Tibetan
་ཀྱི་ཆ་ཡང་མི་ཆོད། སྤྱིར་ཡང་རྒྱ་གར་ཚད་ཁུངས་ཆེ་བས། རྒྱ་གར་གྱི་དཔེ་རྣམས་རུལ་པ་མང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཚད་བཟུང་མེད་པ་ལ། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཁུངས་ཅི་ཆོད། ངས་ནུབ་ཕྱོགས་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་པ་ཡང་། མུ་མཐའ་མ་ཆོད། དེ་ཡང་དང་པོའི་རྒྱུད་དཔེ་རྣམས། དུས་ཕྱིས་བལ་པོ་ན་མང་བ་ཡིན། དེ་ནས་བལ་པོ་བྷེ་ཧ་རའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ན། རྙིང་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རང་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བཞུགས་འདུག །ངས་བོད་ཀྱི་རྙིང་མ་རྣམས་ལ་ངས་རྙིང་མའི་རྒྱ་དཔེ་དང་པཎྜི་ཏ་ཚུར་དགུག །ཁྱེད་རང་རྣམས་མང་ཡུལ་གྲོང་དུ་འདེངས། ངས་ལོ་ཙཱ་བ་བྱས་བསྒྱུར་ཟེར་བ་བྱས་ཏེ་མ་གྲུབ། དེང་འགྱུར་རྙིང་མའི་འགྱུར་ད་རུང་བྱ་རུ་ཡོད་པ་ལ། ཡང་བོད་ཀྱི་ཤེས་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་ན་རེ། རྙིང་མའི་དགོངས་ པ་འདུས་པ་བོད་ཀྱི་སྔགས་རྒན་ཚོས་བཅོས་པ་ཡིན་མི་དག་ཟེར། དེ་འདྲ་ཡང་འོས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་གཏམ་ཡིན། ཤེས་ན་དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་རང་རེ་ཚོས་ཡང་འཆོས་དང་། དེ་ལས་ལེགས་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལའང་མེད། ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུབ་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། འདི་ལྟར་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་དང་དུས་མཉམ་པ་ཙམ་དུ་གྲགས་པ་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་ཚེའི་སྨད་ཙམ་ན། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ལྷ་ཁང་ཞིག་ན་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུ་དངུལ་ལས་བྱས་པ་སྐུ་ཚད་མཐོན་པོ་ཞིག་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་གླེགས་བམ་མང་རབ་ཅིག་ཡོད་པ་སིངྒ་གླིང་པ་སོགས་ཉན་ཐོས་སནྡྷེ་པ་འགའ་ཞིག་གིས། འདི་དག་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱས་པའོ་ཞེས། སྐུ་གཟུགས་དུམ་བུར་བགོས་ནས་རང་རང་གི་རྙེད་པ་བྱས། གླེགས་བམ་རྣམས་མེ་ལ་བསྲེགས། དེ་བཞིན་དུ་བྷཾ་ག་ལའི་ཡུལ་ནས་བི་ཀྲ་མ་ཤི་ལར་མཆོད་པའི་ཕྱིར་དུ་འགྲོ་བ་མང་པོའང་བློ་བསྒྱུར་ནས། དེ་དག་ནི་ཐེག་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ངེད་རྣམས་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྙེད་པ་འཚོལ་བ་སོགས་བྱས་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ཆད་པ་བྱུང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་གཏམ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དག་ལ་གྲགས། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས། འགྲོ་ལྡིང་གི་གླིང་ན་སྔོན་བསྟན་པ་རྣལ་མ་མེད་པ་ལས། སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་དང་པོར་བཙུགས། མར་ མེ་མཛད་བཟང་པོས་ཀྱང་བྱོན། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མ་ག་དྷ་དང་། ཨོ་རྒྱན་དང་། ཁ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མང་པོ་བྱོན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྷག་པར་རྒྱས་པར་མཛད། སྔོན་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་སྐབས་སུ་སྦས་ཏེ། རྒྱ་གར་དུ་ནུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་དང་། ཨོ་ཊི་ཡ་ན་ནས་སྤྱན་དྲངས་པའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱ་གར་ན་མེད་པ་མང་དུ་ཡོད། ཅེས་བསྟན། འདི་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཕྱོགས་རེ་བའི་བློ་མིག་རྣམ་པར་དག་ཅིང་། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་གནས་དང་། གཏམ་རྒྱུད་ལ་འདྲིས་ནས་རང་བཞིན་སྲོང་པོར་བརྗོད་པ་ལ་བསྙེལ་བ་སྤངས་པའི་སྨྲ་བའི་སེངྒེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇོ་བོའི་རྣམ་ཐར་ན། ཡང་ཇོ་བོའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། མི་ཡུལ་དུ་བཞུགས་པའི་གསང་སྔགས་ལ་ང་ལས་མཁས་པ་མེད་སྙམ་པའི་ཐུགས་རྒྱལ་མངའ་བ་ལ། ཕྱིས་བོད་དུ་བྱོན་ནས་པེ་དཀར་གླིང་གི་དཀོར་མཛོད་ཅིག་སྒོ་ཕྱེ་ནས་རྒྱ་དཔེ་གཟིགས་པས། ཇོ་བོས་དེ་གོང་དུ་མ་གསན་མ་གཟིགས་པ་མང་པོ་བཞུགས་འདུག་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གདམས་ངག་འདི་ལ་མི་ཤེས་པ་མེད་སྙམ། ཌཱཀྐི་མས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན། རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་བསྟན་པ་ཡིན་པ་ལ། འདི་རྣམས་མི་གདའ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ གསང་སྔགས་འདི་ལ་མཐའ་ཡོད་ཡོད་མི་འདྲ་གསུངས་ཐུགས་རྒྱལ་ཆག །བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མང་པོ་ཕུལ། བོད་དུ་བསྟན་པ་དར་བ་འདྲ་བ་རྒྱ་གར་དུ་ཡང་མ་བྱུང་བ་འདྲ་གསུངས་ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཉིས་པ་དེའི་དྲིན་ལ་རྒྱ་གར་ན་ཡོངས་སུ་མ་གྲགས་པའི་མཁའ་འགྲོའི་གསང་མཛོད་མང་པོ་བསྒྱུར་ནས་བསམ་ཡས་པེ་དཀར་གྱི་དཀོར་མཛོད་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་ཅིས་བསྙོན། དེ་ལྟར་མི་འདུག་དང་། མ་དག་ཟེར་བའི་རྫུན་གཏམ་གཅིག་གིས་བློ་འདྲོགས། མཁས་སུ་རེ་བའི་རྟོག་དཔྱོད་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཕྲ་མ་སྔ་བཙན་ལ་ཡི་དམ་དུ་མ་བཟུང་ན་རང་ཉིད་ཀྱང་སྡེ་ཚན་དེ་ལས་གྱར་གྱི་དོགས་ནས་ཡང་དག་པའི་མདོ་དང་། རྒྱུད་ལུང་མང་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས། སྔོན་དུ་བསྒྱུར་བའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་རང་གིས་རིག་པས་བཏགས་པའི་སྐྱོན་འགེལ་ནུས་ན་དེ་ལ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པས་ངོ་མཚར་དུ་བྱེད་ཅིང་། མཁས་པའི་གྲལ་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསྒོམ་པ་འདི་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་སྣང་སྟེ་དགེ་བཤེས་ལོ་ཙཱ་བ་བོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་ཆོས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་བྱ་བ་དེ་དགེ་ཚུལ་ཁྱུང་གྲགས་བྱ་བས་བྱས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་རྫུན་མར་བྱེད་པ། རྒྱ་གར་དུ་ཇོ་བོ་གདན་འདྲེན་ལ་ལྷགས་པའི་ཚེ། བི་ཀ་མ་ལའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཉན་བཤད་བྱེད་ཅིང་སྣང་། དེ་ལ་གདམས་པ་བདུད་ རྩིའི་སྙིང་པོ་བྱ་བ་ཡང་འདུག་པ་སླར་ལོ་ཙཱ་བས་བོད་དུ་བསྒྱུར་
Chinese
