Tibetan
ཡོ་སྒྱུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཤེས་ཀྱང་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་ཀུན་ལ་རྨོངས། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོས་ཐམས་ཅད་བསླུས་ཀྱང་ཟས་གཙང་སྲས་ལ་ནུས་པ་རྡུགས། །ཞེས་པ་ལྟ་ བུའོ། །ཉེར་བརྒྱད་པ་སྐབས་མིན་བསྟོད་པའི་རྒྱན་ནི། ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པས་བསྟོད་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་བསྒྱུར་ནས་བསྟོད་པ་སྟེ། དཔེ་ནི། གང་ཚེ་ཟླ་བ་གཟས་ཟིན་པ། །དེ་ཚེ་སྣང་བྱེད་གཞན་མེད་པས། །ཀུན་གྱིས་ཟླ་བའི་ཡོན་ཏན་མཐོང༌། །ཁྱོད་ལ་སྒྲ་གཅན་དྲིན་དུ་ཆེ། །ཞེས་པས་མཚོན་ནོ། །ཉེར་དགུ་པ་ཟོལ་བསྟོད་ནི། བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་བསྟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཇི་བཞིན་པ་མ་མཆིས་ཀྱང་སྐྱོན་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒྱུར་ནས་བསྟོད་པའི་ངག་སྟེ། དཔེར་ན། ཤིན་ཏུ་མྱོས་པའི་གླང་ཆེན་མི། །དཔའ་ཡང་དེས་པ་ཡོན་མིན་ཏེ། །གཡུལ་ངོར་དགྲ་བོ་འཇོམས་པ་ལ། །ཁྱོད་ལ་འགྲན་ཟླ་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་སོ། །སུམ་ཅུ་པ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་རྒྱན་ནི། བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ལས་ངང་ཚུལ་ལྡོག་པ་ཞིག་བསྟན་ཡང༌། དེ་དང་མཚུངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གོ་བའི་ངག་སྟེ། དཔེར་ན། བུང་བ་པདྨ་ལ་དགའ་བས། སྦྲང་རྩིའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པར་ཤེས། །རྔོན་པ་མིན་ཡང་རི་དྭགས་གསོད། །གླ་རྩི་འདོད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སོ་གཅིག་པ་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པའི་རྒྱན་ནི། ཆོས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཡོན་ཏན་ནམ། ནུས་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྨིན་པའི་ངག་སྟེ། དཔེར་ན། རིག་པ་བདག་གིས་ཤེས་པ་དང༌། །མཁས་ པ་གཞན་ལའང་མོས་པ་སྐྱེ། །དམུས་ལོང་མངལ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ལྷན་ཅིག་མུན་པའི་སྣང་བ་འཆར། །ཞེས་པའོ། །སོ་གཉིས་པ་ཡོངས་བརྗེས་ཀྱི་རྒྱན་ནི། བརྗོད་པ་དང་། རང་བཞིན་དང༌། བྱ་བ་ལ་སོགས་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་མའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པའི་ངག་སྟེ། དཔེར་ན། བློ་ལྡན་ཕུར་བུས་ལྷ་དགའ་ཕྱིར། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས། །རེ་ཞིག་ལྷ་ལ་ཕན་ན་ཡང༌། །མཐར་ཐུག་བདེན་གཉིས་ཆོས་ལ་གནོད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སོ་གསུམ་པ་ཤིས་པ་བརྗོད་པའི་རྒྱན་ནི། བརྗོད་བྱ་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་རྗོད་བྱེད་རང་བཞིན་བརླིང་བའི་ངང་ཚུལ་ལ་སྨོན་པའི་ཚིག་སྟེ། རྐང་པ་ལྔ་པར་བྱས་ན། དྲེགས་ལྡན་མི་སྡུག་ཉམས་ཀྱིས་བཞིན་རས་གསར་པའི་འཛུམ་གྱིས་བསུས་མ་ཡིན། །སྨིན་མ་ཡོན་པོའི་ལྟ་སྟངས་འཁྱོག་པོའི་གཡོ་སྒྱུའི་ཟོལ་གྱིས་བསླུས་པའང་མིན། །དཔུང་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པའི་གཡུལ་ངོས་གཞན་སྡེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མིན་པར། །མཐོང་ན་མི་མཐུན་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་བདུད་ཀྱི་དཔུང་ཡང་སྐྲག་བྱེད་པའི།
Chinese
