Tibetan
ད་པས་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་རྟོག་ཤར་བའི་བློ་དེ་དགག་དགོས། དེ་དགག་ནུས་ན་ཅི་མཛད་ལེགས་མཐོང་ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་འོང་བ་ལས་འོས་མེད། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བླ་མ་དེའི་མཛད་པ་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་གཉེན་པོའི་གསལ་འདེབས་བྱ་བ་ནི། བླ་མ་དེའི་མཛད་པ་ལེགས་ཉེས། གསུང་བགྲོས་གནང་ལུགས། ཐ་ན་ན་བཟའ་བཞེས་ལུགས་ལྟ་བུ་ཞིག་གི་མཚམས་སུ་ཡང་འདི་ལྟར་མ་ལེགས་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ཞིག་ཧུར་གྱིས་ཤར་བྱུང་ན། དེ་མ་ཐག་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་བདག་འཛིན་རྗེས་གཅོད་མི་བྱ་བར་བདག་ལྟ་བུའི་ལས་ངན་གྱི་སེམས་ཅན། འདི་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དེ་འདྲའི་ཉེས་སྐྱོན་ཡོང་བ་མི་སྲིད། རང་ཉིད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་ལས་ཉོན་གྱི་མཐུས་སྐྱོན་དུ་ཤར་བར་འདུག །ཐང་ཕྲོམ་ཟོས་པའི་རྒན་མོའི་མིག་སྔར་ནམ་མཁའ་ནས་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་དང༌། མཁྲིས་ནད་ཀྱིས་གདུངས་བའི་མིག་ཤེས་ལ་དུང་གི་ཁ་དོག་ཀྱང་སེར་པོར་སྣང་བ་དང་ཁྱད་པར་ག་ལ་ཡོད། རང་རེ་འདོད་པའི་མདའ་ལྔས་སྙིང་ཕུགས་པའི་འགྲོ་བ་དག་གི་སྤྱོད་ཚུལ་དང་བསྟུན་ཀྱིན་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་མ་དག་པའི་མཛད་པ་དེ་དག་ཆེད་དུ་མ་བསྟན་པའི་ངེས་པ་ཅི་ཆ། སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་འདྲེན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལའང་དགེ་སློང་ལེགས་སྐར་དང་ལྷས་བྱིན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་སྐྱོན་གྱི་གོང་བུར་མཐོང་བ་དང༌། སྔོན་གྱི་པཎ་གྲུབ་མཁན་སློབ་རྒྱལ་བློན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་དག་ལའང༌། བོན་དང་སྡིག་བློན་མ་རུངས་པ་དེ་དག་གིས་ཉེས་པའི་གོང་བུར་མཐོང་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ཁྱི་མོ་ཁོག་སྨད་འབུས་གཡེང་བར་གཟིགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བདུད་དུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་བདུད་དུ་མཐོང་བའང་རང་གི་སྣང་བ་མ་དག་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡུལ་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་ཡེ་ནས་མེད་པར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཡང་ཡང་བསམས་ནས་སྐྱོན་དུ་ལྟ་མཁན་གྱི་ཀུན་རྟོག་དེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་དོན་མདོར་བསྡུས་ལས། བླ་མའི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་ཉིད་དུ་བསམ། །གལ་ཏེ་གཟིམས་སམ་བཞེངས་པ་ནི། །འོད་གསལ་སྒྱུ་མར་སྣང་བར་བལྟ། །ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་གང་མཛད་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་རོལ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན། །གར་དང་རྣམ་འགྱུར་བཞད་པ་ན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པའི་མཛད་པ་ཅན། །ཁྲོ་དང་ཆགས་པ་ཅིར་སྟོན་ཡང༌། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་བསམས། །མི་བརྒྱ་དུས་གཅིག་བསད་ན་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་ལ་ཕན་མཛད་ཉིད། །བཙུན་མོ་བརྒྱ་དང་རོལ་ན་ཡང༌། །བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །འདོད་པ་འདུན་པ་