Tibetan
་མཁས་སུ་རེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཡོད་པོ་དང། དོན་དམ་མེད་མེད་པོས་བདེན་གཉིས་ཤ་བའི་རྭ་ལྟར་བརྟགས་ནས་ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་ཀྱི་སྟོང་པར་བལྟ་བ་ནི་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཚུལ་མྱང་འདས་ལས། ངས་སྔོན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བརྗོད་པ་དག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པར་རིག་པར་གྱིས་ཤིག །གཞན་དུ་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་ནི་བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་དེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ ཕྱིར་ན་བློའི་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོ་དེ་སོ་སོར་རྟག་པའི་ཤེས་རབ་དངོས་བསྟན་དུ་ལྷོངས་སྲིད་ནའང་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ལས། གདོད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་དགོས་པའི་ཚུལ་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་རླུང་གིས་དྲུད་པ་དེ་ལས་མེ་འབྱུང་སྟེ། བྱུང་ནས་ཤིང་གཉིས་བསྲེག་པ་དེ་བཞིན་དུ། འོད་སྲུངས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོད་ན་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་སྐྱེས་པས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྲེག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་འབྲས་བུའི་བསྟན་པ་རྫོགས་ནས་ལུང་གི་བསྟན་པ་ཆེས་དར་བའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞིས་བློ་མཆོག་རྣམས་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐོས་བསམ་ཁོ་ནས་གྲོལ་བ་ཆེས་མང་བ་བྱུང་ཡང༌། ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱང་ཆེར་ཐལ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དོན་དམ་པ་ནི་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། ཁྱད་པར་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ནི་ས་ར་ཧས། མདའ་བསྣུན་ན་རེ་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་ལ། ཐར་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཟེར། །བདེ་བའི་བདག་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ཅིང༌། །ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ ཞིག་ཙམ་ལྡན་པ། །དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བའི། །བནྡེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རབ་བྱུང་ནས། །ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག །ལ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང༌། །གཞན་དག་ཐེག་ཆེན་དེ་ལ་རྒྱུ་བྱེད་དེ། །དེ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ།
Chinese
因为希望成为智者，以世俗谛“有有”和胜义谛“无无”的方式，像观察鹿角一样观察二谛，并以分析五蕴的方式观察空性，这是一种后得智。如《涅槃经》所说：“我过去在宣说波罗蜜多经时，所说的空性，你们应当理解为只是指无自性。否则，如果修习什么都没有的空性，就不会产生佛的身和智慧，因为果是随顺因的。”因此，自性圆成实的离戏论是脱离了心和作意的。与此相反，对于具有对境的唯识者来说，他们并没有触及胜者之母的密意，即不可思议的智慧。为什么呢？因为即使敏锐的思维分别能够显现为直接指示的常识，也仅仅是产生圣者智慧能力的因而已。必须理解，最初的分别识本身并没有成立。如《光明守护品》中所说：“光明守护，例如，两根木头被风摩擦，从中生火。火生起后，烧掉两根木头。同样，光明守护，如果存在正确的分别，就会产生圣者智慧的能力。当它产生时，也会烧掉正确的分别本身。”因此，过去在果位的教法圆满，经教极度兴盛之时，依靠《金刚屑》等四大中观理证，即使没有依赖于修习智慧，仅仅通过听闻和思维而解脱的人也非常多。但现在修行的时代也已经过去了，所以薄伽梵说：“胜义谛唯有通过信仰才能证悟。”特别是关于方便道，萨ra哈说：“如果用箭射向虚空的心，永远不会有解脱。”远离安乐的自性，仅仅具备身体的苦行。被称为比丘、比丘尼、长老的那些人，如此出家后，有些人正在讲解经藏，有些人持有唯一味道的心态，有些人正在修习大乘，这就是经论量度的教义。
English
Because of hoping to become wise, examining the two truths like observing deer horns with the conventional truth of "having having" and the ultimate truth of "not having not having", and observing emptiness by analyzing the aggregates is a subsequent intellect. As the Nirvana Sutra says: "When I used to explain the Perfection of Wisdom Sutras, you should understand that the emptiness I spoke of only referred to the absence of inherent existence. Otherwise, if you meditate on emptiness where there is nothing, the body and wisdom of the Buddha will not arise, because the result follows the cause." Therefore, the freedom from elaboration of the perfectly established nature is liberation from mind and mental activity. In contrast, for the Mind-Only practitioners who have objects, they have not touched the intention of the Mother of the Conquerors, which is inconceivable wisdom. Why? Because even if the sharp mental discrimination can appear as directly indicating common sense, it is only the cause for generating the power of the wisdom of the noble ones. It must be understood that the initial discriminating consciousness itself is not established. As it says in the chapter of Light Protector: "Light Protector, for example, when two pieces of wood are rubbed by the wind, fire arises from them. After the fire arises, it burns the two pieces of wood. Similarly, Light Protector, if there is correct discrimination, the power of the wisdom of the noble ones will arise. When it arises, it will also burn the correct discrimination itself." Therefore, in the past, when the teachings of the result were complete and the teachings of scripture were extremely prosperous, relying on the four great Madhyamaka reasonings such as the Vajra Splinter, even without relying on the wisdom of meditation, many people were liberated simply through hearing and thinking. But now the time for practice has also passed, so the Bhagavan said: "The ultimate truth can only be realized through faith." In particular, regarding the path of skillful means, Saraha said: "If you shoot an arrow at the mind of the sky, there will never be liberation." Separated from the nature of bliss, only possessing physical asceticism. Those who are called monks, nuns, and elders, after ordaining in this way, some are explaining the sutras, some are holding the state of one taste of mind, some are practicing the Great Vehicle, this is the doctrine of scriptural measure.
