Tibetan
བས་སུ་ཟིལ་གནོན་དགོངས་པས་གཟིར། །བཀའ་ནན་ཆད་མདོ་ལ་གནས་པའི། །སྲུང་མའང་ངོ་སྲུང་ཟས་ཕྱིར་འཕྲེང༌། །འདི་དག་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་པ་ལས། །གནམ་ལྕགས་སྤུ་གྲིའི་གནད་དབབ་ཟབ། །འདྲེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཉམས་རེ་དགའ། །དུས་དེ་ཚེ་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ནུབ། །དམྱལ་བ་ཡིན་ནོ་སྐད་པ་ཡི། །ཟབས་རིང་པོ་ལྷུང་པའི་སྣང་བ་ལ། །ཚེ་འདིར་ནི་ལས་ངན་བསགས་པ་མེད། །བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་ལས་འདས་པའི། །ཕྲ་མོའི་སྡིག་པ་དག་ལ་ཡང༌། །སྟོབས་བཞི་དང་བཅས་པས་གཤགས་མོད་དེ། །ཚེ་ཐོགས་མེད་ནས་བསགས་པའི་རྣམ་སྨིན་ཞིག །དུས་ད་རེས་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ། །ཁོང་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཀྱང་རང་གིས་ནོངས། །དེ་འོན་ཏེ་དམྱལ་བའང་སེམས་ཀྱིས་བཟོས། །ནང་དྲན་རིག་གི་ངོ་བོར་ལྟ་སྙམ་ཚེ། །འདིས་དམྱལ་པའི་སྐལ་བ་ཐེངས་པ་ཡིན། །ཁྱོད་ད་ལམ་སོང་ཟེར་སྒྲ་ཞིག་ཐོས། །གཉིད་སད་དེ་སྐྱོ་ཤས་ངང་ལ་འབྱམས། །རྐྱེན་དེ་ཡིས་ནངས་པར་སྔོན་འགྲོ་ཡི། །ལམ་ཟབ་མོ་ བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཚེ། །ལས་དེ་འདྲ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །བཟོད་བླག་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས། །དབང་མེད་དུ་མཆི་མའི་ཆར་བ་བབས། །སྐྱོ་ཤས་ཀྱི་སྣང་བ་སངས་པའི་ཚེ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་གསར་དུ་འཁྲུངས། །ཕ་བླ་མ་དྲན་པའི་མགུར་ཡང་བླངས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་སྒྲིབ་པའི་བུད་ཤིང་དུ། །གསུངས་པ་དེ་ངོ་མཚར་ཅན་དུ་གདའ། །དཔེ་རྨི་ལམ་ཙམ་གྱི་དུཿ ཁས་ཀྱང༌། །ཉམས་རྟོགས་འགུགས་པའི་ཕོ་ཉར་བྱུང༌། །དེ་ཕྱིན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏམ་ངན་ལ། །དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་ཡིན། །དེར་སླར་ཡང་ཅུང་ཟད་མནལ་བ་ན། །ཐུགས་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་བྱིན་རླབས་མཐུས། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་སངས། །གསལ་བ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡི། །སྟོང་པའི་འོད་གསལ་གྱི་ལྟད་མོར་འབྱམས། །དེར་མཆེད་པའི་ཕྱིར་གསལ་དུ་གཡོས་པ་ལས། །སྣང་བའི་འོད་གསལ་གྱི་རིག་གདངས་སུ། །བྲག་ཉི་མ་ཤར་བའི་ལྡེབས་ཤིག་ལ། །རང་བྱོན་གྱི་བཀོད་པ་འགའ་ཞིག་མཐོང༌། །རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཤེས་ལངས་པ་ལས། །གཉིད་ཡིན་མིན་རྟོག་དཔྱོད་ཕྲ་མོ་ཤར། །དེས་སྒོ་ལྔའི་རྩ་ནང་རླུང་ཞུགས་པས། །གཉིད་སད་རྒྱུར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་འབྱམས་མེད། །གཤིས་མི་རྟོག་རྗེན་པའི་ངང་ལ་གནས། །ཕྱིས་འོད་གསལ་ ལ་སློབ་པའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས། །དྲན་པ་རྒྱ་འབྱམས་ཀྱི་ཀུན་རྟོག་དང༌། །མུན་པ་ལྟ་བུའི་གཏི་མུག་ལ། །འོད་གསལ་གྱི་མིང་འདོགས་མ་བྱེད་པར། །གནད་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས། །འདི་དགོངས་བརྒྱུད་འཕོ་བ
Chinese
以威力压制，被威严的意念所震慑。 严厉命令安住于惩罚之中， 护法也为了守护食物而奔波。 给予这些供品， 比天铁匕首的要害更深奥。 鬼、害、施的行径，稍微减少就高兴。 那时是昴宿月（藏历十一月）的傍晚， “是地狱啊”发出这样的声音， 在坠入深渊的景象中， 此生没有积累恶业。 对于违犯戒律和本性之外的， 细微的罪过， 虽然能以四力摧毁， 但从无始以来积累的异熟果报， 现在这个时候成熟了， 即使佛陀降临也无法挽救。 因此，地狱也是由心所造。 心中想着观察觉性的本性时， 这便是脱离地狱之苦的时刻。 听到一个声音说“你现在走了”。 从睡梦中醒来，沉浸在悲伤之中。 因为这个缘故，第二天早上， 在上师瑜伽的甚深道中， 对于经历这样痛苦的众生， 生起了难以忍受的慈悲心。 不由自主地流下了眼泪。 当悲伤的景象消散时， 新的无法言说的体验和证悟产生了。 也唱起了忆念上师的歌。 将一切痛苦都遮蔽的柴薪， 所说的那样真是太奇妙了。 例如仅仅是梦中的痛苦， 也成为了引发体验和证悟的使者。 从那以后，将痛苦和坏消息， 视为伟大的成就。 在那里再次稍微入睡时， 凭借领悟心续的加持力， 阿赖耶识的分别念清净为法身。 在无分别的明空中， 沉浸在空性的光明景象中。 为了在那里扩展而明显地摇动， 在显现的光明的觉性中， 在岩石上太阳升起的一面， 看到了一些自生的景象。 因为那个缘起，心识升起， 产生了关于是睡还是醒的细微思辨。 因为这样，五根的脉中进入了气， 虽然显现为醒来，却没有错乱。 安住在不分别的赤裸状态中。 后来学习光明 的追随者们， 对于记忆泛滥的分别念， 以及像黑暗一样的愚痴， 不要安立光明的名称， 请将这些要点铭记于心。 这是意传的传承。