ཅིར་སྣང་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་འདོད་པ་བྲལ་བ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མཛད་པ་སྟེ། །ཅི་མཛད་མཐོང་བ་ལེགས་པའི་ལམ། །ཅི་གསུང་ཐོས་པ་དམ་པའི་ཆོས། །ཅི་དགོངས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དཔལ། །བླ་མ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་མཐར་ཡང༌། །འབྱུང་བ་མེད་ཀྱི་གལ་ཏེ་ན། །མཐོང་སྣང་འཁྲུལ་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། །རང་སྣང་བསམ་པ་མ་དག་པས། །མིག་སྐྱོན་ཅན་གྱིས་གངས་ཉིད་ལ། །རྒྱུན་དུ་ནག་པོར་མི་སྲིད་ཀྱང༌། །ནག་པོར་དངོས་སུ་མཐོང་དང་མཚུངས། །མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱིས་དུང་ཉིད་ལ། །རྒྱུན་དུ་དཀར་པོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང༌། །སེར་པོར་མཐོང་བ་ཉིད་དང་མཚུངས། །ལོག་སྲེད་ཅན་གྱིས་ཆུ་ཉིད་ལ། །ཁྲག་རྣག་མཚོན་ཆ་མེད་ན་ཡང༌། །རྣག་ཁྲག་མཚོན་ཆར་མཐོང་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་བླ་མའི་རྣམ་ཐར་ལ། །ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ན་ཐར་ལམ་འགག །འགྲོ་འདུལ་ཐབས་མཁས་སྤྱོད་པས་ཏེ། །བརྡ་དང་ཐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་དུ་དམ་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་ཡེ་ནས་མི་མངའ་བར་ངེས་ཤེས་ གཏིང་ཚུགས་པ་ཞིག་སྐྱེས་ཕྱིན་ཆད་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ངམ་ངམ་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ནཱ་ག་རྫུ་ནས། རི་དབང་རྩེ་ལས་འགའ་ཞིག་ལྷུང་གྱུར་ན། །ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ཡང་ལྷུང་བར་འགྱུར། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་ནས། །གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གུས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་བཀའ་བཀྱོན་ཡང་ཆོས་བཤད་པ་དང༌། བརྡུང་བཙོག་མཛད་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་མཐོང་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ལུང་གིས་དབྱེ་བར། མདོར་ན་བརྡུང་བཙོག་བཀའ་བཀྱོན་དང༌། །དྲག་སྔགས་གཡུལ་སྤྲོད་མཚོན་ཕུགས་བརྡེག །ཅི་ལྟར་མཛད་ཀྱང་རང་སྐྱོན་གྱི། །དྲི་མ་སེལ་བའི་ཐབས་ཡིན་གྱི། །དེ་ལ་མ་གུས་སྤང་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་མཛད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །གར་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རོལ་པ་ལས། །གཞན་དུ་ཅི་ཡང་བསམ་མི་བྱ། །བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །མོས་གུས་ལོག་པས་བདུད་ཀྱིས་འཛིན། །ནད་མང་ཚེ་ཐུང་ངན་འགྲོར་ལྷུང༌། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བདག་གི་བླ་མ་འདི་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། རང་རེ་བསོད་ནམས་ དང་སྐལ་བ་དམན་པས་བླ་མ་འ
Chinese
因此，那時必須駁斥產生過失想法的念頭。如果能夠駁斥它，除了視為一切所作所為皆善妙，或不知不覺地產生這種想法外，別無他法。因此，對於上師的所有看似過失的行為，應當特別努力地進行對治性的澄清。上師的行為是好是壞，討論的方式，甚至連穿衣吃飯的方式等等，在這些細節上，如果突然強烈地產生了「這樣做不好」的想法，就應立即停止對該分別念的執著和追隨，心想：像我這樣業障深重的眾生，對於這樣一位特別的上師，不可能產生那樣的過失。這一定是自己從無始以來串習的業力和煩惱所顯現的過失。這和吃多了糖蜜的老婦眼前，天空掉落髮梳，以及患有膽病的人的眼識中，連海螺的顏色也顯現為黃色，又有什麼區別呢？我們這些被貪欲之箭射中心臟的眾生，總是順應自己的行為方式，以自以為是的態度，為什麼一定要揭示那些不淨的行為呢？ 即使對於斷盡一切過失、圓滿一切功德的導師釋迦牟尼佛，也有善星比丘和提婆達多等六位外道導師，將其視為過失的集合體。對於過去的班智達、堪布、國王和大臣等菩提薩埵，也有苯教徒和邪惡的大臣將其視為罪過的集合體。這和聖者無著看到彌勒怙主是隻母狗，下半身被蟲啃食沒有區別。在《父子相見經》中，善逝也說過化現為魔來利益眾生，因此，將佛陀視為魔也是因為自己的顯現不清淨，實際上那些對境根本沒有過失，要對此產生定解，反覆思維，從而壓制住那些認為有過失的妄念。《續義總集》中說：「上師一切諸作為，當思惟為佛之行持，若眠若起任何事，觀為光明幻化相，手印轉繞任何事，示現佛陀之嬉戲，歌舞姿態與歡笑，乃是佛陀之密意，示現忿怒貪欲相， 乃是成佛菩提因。」
