Tibetan
ས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་མན་ངག་བསྟན་ནས་ཆོས་ཉིད་རྗེས་དཔག་ཏུ་མ་ཡིན་པར་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཅིག་ཅར་དུ་འདོམས་པར་མཛད་པ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་འགལ་འགྲེལ་བསམ་པ་དག་གྱི་ན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕན་གནོད་དང་སྤངས་རྟོགས་མ་གྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕན་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། གནོད་པ་ནི་སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀའང་བདེན་པ་བཞི་དང་དྲང་ངེས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ལམ་བདེན་འདུས་ བྱས་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དེ་དག་གི་ཕན་གནོད་གཉིས་ཀ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་བཏགས་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་སྤང༌། །ཞེས་དང༌། གཏམ་བྱ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྡིག་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བ་འདས། །ཟབ་མོ་བཀོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྤང་བྱ་སྡིག་པས་གནོད་མ་བསྐྱལ། བླང་བྱ་དགེ་བས་ཕན་མ་བཏགས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་མི་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཅིས་ལན་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་མཐོང་གི་ཡུལ་ཡིན་པས་ལྟ་ཞོག །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་འགོག་བདེན་ཕྱོགས་གཅིག་གཟིགས་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པས་ཟབ་མོ་བཀོལ་བའི་དོན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དབྱིབས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་དགེ་སྡིག་དང་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་ཕན་གནོད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། གོ་འཕང་དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ངེས་པར་ཡོད་དགོས་པར་གྲུབ་སྟེ། ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་དགོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱང་འདོད་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་ན་བདེན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ནི་བློའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དོན་ལ་མི་རྟོན་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་ཡིན་པས་གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོའང་བློས་གཞལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་རྟོན་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པས་སྒྲ་རྟོག་དང་ཞེན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་དམིགས་པ་དང་ཀུན་སློང་མཚུངས་ལྡན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ལྟ་གྲུབ་ནི་བློའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་དང་འགལ་བའི་ཚུལ། །སམྦུ་ཊི་ལས། སྟོང་དང་མི་སྟོང་གཟུང་བ་ལས། །རྟོག་པ་ཉུང་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཀུན་རྟོག་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་པོ་འདི་དག་སྤང༌། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །འོན་དན་དམ་པ་དེ་སུ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་སྙམ་ན། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་གི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནས་ཀྱང་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བའི་ཚིག་རླབས་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་བཤད་པ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསྒྲུབས་པ་མང་དུ་གྱུར་ནའང༌། དེ་དག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ཙམ་ལའང་ཁ་ཏོན་དུ་བགྱིད་པ་ཙམ་ལས་གོ་བའི་ཕྱོགས་མ་བསླངས་པར་སྣང་ངོ༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཚོར་བ་མེད་ཅེས་པ་ནས། དེ་བཞིན་ དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མེད༌། ཡེ་ཤེས་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དམ། ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ལ་མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ན། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་སྤང་བྱ་དང༌། འགོག་བདེན་དང་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་རྟོགས་བྱ་གང་ཡང་མ་མཆིས་པས་ཡེ་ཤེས་མེད། ཐོབ་པ་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བསྟན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་གདགས་པའམ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་ཅིང་མ་དམིགས་ཏེ། ཞེས་དང༌། ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ། མེད་ཅེས་བྱ་བའམ། བསོད་ནམས་ཞེས་བྱའམ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བའམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱྀ་དོན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་ཐལ་འགྱུར་ལས་གྲུབ་མཐའ་བཟང་བ་མེད་ཀྱང༌། གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་བློམ་བཞག་བ་དེའི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་འདོད་ན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་རྗེས་སུ་དཔགས་པ་ཙམ་ཞིག་སྟེ། དེའི་དོན་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་དད་པའི་ཉེར་ལེན་དང༌། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ལམ་གསུམ་ལས་བསླུ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པར་བསྒྲུབས་པའི་རྟོག་གེའི་སྟོང་ཉིད་ནི་ལྟར་སྣང་ཐ་ཤལ་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། རྟོག་གེ་ནི་རྩོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པ་འདས་པ་ནི་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་སྲིད། །ཅེས་གསུངས་པས། །ཐོས་པ་མང་པོ་དང༌། བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ
Chinese
对于那些拥有广阔心量的人，传授将果作为道的口诀，不是通过推测法性，而是直接在自性上指示，这是对名言的矛盾解释的思考。其中，没有建立利益和损害、断除和证悟，这是胜义的特征。例如，利益是指一切善法，损害是指一切恶法。如果两者都包含在通过四圣谛和正确定位区分的道谛中，那么在法界中，这两者的利益和损害都是不允许的。《真实结合续》中说：“彼之罪与福，二分假名立，智者当舍此。”《劝诫宝鬘论》中说：“罪与福之行已过，具足运用甚深之义。”那么，如果应断除的罪恶没有带来损害，应修持的善业没有带来利益，为什么一切众生不能毫不费力地解脱呢？因为法界远离一切戏论，更何况是凡夫的意识所见之处。对于声闻和独觉等只看到灭谛一面的人，以及圣者们来说，也没有显现，所以说是运用甚深之义。即使在形状的安住方式上，没有建立善恶和好坏的利益和损害，但在与那个果位结合的方面，必须确定具有断除和证悟的功德。因为自己也承认必须依靠道谛来断除二障。
English
For those who possess a vast mind, the instruction is given to take the fruit as the path, not by inferring the nature of reality, but by directly pointing to it in its own nature. This is the consideration of contradictory explanations of terms. In this, the non-establishment of benefit and harm, abandonment and realization, is the characteristic of ultimate truth. For example, benefit refers to all virtuous dharmas, and harm refers to all non-virtuous dharmas. If both are included in the path truth, which is distinguished by the four noble truths and correct positioning, then in the realm of dharma, both the benefit and harm of these are not permissible. The *Tantric of True Union* states: "His sins and merits, are nominally established as two parts; the wise should abandon these." The *Admonition Garland of Jewels* states: "The actions of sin and merit have passed; it possesses the meaning of employing the profound." So, if the sins to be abandoned do not bring harm, and the virtues to be cultivated do not bring benefit, why are all sentient beings not effortlessly liberated? Because the realm of dharma is free from all elaborations, let alone being the object of perception for ordinary beings. For those who only see one aspect of cessation, such as Shravakas and Pratyekabuddhas, and even for the noble ones, it is not manifest, so it is said to be employing the profound meaning. Even if the benefit and harm of good and bad are not established in the way of abiding in form, it is established that there must definitely be the qualities of abandonment and realization in terms of combining with that state. Because one also admits that one must rely on the path truth to abandon the two obscurations.
