买了罪恶大臣们。以印度间谍为借口，请求对毗卢遮那处以刑罚。国王同意流放，于是表面上将乞丐浸入水中。上师在乌孜的伞房中隐身，也被玛尔坚得知，毗卢遮那不得不被流放到擦瓦荣。这些故事在《哑剧》等中有所扩展，这里就到此为止。翻译圣法的名目是：《菩提心普作王》等心部二十一部，《隆》十八卷，《空界》的续部《虚空广阔》等二万颂。那些也取决于成就者的手中，因此没有完全完成。后来，毗卢遮那在嘉姆擦瓦荣接纳了玉扎宁波，使那个地方成熟。也在康区弘扬佛法。前往中国后，与伟大的成就者和空行母们混合了佛法语言。依靠《亚兰耶谢桑瓦》等续部，以金刚桥的口诀，接纳了邦弥帕姆衮波。他活到八十五岁，年轻时没有完成佛法。年老后，甚至被亲戚和兄弟憎恨。由于年老体衰，听力不好，所以带着坐垫和靠垫。为了记住诀窍，给了他一个木杖。按照上师的教导进行修行，亲见了法性赤裸。证悟如闪电般生起，老人非常高兴，拥抱上师的脖子，整整一天没有放开。
English
Therefore, this is not something else. Even if there is no such certainty, do not have wrong views and doubts about it. Please pray with reverence. There, because the Indians were jealous of the Dharma and worried about being chased, Vairotsana put the quick-walking instructions into practice. He gave a reward to the leader of quick-walking, making it seem as if he had not been caught. He went to Tibet quickly. During the day, he taught the common Dharma of cause and effect to the Tsanpo, and at night, he secretly taught the Great Perfection Dharma. At that time, the dreams of the Indians were reversed. It was learned that the seal of the great Dharma treasury of Vajrasana had been damaged, and the Dharma was incomplete. Spies were sent to create doubt in Tibet. The concubine Tsepongza failed to deceive Vairotsana, so she bribed the sinful ministers. Using the Indian spy as an excuse, they requested that Vairotsana be punished. The king agreed to exile him, so he superficially immersed a beggar in water. The master made himself invisible in the umbrella room of Utsé, but Mar-gyan found out, and Vairotsana had to be exiled to Tsawa Rong. These stories are expanded in "Mime" and so on, so this is all for now. The categories of translating the Holy Dharma are: Twenty-one Mind Section texts, such as "The All-Creating King of Bodhicitta"; Eighteen volumes of "Lung"; The tantras of the Space Section, such as "Vast Expanse of Space," contain twenty thousand verses. Those also depend on being in the hands of accomplished individuals, so they have not been completely completed. Later, Vairotsana accepted Yudra Nyingpo in Gyalmo Tsawa Rong, and made that place ripen. He also worked for the benefit of beings in Kham. After going to China, he mixed the Dharma language with great siddhas and dakinis. Relying on tantras such as "Yarlam Yeshe Sangwa," with the oral instructions of the Vajra Bridge, he accepted Spangmi Pamgonpo. He was eighty-five years old, and had not completed the Dharma in his youth. In his old age, he was even hated by relatives and brothers. Because he was very old and his hearing was bad, he used a cushion and a backrest. In order to remember the instructions, he was given a wooden staff. By practicing according to the master's instructions, he directly saw the naked nature of reality. Realization arose like a flash of lightning, and the old man was very happy, embracing the master's neck and not letting go for a whole day.