例如说：“虽然知道三十二种妖术，却对六十种技艺一无所知。魔女迷惑了一切，却对净饭王的儿子（释迦牟尼佛）无能为力。”就像这样。 第二十八、非时赞叹之饰：虽然不是以法性如实赞叹的时机，却转变自性而赞叹。例如：“当月亮被罗睺星吞噬时，那时没有其他的照明者，大家都看到了月亮的功德，你对罗睺星恩德甚大。”以此为例。 第二十九、伪赞：对于所要表达的事物，虽然没有如实的赞叹之处，却将缺点转变为优点而赞叹的言语。例如：“极其醉酒的大象，虽然勇猛，但这并非优点，但在战场上摧毁敌人，你没有丝毫的对手。”就像这样。 第三十、决定显示之饰：虽然显示了与所要显示的意义相反的状态，但却理解为与之相同的自性。例如：“蜜蜂喜欢莲花，因此知道是蜂蜜的来源。虽然不是猎人，却杀害野兽，这是贪图麝香的表现。”就像这样。 第三十一、俱时语之饰：两种不同的法，功德或能力同时成熟的言语。例如：“我领悟了智慧，也使其他智者生起信心。盲人从母胎中出来，同时黑暗的景象显现。”就像这样。 第三十二、全换之饰：对于言语、自性、行为等，以互相交错的方式表达的言语。例如：“有智慧的星宿（指木星）为了让天神高兴，创作了没有因果的论典。暂时对天神有益，但最终损害了二谛之法。”就像这样。 第三十三、吉祥语之饰：所表达的内容奇妙，表达方式自然稳重的状态下，祈愿的语句。如果写成五句诗，则是：“并非傲慢丑陋的姿态，而是以新颖的笑容迎接。并非弯曲眉毛的斜视，而是以狡猾的欺骗来迷惑。并非以四种军队的战场来压倒其他军队，而是见到就心生欢喜的慈悲，连魔军也感到恐惧的。”
English
For example: "Although knowing thirty-two kinds of magic, he is ignorant of all sixty arts. The demon girl deceived everything, but had no power over the son of Śuddhodana (Shakyamuni Buddha)." Like this. Twenty-eighth, the Ornament of Untimely Praise: Although it is not the time to praise according to the true nature of Dharma, it praises by transforming its nature. For example: "When the moon is swallowed by Rahu, at that time there is no other illuminator, everyone sees the merits of the moon, you are very kind to Rahu." This is an example. Twenty-ninth, Feigned Praise: For the object to be expressed, although there is no real praise, it is the speech that praises by transforming faults into merits. For example: "The extremely drunk elephant, although brave, is not a merit, but in the battlefield destroys the enemy, you have no opponent at all." Like this. Thirtieth, the Ornament of Definite Display: Although it shows a state contrary to the meaning to be shown, it is understood as the same nature as it. For example: "The bee likes the lotus, so it knows it is the source of honey. Although not a hunter, he kills wild animals, this is a manifestation of greed for musk." Like this. Thirty-first, the Ornament of Simultaneous Speech: Two different dharmas, the speech in which merits or abilities mature simultaneously. For example: "I have realized wisdom, and also inspire faith in other wise people. The blind man comes out of the womb, and at the same time the sight of darkness appears." Like this. Thirty-second, the Ornament of Complete Exchange: For speech, nature, behavior, etc., the speech expressed in a mutually intertwined manner. For example: "The wise star (referring to Jupiter) created a treatise without cause and effect in order to please the gods. It is temporarily beneficial to the gods, but ultimately harms the Dharma of the two truths." Like this. Thirty-third, the Ornament of Auspicious Speech: The content expressed is wonderful, and the expression is naturally stable, a statement of aspiration. If written as a five-line poem, it is: "Not an arrogant and ugly posture, but greeted with a fresh smile. Not a crooked glance from curved eyebrows, but deceived by cunning deception. Not suppressing other armies on the battlefield of the four armies, but the compassion that arises when seen, even the demon army is frightened."
