Tibetan
ན། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་འདོད་ཅིང༌། ད་ལྟར་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དང༌། ཤེས་པ་ སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་ཆ་མེད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ། མིག་ལས་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་དངོས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། མཐོང་བ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མིག་ཤེས་ལ་གཟུགས་སྣང་ཤར་བ་དེ་གཟུགས་རྣམ་དུ་གྲགས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེའང་རྣམ་པ་འཆར་བ་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དོན་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། ནང་གི་འཛིན་ཆའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་དེ་རྨི་ལམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུང་ཆ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆར་བའི་རྒྱུ་འཛིན་ཆའི་ཤེས་པ་དེས་རང་གིས་རང་ཉིད་མཐོང་བས། ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་བདེན་གྲུབ་དེའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ལྡོག་ཙམ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པས་རང་ལུགས་སུ་གཟུང་འཛིན་བཀག་པར་རློམ་ཡང༌། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་ཤེས་ལས་གཞན་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གི་ཆ་ལ་ཕྱེ་བས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་ཞིག་གོ །གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོའི་ཡང་རྩེར་སོན་པ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང༌། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་ པོ་དང༌། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་དང༌། དངོས་མེད་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བདེན་མེད་ནི་དོན་དམ་དུ་འདོད་ཅིང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་རྣམ་གཞག་ཙམ་དུ་ཐ་དད་ཀྱང༌། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང༌། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་སྟོན་པའི་ཚུལ་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་མེད་དོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བཤད། །ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ལ། དེ་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མཐའ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་རྟོག་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ཡོད་པས་མེད་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་ལ། གཟུང་འཛིན་དང་ལྟོས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་ལས་འདས་པས་རྟག་ཡོད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་ཆོས་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། དེ་བཞིན་ ཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོའི་ཚུལ་གྱི་བཞུགས་པས་ལམ་བདེན་གྱི་མཐུས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་དགོས་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་སུམ་པའི་ཚུལ་གྱི་བཞུགས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་དུ་མིད་དོ། །དེས་ན་གང་ཟག་གི་བློའི་ངོས་ནས་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཀུན་བརྟགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རང་སྟོང་དང༌། གཞན་སྟོང་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའི་འཆའ་ལུགས་དང༌། རྣམ་གཞག་མི་མཚུངས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་དེའང་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཟད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ་ལས། གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དབང་ལས་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་དང་བཀའ་བབས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་དབང་པོ་ཀཱ་རུ་ཎ་ཞེས་པ་ལ་རྒྱ་གར་མཁའ་འགྲོའི་གདམས་པ་བཅོ་ལྔ་ཡོད་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཆོས་སྐད་ལ། ཕན་གནོད་སྤངས་རྟོགས་མ་གྲུབ་པ། །འདི་ནི་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའི་གཞུང་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་སྤོང་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ རྣམ་པར་མ་གྱུར་པའི་གཏམ་ཞེས་བཏགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤོང་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་གསུང་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། བློ་དང༌། སྐལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་སྣ་ཚོགས་པས་འདུལ་ཞིང༌། མཐར་གྱི་དེ་དག་ཀྱང་ངེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་འབབ་ཅིང་གཞོལ་བས། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོར་བབ། འབབ། གཞོལ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་གདུལ་བྱ་གདུལ་སླ་བ། སྦྱང་སླ་བ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོག
Chinese
那，将过去未来的法，以及无为法，和非相应的行法仅仅认为是假立的。声称现在的微尘和刹那的意识是无分且真实成立的。从眼根产生的眼识也无法真实地见到色法，所见到的只是眼识上显现的色相，这被称为色相，是意识所认识到的。并且认为显现的相是由于有能产生相的色等外境事物。唯识宗则认为，色等对境虽然看起来存在于外境，但实际上只是内在能取部分的意识显现而已，外境并不存在，就像梦中的色等一样。因此，虽然外境不存在，但能取部分却显现为存在，能取部分的意识显现为色相的原因是，能取部分的意识自己见到自己，因此，显现为外境的能识真实成立，其能识的体性仅仅是远离所取和能取的智慧，因此自认为自己的宗派已经遮止了所取和能取。然而，由于将能取的自性从能识中分离出来，并将其分为显现为对境的能识部分，因此仅仅是承认了所取和能取并非实体不同而已。达到四宗之顶峰的中观宗则认为，色等五蕴，心的自性八识，非相应的行法有为法的事物，以及虚空等无为法，和假立为无实体的所有法都是世俗谛，而这些的自性无实有则是胜义谛。虽然这两者仅仅是名言上不同，但在本体上却无法说成是一或异，并宣称超越了有无、是与非的一切戏论。如《中边分别论》所说：“非真遍计有，于此二都无，空性于此有，于此亦无此。非空非不空，是故一切说，有故无故有，是名中道性。”意思是说，显现为各种各样的知识，仅仅是虚假的遍计分别，在世俗中存在。而对于显现的所取和能取的部分，由于仅仅是分别假立的缘故，即使在世俗中也不存在，因此是从二边中解脱出来的。像这样，遍计
English
