Tibetan
་ས་རང་སར་གསུམ་ཀ་འཐད་ལ། དོན་ལ་སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ་གདམས་ངག་འབྱུང་བའི་གླེང་གཞི། རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དང་ཨོ་རྒྱན་གྱི་གནས་བཞིན་ནོ། །གཤེད་སྐོར་རྣམས་བོད་དུ་གཙོ་བོར་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟིང་གཪྦྷ་བྱོན་ནས་དར་ཤིང་། འདིས་བསམ་ཡས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གནས་པའང་བྱས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་སྣང་ངོ་། །གསུང་གི་རྒྱུད་རྟ་མགྲིན་ལ་སོགས་པ་པདྨའི་རིགས་མཆོག་དག་ནི་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རིམ་གྱིས་པདྨ་སམྦྷ་ཝ་ལ་བརྒྱུད་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདིའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་དག་ལས་འདི་ལྟར་མ་གསལ་སྙམ་ན། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཁོང་ནས་གསལ་བས་དེ་དག་ཀྱང་གཞན་དུ་འཕེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱིར་གྱི་སློབ་དཔོན་དེའི་དུས་རྒྱ་གར་ན་ གདམས་ངག་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་དར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དར་བའི་མགོ་རྩོམ་པ་ལའང་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གྲགས་པའི་ཆོས་ལོག་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་གི་གྲུབ་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྤྱོད་པ་ལས་མིང་ཙམ་ཡང་མི་མངོན་པའི་སྐབས་སོ། །ཐུགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡང་དག་གམ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ནི། དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ཉིད་དུ་གནས་པ་སློབ་དཔོན་ཧཱུཾ་ཀཱ་ར་ལས་བརྒྱུད་པའི་ཆོས་ཏེ། འདི་བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་འཁྲུངས་གོ་ལེབ་ཞེས་བྱ་བའི་དབུལ་པོར་གྱུར་པས་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕྱུགས་རྫི་བྱས། ནགས་གསེབ་ཏུ་ཕྱུགས་འཚོར་སོང་བ་ན། སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་སྒོམ་ལ་བཞུགས་པ་དང་མཇལ། ཤིན་ཏུ་དད་དེ་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས། མ་ཧེའི་འོ་མ་བཞོས་ཏེ་དྲངས་པས། བྱིས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ནུས་སམ་གསུངས། ཆོས་ནུས་ཏེ་བརྒྱགས་མེད་ཞུས་པས། བརྩོན་པས་ནུས་ན་གྲུབ་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱན་གཅིག་པའི་སྒོམ་བཟླས་གནང་། དེར་ཕྱུགས་འཚོ་བཞིན་བསྒོམས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གྲུབ་སྟེ། ལན་ཅིག་བྲག་ལ་སྒོམ་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་དེའི་ཐད་ཀ་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོད་ཁྱིལ་ལེ་བཞུགས་པ་མཐོང་། དགོངས་ ཁར་སོང་བ་དང་ཕྱུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་འདུས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཕྱུགས་དེད་ནས་འོང་བ་མཐོང་། ཕོ་བྲང་ལ་ཉེ་བར་སོང་དུས་ལྷ་མི་གསལ་དུ་སོང་། སྒོ་རྩར་སླེབས་དུས་ཕྱུགས་རྫི་རང་དུ་སྣང་བས་རྒྱལ་པོ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། ནངས་པར་གོས་བརྗེས་ནས་ཕྱུགས་རྫིའི་ཕྱི་བཞིན་བལྟར་ཕྱིན་པས། ཡང་བྱིས་པ་དེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་ཀྲོང་ངེར་སོང་། སླར་ཕྱུགས་རྫི་གཙང་ཁང་དུ་བོས། དེང་ཕན་ཆད་མ་ཤེས་པ་བཟོད་པར་མཛོད་ལ། ངའི་མཆོད་གནས་མཛོད་ཅེས་བསྒོས་པས། བདག་ལ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་མེད་པས་མི་རུང་ཟེར། རྒྱལ་པོས་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་བརྗོད་པས། ངས་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་གདུལ་བ་བྱར་མེད། ཕྱི་མ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཞིང་དུ་མཇལ་ལོ་ཟེར། དེར་རྒྱལ་པོས་ངས་ཡོ་བྱད་སྦྱར་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་སྨྲས་པ་ན། བྱིས་པ་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་དངོས་གཞི་ཞུས་པས། སྔར་ལས་འཕྲོ་ཡོད་པས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ཡིན། ངས་ཁྱོད་འདུལ་བའི་དུས་ལ་མ་བབས་པས་ཨུ་ཏ་ཡའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་སློབ་དཔོན་དུར་ཁྲོད་རོ་ལངས་བདེ་བ་ཡོད་པས་དེར་སོང་ཞེས་ལུང་བསྟན། བྱིས་པས་གྲོང་ཁྱེར་དེར་བཙལ་བས། སློབ་དཔོན་གྲོངས་ནས་པུར་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ཟེར། སླར་ལོག་ནས་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་ལ་ཞུས་ པས། རོ་ལངས་སྒྲུབ་པའི་མན་ངག་གནང་སྟེ་ཞག་ཉེར་གཅིག་ལ་འགྲུབ། སློབ་དཔོན་ལངས་ཏེ་རོ་ལངས་བདེ་བའི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་གྲགས་སོ། །དེར་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ནས་སྨིན་པར་བྱས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མེ་ཏོག་ཧཱུྃ་ཀཱ་ར་ལ་བབས་པས་གསང་མཚན་བཛྲ་ཧཱུྃ་ཀཱ་ར་ཞེས་གྲགས། དེར་གདམས་པ་མ་ལུས་པ་རྫོགས་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཟུང་ལ། བསེ་བྲག་བྱ་ཁྱུང་གི་ཚལ་དུ་བསྒྲུབ་པར་སོང་ཞེས་བསྐུལ། དེར་ཧཱུྃ་ཀཱ་རས་རིགས་ངན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྱོན་ནས་བཙལ་བས། རྒན་རྒོན་རང་ཐག་མཁན་གཉིས་ལ་བུ་མོ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་འདུག །འདི་ནི་ངའི་སྒྲུབ་བདེ་མོར་སྦྱིན་དགོས་བྱས་པས། བུ་མོ་ཁྱོད་ལ་མི་བསྐུར་ཟེར་སྟེར་དུ་མ་འདོད། རིན་འཇལ་བར་བྱས་ནས་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་དཔང་པོ་བཅོལ་བས་གསེར་མོ་རང་དང་མཉམ་པ་དགོས་ཟེར། སླར་ལོག་ནས་སློབ་དཔོན་རོ་ལངས་ལ་ལོ་རྒྱུས་བརྗོད་པས་མི་རོ་ལས་གསེར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་མན་ངག་གནང་། དུར་ཁྲོད་ནས་རོ་བཙལ་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་ལོ་གཅིག་གིས་འགྲུབ། དེར་གསེར་དང་བུ་མོ་བརྗེས་ཏེ་གཉིས་ཀས་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས་གདམས་པ་ལ་མཐའ་གཅོད་བྱས། ཡོ་གའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་སངས་ རྒྱས་གསང་བ་ལའང་གཏུགས་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད། དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཤཱཀྱ་དེ་བ་ལ་ཡང་དག་གི་བསྒྲུབས་ལུང་མན་ངག་ཞུས། བསེ་བྲག་བྱ་ཁྱུང་ཚལ་དུ་བསྒྲུབས་པས། དཔལ་ཆེན་པོའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་། ཚེ་ལ་དབང་བའི་རིག་འཛིན་
Chinese