Tibetan
།གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་སྒོམ། །ཁ་ཅིག་བཞི་པའི་དོན་འཆད་པ་ལ་ཞུགས། །ལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །གཞན་དག་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས། །མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི། །ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་མོས་གུས་དང་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པ་གང་ཞིག །ཚིག་ཟིན་གྱི་ན་བར་སྣང་ཡང་ཚིག་ནི་བློའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལ། དོན་ནི་ཐ་སྙད་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་པས་མན་ངག་ལྟར་བཤད་པའི་རྒྱུད་དང༌། གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་ཚུལ་ལ་ཉམས་སད་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག་ལ་རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་གྱི་གོལ་ས་བལྟར་མི་མངོན་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཅན། དེའི་རྒྱུ་ མཚན་སྙིང་པོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད་ཅེས་པ་ནས། ཐོབ་པ་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བ་གང་ཞིག །པདྨའི་ངང་ཚུལ་གྱིས་འགོག་པའང་དཔྱད་དགོས་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱང་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་མེད་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་ཚུལ་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། དེ་ལྟ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱིས། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་དཔྱད་སྒོམ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཆུད་བར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ལས། དངོས་གཞི་ལ་ཡིད་བྱེད་མེད་པར་འདོད་པ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་གེའི་དཔྱད་པས། སྟོང་པར་རྟོགས་སོ་སྙམ་བྱེད་དང༌། ཡང་དག་པར་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་པའི་བློ་དང་ཡིད་བྱེད། སྒོམ་པའི་དངོས་གཞིར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཞིང་སྲེད་ལེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གྲོས་སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་དོན་གྱི་དབུ་ མ་ཆེན་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཚུལ་བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡང༌། །ཡང་དག་པ་དང་མཐུན་ཉིད་བཞེད། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལ། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་པས། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་
Chinese
此外，不遗余力地修习所有坛城轮。有些人致力于讲解第四灌顶的意义。有些人思索虚空之界。还有些人观空性。大多数人陷入不一致的歧途。与生俱来的本性分离，还有谁能修习涅槃？这些人中没有一个能成就究竟的意义。如是说，甚深法性的实相，依靠虔诚和方便道来证悟，以证悟的方式来阐述，无论是什么。虽然看起来像是文字的束缚，但文字是跟随智慧的，而意义是与名言相违背的，因此像诀窍一样讲解的续部，以及大成就者们体验证悟的方式，对于那些将自己的观点视为至高无上的人来说，不会显现出错误的进入之处，这是有法之物。其原因是，从《心要》中说：“空性没有色，没有受”，直到“没有获得，也没有未获得”。这之间，不分别的智慧不会被相的法所改变，无论是什么。以莲花的姿态来遮止也需要考察，因为自己也认为无忆念和无作意是最终的，如《修次第·下篇》中所说：“因此，对于圣法来说，没有忆念和没有作意，也应当视为是正确地个别观察在先，因为正确地个别观察能够做到没有忆念和没有作意，否则就不是了。”因此，考察的修习是，在没有将见解的实相纳入体验之前的前行，而在正行中认为没有作意，这与《胜天王请问经》相符。因此，通过思辨的考察，自认为证悟了空性，以及生起正确的定解的智慧和作意，如果作为修习的正行，那与究竟的意义是极其相违背的，并且是贪爱的自性，因此是法极善分别的智慧超越轮回涅槃之彼岸的意义的大中观的唯一不一致的方面，如《二谛论》中所说：“遮止生等，也赞同与真实相符，对于无生、息灭一切戏论，称之为胜义。”因此，在显现果的时候，所有道谛
English
Furthermore, meditate on all the mandalas and wheels without exception. Some engage in explaining the meaning of the fourth initiation. Some contemplate the realm of space. Others contemplate emptiness. Most engage in discordant paths. Separated from the co-emergent nature, who else can meditate on nirvana? None of these will achieve the ultimate meaning. As it is said, whatever explains the profound nature of reality, realized through devotion and the path of skillful means, in the manner of realization. Although it appears to be a bondage of words, the words follow wisdom, and the meaning contradicts conventional terms. Therefore, the tantras explained like instructions, and the way great accomplished ones experience realization, are such that the fault of clinging to one's own view as supreme does not appear to enter. The reason for this is that, from the Essence, it says, "Emptiness has no form, no feeling," up to "There is no attainment, and no non-attainment." In between, the non-conceptual wisdom is not changed by the characteristics of phenomena, whatever that is. It is also necessary to examine the prevention by the lotus posture, because one also considers the absence of mindfulness and non-attention to be ultimate, as it says in the last part of the Stages of Meditation: "Therefore, even the absence of mindfulness and non-attention in the sacred Dharma should be regarded as preceded by correct individual examination, because correct individual examination is able to bring about the absence of mindfulness and non-attention; otherwise, it is not." Therefore, analytical meditation is a preliminary until the reality of the view is included in the experience, but in the main practice, considering the absence of attention is in accordance with what was asked by Light-Protected. Therefore, through speculative analysis, one thinks, "I have realized emptiness," and the wisdom and attention that arise from correct ascertainment, if made the main practice of meditation, are extremely contradictory to the ultimate meaning and are of the nature of craving and grasping. Therefore, the wisdom of discriminating Dharma is the only inconsistent aspect of the Great Madhyamaka, the meaning of which has crossed beyond samsara and nirvana, as it says in the Two Truths: "The prevention of birth and so forth is also considered to be in accordance with reality. For the unborn, the pacification of all elaborations, is called the ultimate." Therefore, when manifesting the result, all the path truths