English
Therefore, at that time, the mind that generates thoughts of faults must be refuted. If you can refute it, there is no other way than to see everything done as good, or to have it come about unconsciously. Therefore, one should make a special effort to clarify the remedies for all the actions of the lama that appear to be faults. Whether the actions of the lama are good or bad, the way of discussing things, even the way of dressing and eating, etc., if a thought suddenly arises strongly, such as "this is not good," then one should immediately stop clinging to and following that thought, thinking: "For a sentient being with bad karma like me, it is impossible for such a fault to arise in such a special lama. It must be that the faults appear due to the power of karma and afflictions that I have been accustomed to since beginningless time. What is the difference between an old woman who has eaten too much molasses seeing a comb falling from the sky, and the color of a conch shell appearing yellow to the eye consciousness of someone suffering from jaundice?" We, beings whose hearts have been pierced by the five arrows of desire, always conform to our own behavior, and with a self-righteous attitude, why must we reveal those impure actions? Even for Shakyamuni Buddha, the guide who has exhausted all faults and perfected all virtues, there were the monk Leks Kar and the six heretical teachers such as Devadatta who saw him as a collection of faults. For the past panditas, khenpos, kings, and ministers, the bodhisattvas, there were also Bonpos and evil ministers who saw them as a collection of sins. This is no different from the noble Asanga seeing Maitreya as a female dog with her lower body being eaten by worms. In the Sutra of Meeting Father and Son, the Sugata also said that he manifested as a demon to benefit sentient beings. Therefore, seeing the Buddha as a demon is also because one's own appearance is impure. In reality, there are no faults in those objects at all. One must generate certainty about this, think about it repeatedly, and thereby suppress the delusions that see faults. The Condensed Meaning of the Tantras says: "In all the actions of the lama, think of them as the actions of the Buddha. Whether sleeping or rising, view them as the appearance of clear light and illusion. Whatever hand gestures and circumambulations are done, show them as the play of the Buddha. Dancing, gestures, and laughter are the actions of the Buddha's intention. Whatever is shown as anger and desire, is the cause of enlightenment and bodhi."