三处各自合理，实际上是像幻化一样的化身调伏的导师，是口诀产生的开端。如同金刚瑜伽母的密处和邬金（乌仗那）的处所一样。杀师仪轨主要是在寂藏（Śāntigarbha）尊者到藏地后兴盛起来的。据说他还做了桑耶寺的开光。语的续部马头明王等莲花部的殊胜本尊是从吉祥怙主龙树次第传给莲花生。我认为这位大导师的共同传记中没有这样明确地记载。大多数的密咒续部也从十二行传记中显现，所以那些也会在其他地方展开。总的来说，那位导师在世时，更不用说口诀在印度广泛流传了。大乘兴起之初，小乘部派就指责龙树所传的所谓大乘是邪法，因此，口诀的殊胜成就者们只是在自己的境界中修行，名字都不显现的时代。意的续部是扬达（Yangdag）吗？吉祥黑汝嘎是，实义的佛陀安住于平等结合，是传承自吽嘎惹（Hūṃkāra）导师的法。此人在尼泊尔出生，名叫郭列（Goleb），因为贫穷而去了印度，做了国王的牧童。一次在森林里放牧时，遇到了正在禅修的导师古古日阿匝（Kukkurāja）。他非常虔诚地顶礼和绕转，并挤了母牛的奶供养。导师问：孩子，你能修法吗？他回答说：能修法，只是没有食物。导师说：如果努力就能成就。然后赐予了独勇金刚萨埵的禅修和念诵。他在那里一边放牧一边禅修，成就了金刚萨埵。一次在岩石上禅修时，国王看到他的正前方有金刚萨埵发出光芒。国王在傍晚前去，所有的牛都聚集在那里，金刚萨埵赶着牛过来。当靠近王宫时，变得像天人一样清晰。到达门口时，又显现为牧童，国王感到疑惑。第二天，国王换了衣服，跟随牧童去观察，又看到那个孩子是金刚萨埵。
English
All three are appropriate in their own places. In reality, he is a teacher who tames through emanations like illusions, the basis for the arising of instructions. Like the bhaga of Vajrayogini and the place of Oddiyana. The executioner cycles mainly flourished in Tibet after the arrival of Master Śāntigarbha. It is said that he also consecrated Samye Monastery. The speech lineage, such as Hayagriva and other supreme deities of the Padma family, is transmitted from the glorious protector Nāgārjuna to Padmasambhava in succession. I don't think this is clearly stated in the commonly known biographies of this great master. Most of the mantra tantras are also revealed within the twelve deeds, so those will also be elaborated elsewhere. In general, during the time of that master, not to mention the widespread dissemination of instructions in India, even at the beginning of the rise of the Great Vehicle, the Hearers accused Nāgārjuna of teaching false doctrines known as the Great Vehicle, so it was a time when the supreme accomplished ones of the instructions practiced in their own realms, and even their names were not visible. Is the mind lineage Yangdag? The glorious Heruka is the Dharma transmitted from Master Hūṃkāra, who abides in the union of the actual Buddha. This person was born in Nepal, named Goleb, and because he was poor, he went to India and became a cowherd for the king. Once, while grazing cattle in the forest, he met Master Kukkurāja, who was meditating. He was very devoted and prostrated and circumambulated him. He milked buffalo milk and offered it. The master asked, "Child, can you practice Dharma?" He replied, "I can practice Dharma, but I have no food." The master said, "If you are diligent, you will achieve accomplishment." Then he bestowed the meditation and recitation of Ekavīra Vajrasattva. While grazing cattle there, he meditated and attained Vajrasattva. Once, while meditating on a rock, the king saw Vajrasattva radiating light directly in front of him. When he went there in the evening, all the cattle were gathered there, and Vajrasattva drove the cattle back. When he approached the palace, he became as clear as a god. When he reached the gate, he appeared as a cowherd, and the king was doubtful. The next morning, the king changed his clothes and went to observe the cowherd, and again saw that the child was Vajrasattva.