的部分也不行。总的来说，因为印度的依据性强，所以印度的书很多都腐烂了。对于佛的教言没有限制，西藏的译师们怎么能确定它的依据呢？我去了西方邬金的地方，也没有找到尽头。而且最初的续部书，后来在尼泊尔比较多。之后在尼泊尔比哈尔邦的一座寺庙里，宁玛派续部的名目也多得无法想象地存在着。我对西藏的宁玛派说，我把宁玛派的印度书和班智达请过来。你们在芒域村庄里兴建。我做翻译却没能完成。现在新译宁玛派的翻译还有可为之处，但有些自认为懂藏文的人却说，宁玛派的见解是西藏的老咒师们篡改的，是不正确的。那样说也是不合理的。如果懂的话，像那样的法我们自己也篡改，比那更好的连佛的教言里也没有。如是说。同样，消失的也很多，比如像赞普赤松德赞同时代左右出名的国王达玛巴拉晚年的时候，在金刚座的一座寺庙里，有一尊用银做的黑汝嘎像，身量很高，还有很多密咒的经卷，被僧伽罗人等一些声闻派的僧人说，这些是魔做的，就把佛像劈成碎片，各自占为己有。经卷都用火烧了。同样，从孟加拉国到比克拉玛希拉寺朝拜的很多人也被改变了想法，说那些所谓的大乘是行持邪见，把正确的法施舍给我们吧，说了这样的话来寻求供养等，国王听说了就进行了惩罚，这些话在印度的话语中是可信的。同样，救度的怙主说，在卓隆洲以前没有真正的教法，是莲花生大师最初建立的。燃灯智贤也去过。从那之后大约一百年间，摩揭陀、邬金、克什米尔等地的金刚持们多次前往，使密咒的法类更加兴盛。以前
English
is also not acceptable. In general, since India has a strong basis, many Indian books are rotten. There is no limit to the Buddha's teachings, how can the Tibetan translators determine its basis? Even when I went to the land of Oddiyana in the west, I could not find the end. Also, the original tantra texts were later more numerous in Nepal. Then, in a monastery in Bihar, Nepal, the categories of Nyingma tantras were unimaginably numerous. I said to the Nyingmas of Tibet, I will invite the Indian books and paṇḍitas of the Nyingma school. You should build in the villages of Mangyul. I did not succeed in translating. Now there is still something to be done in the translation of the New Translation Nyingma, but some who think they know Tibetan say that the views of the Nyingma school were altered by the old Tibetan mantra practitioners and are not correct. Such a statement is also unreasonable. If you understand, we ourselves should also alter such a Dharma, and there is nothing better than that even in the Buddha's teachings. So it is said. Similarly, there are also many that have disappeared. For example, at the time of King Dharmapāla, who was famous around the same time as Emperor Trisong Detsen, in a temple in Vajrasana, there was a tall Heruka statue made of silver, and many secret mantra scriptures. Some Śrāvakasaṃghas, such as Siṃhaladvīpa, said, "These were made by demons," and they divided the statue into pieces and took them for themselves. The scriptures were burned in the fire. Similarly, many people who went from the land of Bengal to Vikramaśīla to worship were also changed their minds, saying that those so-called Mahāyāna practitioners are practicing wrong views, please give us the correct Dharma, and they sought offerings by saying such things. The king heard about it and punished them. These words are said to be credible in Indian speech. Similarly, the Protector of Liberation said that in Droding Island there was no real teaching before, and it was Padmasambhava who first established it. Marme Dze Zangpo also went there. From then on, for about a hundred years, many Vajradharas from Magadha, Oddiyana, Kashmir, etc., went there and made the mantra teachings even more prosperous. Previously
Chinese
