Tibetan
སྒྲོས་མཛེས་དང་ཅིག་ཤོས་མ་ངེས་ཀྱང༌། །ཚུགས་བཟང་བལྟས་ ཀྱིན་བྱིན་ཆགས་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །པདྨ་ཉིས་བརྩེགས་འགྲིག་པའི་ནང་མ་འབུར། །པད་ཁ་རྒྱས་ཞུམ་འཚམ་ཞིག་ཡས་མས་ལ། །མུ་ཏིག་ཡོད་མེད་གཉིས་ཅར་སྲིད་པ་ཡིན། །ཁྱད་པར་ཚུགས་བཟང་ཞལ་ཁྱིམ་གྲུ་སྟངས་ལ། །དཀྱུས་རིང་ཕྱག་ཞབས་མཉེན་དང་ཞབས་མཐིལ་སྟུབ། །གོས་འཁྱུད་ཞིབ་སྙོམས་དལ་འགྲོའི་ཤམ་བུ་བཞིན། །ལི་མཆོག་གཉིས་ལ་གསེར་དངུལ་ཟངས་སོགས་པས། །ཁྲ་བསྒྲིགས་བྱས་པ་སྟོད་ཧོར་ལི་མ་རུ། །འཁྲུལ་གཞི་ཆེ་བས་ཁྱད་པར་ཕྱེད་པ་གཅེས། །ཟངས་ཐང་མ་ནི་སྐུ་ཤ་ན་བཟའ་གཉིས། །ལི་དཀར་ལི་དམར་ཐ་དད་བྱས་ལ་བཏགས། །ཐུབ་དབང་སྐུ་མང་ཕྱི་ནས་བྱང་སེམས་སྐུ། །འགྱིང་ཉམས་རྒྱན་ཅན་ནོར་བུ་གཉིས་པའང་སྲིད། །དེ་བཞིན་ཁྲོ་བོའི་སྐུ་ནི་འགྱིང་བག་འཚམ། །སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས། །སྦས་དང་གྲགས་པའི་རྣམ་དབྱེས་གསལ་བ་ཡིན། །གདན་ཆུང་མར་གྲགས་རྡོ་རྗེ་གདན་པས་བཞེངས། །ལི་དཀར་དབུ་ཆུང་མཁུར་ཚོས་རྒྱས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཆོས་འཁོར་མ། །མ་གྡཱ་རུ་ཐུབ་དབང་བདུད་འདུལ་དར། །དབུས་འགྱུར་འཆང་གི་ནང་གསེས་ཤར་གྱི་ལྷ། །དཔྲལ་མཚམས་དབྱེས་ཆེ་སྐུ་སྟོད་ཅུང་ཟད་རྒྱས། །ཕྱག་སོར་འབྲེལ་ཞིང་གཙུག་ཏོར་རྒྱབ་ཏུ་ཉེ། །ཤར་ཕྱོགས་པ་ལ་ལི་དཀར་ཤས་ཆེ་སྟེ། །ལུགས་གཙང་ཞལ་ སྒོ་མཛེས་ལ་སྤྱན་དབར་དོག །ཤངས་འདལ་དེ་ཡང་ཤངས་སྨད་ཅུང་ཟད་མཐོ། །སྐེམ་ཞིང་ཚུགས་བཟང་གཙུག་ཏོར་རྒྱབ་ལ་ཉེ། །གོས་འཁྱུད་འཁྲིལ་ཞིང་པད་འདབ་ཉིས་བརྩེགས་ཞུམ། །པདྨ་ཡས་མས་འགྲིག་པར་མ་ངེས་ཤིང༌། །མུ་ཏིག་གོང་མ་ཞིབ་ལ་འོག་མ་རགས། །ཁྲི་རྒྱབ་ལ་སོགས་དབུས་ཀྱི་ལྷ་དང་མཐུན། །འོན་ཀྱང་པཱ་ལ་རྣམ་གཉིས་དུས་བྱུང་བས། །ཕ་བུ་གཉིས་ཀྱིས་བཟོ་རྒྱུན་ཁྱབ་ཆེ་ཞིང༌། །ཁྱད་པར་དེ་ཝ་པཱ་ལ་ཀླུ་ཡི་བུར། །གྲགས་པས་བཟོ་རྒྱུན་དེར་བྱུང་བཟོ་ཡུལ་ཀྱང༌། །ངེས་པ་མེད་པས་གཅིག་ཏུ་སྟངས་གཅོད་དཀའ། །དྷརྨ་པཱ་ལ་ཐེག་ཆེན་རྣམ་གཉིས་ལ། །ལྷག་པར་དད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །སྔགས་སྐུ་དག་ཀྱང་འདི་ལ་མང་ངམ་སྙམ། །ཡུལ་དེའི་བྱེ་བྲག་བྷཾ་ག་ལ་ཡི་ལྷ། །ལི་དཀར་ཞལ་སྤྱན་སོགས་ལ་གསེར་དངུལ་ཟངས། །ཕྲ་བྱེད་བཟོ་ཁྱད་བཏོན་དང་ཕྲ་ཁུང་དུ། །རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་ཡི་གར་འོང་བ་ཡིན། །ནུབ་ཕྱོགས་ཀསྨི་ར་བ་རིགས་གཉིས་ལས། །ནུབ་རྙིང་ལི་དམར་ལི་དཀར་སེར་ཞག་ཆེ། །ཞལ་དཀྱུས་མཛངས་སམ་སོག་ཀ་མགུལ་བ་ཕྲ། །སྤྱན་དབར་དོག་ལ་ཤངས་རྒྱུད་རིང་ཞིང་ཟླུམ། །ཞལ་དང་
Chinese
