Tibetan
ག་རང་ཉིད་ལེན་པའི་ཉེས་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པ་ལ་ཡིན་ནམ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ཡིན། དང་པོ་ལ་ཡིན་ན་རྒྱལ་པོ་ཛའི་ཁང་སྟེངས་སུ་གླེགས་བམ་འབབ་པར་བྱེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངའ་དབང་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ཆུད་གཟོན་པ་མ་མཁྱེན་པའོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཡིན་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། ང་ལ་མཁན་པོ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་རང་བྱུང་ དགེ་སློང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དོན་ལ་གནས་པས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའང་རང་གི་བསྟན་པའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲ་བར་ཤེས་སོ། །པོ་ཏིའི་ཆར་དེ་ཡང་རིགས་པས་བཏགས་པ་ཡིན་སྙམ་ན་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་གྱང་རིས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྲིས་པ་ལོ་ཙཱ་བ་ཟུ་དགའ་རྡོར་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་སྡེ་དེ་དག་ལ་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་དང་། ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་དང་། གོ་མ་དེ་ཝི་དང་། པྲ་བྷ་ཧ་སྟི། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་ལ་སོགས་རིམ་པར་དགོངས་འགྲེལ་ཀྱང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་སྟེ་གཞན་ལས་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་མང་པོ་སྡེ་ཚན་གྱི་བསྡུས་པ་ལས་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་མམ་ཡོ་ག་གསུམ་གྱི་སྒྲས་སྤྱིར་བསྙད་པ་ཡིན་ནོ།། །།གཉིས་པ་སྒྲུབ་སྡེ་ལ་བཀའ་གཏེར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐུའི་རྒྱུད་གཤེད་སྐོར་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལས་བྱུང་བ་གཙོ་བོར་བྱུང་ལ། དེ་ནི་སིངྒ་ལའི་རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱི་སྲས་ཁྱེའུ་དཔལ་བཟང་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ལ་སྐྱོ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་བེ་ཏའི་ཡུལ་དུ་བྲོས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཐུགས་ལ་ཆུད། དེས་འཇམ་དཔལ་ལ་ཡི་དམ་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་པས། བུམ་པ་ཁོལ། བྲིས་སྐུ་བཞད། མེ་ཏོག་འཁྲུངས་པ་བྱུང་བས། དེའི་ནུབ་མོ་འཇམ་ དཔལ་ཞལ་གཟིགས། ཚེ་ལ་དབང་བའི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། ཕྱི་ནུབ་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱིས་ནོན། འཇམ་དཔལ་ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་དབང་རྒྱུད་མན་ངག་ལུང་དང་བཅས་པ་བཤད་པར་རྨིས། མནལ་སད་ཙ་ན་སྤྲུལ་པའི་གཤིན་རྗེ་མང་པོ་སྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་འདུག །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་སྙིང་ཕུལ། དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲགས་པས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ནས། འདི་ནི་དགེ་སློང་དཔལ་བཟང་གིས་འཇམ་དཔལ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཡིན་གསུངས། མཚན་ཡང་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དུ་བཏགས། ནམ་མཁའ་ལས་རི་གནམ་ལྕགས་འབར་བར་སོང་། དེ་ན་རྒྱུད་སྡེ་ལ་མ་ལུས་པ་ཡོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱུང་། དེར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་རོལ་པའི་སྤྱོད་པ་བསྐྱངས་པས་སྨྱོན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དུ་གྲགས། སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སིངྷའི་སྡུན་ན་བཙུན་པ་ཤམ་ཐབས་ཐོད་དུ་བཅིངས། ཐོང་གཤོལ་ཕྲག་པ་ལ་བཟུང་བའི་རྨོས་མཁན་དུ་བསྟན། ཤྲཱི་སིངྷ་ཡིད་མ་ཆེས་པས་འདི་ནི་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་དེ་ནི་ཡང་ན་པཎྜི་ཏའམ། ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆ་བྱད་དུ་འོང་ཐང་སྙམ་ནས་བཟའ་ཞིག་བསླངས་པས། ངའི་ཆུང་མ་ལ་སློངས་ཟེར། དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་ནས་བསླངས་པས། ཇོ་མོས་ཚོང་འདུས་ནས་བྱིའུ་མཆིལ་པ་བདུན་ཉོས། དེ་འབྲས་ཆང་དང་བསྲེས་ནས་དྲངས་བྱུང་། ང་དགེ་སློང་ཡིན་པས་ མི་རུང་བྱས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཟེར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག །ཕུས་བཏབ་པས་ཙོ་དིར་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་དེངས། དེར་ཁྱིམ་བཙུན་བྱོན་ནས། འདི་ལ་བཟའ་བྱིན་ནམ་གསུངས་པས། ཇོ་མོ་ན་རེ་བཟའ་བྱིན་ཀྱང་ཁོང་མི་འདོད་པར་གདའ་གསུངས་པས། གང་ཟག་འཆིང་བ་ཅན་གསུངས། ཤྲཱི་སིངྷས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཞལ་འདོན་མཛད་པས། སློབ་དཔོན་གྱི་དང་པོར་མལ་ལས་གཟིམས་བཞིན་དུ་གསན། དེ་ནས་བཞེངས་ཏེ་གསན། རྫོགས་པ་དང་དོན་ལ་ལྟ་ཅི་ཚིག་ལའང་རྨོངས་གསུངས་པས་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནམ་དགོངས། དེ་བཞིན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཡ་མ་ཟུང་མང་དུ་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོའང་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་གྲགས། རི་མ་ལ་ཡ་ཞེས་སྣང་བ་རང་མཚན་པས་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པའི་གནས་དེར་བྱོན་པས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོ་ཟངས་ཀྱི་འོད་འཕྲོ་མ་སོགས་ཀྱིས་འབྱོན་དུ་མ་སྟེར། དེར་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་བཀྲོལ་བས་ལྕགས་ཀྱི་སྡིག་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་བྱུང་། དེ་ནི་སྤྲུལ་པར་ཤེས་ནས་བསྟི་སྟངས་བྱས་པས་བསེའི་སྒྲོམ་བུར་སོང་། དེ་ནས་ལས་བཞི་ཚང་བའི་གསེར་གྱི་གླེགས་བམ་བཻ་ཌཱུརྱས་བྲིས་པ་བྱུང་། གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་མུ་སྟེགས་འདུལ་བའི་སྔགས་རྒོད་ རྣམས་བསྒྲུབས་ཏེ་ལས་ལ་སྦྱར་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་བརླག་པར་མཛད། གླེགས་བམ་དངོས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་དུ་མི་སྣང་བར་རྒྱས་བཏབ་བོ། །དེ་ཉིད་ལ་སློབ་མ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཧཱུཾ་ཀཱ་རའི་ལུགས། པདྨའི་འབྱུང་གནས་ལ་བརྒྱུད། དྷ་ན་ཏ་ལ་མན་ངག་གསུངས་ནས་དར། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་འདིར་ལོ་རྒྱུས་རྙིང་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱལ་རིགས་གཅིག །བྲམ་ཟེའི་རིགས་གཅིག །རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་གཅིག་སྟེ་གསུམ་སྣང་བ་རང
Chinese
那么自己承受的罪过是在自己的相续上，还是在化身上呢？如果是在前者上，那么让经书降落在国王的王宫顶上，具有慈悲和神通自在的那些人，难道也不知道国王的相续会衰败吗？如果是在后者上，释迦牟尼佛说：“我没有堪布，我是自生比丘。”因为所说符合实际，那么你们要知道，释迦牟尼佛也是自己教法的盗贼。如果认为经书如雨般降下也是用理智假立的，那么在吉祥那烂陀寺的墙壁上明明画着，译师祖·噶瓦多吉也见过的缘故。这样，对于那些续部，鸠鸠惹匝论师和，因陀罗菩提和，郭玛德瓦和，扎巴哈斯德，金刚嬉笑等依次作了无数的注释，从其他地方可以知道。那些是多种类别部门的集合，用经、幻、心三者或者瑜伽三者的名称总的来称说。第二，在修法部类中，有教传和伏藏两方面，第一方面是：身续的降阎魔尊等主要是从静命论师处传出的。他是僧伽罗国的国王，名叫青年吉祥的儿子童子吉祥贤，他对王位感到厌倦，逃到了南方贝达的地方。在化身噶绕多吉处出家，所有续、经、诀窍都记在心中。他以妙吉祥为本尊进行修持，结果瓶子沸腾，画像微笑，生出鲜花。在那天晚上，见到了妙吉祥的容颜，获得了寿命自在的成就。后半夜，文字轮大集会压着他。梦见见到了妙吉祥阎魔敌的容颜，宣说了灌顶、续、诀窍、传承等。醒来时，许多化身的阎魔在周围旋转。献出了所有那些的命精。那时，天空中发出巨大的声音，班智达们产生了怀疑。噶绕多吉说：“这是吉祥贤比丘成就妙吉祥的征兆。”名字也叫妙吉祥友。从天空中降下燃烧的铁山。那里有所有续部，是为了享受而去的意义。
English
So, is the sin that one bears on one's own continuum or on the emanation body? If it is on the former, then those who made the scriptures fall on the top of the king's palace, possessing compassion and miraculous power, did they not know that the king's continuum would decline? If it is on the latter, Shakyamuni Buddha said, "I have no abbot, I am a self-born monk." Because what he said is in accordance with reality, then you should know that Shakyamuni Buddha is also a thief of his own teachings. If you think that the rain of scriptures is also fabricated by reason, then it is clearly painted on the walls of the glorious Nalanda Monastery, and the translator Zu Gawador also saw it. Thus, for those tantras, teachers Kukkuraja and, Indrabodhi and, Gomadevi and, Prabahasti, Vajrahahasa, etc. successively made countless commentaries, which can be known from other sources. Those are a collection of many types of categories, generally referred to by the names of the three Sutras, Illusions, and Minds, or the three Yogas. Secondly, in the practice category, there are two aspects of oral transmission and treasure transmission. The first aspect is: the body tantra of Yamantaka, etc., mainly originated from Acharya Shantarakshita. He was the son of the young king of Simhala, named Prince Palabhadra, who was tired of the kingdom and fled to the land of Beta in the south. He became a monk at the emanation of Garab Dorje, and memorized all the tantras, agamas, and instructions. He practiced Yamantaka as his yidam, and as a result, the vase boiled, the painted image smiled, and flowers were born. That night, he saw the face of Manjushri and attained the siddhi of life empowerment. In the latter half of the night, he was pressed by the great assembly of the wheel of letters. He dreamed of seeing the face of Manjushri Yamantaka and expounding the initiation, tantra, instructions, and transmission. When he woke up, many emanations of Yama were circling around. He offered the life essence of all of them. At that time, a great sound resounded in the sky, and the panditas were doubtful. Garab Dorje said, "This is the sign that the monk Palabhadra has attained Manjushri." His name was also called Manjushrimitra. A burning iron mountain descended from the sky. There are all the tantras there, for the sake of going to enjoyment.