English
Oppressing with power, overwhelmed by the thought of majesty. The strict commands abide in punishment, The guardians also rush for the sake of protecting food. Giving offerings to these, Is more profound than the key points of a sky-iron razor. The actions of demons, harms, and yakshas, are happy when slightly diminished. At that time, it was the evening of the Pleiades month (November in the Tibetan calendar), A voice saying "It is hell!", In the vision of falling into a deep abyss, In this life, I have not accumulated bad karma. Even for subtle sins that are beyond precepts and nature, Although they can be destroyed with the four powers, A ripening result of what has been accumulated from beginningless time, Now, at this time, it has come to fruition, Even if the Buddha were to come, it would be in vain. Therefore, hell is also created by the mind. When thinking of looking at the nature of inner awareness, This is the moment to escape the suffering of hell. A voice was heard saying, "You are leaving now." Waking up from sleep, immersed in sorrow. Because of this cause, the next morning, In the profound path of Guru Yoga, For sentient beings experiencing such suffering, A compassion arose that was unbearable. Tears fell involuntarily. When the vision of sorrow cleared, A new, inexpressible experience and realization arose. Also sang a song of remembering the Guru. The firewood that obscures all suffering, What was said is truly wonderful. For example, even the suffering of just a dream, Became a messenger to evoke experience and realization. From then on, suffering and bad news, Are seen as great accomplishments. There, falling asleep slightly again, Through the power of the blessing of realizing the mind-stream, The conceptual thoughts of the Alaya were purified into Dharmakaya. In the clear emptiness without conceptualization, Immersed in the spectacle of the clear light of emptiness. Moving clearly to expand there, In the awareness of the clear light of appearance, On a side of a rock where the sun rises, Some self-arisen formations were seen. Because of that condition, the mind-consciousness arose, A subtle speculation about whether it was sleep or not arose. Because of this, the wind entered the channels of the five senses, Although it appeared to be waking up, there was no confusion. Abiding in the naked state of non-discrimination. Later, those who follow the practice of clear light, For the conceptual thoughts of vast memory, And the ignorance like darkness, Do not give the name of clear light, Please keep these key points in mind. This is the transmission of the intentional lineage.
Tibetan
་ཐོབ་པའི་མཐུ། །དུས་གཏན་དུ་ཟིན་པ་དཀའ་བ་སྟེ། །རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱིས། །རྩལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ལས་གཞན་དུ་མིན། །དེའི་ཐོ་རངས་ལྡངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཚེ། །གཞི་སྣང་བའི་འོད་གསལ་དྭངས་པའི་ངོར། །རང་གནས་པའི་སྨིན་མཚམས་ནམ་མཁའི་ཐད། །འཇའ་ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་གུར་ཁྱིམ་ནང༌། །སྐྱབས་ཀུན་འདུས་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་མཇལ། །དེ་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་མཁན་དབྱེར་མེད་པས། །རེ་དོགས་ཀྱི་འཆིང་བ་གང་ཡང་མེད། །དེའི་ངང་ལ་དེ་ཉིད་གནས་འགྱུར་ཏེ། །ཡུལ་སིངྒ་ལ་ཡི་ཨཱ་ཙརྱ། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དུ་ལམ་གྱིས་སོང༌། །སྐུ་དམར་སྨུག་མཆོང་ལྟར་དངས་པ་ཡི། །ཕྱག་གཡས་ན་བེ་ཅོན་ཁྱད་འཕགས་བསྣབས། །གཡོན་བདག་གི་སྙིང་ཁར་སྡིགས་མཛུབ་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱས་བརྡ་ཐབས་སྟོན་པའི་མོད། །ཕྱག་མཚན་གྱི་བེ་ཅོན་བདག་ཉིད་ལ། །བྱིན་ཏེ་རང་ལ་དབྱེར་མེད་ཐིམ། །སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྣང་དེ། །ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ་གཏད་མེད་ཡལ། །དུས་འདི་ནས་དགོངས་ པའི་གསང་མཛོད་རྡོལ། །གསུང་རབ་ཀུན་ཀྱི་དགོངས་པ་ཁྲོལ། །ཀློང་ཆེན་རིག་པའི་རྩལ་ཆེན་རྫོགས། །སྣང་ཡུལ་བརྡ་དང་དཔེ་ཆར་ཤར། །མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་རྒྱུད་ལ་བཞག །གང་ཚེ་ལོངས་སྐུའི་ཆས་གྱོན་ཞིང༌། །ལུས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་དྲང་པོའི་ངང༌། །ནམ་མཁར་བྱ་ལྟར་ལྡིང་བ་དང༌། །གཅེར་བུ་རྒོད་ལྟར་འཕུར་བ་སོགས། །རྒྱ་གར་ཡིན་རྒྱུའི་སྨན་ལྗོངས་ཤིན་ཏུ་ཁུལ་ཡངས་པ་ཞིག་ཏུ་སླེབས་པ་ན། བནྡེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཁྲོམ་དམར་ནག་འཁྱིལ་བ་མདུན་ངོས་ནས་ཡོང་བར་སྣང་བ་ལ་གྲྭ་པ་རྟོག་གེ་བའི་རིགས་གསང་སྔགས་ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་སྡང་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་གྲུབ་པའི་ཆ་ལུགས་ཙམ་ལའང་ལོག་རྟོག་མི་བཟད་པ་ཡོད་འདུག་པས་ད་ལམ་སྣང་བ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ཞིག་བྱེད་དགོས་བསམ་ནས། འདི་སྐད་དུ། ང་རེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བི་རུ་པ། །ནམ་མཁར་འཕུར་ན་འདི་ལྟར་འཕུར། །ས་ལ་འཛུལ་ན་འདི་ལྟར་འཛུལ། ཞེས་ནམ་མཁར་གཞུ་འདོམ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཕར་ཞིང༌། ས་ལ་འཛུལ་དགོས་སྙམ་པ་ན་གཉིད་སད། རྨི་ལམ་གྱི་རང་གཟུགས་ཅིར་ཡང་རྩེ། །འདི་ནམ་མཁའི་རླུང་ཟིན་ལྟས་སུ་ངེས། །ས་ནོན་ཅེས་བཤད་པའི་གཞུང་ཡང་ཡོད། །དེ་ཡན་ཆད་རང་ལོ་ཉེར་བརྒྱད་པའི། །འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་མེ་ལུང་ངོ༌། །ཞིང་བཀོད་ལ་ཌཱཀྐིའི་གསང་གཏམ་ཆེན་མོ་འདིར་བགོད། མེ་གོས་སུ་བཀླུབས་པའི་ གླང་གི་ལོའི། །དུས་ཆོ་འཕྲུལ་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུའི་ཉིན། །ཕ་རྗེ་བཙུན་ཨོ་རྒྱན་སྙིང་ནས་དྲན། །མིག་མཆི་མའི་དཔའ
Chinese
获得的力量。永久地掌握是困难的，通过风融入中脉，安住，消融这三者，除了完全圆满力量之外没有其他方法。在那黎明醒来的瑜伽士，在基础显现的光明清净的面前，在自身所住的眉间虚空之处，在彩虹五色帐篷之中，见到总集皈依境的莲花生金刚。观看者和被观看者无有分别，没有任何希望和恐惧的束缚。在那状态中，它自身发生转变，前往辛伽拉（斯里兰卡）国的阿阇黎，成为妙吉祥友。身体如红褐色跳跃般清澈，右手中拿着殊胜的棍棒，左手在自己的心间以期克印，指示手势的瞬间，手杖给予自己，无分别地融入自身。身体如幻化的光明，无有执着地消失在原始清净的法界中。从这时起，证悟的秘密宝藏开启，所有经论的密意解开，广大智慧的力量圆满，显现的对境显现为符号和文字，殊胜的成就融入相续。何时穿上报身服饰，身体以七法毗卢遮那坐姿端正，在虚空中如鸟般飞翔，赤裸如秃鹫般飞翔等等。到达印度境内的药草之地，一个非常广阔的区域时，看到以僧人为首的红黑混杂的集市从对面而来，其中有些僧人是善于思辨的论理学家，对甚深密咒尤其怀有憎恨之心，甚至对成就者的装束也持有令人无法忍受的邪见，心想这次必须进行显现的幻化转变。于是这样说：我乃瑜伽自在者毗卢巴，在虚空中飞翔就如此飞翔，遁入地中就如此遁入。说完在虚空中猛烈地跃起五百弓箭之高，心想遁入地中时就醒了。梦中的自身随意嬉戏。这一定是掌握虚空之风的征兆。也有经文说要压住地面。在那之前是自己二十八岁的，错觉幻化的火焰。在此分享田地布置和空行母的伟大秘密谈话。在被火焰覆盖的牛年，神变月（藏历新年）的初十之日，从内心深处忆念父亲至尊邬金（莲花生大士），眼中充满了泪水。