Chinese
应当这样想。即使杀死一百个人，佛陀所做的也是利益众生。即使与一百个妃子嬉戏，也是大乐智慧的大手印。无论显现出什么欲望和希求，佛陀都是远离欲望的。一切都是佛陀的作为，所做的一切，见到都是善道。所说的一切，听到都是神圣的佛法。所想的一切，都是遍知的光辉。上师出现错误，即使到了世界的尽头，也不会发生。如果真的发生了，那只是显现上的错误，因为自己的显现和想法不纯净。就像有眼疾的人看雪山，虽然雪山一直都是白色的，但却真实地看到是黑色的。就像黄疸病人看海螺，虽然海螺一直都是白色的，但却看到是黄色的。就像有邪见的人看水，即使没有血脓和武器，也会看到脓血和武器。因此，对于上师的传记，如果产生邪见，就会阻碍解脱之路。这是调伏众生的善巧方便，应当理解为表征和方法。如是说。因此，在确定的意义上，对于圣者完全没有过失，产生深刻的定解之后，一切美好的功德都会自然而然地产生。如龙树菩萨所说：如果山王的顶峰有一部分坠落，即使心想不会坠落，最终还是会坠落。通过上师的恩德获得利益的预言之后，即使心想不会解脱，最终也会解脱。如是说。为了生起巨大的恭敬心，即使是责骂也是说法，即使是打骂也是视为加持，这才是需要的。经文中区分说：总之，打骂和责骂，猛咒和战斗，武器的刺击和击打，无论做什么，都是为了消除自己的过失的污垢。对于这些，不恭敬是应当舍弃的。上师的身语意的行为，无论做什么，都是佛陀的舞蹈的奇妙幻化，不应该有其他的想法。如果这样想，成就就会背道而驰。由于错误的恭敬，会被魔鬼抓住。会多病短命，堕入恶道。如是说。因此，这样认为，我的上师是断尽一切过失，圆满一切功德，是证悟达到究竟的诸佛，虽然与他们没有差别，但是因为我们自己的福德 和缘分浅薄，所以上师
English
One should think like this. Even if one kills a hundred people, what the Buddha does is to benefit sentient beings. Even if one frolics with a hundred consorts, it is the great mudra of great bliss wisdom. Whatever desires and aspirations may appear, the Buddha is free from desires. Everything is the act of the Buddha, and seeing everything is the path of goodness. Hearing everything is the sacred Dharma. Thinking of everything is the glory of omniscience. The occurrence of error in the Guru, even to the end of the world, will not happen. If it really happens, it is only an appearance of error, because one's own appearance and thoughts are not pure. Just like a person with eye disease looking at a snow mountain, although the snow mountain is always white, they actually see it as black. Just like a jaundiced person looking at a conch shell, although the conch shell is always white, they see it as yellow. Just like a person with wrong views looking at water, even if there is no blood, pus, or weapons, they will see pus, blood, and weapons. Therefore, regarding the biography of the Guru, if wrong views arise, it will hinder the path to liberation. This is the skillful means of taming beings, and it should be understood as symbols and methods. Thus it is said. Therefore, in the definitive sense, there is absolutely no fault in the Holy One, and after a deep conviction is born, all good qualities will naturally arise. As Nagarjuna said: If a part of the peak of the King of Mountains falls, even if one thinks it will not fall, it will eventually fall. After receiving the prophecy of benefit through the kindness of the Guru, even if one thinks one will not be liberated, one will eventually be liberated. Thus it is said. In order to generate great reverence, even scolding is teaching the Dharma, and even beating is seen as a blessing, that is what is needed. The scriptures distinguish and say: In short, beating and scolding, fierce mantras and battles, the piercing and striking of weapons, whatever is done, is a method to eliminate the stains of one's own faults. Disrespect for these should be abandoned. The actions of the Guru's body, speech, and mind, whatever is done, are the wondrous manifestations of the Buddha's dance, and there should be no other thoughts. If one thinks like this, accomplishments will turn their backs. Due to wrong reverence, one will be seized by demons. One will be sickly and short-lived, and fall into the lower realms. Thus it is said. Therefore, think like this, my Guru is the one who has exhausted all faults and perfected all qualities, the Buddhas who have attained ultimate realization, although there is no difference from them, but because of our own merit and limited fortune, the Guru