Chinese
于是，他在那里做着降阎魔敌的苦行，被称为疯狂的苦行者。在导师师利星哈面前，他像个僧人一样把裙子绑在头上，肩上扛着犁头，表现得像个耕田人。师利星哈不相信，心想：这怎么会是妙吉祥友呢？他要么是个班智达，要么会以瑜伽士的形象出现。于是向他乞讨食物，他说：向我的妻子乞讨。然后他去城里乞讨，一位女主人从市场上买了七只麻雀，把它们和大米酒混合后端了上来。我说我是比丘，这不合适，她说：随喜吧！然后放在手掌中，他一吹，麻雀们就“措迪尔”一声飞向天空。这时，一位居家妇女来了，问道：给他食物了吗？女主人说：给了，但他不想要。他说：这是一个有束缚的人。师利星哈念诵金刚萨埵幻化网，导师最初躺在床上听，然后起身听。他说：圆满之后，别说意义了，连词句都听不懂。心想：他是妙吉祥友吗？就这样，他在城里展示了许多不可思议的成就行为，国王也感到惊奇，被称为伟大的瑜伽自在。他去了喜马拉雅山，因为那里显现了自相，是无法进入的地方，食肉鬼女铜光母等不让他进入。在那里，他用真诚的语言解脱了，出现了一个可怕的铁蝎子。他知道那是幻化，就加以安抚，变成了一个紫檀木的盒子。然后，出现了一部用青金石书写的、具备四种事业的金书。他只看了一眼就明白了，修持降伏外道的凶猛咒语，并将其应用于实践，摧毁了外道的国度。那部经书被封存在金刚座（菩提伽耶）的北方，不再显现。他的弟子虽然不可计数，但主要的是雄嘎拉的传承，传给了莲花生，达那达拉的口诀得到弘扬。关于妙吉祥友，在所有古老的历史中，都说他有三种身份：一个是王族，一个是婆罗门族，一个是化生。
English
Then, he practiced the conduct of playing the asceticism of Yama's Destroyer there, and became known as a mad ascetic. In front of the teacher Shri Singha, he tied a monk's skirt on his head and showed himself as a plowman holding a plow on his shoulder. Shri Singha did not believe it, thinking, "How could this be Manjushrimitra? He will either come as a Pandit or as a yogi." So he begged for food, and he said, "Beg from my wife." Then he went to the city and begged, and the mistress bought seven sparrows from the market. She mixed them with rice wine and offered them. I said, "I am a monk, it is not appropriate," and she said, "Rejoice!" Then she put it in the palm of her hand, and when he blew on it, the sparrows flew into the sky with a "tsodir" sound. Then a householder came and asked, "Did you give him food?" The mistress said, "I gave it, but he doesn't want it." He said, "A person with bonds." Shri Singha recited the Vajrasattva Mayajala. The teacher first listened while lying in bed, then got up and listened. He said, "After it is completed, let alone the meaning, I don't even understand the words." He thought, "Is he Manjushrimitra?" In this way, he showed many amazing accomplished behaviors in the city. The king was also amazed and became known as the great Lord of Yoga. He went to the Himalayas, a place that cannot be traversed because it appears with its own characteristics. The yaksha daughters, such as Copper Light Mother, did not allow him to enter. There, he dissolved it with words of truth, and a terrifying iron scorpion appeared. Knowing that it was an emanation, he appeased it, and it turned into a sandalwood box. Then, a golden book written with lapis lazuli, complete with the four activities, appeared. He understood it with just one glance, practiced the fierce mantras for subduing the heretics, and applied them to practice, destroying the heretical kingdoms. The actual book was sealed in the north of Vajrasana (Bodh Gaya), no longer appearing. Although his disciples are countless, the main one is the tradition of Humkara, transmitted to Padmasambhava, and the oral instructions of Dhanada Tala became widespread. Regarding Manjushrimitra, in all the old histories, it is said that he had three identities: one was a royal lineage, one was a Brahmin lineage, and one was miraculously born.