Tibetan
།འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་ཁྱོད་ལ་བདེ་ལེགས་མཛད་པར་གྱུར། །ཅེས་སོ། །སོ་བཞི་པ་རབ་སྤེལ་གྱི་རྒྱན་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ལའང་རྒྱན་ཐ་དད་མང་པོ་ཚང་པ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་དཎྜིས། སྙན་དངགས་མཛེས་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཆོས་ རྣམས་རྒྱན་ཅེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་ནི་ད་ལྟའང་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །དེ་དག་མ་ལུས་སུས་འཆད་ནུས། །འོན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ས་བོན་ནི། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་སྙན་དངགས་མཁན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ན་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་གང་ལའང་རྒྱན་དུ་མི་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དམིགས་བསལ་མ་དགོས་ཀྱང༌། དང་པོའི་མགོན་པོའི་འདྲ་འབག་བཞེང་བའི་སླད་དུ་འདི་ལྟར། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ལྟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་དཔེ་ལས་འདས། །འད༵ས་པ་མ་ཡིན་སྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཁྲི་ལ་བཞུ༵གས། །བཞུ༵གས་ཀྱང་སྣང་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྤྱོད་པའི་འཕྲུལ་གྱིས་འཁོར་འདས་ཀུ༵ན། །ཀུ༵ན་ཏུ་བཟང་པོའི་དབྱིངས་ལ་བཞག་ཚེ་བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་རང་སར་ཞིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །སོ་ལྔ་པ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱན་ནི། སྙན་དངགས་མཁན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བར་ནུས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲུབ་པའི་ངག་རྒྱུན་ཡིན་པ་དོན་ལ་གནས་ཕྱིར་དཔེར་བརྗོད་ལོགས་སུ་མི་དགོས་ཏེ། མེ་ལོང་ལས་ཀྱང༌། སྙན་དངགས་མཁན་ བསམ་དགོངས་པ་སྟེ། །སྙན་དངགས་འགྲུབ་པར་གང་གནས་པ། །རབ་སྦྱོར་ཡུལ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཅན། །དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུར་པོར་ཕ་རོལ་འགྲོ་བའི་ཚེ། །རང་རིག་བཙན་ས་མ་ཟིན་ན། །བཅོས་མས་བྱས་པའི་སྒྲ་དོན་རྒྱན། །འདི་ལ་སྙིང་པོ་འགའ་ཡོད་མིན། །འོན་ཀྱང་ཤེས་བྱར་སྲིད་ཚད་དངོས་ནས་མ་ཡིན་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་སོ་ཀྱིས། །བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས། །དམ་པས་ཀུན་ཏུ་བསྔགས་མཐོང་ཞིང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ལའང་རབ་ཏུ་གྲགས། །དེ་ཕྱིར་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །པཎ་གྲུབ་མང་པོས་འདི་ཉིད་ཀྱི། །བསྟན་བཅོས་གང་ཞིག་མཛེས་བྱས་ཤིང་། །བློ་གསལ་དགའ་བར་བྱས་པའི་ཚུལ། །མཐོང་ནས་བདག་གིས་འདི་བྱས་སོ། །སྙན་དངགས་ཀྱི་གཏམ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་འདབ་ལྡན་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བའི་ཚལ་ནས་སེན་ཀ་ཨ་ནནྟས་བསྐུལ་པ་ལྟར་དབྱངས་ཅན་མགྲིན་པར་ཆགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི
Chinese