在国王达磨波罗时期被隐藏，印度消失的续部种类，以及从邬仗衍拿迎请来的续部种类，在印度已经有很多没有了。这样说。这些是希求智慧，眼界清净，熟悉圣地的实情和故事，不忘以正直的本性讲述的雄辩大狮子。同样，在觉沃的传记中，觉沃的心中想：在人间的密咒方面，认为没有比我更精通的人，心中怀有傲慢。后来到了西藏，打开白噶林的一个宝库，看到许多梵文经书，觉沃看到之前没有听过、没有见过的很多，心想：对于大乘的诀窍，没有什么是我不知道的。空行母也从天空显现了无数的宫殿，显现了很多续部，但这些都没有。对于大乘的密咒，说有边际和没有边际是不一样的，傲慢之心消失了。向西藏国王献上了许多随喜之词，说在西藏弘扬佛法的情况，似乎在印度也没有出现过。又说，依靠莲花金刚持第二导师的恩德，翻译了很多在印度没有流传的空行母的秘密宝藏，存放在桑耶寺白噶的宝库中。对于这些有什么可否认的呢？如果不是这样，或者说是不清净的谎言迷惑了人们。那些希望成为智者的思辨者们，如果不把先前的诽谤当作誓言来守护，恐怕自己也会脱离那个阵营，从而诽谤许多正确的经和续。如果能够把自己用理智捏造的过失强加于先前翻译的一部伟大论著，那么追随者们就会觉得很了不起，并在智者的行列中随喜赞叹，这种情况已经存在很久了。当格西译师住在西藏的时候，说所有法行的根本续是格西琼扎所作，并以此来造假。当去印度迎请觉沃的时候，比卡玛拉的僧人们正在进行听闻和讲说，其中也有名为《甘露精髓》的教言，后来译师又将其翻译成藏文。
English
It is said that during the time of King Dharmapala, the lineages of tantras that had disappeared in India, and the lineages of tantras that were brought from Oddiyana, many of them no longer existed in India. These are great lions of speech who aspire to wisdom, have pure eyes, are familiar with the realities and stories of the holy land, and do not forget to speak with upright nature. Similarly, in the biography of Jowo, Jowo thought in his heart: regarding the secret mantras in the human realm, he thought that there was no one more knowledgeable than him, and he had pride in his heart. Later, when he went to Tibet, he opened a treasury of Pekar Ling and saw many Sanskrit scriptures. Jowo saw many things that he had not heard or seen before, and he thought: regarding the great vehicle's instructions, there is nothing that I do not know. The Dakinis also showed countless palaces from the sky and showed many tantras, but these were not there. Regarding the great vehicle's secret mantras, he said that having boundaries and not having boundaries are different, and his pride disappeared. He offered many praises to the Tibetan king, saying that the spread of Dharma in Tibet seemed to have never happened in India. It is also said that, thanks to the kindness of the second teacher Padmavajra, many secret treasures of the Dakinis that were not known in India were translated and stored in the treasury of Samye Pekar. What can be denied about these? If it is not like that, or if a false statement that it is impure deceives people. Those speculators who hope to become wise, if they do not take the previous slander as a vow to protect, they are afraid that they will also leave that camp, and thus slander many correct sutras and tantras. If one can impose the faults that one has fabricated with reason on a great treatise that was previously translated, then the followers will find it amazing and rejoice in the ranks of the wise. This situation has been apparent for a long time. When Geshe Lotsawa was living in Tibet, he falsely claimed that the root tantra of all Dharma practices was made by Geshe Kyung Drak. When they went to India to invite Jowo, the monks of Vikrama were listening and teaching, and there was also a teaching called "Essence of Ambrosia," which the translator later translated into Tibetan.