Tibetan
་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཅིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞིག་རྟོགས་དགོས། དེ་མིན་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གཞན་ལྔ་ཡང་མིག་ལྡོངས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཚུལ་སྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདིས། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ཉིད་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། །གཞན་ཚར་གཅད་པའི་ཀུན་སློང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གང་ཉེའི་རིག་པ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བརྒལ་བ་དང་ལན་ལྡོན་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ་ན་གཉིས་ཀའང་རྒྱལ་བའི་ ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་དབང་པོས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ལོགས་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཟློག་བྱེད་ཀྱི་ངེས་བརྗོད་དུ་འདྲེན་ནའང༌། ཀུན་སློང་གིས་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་མ་རིག་པ་འདིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མ་རུངས་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དུ་ལུས་ནས་སླར་ལ་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་འཕེལ་པས་ཡུལ་ཅན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཡོ་བ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རློམ་སེམས་ཉིད་དོ། །གཡོ་བ་དང་རློམ་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་ནི་བདག་གིས་ཐོབ་བོ། །བདག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ལས། ངེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ནི་རྟོགས་བྱའི་ མཐར་ཐུག་ཏུ་མཐུན་མོད། དེ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྔགས་ལམ་སྤྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ། ཐབས་ཀྱི་ལམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། ཞེས་གྲགས་པ་བརྟན་པ་དེ་དག་གྲུབ་མཐའ་མཐོ་ས་ནས་གཞལ་ཡང་གཞལ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཕུང་པོའི་ཟག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་འདྲེས་ཤིང་ཕྱོགས་བསླད་པའི་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་གཤིས་ཐོག་ལས་གཞན་དུ་འཕེན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་བསྟུན་ནས་ཐོག་མར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་བདག་ཡིན་ན་གཟུགས་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་མི་རིགས་ལ། གཟུགས་ལ་བདག་གི་གཟུགས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག །འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའང་འགྱུར་རིགས་ན། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་ཡང་འགྱུར་ལ། གཟུགས་ལ་བདག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ཅིག་བྱ་བའི་དབང་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་ཕུང་པོ་གཞན་བཞི་ལའང་བསྒྲེས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་ན། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་ལྟར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཀྱང་རང་དེངས་ནས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་མཐོང་ཞིང༌། དེའི་ཚེ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སམ། ས་དང་པོའི་མཉམ་གཞག་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཞན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞིག་ཅིང་དཔྱད་ནས་ངེས་པ་ཆེན་པོ་འདྲོངས་ཤིང༌། ཡོད་མེད་མཐའ་བྲལ་དུ་བློ་ཐག་ཆོད་པའི་ངང་ལ་བཅར་གྱིས་བཞག་པ་དེ་ནི་བློ་འམ་ཤེས་པའི་རྫས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་མདོ་ལས་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ལམ་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་དང༌། ཞི་བའི་ལྷས། དོན་དམ་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ལུང་འདིའི་གདོང་མ་བཟོད་པར། བློ་བྱེ་བྲག་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཙམ་ལའང་རྨོངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྣང་མ་ལུས་པའོ། །རྫོབ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ། བསླུ་བ། གསོག ། གསོབ། ཡ་མ་བརླ་བ། སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་བསྒྲིབས་པས་ན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །བདེན་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་བློ་ངོར་བདེན་པས་ན་བདེན་པའོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ནི་རྟག་ཆད་ལ་རག་ལུས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པས་མངོན་སུམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི
Chinese
。首先，要使具有特殊所依的有情获得一切智智的果位，必须如实证悟空性之义。否则，布施等其他五道也如同盲人一般，如云：盲人无目标，亿万千，不知路途，如何入城？如是无慧眼，此五度，无目标故，不能触及菩提。是故。虽然如此，为了以不颠倒的意乐赞叹自己，降伏他人，以及为了考察与真实义相近的智慧，如果获得了辩论和答复的勇气，那么两者都是胜利的事业，所以要以平等的心来观察。对此，导师龙树菩萨说：若人邪观空性，则慧浅者遭殃，如蛇执不善，咒语颠倒念。虽然将此作为遣除迷茫于真如的无明的定语来引用，但是由意乐新产生的无明会使所有凡夫都变得恶劣，并且以非名相的胜义成为所知境，从而再次增长我慢和傲慢，因此智者也应当舍弃对境有能知之自性的增益，如《如来境界不可思议经》中说：获得名为动摇，现证名为傲慢，动摇与傲慢，是为魔之业，具足增上慢者，则分别我已获得，我已现证。如是宣说。对此，在佛教四宗中，究竟的真如，中观大宗的见解在所证的究竟上是一致的。对此，在因的乘中是般若波罗蜜多，在密咒道中普遍是大手印殊胜的成就，在方便道中是俱生智。如是所称的稳固，即使从宗派的高处来衡量，能衡量的智慧本身也是蕴的漏，以及识的聚
English
Firstly, in order for a person with a special basis to attain the state of omniscience, it is necessary to realize the meaning of emptiness without distortion. Otherwise, the other five paths, such as generosity, are like a blind person, as it is said: "Blind people without a goal, billions and trillions, do not know the path, how can they enter the city? Likewise, these five perfections without the eye of wisdom, without a goal, cannot touch enlightenment." Therefore, although it is so, in order to examine the wisdom that is close to the true meaning, not with the intention of praising oneself and subduing others with inverted intentions, if one obtains the courage to debate and answer, then both are the activities of the Victorious One, so one should look at them with an equal mind. In this regard, the teacher Nagarjuna said: "If one views emptiness wrongly, then those with little wisdom will be destroyed, just as a snake is grasped badly, and a mantra is recited in reverse." Although this is quoted as a definitive statement to dispel the ignorance that is confused about reality, the ignorance newly generated by intention makes all ordinary people bad, and by remaining as the object of knowledge of the ultimate truth that is not a category, it again increases pride and arrogance, so even the wise should abandon the imputation of the nature of the knower to the object, as it is said in the Sutra on the Inconceivable Realm of the Buddha: "Obtaining is called wavering, realization is called arrogance, wavering and arrogance are the work of Mara. Those with excessive pride will think, 'I have obtained, I have realized.'" Therefore, among the four Buddhist schools, the definitive reality, the view of the Great Madhyamaka school, is consistent in the ultimate object to be realized. In this regard, in the vehicle of cause, it is the Prajnaparamita, in the general mantra path, it is the supreme accomplishment of the Great Seal, and in the path of means, it is the co-emergent wisdom. Even if those stable things that are so called are measured from the high ground of the school, the measuring wisdom itself is the leakage of the aggregates and the accumulation of consciousness.