Chinese
走了。再次召唤牧童到净室。从此以后，请宽恕我的无知。请做我的供养处，这样吩咐后。他说：我没有什么大的功德，所以不行。国王讲述了以前的历史。他说：我没有必要在此生调伏国王。来世在极乐世界相见吧。当时国王说：我将通过准备器具来修行。小孩去到导师咕咕ra扎（Kukkuraja）处，请示了实际的修行方法。他说：因为以前还有未完成的，所以显现了本尊。现在还不是我调伏你的时候，在乌仗那（梵文：Udyāna）城里有导师尸林起尸乐，去那里吧，这样授记。小孩在那座城市里寻找，据说导师已经去世，遗体被送到尸林。再次返回后禀告咕咕ra扎（Kukkuraja）。 于是，他赐予了起尸修法的口诀，二十一天就能成就。导师起身，被称为起尸乐的成就者。在那里，建造了六十八支分的坛城，并使其成熟。坛城的花朵落在了吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字上，因此被称为密名为金刚吽（藏文：བཛྲ་ཧཱུྃ་ཀཱ་ར，梵文天城体：वज्र हुंकार，梵文罗马拟音：vajra hūṃkāra，汉语字面意思：金刚吽）。在那里，当所有诀窍都圆满时，导师说：为了成就的所依，拿一个具有相的明妃，去贝扎嘉雄（Bese Drakjakhyung）的尸林修行吧，这样劝告。在那里，吽嘎ra（藏文：ཧཱུྃ་ཀཱ་ར）前往恶劣种姓的城市寻找。有两个老妇人在自己纺线，她们有一个具有相的女儿。他说：请把这个作为我的修行伴侣布施给我。她们说：我们不会把女儿给你，不愿意给。通过支付报酬，请当地的国王做担保人，国王说需要和金子等同的报酬。再次返回后向导师尸林讲述了事情的经过，导师赐予了从人尸变成金子的口诀。从尸林里寻找尸体进行修持，一年就成就了。在那里，交换了金子和女儿，两人一起前往导师咕咕ra扎（Kukkuraja）处，对诀窍进行了最终的确定。也请教了伟大的瑜伽车桑结桑瓦（Buddha Guhyapati），断除了增益和损减。同样地，也向导师释迦德瓦（Shakya Deva）请示了真实的修持口诀。在贝扎嘉雄（Bese Drakjakhyung）的尸林修行时，亲眼见到了大吉祥主（Mahāśrī）的容颜。获得了控制寿命的持明
English
He went. He summoned the herdsman back to the clean room. From now on, please forgive my ignorance. Make him my place of offering, he instructed. He said, "I have no great qualities, so it is not suitable." The king told the previous story. He said, "I have no need to tame the king in this life. Let us meet in the Pure Land of Manifest Joy in the future." Then the king said, "I will engage in practice by preparing the equipment." The boy went to the teacher Kukkuraja and asked for the actual method of practice. He said, "Because there is still something unfinished from the past, the deity has appeared. It is not yet time for me to tame you, so go to the city of Udyana, where there is the teacher Corpse Cemetery Rolang Dewa," he prophesied. The boy searched for that city. It was said that the teacher had passed away and the corpse had been taken to the charnel ground. He returned and reported to Kukkuraja. Then, he gave the oral instructions for the practice of raising the dead, and it would be accomplished in twenty-one days. The teacher arose and was known as the Siddha of Rolang Dewa. There, he erected a mandala of sixty-eight branches and brought it to fruition. The flower of the mandala fell on the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), so he was known by the secret name Vajra Hūṃkāra (Tibetan: བཛྲ་ཧཱུྃ་ཀཱ་ར, Devanagari: वज्र हुंकार, Romanized Sanskrit: vajra hūṃkāra, Literal meaning: Vajra Hūṃ). There, when all the instructions were complete, the teacher said, "As a support for accomplishment, take a mudra with auspicious marks and go to practice in the charnel ground of Bese Drakjakhyung," he urged. There, Hūṃkāra went to a city of low caste and searched. There were two old women spinning thread, and they had a daughter with auspicious marks. He said, "Please give this one to me as my consort for practice." They said, "We will not give you our daughter," and were unwilling to give her. After paying a price, they entrusted the matter to the local king as a guarantor, who said that a payment equal to gold was required. He returned and told the story to the teacher Rolang, who gave the oral instructions for transforming a human corpse into gold. He searched for a corpse in the charnel ground and practiced, and it was accomplished in one year. There, he exchanged the gold for the girl, and both went to the teacher Kukkuraja and finalized the instructions. He also consulted the great chariot of yoga, Buddha Guhyapati, and cut off the additions and subtractions. Similarly, he also asked the teacher Shakya Deva for the true practice instructions. When he practiced in the charnel ground of Bese Drakjakhyung, he directly saw the face of the Great Glorious One (Mahāśrī). He became a vidyadhara with power over life.