Then, they consider the past and future dharmas, as well as unconditioned dharmas and non-associated compositional factors, to be merely imputed. They assert that the atoms and momentary consciousness of the present are indivisible and truly existent. Even the eye-consciousness arising from the eye does not actually see form; what appears to be seen is the appearance of form in the eye-consciousness, which is known as the form-image, and is recognized by consciousness. Furthermore, they believe that the appearance of the image is due to the existence of external objects such as form, which generate the image. The Mind-Only school, however, believes that although objects such as form appear to exist externally, they are merely the appearance of the internal apprehending consciousness itself, and do not exist externally, just like the forms in a dream. Therefore, although external objects do not exist, the apprehended aspect appears to exist, and the reason why the apprehending consciousness appears as the form-image is that the apprehending consciousness sees itself. Thus, the truly existent cognizing consciousness that appears as an external object is considered to be merely the reversal of the nature of consciousness, which is the wisdom of non-duality of the apprehended and the apprehender. Therefore, they claim that their own school has refuted the apprehended and the apprehender. However, since they separate the nature of the apprehender from the cognizing consciousness and divide it into the cognizing part that appears as the object, they merely acknowledge that the apprehended and the apprehender are not different entities. The Great Madhyamaka school, which has reached the pinnacle of the four philosophical schools, believes that the five aggregates such as form, the eight consciousnesses that are the nature of mind, the objects of associated compositional factors and conditioned dharmas, as well as unconditioned dharmas such as space, and all dharmas that are imputed as non-entities, are all conventional truth, and that the selflessness of these is ultimate truth. Although these two are different only in name, they cannot be said to be either one or different in essence, and they proclaim that they transcend all conceptual elaborations of existence and non-existence, being and non-being. As the *Distinguishing the Middle from the Extremes* says: "The unreal conceptualization exists, In this, the two do not exist, Emptiness exists in this, In this, this also does not exist. Not empty, not non-empty, Therefore everything is explained, Because of existence, because of non-existence, because of existence, This is called the Middle Way." This means that the knowledge that appears in various ways is merely false conceptualization, which exists conventionally. And for the apprehended and apprehender aspects that appear, because they are merely imputed by thought, they do not exist even conventionally, therefore they are liberated from the two extremes. Like this, conceptualization
Chinese
仅仅存在习气，因此从有无断灭二边中解脱。由于超离了能取所取和依赖法的虚构，因此从常有二边中解脱。虽然在那样的状态中，空性的自性以法性的方式存在，但二谛所分之自性的成立之法在所知中是不存在的。对此，《现观庄严论》中说：“如是之性于一切，无有差别然清净，如是 逝性是彼故，一切有情具彼藏。” 也就是说，由于以心髓的方式安住于有情心中，因此需要以道谛的力量遣除二障。由于以现量的方式安住于佛陀心中，因此无法在法界中遣除二障。因此，为了从补特伽罗的智慧层面遣除障碍，断定在名言中，遍计所执也是不存在的，他起自在仅仅是名言存在，圆成实性远离一切戏论，为了这个目的，自空和他空等宗派的安立方式和不同的建立方式，当建立宗派的智慧穷尽时，自然清净的方式在《陀罗尼自在王请问经》中说：“从始即穷尽，是故名为尽。” 第三，在此雪域之中，由于诸佛事业的力量，实修传承的教法流派和传承方式有八种不同。其中，对于名为瑜伽自在者噶鲁纳的人，有十五种印度空行母的窍诀，在圆满次第的教法术语中说：“利害取舍未成就，此乃胜义之体性。”对于这部论典，为了避免增益和损减的边见，命名为“法性 未变之语”。如何避免呢？如来虽然不是以二元的方式宣说，但由于具有大悲心和善巧方便，因此会以符合有情众生的根器、智慧、意乐和根性的各种乘和宗派的建立来调伏他们，最终这些也都会汇入并归于唯一的真实性中。正如经中所说：“大河汇入大海，汇入，归入。” 对于那些没有被意识所蒙蔽的易于调伏、易于训练、易于积累福德的所化
English
Merely having habitual tendencies, one is liberated from the extremes of existence and annihilation. Since it transcends the imputation of grasper and grasped and dependent phenomena, it is liberated from the extremes of permanence and existence. Although in that state, the nature of emptiness exists as the nature of reality, the established phenomena of the nature divided by the two truths do not exist in the knowable. In this regard, the Ornament of Sutras says: "Suchness is in all, without difference, yet pure. Suchness is the nature of the Sugata; therefore, all beings possess its essence." That is to say, since it abides in sentient beings in the manner of an essence, it is necessary to abandon the two obscurations through the power of the truth of the path. Since it abides in the Buddha in the manner of direct perception, it is impossible to abandon the two obscurations in the realm of phenomena. Therefore, in order to abandon the obscurations from the perspective of the individual's mind, it is determined that in conventional truth, the imputed is also non-existent, the dependent empowerment exists only as conventional truth, and the perfectly established is free from all elaboration. For this purpose, the ways of asserting the tenets of self-emptiness and other-emptiness, and the different ways of establishing them, when the wisdom that establishes the tenets is exhausted, the naturally pure manner is described in the Question of the Dharani自在王: "Since it is exhausted from the beginning, therefore it is called exhausted." Thirdly, in this land of snow, due to the power of the activities of the Buddhas, there are eight different traditions of the practice lineage and transmission. Among them, for the one called Yoga自在者Karuna, there are fifteen instructions of the Indian dakinis. In the terminology of the completion stage teachings, it is said: "Benefit and harm, abandonment and realization are not accomplished; this is the nature of ultimate truth." For this treatise, in order to avoid the extremes of addition and subtraction, it is named "Words on the Unchanging Nature of Reality." How to avoid it? Although the Tathagata does not speak in a dualistic way, since he has great compassion and skillful means, he tames sentient beings with various vehicles and established tenets that are in accordance with their faculties, intelligence, inclinations, and dispositions. Ultimately, these also converge and flow into the single certainty of suchness. Just as it is said in the sutras: "Great rivers flow into the ocean, flow in, and merge." For those who are not obscured by consciousness, who are easy to tame, easy to train, and easy to accumulate merit