裝飾美觀與否尚未確定，但姿態優美，觀看時能產生加持是其特點。雙層蓮花座排列整齊，內層略微凸起，蓮花開合適度，上下均勻。有或沒有珍珠兩種情況都可能存在。特別是姿態優美，面部輪廓呈方形。身形修長，手腳柔軟，腳底厚實。衣紋細膩平整，如緩步行走的裙擺。上等紅銅兩種，用金、銀、銅等金屬，進行鑲嵌裝飾的是上霍爾紅銅造像。由於容易混淆，仔細區分非常重要。銅像的膚色和衣著有兩種。白銅和紅銅要區分開來。釋迦牟尼佛像居多，其次是菩薩像。姿態優美，裝飾華麗，也有手持兩顆寶珠的。同樣，忿怒尊的姿態也恰如其分。前後的原因是大小乘兩種。隱秘和顯著的區別非常明顯。被稱為小座，由金剛座（菩提伽耶，位于比哈尔邦）建造。白銅，頭小，面頰豐滿。那也是在瓦拉納西（Vārāṇasī）有法輪。在摩揭陀（Magadha）釋迦牟尼佛降伏魔眾興盛。衛藏地區所屬的東方神。額頭寬闊，上半身略微豐滿。手指相連，髮髻靠近後背。東方造像中白銅居多。造型端莊，面容姣好，雙眼間距窄。鼻樑平緩，鼻尖略微高挺。身形消瘦，姿態優美，髮髻靠近後背。衣紋纏繞，雙層蓮花瓣收縮。蓮花上下不一定排列整齊。上層珍珠細膩，下層粗糙。背光等與衛藏地區的神像相似。然而，由於帕拉（Pāla）兩種風格同時出現。父子二人使得造像風格廣為流傳。特別是提婆帕拉（Devapāla）被認為是龍之子。因此，造像風格在那裡產生，但造像地點。並不確定，因此難以一概而論。達磨帕拉（Dharmapāla）對大小乘兩種。特別虔誠，因此菩薩和。密咒本尊像也可能很多。該地區的具體分支，孟加拉（Bhaṃgala）的神像。白銅，面部和眼睛等用金、銀、銅。進行鑲嵌，工藝精湛，在凹槽和孔洞中。裝飾珍寶，令人賞心悅目。西方克什米爾（Kasmira）有兩種風格。老西方的紅銅和白銅，油脂較多。面容端莊，或者脖子纖細。雙眼間距窄，鼻樑長而圓潤。面部和
English
Although it's uncertain whether the decorations are beautiful or not, the excellent posture and the blessing one receives from viewing it are its distinguishing features. The double-layered lotus seat is neatly arranged with the inner layer slightly protruding. The lotus petals are moderately open and closed, evenly spaced above and below. The presence or absence of pearls is variable. In particular, the excellent posture and the square shape of the face are notable. The figure is slender, with soft hands and feet, and thick soles. The garment folds are fine and even, like the hem of a slowly walking skirt. The two best types of copper, adorned with gold, silver, copper, and other metals, are the Upper Hor copper statues. Because they are easily confused, it's important to distinguish them carefully. Copper statues have two types of skin color and clothing. White copper and red copper are distinguished and named. Buddha Shakyamuni statues are numerous, followed by Bodhisattva statues. They are graceful, richly ornamented, and may hold two jewels. Similarly, the posture of wrathful deities is also appropriate. The reasons for the former and latter are the two vehicles, Mahayana and Hinayana. The distinction between hidden and manifest is clear. Known as the small seat, it was built by Vajrasana (Bodh Gaya, located in Bihar). White copper, with a small head and full cheeks. That is also where the Dharma wheel exists in Varanasi. In Magadha, Buddha Shakyamuni subdued the demons and flourished. The eastern deity belonging to the U-Tsang region. The forehead is wide, and the upper body is slightly full. The fingers are connected, and the topknot