Chinese
由于被八种世俗见解混杂和污染的分别念之理，将所知从其本性中引离。因此，为了与较低的宗义相符，世尊首先以远离对五蕴的执着的方式说道：‘诸比丘，色不是我。如果色是我，色就不会遭受损害和痛苦。并且，对于色，也会有“愿我的色变成这样，不要变成那样”的想法。然而，色不是我，因此色会遭受损害和痛苦。并且，对于色，也没有“愿我的色变成这样，不要变成那样”的权力。’对于其他四蕴也同样类推。这样，当所有对坏聚见的执着都平息时，作为对境和有境的十二处，以及作为行相的识蕴也会自然消融，从而现见圣谛。那时，就会证悟真谛无别、离戏、自生的智慧，或者说，会现量证悟初地等持的自性。否则，对于远离一切戏论边际的甚深法性，通过听闻和思维的智慧进行分析和观察，从而产生巨大的定解，并在断定有无边际的状态中安住，这只是世俗的智慧或意识的现象。如经中所说：‘如何修道？’佛答：‘不分别法与非法，修习离相之道。’寂天菩萨也说：‘胜义非是心识境，心识说是世俗谛。’有些人无法忍受这段引文，声称存在一种特殊的意识。这完全是不懂世俗谛的定义。因为，‘世俗’指的是所有迷惑的意识显现。‘谛’指的是所有这些都是虚假的、欺骗性的、隐藏的、空洞的、无意义的，并且遮蔽了真实意义，所以称为‘谛’。‘真’是因为在迷惑的意识面前是真实的，所以称为‘真’。此外，凡夫的意识依赖于常断二边，所以是世俗谛；而圣者则与之相反，是现量谛。因此，听闻和思维能断除增益。
English
Because the intellect of conceptualization, mixed and contaminated by the eight worldly concerns, diverts knowledge from its inherent nature. Therefore, in accordance with the lower tenets, the Blessed One initially taught how to be free from attachment to the five aggregates, saying: 'Monks, form is not self. If form were self, form would not be subject to harm and suffering. And with regard to form, there would be the possibility of saying, "May my form be like this, may it not be like that." But since form is not self, form is subject to harm and suffering. And there is no power to say with regard to form, "May my form be like this, may it not be like that." ' This is also applied to the other four aggregates. Thus, when all views of the perishable aggregate are completely pacified, the aggregates of consciousness, which act as objects and object-possessors, will also dissolve on their own, and the noble truth will be directly seen. At that time, the undifferentiated, free from elaboration, self-arising wisdom of truth, or the samadhi of the first ground, which is the nature of meaning itself, will be directly realized. Otherwise, one analyzes and examines the profound nature of reality, which is free from all extremes of elaboration, with the wisdom of hearing and thinking, thereby generating great certainty, and remaining closely in a state of decisiveness that is free from the extremes of existence and non-existence. This is merely the conventional substance of mind or consciousness. As it says in the sutra, 'How should one meditate on the path?' The Buddha replied, 'Do not discriminate between dharma and non-dharma; meditate on the path that is free from characteristics.' Shantideva also said, 'Ultimate truth is not the object of the mind; mind is said to be conventional truth.' Some, unable to bear the face of this quote, claim that there is a particular mind. This is ignorance of even the definition of conventional truth. For 'conventional' refers to all deluded mental appearances without exception. 'Truth' means that all of these are false, deceptive, concealing, empty, worthless, and obscure the true meaning, hence it is called 'truth.' 'True' because it is true in the face of deluded consciousness, hence it is called 'true.' Furthermore, the consciousness of ordinary beings depends on permanence and annihilation, so it is conventional truth, while the noble ones are the opposite, so it is manifest truth. Therefore, hearing and thinking can cut through imputation.