Chinese
认为是（佛）的行境吗？因为是唯有佛的行境，所以从自性大圆满等诀窍部的众多续部中，仅仅宣说了本性安住方式的浩瀚词句，就生起恐惧而造作舍法的行为虽然增多，但那些人仅仅是念诵《般若波罗蜜多心经》，而没有生起理解的方面。从“空性中无色无受”开始，同样地，无苦、无集、无灭、无道，无智，无得，亦无不得。这样，如果将脱离五蕴的空性，或者超越八识的觉性，没有见断、修断的障碍，如虚空金刚般的法性，证悟为一体，那么对于它来说，没有由苦和集所生的所断，也没有由灭谛和道谛所生的所证，因此说无智、无得、亦无不得。如是，《金刚手灌顶续》中说：“法性为何，于彼无有施设或，无有识亦无所缘，以及无有言说有，无有言说无，无有福德言，无有非福德，无有涅槃言，亦无有解脱。”因此，对于以闻思来确定空性的意义，没有比应成派更好的宗派，如果认为不承认任何事物的宗派——唯识宗的立宗，其自性是离戏大空性，那么仅仅是对甚深法性的随顺推测而已。如果没有领会到现量见到它的意义，是依靠信心的近取因、上师的加持和密咒的方便道这三者，毫无错谬地证悟之理，那么以一个空性来成立另一个空性的分别念空性，是看似低劣的道理，如《解深密经》中说：“分别念是诤论的处所，要知道超越一切分别念的真实，是圣者的特征。”那么，怙主龙树说：“不依赖名言，不可能证悟胜义谛。”因此，广闻博学和思所成慧，
English
Do you think it is the realm of (Buddha)? Because it is the realm of the Buddha alone, from the many tantras of the Great Perfection of Naturalness and other pith instructions, even though many have arisen who, upon merely hearing the vast words of how the nature abides, become frightened and engage in abandoning the Dharma, those people only recite the Heart Sutra of Wisdom, and do not seem to have developed any understanding. From "in emptiness there is no form, no feeling," similarly, there is no suffering, no origin, no cessation, no path, no wisdom, no attainment, and no non-attainment. Thus, if one realizes that the emptiness free from the five aggregates, or the awareness that transcends the eight consciousnesses, without the obscurations of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation, is the single dharma nature of the vajra of space, then for that, there is nothing to be abandoned that is produced by suffering and origin, and there is nothing to be realized that is produced by cessation and path, therefore it is taught that there is no wisdom, no attainment, and no non-attainment. Thus, in the Vajrapani Abhisheka Tantra, it says: "Whatever is the dharma nature, there is no imputation or, no consciousness and no object, and there is no saying 'is,' there is no saying 'is not,' there is no saying 'merit,' there is no saying 'non-merit,' there is no saying 'nirvana,' and there is no saying 'liberation.'" Therefore, although there is no better tenet than the Prasangika for establishing the meaning of emptiness through hearing and thinking, if one considers the nature of the tenet of the Vijnanavada, which does not accept anything, to be the great emptiness free from elaboration, then it is merely a subsequent inference of the profound dharma nature. If one does not comprehend the way to realize its meaning directly, without deception, through the three: the proximate cause of faith, the blessing of the guru, and the skillful means of mantra, then the emptiness of conceptual thought that establishes one emptiness by another is a seemingly inferior reason, as it says in the Samdhinirmocana Sutra: "Conceptual thought is the place of contention, and one should know that the truth that transcends all conceptual thought is the characteristic of the noble ones." Then, the Protector Nagarjuna said: "Without relying on conventions, it is impossible to realize the ultimate truth." Therefore, extensive learning and wisdom arising from thinking,