is close to the back. White copper is more common in eastern statues. The style is pure, the face is beautiful, and the eyes are narrowly spaced. The nose is flat, and the tip of the nose is slightly high. The figure is slender, the posture is excellent, and the topknot is close to the back. The garment folds are intertwined, and the double-layered lotus petals are contracted. The lotus petals may not be neatly arranged above and below. The upper pearls are fine, and the lower ones are coarse. The backrest and other features are similar to the deities of the U-Tsang region. However, because the two styles of Pala appeared at the same time. The father and son made the style of statue-making widely popular. In particular, Devapala is considered the son of a Naga. Therefore, the style of statue-making originated there, but the location of statue-making. Is not certain, so it is difficult to generalize. Dharmapala is particularly devoted to both Mahayana and Hinayana. Therefore, Bodhisattvas and. Mantra deities may also be numerous. A specific branch of that region, the deities of Bengal. White copper, the face and eyes are inlaid with gold, silver, and copper. The craftsmanship is exquisite, and the recesses and holes are. Decorated with jewels, making them pleasing to the eye. Western Kashmir has two styles. Old Western red copper and white copper, with more grease. The face is dignified, or the neck is slender. The eyes are narrowly spaced, and the nose is long and round. The face and
Tibetan
སྤྱན་ལ་དངུལ་ཟངས་ལྷན་ཐབས་ཅན། །ཚུགས་གྱོང་ལྷུ་ཚིགས་ཐུང་ལ་ན་བཟའ་འཁྲིལ། །གོས་ འཁྱུད་རིང་སྙོམས་གཙུག་ཏོར་ནོར་བུ་ནུབ། །པདྨ་འདབ་ཆེ་རྐྱང་སྦྱར་གཉིས་ཀ་སྲིད། །མི་ཏིག་ལ་སོགས་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པའང་ཡོད། །བཟོ་བོ་དེ་ཡིས་སྟོད་ཧོར་ནས་བསྒྲུབས་པ། །ཁྲོ་ལི་དམར་སྨུག་ནག་པོ་རིགས་གསུམ་ལ། །ཞལ་རས་སྒོང་གཟུགས་དཀྱུས་ཐུང་གོས་འཁྱུད་རིང༌། །ཆུ་གཉེར་དང་མཚུངས་མེ་ཏོག་དག་གིས་བརྒྱན། །པདྨ་སྐེད་ཉག་འདབ་མ་སྦུབ་ཉམས་ཅན། །ཁྲི་གདན་གྲུ་བཞིའམ་ཟླུམ་པོ་ཀླུས་བརྒྱན་དང༌། །རྒྱབ་ཡོལ་ཅན་ལ་ཚ་གསེར་ཡོད་མེད་གཉིས། །བྲག་གདན་དག་ཀྱང་རེ་རེ་སྲིད་པའོ། །ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་བྱུང་བའི། །རྒྱལ་པོ་ངང་ཚུལ་དུས་ལ་ནུབ་རྙིང་ཟེར། །ཧུ་ལ་ཧུ་ནས་སྟོད་ཧོར་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་ཚེ་ཡུལ་དེར་རྒྱ་ནག་རྙིང་མའི་བཟོ། །ཁྲོ་ལི་སྨུག་པོ་ཚུགས་གླེན་ཞལ་སྒོ་གྱོང༌། །སྤྱན་དང་མཆུ་སྒྲོ་མི་འདོད་གོས་འཁྱུད་མང༌། །ཁྲི་སྟན་རྒྱ་རྟགས་གཟོང་རིས་བྱས་པའང་འབྱུང༌། །ཡུལ་དེའི་བྱེ་བྲག་ཡུ་གུར་ཞེས་བྱའི་ལྷ། །ལི་དཀར་དངུལ་བསྲེས་ཆེ་དང་ཁྲོ་ལི་སྨུག །བཟོ་ཡི་ཁྱད་པར་ཤངས་འདལ་སྐྲ་ཚགས་སྟུག །གོས་འཁྱུད་ཉུང་ལ་ཕྱག་ཞབས་སྒྲོས་མི་གཙང༌། །རྒྱན་ཉུང་དབྱིག་ཉམས་པད་གདན་མེད་པ་མང༌། །དེ་བཞིན་ལི་ཡུལ་ཁ་ཤ་ཞེས་བྱའི་ལྷ། །ཁྲ་འབྲུག་གིས་མཚོན་ཆོས་ལི་སྔ་མ་འདྲ། །སྨད་ཧོར་ཞེས་གྲགས་རྒྱལ་པོ་གོ་དན་ནས། །རྒྱལ་རྩབས་ དྲུག་གི་བར་དུ་ཅོང་ལི་དང༌། །ལི་དམར་ཅི་རིགས་ཞལ་རས་སྟོད་ཆ་ཆུང༌། །སྤྱན་དང་མཆུ་སྒྲོས་མི་དོད་ཞལ་ཁུང་ལྟེམ། །ཕྱག་ཞབས་གཞོན་ཤ་ཆགས་ལ་ཉིང་ལག་ཐུང༌། །ཚ་གསེར་གྱིས་བྱུག་བཟོ་ཁྱད་དམིགས་བསལ་རྣམས། །མ་གཏོགས་ཧོར་རིགས་བཞི་པོ་འདྲ་ཤས་ཆེ། །ལྷོ་ཕྱོགས་པ་ལ་རིགས་གཉིས་སྤྱི་ཚན་དུ། །ལི་དམར་ཚ་གསེར་སྟུག་ལ་ཤ་ཉམས་ལྷོད། །ཞལ་རས་དཀྱུས་ཐུང་ཨོལ་ཀོ་བཅུམ་པ་དང༌། །ཤངས་དམའ་ཤངས་གོང་ཉག་ལ་སྤྱན་དབར་ཡངས། །མཆུ་ཙོང་ཞལ་ཁུང་ཀྱོང་ལ་དཔྲལ་དབྱེས་ཆུང༌། །ན་བཟའ་འཁྲིལ་ཞིང་གཟོང་རིས་མེད་པ་ལ། །ཁྲི་ཡངས་པདྨ་རྐྱང་སྦྱར་གཉིས་སྲིད་པའི། །པད་མགོ་ཞུམ་ལ་ཟེ་འབྲུ་ཡོད་མེད་གཉིས། །འདི་ལ་ལྡེམ་སྐུ་མང་རྣམས་བདེ་ཉམས་ཆེ། །བྱེ་བྲག་ལྷོ་ཕྱོགས་བེ་ཏར་བསྐྲུན་པ་རྣམས། །ཞལ་རས་སོག་ཀ་གོང་ལས་ཆུང་བ་ལ། །ན་བཟའ་གཟོང་རིས་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བྱང་ཕྱོགས་པ་ནི་ལི་དཀར་ར་གན་དང༌། །བསྲེས་པས་སྐྱ་ཉམས་ཞག་ཁ་ཆུང་བ་སྟེ། །ལི་དམར་སོགས་ནི་སྲིད་མཐའ་མ་བཀ
Chinese
眼有银铜相合者， 姿势僵硬关节短，穿戴袈裟。 衣褶长短适中，顶髻宝珠西倾。 莲花大瓣，单层双层皆可有。 亦有以珍珠等饰品庄严者。 此工匠于上蒙古所造。 红褐黑三类铜像。 面容椭圆，长短适中，衣褶长。 如水波纹般，以鲜花装饰。 莲花腰细，花瓣呈覆盖之态。 宝座方形或圆形，以龙装饰。 有靠背者，有无热金二种。 亦有个别岩石座。 功德光在世晚期所出之。 国王仪态，时称西倾衰老。 呼拉呼处，被称为上蒙古。 彼时该地，有汉地旧式工艺。 红褐色铜像，姿势愚笨，面容呆滞。 眼与唇不悦，衣褶多。 宝座上有汉地标记，亦有雕刻。 该地支分，名为于阗之神。 白铜掺银多，以及红褐色铜。 工艺特点为鼻梁塌陷，头发浓密。 衣褶少，手足不洁净。 装饰少，气势衰弱，多无莲花座。 如是于阗喀什噶尔之神。 以花纹为代表，与早期于阗相似。 被称为下蒙古，自国王于阗起。 至国王六世间，铙钹铜。 各种红铜，面容上部小。 眼与唇不显，面孔凹陷。 手足年轻饱满，手指短。 涂有热金，工艺特点特殊者。 除外四种蒙古人像大体相似。 南方者，二种总称为。 红铜热金厚重，肉感松弛。 面容短小，喉结收缩。 鼻梁低，鼻梁上部窄，眼距宽。 嘴唇薄，面孔弯曲，额头窄。 袈裟紧裹，无雕刻。 座宽，莲花单层双层皆可有。 莲花头低垂，有无花蕊二种。 此种多为柔软身姿，安乐之态。 具体而言，南方贝塔尔所造者。 面容较前者小。 袈裟有雕刻为特点。 北方者，白铜与锡镴。 混合后呈灰白色，油脂少。 红铜等则少见。
English