English
The power of attainment. It is difficult to grasp permanently, through the three of wind entering the central channel, abiding, and dissolving, there is no other way than to completely perfect the power. At the time of the yogi waking up at that dawn, in the face of the clear light of the ground appearance, in the sky at the eyebrow center where one dwells, inside the rainbow five-colored tent, meet the Lotus Born Vajra, the embodiment of all refuges. Since there is no separation between the one who sees and the one who is seen, there is no bondage of hope and fear. In that state, it itself transforms, going to the Acharya of the land of Simhala (Sri Lanka), becoming Manjushri Mitra. The body is reddish-brown, clear like a jump, in the right hand holding a special staff, the left hand at one's own heart with a threatening mudra, at the moment of indicating the gesture, the staff is given to oneself, dissolving into oneself without separation. That clear appearance of the illusory body disappears without attachment into the realm of primordial purity. From this time on, the secret treasure of realization is opened, the intention of all scriptures is unlocked, the power of vast wisdom is perfected, the objects of appearance appear as symbols and letters, the supreme siddhi is placed in the continuum. When wearing the Sambhogakaya garments, the body is upright in the seven-fold posture of Vairochana, flying in the sky like a bird, flying naked like a vulture, and so on. When arriving at a very vast area of medicinal herbs within India, seeing a black and red mixed market led by monks coming from the opposite side, some of whom were monks who were skilled in reasoning and dialectics, who especially harbored hatred towards the profound secret mantra, and even held unbearable wrong views towards the mere appearance of accomplished ones, thinking that this time a transformation of appearance must be performed. So saying: I am the yogi master Virupa, flying in the sky like this, entering the earth like this. Having said that, he leaped vigorously into the sky about five hundred bow-lengths high, and when he thought of entering the earth, he woke up. The self-image in the dream played around at will. This must be a sign of grasping the wind of the sky. There are also scriptures that say to press down on the ground. Before that, it was the illusionary fire of one's twenty-eighth year. Here, the great secret talk of the Dakini is shared regarding the arrangement of the field. In the year of the Ox covered in flames, on the tenth day of the month of miracles (Tibetan New Year), from the depths of my heart I remember my father, the venerable Orgyen (Padmasambhava), my eyes filled with tears.