Chinese
真实涅槃时，涅槃也成有为法。 不是有为法的事物，任何地方都不存在。 如是说，然而在后得时，有些区分智慧的愚人，说对方便法进行诽谤，务必好好守护自己的宗派。 行为衰败且见解错谬，众生实在太多了，谁能干涉业的进入和退出呢？ 考察和进入禅修两种方式，原本就抛弃是不可能的。 在前行的时候，考察禅修和正行安住禅修为主，连结常与无常的界限，在所有实修传承教法中都出名。 即使那样，利根和钝根的差别，就像天上地下一样大，即使大也不遮蔽，没有授记。 烦恼障，遍计所执和见道所断的那些，依赖三道而断除，以及具有三轮实执。 未遮蔽，没有授记的，所知障，俱生修道所断的，各自地断除方式各不相同，安住在真如性中而清净。 不依赖名言，不能证悟圣者的真实，这是班智达的自宗。 否则，比起阎罗死魔，或者愚人具有坚定的信心，对他们来说，结合的成就很近。 思辨和考察的论理者，对他们来说，成就遥远到无数劫。 如果说执着于一边，这在此处是依赖的常断见。 正行的时候，考察禅修，不一定是胜观。 慈氏怙主和龙树菩萨的密意，对此没有任何需要去除的，也没有丝毫需要安立的。 以正确的见解看待正确的实相，正确地见到就能解脱。 与此意义相违背。 散乱是否会妨碍禅修？主要在于个人自身根器的限度。 考察禅修是具有自主性的，而散乱是受制于分别念的。 如果掉举和散乱变成一体，名称的安立怎么会有两个呢？ 然而，有没有不依赖散乱的掉举，存在于所知境上呢？ 止观禅修是否相同？去问四禅天的天神吧。 然而，从孩童的近取因中，对于圣者的意义善加辨别时，如果是所缘境，从五次第中，世俗和胜义谛。 在各自的范畴中已经了解，在任何地方都正确混合，宣说双运。 那就是无二智慧，不住
English
In the actual Nirvana, even Nirvana becomes a conditioned phenomenon. Things that are not conditioned phenomena, do not exist anywhere. Thus it is said, however, in the post-attainment, some fools who distinguish wisdom, say that they are slandering the means. Be sure to protect your own sect well. Behaviors are declining and views are mistaken, there are so many sentient beings, who can interfere with the entry and exit of karma? It is impossible to abandon the two methods of investigation and entering meditation from the beginning. In the preliminary stage, investigation meditation and the main practice of abiding meditation are the main ones, connecting the boundaries of permanence and impermanence, which is famous in all practice lineage teachings. Even so, the difference between sharp and dull faculties is as great as heaven and earth, even if it is great, it does not obscure, and there is no prediction. The afflictive obscurations, the imputed and those abandoned by the seeing path, are abandoned depending on the three paths, and have the three wheels of true clinging. The unobscured, unpredicted, knowledge obscurations, the co-emergent abandoned by the path of meditation, each has a different way of abandoning in its own place, purifying by abiding in suchness. Without relying on terminology, one cannot realize the truth of the holy ones. This is the self-sect of the Panditas. Otherwise, compared to Yama, the god of death, or a fool with firm faith, the accomplishment of union is near for them. For the logicians who speculate and investigate, the accomplishment is far away for countless kalpas. If you say that you are attached to one side, this is the dependent permanence and annihilation view here. During the main practice, investigation meditation is not necessarily Vipassanā. The intention of Maitreya and Nāgārjuna, there is nothing to be removed from this, and there is nothing to be established. Look at the correct reality with the correct view, and you will be liberated if you see it correctly. It is contrary to this meaning. Does distraction hinder meditation? It mainly depends on the limits of the individual's own potential. Investigation meditation is autonomous, while distraction is subject to conceptual thoughts. If agitation and distraction become one, how can there be two names? However, is there agitation that does not depend on distraction, existing in the knowable object? Are Śamatha and Vipassanā meditation the same? Ask the gods of the fourth Dhyāna. However, from the proximate cause of children, when distinguishing the meaning of the holy ones, if it is the object of focus, from the five stages, the conventional and ultimate truths. It has been understood in its respective categories, and correctly mixed everywhere, it is said to be the union of two. That is non-dual wisdom, not abiding
Tibetan
་མྱ་ངན་འདས་པའོ། །ཞེས་པས་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ། །གོམས་པ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་གསལ། །འཇོག་སྒོམ་བྱེད་ཚུལ་དེ་དང་དེར། །རྒྱུན་དང་རླན་དང་ཉེ་བར་འདུལ། །ཞི་དང་རྣམ་ཞི་རྩེ་གཅིག་མཉམ། །དགུ་ཡི་སེམས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཐོབ། །ཡིད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཡང༌། །ཕུང་པོའི་ཟག་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ལང་གཤེགས་ལས། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ནི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །བདག་མེད་རབ་ཏུ་འདྲོན་མང་ཞིང༌། །སེམས་དང་བཅས་ཏེ་རབ་ཏུ་འཇུག །འདི་གཉིས་རྟག་ཏུ་འོད་གསལ་བ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་པས་སྲིད་རྩའི་ཉེས་དམིགས་རྒྱུར། །རྒྱལ་བས་ལེགས་པར་གསུངས་ན་ཡང༌། །ཡུམ་གྱི་དགོངས་པ་འགོགས་པ་ལ། །སྲོང་པོར་བརྗོད་པའི་སྐབས་མི་རྙེད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ ས་ར་ཧར། །ཡིད་བརྟན་བྱེད་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཡིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་དམིགས་དང་བཅས། །དམིགས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། །གཉིས་ལ་སྐྱོན་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་ད་དུང་ལྟོས། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བའི་མཆོག །ཡིན་ན་གསང་བའི་མདོ་སྡེ་ལས། །དཔེར་ན་མེ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབར། །རྒྱུ་མེད་པ་ན་ཞི་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དམིགས་པར་སེམས་འབར་གྱིས། །དམིགས་པ་མེད་ན་ཞི་བར་འགྱུར། །གསུངས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང༌། །ཧྭ་ཤང་གི་ནི་ཕྱོགས་སུ་སླན། །ཡོད་པ་ཉིད་ནས་མི་རྟག་པས། །ཁྱབ་པར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་བཞེད། །དེ་ཕྱིར་གནས་ལུགས་གང་དུ་ཡང༌། །གྲུབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །ཞེས་སོགས་རྒྱན་ལས་གསུངས་དེས་ཆོག །སྟོང་ཉིད་གང་དུའང་མི་དམིགས་པའི། །དོན་དེ་རྣམ་པར་རིག་མེད་ཡིན། །དེ་ཡི་དབང་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །ང་ལ་རྣམ་རིག་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་འདི་རྣམ་ཤེས་པ། །ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་ཤེས་པ་ཉིད། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྣང༌། །གསུངས་སོ་དོན་དེས་གནས་མིན་ལ། །བསྔོ་བ་འགྲུབ་པའང་མི་འདོད་ཀྱང༌། །གནས་ཀྱི་བསྔོ་བ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། །རྐྱེན་དང་འདུན་པའི་རྩེ་ལ་གནས། ། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་གི །ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་དོན་བྱེད་པ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མི་ཤེས་པས། །བསྔོ་བ་མཁྱེན་དེ་དམ་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་མེད་པའི་དོན། །གཟུགས་ཅན་དང་ནི་མ་ཡིན་པའི། །བརྟག་ཚུལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་པས། །གང་ཟག་བདག་དེ་རི་བོང་གི །རྭ་དང་མོ
Chinese
寂灭也。如是各自摄集时，于串习者之相续中明了。安住修习之方式，于彼彼，恒常与润泽及亲近调伏。寂静与极寂静，专注平等。于九种心获得舍。心虽非有色，然为蕴之诸漏之因。是故于《楞伽经》中云：蕴、处、界等之因，即是心等。无我极多宣说，并与心一同而入。此二恒常光明，已舍因与果。如是，于有寂之过患因，胜者虽善说，然于遮止佛母之意，未得直陈之机。虽如是，萨ra哈云：若信赖心，则彼即是，心之彼性具缘，无缘即是空性。于二者皆有过失，何瑜伽士非修习者。于此之义更当详察。于心作意乃见之最胜，若是，则于秘密经部中云：譬如火由因缘而燃，无因则寂灭。如是，心缘于所缘而燃，无所缘则寂灭。若如是说，则圆满佛陀亦，转至和尚之方。由有而至无常故，周遍法称之宗。是故于任何住法中，无成立之果，于法身中成立之理。彼边际之异熟。如是等，《庄严经》中所说足矣。于任何处皆不缘之空性，彼义乃全无觉知。彼之自在龙树云：我于觉知全无少许。如是此法乃全识，少许觉知亦无有。生起与觉知，于孩童愚昧者前显现。如是说，故于义非安住，虽亦不欲回向，然安住之回向成就之因，在于缘与希求之顶端。 彼之正因，乃依于世俗而作义利，凡夫不能知，故回向知者乃殊胜。诸法无有真实之义，有色与非有色之，观察方式二者中，初者乃声闻部之宗，故补特伽罗之我，如兔之角与毛。
English
Also, the state of passing into nirvana. Thus, when gathering them separately, it is clear in the continuum of those who are accustomed. The way to settle into meditation, in this and that way, is to constantly tame with moisture and closeness. Tranquility and complete tranquility, single-pointed equality. In the nine types of mind, attain equanimity. Although the mind is not corporeal, it is the cause of all the outflows of the aggregates. Therefore, in the Lankavatara Sutra, it is said: The cause of the aggregates, realms, and gatherings is the mind, etc. The selflessness is proclaimed extensively, and it enters together with the mind. These two are always luminous, having abandoned cause and effect. Thus, regarding the faults of samsara, although the Victorious Ones have spoken well, there is no opportunity to directly state it to refute the Mother's intention. Even so, Saraha said: If you rely on the mind, then that itself is, the very nature of the mind with an object, without an object it is emptiness. There is fault in both, what kind of yogi is not a meditator? Look further into the meaning of this. To attend to the mind is the best of views, if so, then in the secret tantra it is said: For example, fire burns from cause, without cause it becomes extinguished. Likewise, the mind burns with an object, without an object it becomes extinguished. If it is said like that, then even the complete Buddha, turns to the side of the Hwa Shang. From existence to impermanence, Dharma Kirti's tenets are pervasive. Therefore, in any abiding state, the result of no establishment, the way it is established in the Dharmakaya. The maturation of that boundary. As such, what is said in the Ornament Sutra is sufficient. The emptiness that does not apprehend anything anywhere, that meaning is completely without awareness. The master of that, Nagarjuna, said: I have no awareness at all. Likewise, this Dharma is all consciousness, there is no awareness at all. Arising and awareness, appear to foolish children. Thus it is said, therefore it is not abiding in meaning, although one does not wish to dedicate, the cause of the accomplishment of the dedication of the abiding, is at the peak of conditions and aspirations. The true reason for that is that it performs benefit relying on the conventional, ordinary beings cannot know, therefore the dedication knower is supreme. The meaning that phenomena are not truly existent, of the corporeal and non-corporeal, of the two ways of examining, the first is the tenet of the Sravaka school, therefore the self of the person, like the horns and hair of a rabbit.