Tibetan
ཡོད་མིན། །རྟེན་ མེད་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཡང་མྱ་ངན་འདས་པར་བརྗོད། །ཞེས་གསུངས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས། །སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། །ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུགས་ཡིན་ཡང༌། །དེ་ནི་ཐོས་དང་བསམ་པ་ཡིན། །གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དཔྱད་པའི་སྐབས། །ཡིན་གྱི་སྒོམ་པའི་དངོས་གཞི་ལ། །སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ལམ་གཙོར་བྱས་ནས། །ལས་རླུང་ཟད་པར་བྱེད་པའི་དོན། །ཉམས་སུ་གཞེས་པ་ཤེས་པར་གྱིས། །དེ་ལ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི། །རྫོགས་རིམ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ནི། །མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་རིག་པ་ལ། །ཀ་ནས་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་དང༌། །སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་མེད། །མེད་དོ་སྙམ་ན་ཆད་ལྟ་དང༌། །ཡོད་དོ་སྙམ་ན་རྟག་ལྟ་དང༌། །གཉིས་ཀྱི་བར་ནི་བློ་ཡིན་པས། །དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་གསུངས། །བློ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་པ་ལ། །ཚོགས་རྫོགས་སྒྲིབ་པ་དག་པ་དང༌། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་དགོས། །དེ་སྐད་དུ་ནི་སྟོན་པའི་བཀས། །དོན་དམ་པ་ནི་དད་པ་ཡིས། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཚོགས་གསོག་སྒྲིབ་སྦྱོང་དང༌། །དད་པས་རང་རྒྱུད་བརླན་ བྱས་ནས། །གྲུབ་མཐའི་ཞེན་པས་མ་བཅིངས་པའི། །རིག་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་འདི། །གདོད་ནས་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། །ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ངེས་ཤེས་ཀྱང༌། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྔམ་ཆེན་ཏེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བློ་ཡི་བདག །འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་མ་ཞི་བར། །རྟོག་དཔྱོད་ཚེར་མས་སྒོམ་པའི་མིག །ཕུག་སྟེ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ལ། །སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་བཅོས་ཤིང་བཅོས། །བསྒྲིམས་ཤིང་བསྒྲིམས་པ་མཐོང་ལམ་གྱི། །དམ་པའི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཟེར་ན། །མུ་སྟེགས་ཚངས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི །ཕྱོགས་སུ་དེངས་ཤིག་གཞན་དུ་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཞེས་པའི་དོན་དང་ཅིས་མི་འགལ། །ལྟ་བའི་ངོ་བོ་དྲན་པ་དང༌། །དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་བསྲེ་བ་ལ། །སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའི་ཐ་སྙད་གྲགས། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་བཟུང་བྱས་ཏེ། །ལྟ་བ་མ་ཧེ་ལྟ་བུ་ལ། །སྒོམ་པ་སྐྱོང་བྱེད་ལྟར་བྱས་ནས། །ཡིད་དང་ཆོས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡི། །རྟོག་དཔྱོད་ཚེར་མ་ལྟ་བུའམ། །འགྱུར་དྲན་ངང་དུ་འཇོག་བྱེད་ཀྱང༌། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་དང་འགལ་བ་ལྟག་སྤྲོད་ཡིན། །ལྟ་སྒོམ་རྗེས་སུ་སློབ་པ་དེ། །དོན་གྱི་དཔྱོད་པ་བླ་ན་མེད། ། བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་བློ་བྲལ
Chinese
非有非无，以无所依故无生，彼亦名为寂灭。如是所说，依于名言，而立定空性者，乃大德龙树与月称之宗规。然此乃闻与思，于观察自性安住之理时，是也。于修持之正行，则以密咒之方便为主，修持令业风止息之义，当知如是。其中有相与无相之二次第，后者乃心髓大圆满，于非造作之觉性，名为本来清净，无有可修之见与能修之识。若谓无，则堕断见，若谓有，则堕常见，二者之间乃心识，故胜义非心识之行境，心识乃世俗谛。欲证离心识之觉性，需圆满资粮、清净业障，并入得上师之加持。如是世尊所言，胜义谛乃以信心所证悟。是故积资净障，以信心润泽自心，于不为宗派之执着所束缚之，此无自性之觉性，乃本来清净之见。若谓是，则定解亦是所知之大障，于有与非有，心识之主，未寂灭非造作之法界前，以分别之荆棘，刺穿禅修之眼，于言思无及处，生起怖畏而作作修饰，努力又努力，若说此乃见道之胜义，则已步入外道梵天之行列，否则，岂不与大乘经续《宝性论》中“于此无有可遣除”之义相违背耶？见之体性，与忆念无别，融为一体，名之为修。若执彼二为异体，视见如水牛，视修如牧童，于意与法相关联之，分别荆棘，或于变异之念中安住者，亦无少许可安立之处，此与前文相违，乃背道而驰。随学见修者，乃无上之意义辨析，离取舍、破立之心。
English
Neither existent nor nonexistent, because there is no basis, it is unborn; that is also called nirvana. As it is said, relying on terminology, to establish emptiness, is the tradition of the great Nagarjuna and Chandrakirti. However, that is listening and thinking. When examining the way of abiding of reality, it is so. In the actual practice of meditation, the main method is mantra, and the meaning of exhausting karmic winds should be understood. Among them, the latter of the two stages of completion, with signs and without signs, is the Great Perfection of pith instructions. The uncompounded awareness is called primordial purity. There is no view to be meditated upon, and no consciousness to meditate with. If you think it is nonexistent, you fall into nihilistic views; if you think it is existent, you fall into eternalistic views. The mind is in between the two, so ultimate reality is not the object of the mind. The mind is said to be conventional reality. To realize the awareness that is free from the mind, it is necessary to complete the accumulations, purify obscurations, and receive the blessings of the guru. As the Buddha said, the ultimate truth is to be realized through faith. Therefore, accumulate merit, purify obscurations, and moisten your mind with faith. This awareness, which is not bound by sectarian attachments, this natureless awareness, is the view of primordial purity. If you think it is, then even certainty is a great obscuration of knowledge. Before the master of the mind, the existent and nonexistent, the uncompounded realm has not been pacified, the thorn of conceptual analysis pierces the eye of meditation. Fright arises in the face of that which is beyond words, thought, and expression, and one fabricates and fabricates. If you say that striving and striving is the sacred suchness of the path of seeing, then you have entered the ranks of the Tirthika Brahma. Otherwise, how could it not contradict the meaning of "there is nothing to be removed here" in the Uttaratantra of the Great Vehicle? The essence of the view is inseparable from mindfulness, and blending them into one taste is called meditation. If you grasp these two as separate entities, viewing the view as a buffalo and the meditation as a herder, then there is no place to settle the thorns of conceptual analysis that are related to mind and phenomena, or to settle in the state of changing thoughts. This contradicts the previous statement and is a reversal. Following the view and meditation is the supreme analysis of meaning, free from the mind of acceptance and rejection, affirmation and negation.