Those with eyes combined with silver and copper, Rigid posture, short joints, wearing robes. Robe pleats of moderate length, the jewel on the crown tilted to the west. Large lotus petals, both single and double layers are possible. Also adorned with ornaments such as pearls. Made by craftsmen from Upper Hor. Three types of copper statues: red-brown, dark brown, and black. Oval face, moderate length, long robe pleats. Decorated with flowers like water ripples. Lotus with a narrow waist and petals in a covering posture. Throne either square or round, decorated with dragons. With or without a backrest, with or without hot gold. There are also individual rock seats. Appearing in the later years of Yonten Od's life. King's demeanor, referred to as the declining old age. From Hula Hu, it is known as Upper Hor. At that time, the area had old Chinese craftsmanship. Red-brown copper statue, clumsy posture, dull face. Unpleasant eyes and lips, many robe pleats. The throne has Chinese marks and carvings. A branch of that area, a deity called Yugur. White copper mixed with silver is abundant, as well as red-brown copper. The craftsmanship is characterized by a collapsed nose bridge and thick hair. Few robe pleats, unclean hands and feet. Few decorations, weakened aura, often without a lotus seat. Similarly, the deity of Khotan-Kashgar. Represented by patterns, similar to the earlier Khotan style. Known as Lower Hor, from King Khotan onwards. Until the sixth king, cymbal copper. Various types of red copper, the upper part of the face is small. Eyes and lips are not prominent, the face is sunken. Young and full hands and feet, short fingers. Coated with hot gold, special craftsmanship characteristics. Otherwise, the four types of Hor figures are mostly similar. Those from the south, the two types are generally called. Red copper and hot gold are thick, and the flesh is loose. Short face, constricted Adam's apple. Low nose bridge, narrow upper nose bridge, wide eye spacing. Thin lips, curved face, narrow forehead. The robe is tightly wrapped, without carvings. The seat is wide, and both single and double lotus layers are possible. The lotus head is drooping, with or without stamens. These are mostly soft postures, in a state of ease. Specifically, those made in Betar in the south. The face is smaller than the former. The robe is characterized by carvings. Those from the north, white copper and tin alloy. After mixing, it appears grayish-white, with less grease. Red copper, etc., are rare.