愿众生之怙主释迦狮子赐予您吉祥！如是说。第三十四，增盛庄严：一颂之中，具备众多不同之庄严。如尊者丹迪所说：“以令诗歌美妙之法，皆被盛赞为庄严。此乃现今之分别念，谁能尽述彼等？然分别念之种子，乃昔日之论师所宣说。”如是所说，轮回涅槃三道之诸法，皆唯是分别念所作之增益。因此，于此境，诗人之分别念若作增益，则任何词之组合皆无不成庄严者，故无需特意标明。然为塑造最初之怙主之画像，如是说：自性清净见之状态，甚为稀有，超越譬喻。未曾逝去之禅修之王，于三时之中恒常安住于法座。虽安住，然以威慑显现之行之神变，轮回涅槃一切。置于普贤之界中时，则常与无常之事物皆于自处寂灭。如是说。第三十五，具意庄严：诗人能将如何思维之境之功德与之结合，因此，能成就彼之意念之语流，安住于意义之上，故无需另作举例。如《明镜》中亦云：“诗人思维之意念，乃诗歌得以成就之处，善于结合境之功德，此即被称为具意。”如是宣说之故。迅速前往彼岸之时，若未把握自明之稳固之地，则虚假造作之声义庄严，于此有何精要？然于所知境中，虽非真正存在之事物，然亦经由间接方式，对教法有所作为，如是，圣者皆赞叹见之，于智者之中亦广为流传。因此，证悟真谛之班智达与成就者众，对此之论著多有美化，令智者欢喜之方式，见之，故我亦如是行之。名为《诗学珍宝藏》者，乃于莲花吉祥旋绕之园中，应森嘎阿难陀之劝请，于音生喉间安住之瑜伽士钦哲沃热所著。
English
May the protector of beings, Shakya Singha, bring you well-being! Thus it is said. Thirty-fourth, the Ornament of Abundant Increase: In a single verse, many different ornaments are complete. As the venerable Dandin said: "By that which makes poetry beautiful, all dharmas are greatly praised as ornaments. This is still conceptual thought, who can fully explain them? However, the seed of conceptual thought was taught by the ancient teachers." As it is said, all the dharmas of the three paths of samsara and nirvana are merely imputations by conceptual thought. Therefore, in this context, if a poet imputes through conceptual thought, there is no combination of words that does not become an ornament, so there is no need for special designation. However, for the sake of creating an image of the first protector, it is said as follows: The state of viewing self-nature as pure is extremely rare, surpassing examples. The king of meditation who has not passed away, constantly abides on the throne in all three times. Although abiding, by the magical power of conduct that overwhelms appearances, all of samsara and nirvana. When placed in the realm of Samantabhadra, the permanent and impermanent things dissolve in their own place. Thus it is said. Thirty-fifth, the Ornament of Intention: Because the poet is able to combine the qualities of the object of thought with how he thinks, therefore, the stream of speech that accomplishes his intention abides in meaning, so there is no need for a separate example. As it is also said in the Mirror: "The poet's thought is where poetry is accomplished, skillfully combining the qualities of the object, this is called having intention." Because it is said so. When quickly going to the other shore, if one does not seize the firm ground of self-awareness, then the artificial sound and meaning ornament, what essence is there in this? However, although the knowable is not actually existent, it still indirectly benefits the teachings. Thus, the holy ones praise and see it, and it is widely known among the wise. Therefore, many pandits and siddhas who have seen the truth have beautified this treatise, and the way they have delighted the intelligent, having seen it, I have done this as well. The one called "A Treasure of Poetic Jewels" was written in the garden of swirling lotuses, at the urging of Senka Ananta, by the yogi Khyentse Özer, who dwells in the throat of Saraswati.