Tibetan
་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལ། །གནང་བཀག་དམིགས་བསལ་འཆད་པའི་སྐབས། །སེམས་དཔའ་མཆོག་ལ་གཞན་དོན་དུ། །འགྱུར་ན་གཟུགས་ཅན་ལས་གྱུར་པའི། །ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་མི་དགེ་བདུན། །གནང་པ་འདི་ལ་རྩོད་པ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་དཔྱད་ཀྱིས་ཉོན། །འདི་ལྟར་གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་ཀྱི། །གཞི་སྒྲ་འཇུག་པའི་དོན་ལྔ་སྟེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གནས་དང་ཀུན་སྦྱོར་དང༌། །ཡོངས་བཟུང་བ་ལ་གཞི་སྒྲ་འཇུག །ཅེས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡིད་ཤེས་ལ། །སྐབས་འདིར་འཇུག་པའི་གཞི་བཅས་སྒྲ། །ཡིད་ནི་ལས་ཀྱི་སྔཽན་འགྲོ་བས། །ཉན་ཐོས་སྡོམ་ པ་གཟུགས་ཅན་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་རྣམ་རིག་གི །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་དགེ་བ་རུ། །སོན་པའི་ཕྱིར་ན་གནང་མོད་ཀྱང༌། །དམིགས་པ་དུག་ཅན་ལས་གྱུར་པའི། །ཡིད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་གསུམ། །རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་བཞིན། །གནང་འདོད་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་སུ་འཁྲུལ། །ཅི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཀུན་སྤངས་པས། །དབུལ་པོའི་སླད་དུ་གཞན་གྱི་ནོར། །བླང་འདོད་བརྣབ་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་སློང་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་ཕྱིར། །མ་བྱིན་བླང་བའི་གཞིར་བསྡུ་ཡི། །འདི་ལྟར་བརྣབ་སེསམ་ཞེས་བྱའི་སྒྲ། །ཞུགས་པ་ཙམ་ནས་སྡིག་ཏོ་སྟེ། །ཆོས་ལྔ་ལྡན་པའི་བརྐམ་སེམས་ཀྱིས། །གཞན་རྫས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་སུན་འབྱིན་པ། །དར་མ་འུ་དུམ་བཙན་སོགས་དང༌། །མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་ལྟ་བུའི། །ལས་དང་སྡིག་ཏོའི་ཁུར་འབེབས་ཕྱིར། །གསོད་པའང་ལུས་ཀྱི་ལས་ཉིད་དེ། །བསམ་སྦྱོར་གཉིས་པོ་ཆེས་འགལ་བས། །གནོད་སེམས་མིན་པར་ཁ་ཚོན་ཆོད། །ལས་གནག་རྣམ་སྨིན་དཀར་བ་དེ། །ཕན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན། །བྱམས་པ་འཇུག་པའི་མདོ་ལུང་སོགས། །དུས་དང་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ། །དྲང་དོན་ཉིད་དེ་ངེས་དོན་དུ། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི། །གང་ལྟར་ནང་གྲང་ ཕྱི་རོལ་ཚ། །དེ་བཞིན་ཁྲོ་བོའི་སྐུར་བསྟན་པ། །ཐུགས་ནི་ཞི་བར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་སྐད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་དེས། །ནང་གྲང་གནོད་སེམས་མེད་པར་ཞི། །ཕྱི་ཚ་སྤྱོད་པ་བརླང་པོས་གནོད། །མདོར་ན་ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་ལས། །ལུང་མ་བསྟན་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་བསྒྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་ལས། །དགེ་འམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བར། །ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །གསུངས་ན་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་ནི། །རྣམ་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་སློང་ལ། །བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟའི་སྒྲ། །ཞུགས་པས་སྡིག་ཏོའི་རྣམ་རིག་ཡིན། །ཁྱད་པར་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་འགལ་ཟླ་སྟེ། །ཀུན་སློང་དཀར་དང་གནག་པ་གཉིས། །ཅིག་ཆར་ཚོགས་པ་ཤེས་བྱ་ལ། །སྲིད་པ་མིན་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །རིག་པ་འདི་ལ་སུན་འབྱིན་པའི། །ཐལ་འགྱུར་རྣམ་དག་ཡོད་ཟེར་ན། །དཔལ་ལྡན་མ་ཁོལ་དཔའ་བོ་ཡི། །ལུང་གི་གོ་སྐབས་ཁྱེད་ལ་དབྱེ། །ཞེས་པའང་དཔལ་ས་སྐྱའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་ལ་སྤྱན་དཀྱུས་ཡངས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་དག་དང་ཆོས་ཀྱི་འབེལ་གཏམ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ལས་སྤོབས་པའི་གཏེར་མཛོད་གྲོལ་བ་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་མེད་གླིང་པའམ། །མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་དྲུག་ཅུ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་རེ་གཅིག་པ། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་གཏམ་ཀེ་ཏ་ཀའི་རྣ་རྒྱན། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་གཏམ་ཀེ་ཏ་ཀའི་རྣ་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་ལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཞལ། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ངག་གི་དབང༌། །དེ་ལ་སླར་ཡང་བསམས་བཞིན་འདུད། །བརྒལ་བརྟག་བསྟན་པའི་ག་དར་ཡང༌། །རྣལ་མའི་སེམས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ན། །ཕྱོགས་སྔའི་ཀུན་འབྱུང་མི་ལྡོག་པས། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱང་འདིར་མི་སྨོན། །འོན་ཏང་ཁྱོད་གསུང་བྲག་ཆ་ལྟར། །གྱུར་ནས་རངས་མིན་ཐོབ་དོགས་ནས། །ཡིན་ལུགས་སྲོང་པོར་བརྗོད་པ་ལ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལྟོས། །བདེན་པ་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ལ། །ཕྱག་རྫོགས་དབུ་གསུམ་རོ་གཅིག་ཀྱང༌། །ཆོས་རབ་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས། །ལམ་བདེན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་དང༌། །ཉི་ཟླའི་འགྲོས་བཞིན་ལམ་ལ་ཁྱད། །ཆེ་བས་ཀུན་བཟང་རྡོར་འཆང་གི །ཐེག་པ་རིམ་དགུར་ཕྱེ་མིན་ནམ། །རིམ་དགུའི་ཁྱད་པར་མི་འདོད་ན། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཚིག་ཙམ་དུ། །ཟད་པ་སོ་སོའི་ལོག་ཤེས་ཕྱིར། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཚིག་ལམ་དུ། །སྒྲུབ་པར་ནུས་མིན་དེ་ལྟ་ན། །ཕྱག་རྫོགས་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བའི། །ཐ་སྙད་སྤོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །འདི་ ལྟར་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། །སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཤེས་བྱའི་གཤིས། །དཔྱོད་དང་མི་དཔྱོད་ས་ནས་སར། །འཕར་བའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དང༌། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པས། །རང་བཞིན་ཤེས་ན་མཁས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་དང་པོ་གཞི་ཡི་སྐབས། །སེམས་ཅན་སངས
Chinese
名为《大庄严论》。向菩提心顶礼！在伟大的大乘法藏中，当讲解开许、遮止、特殊情况时，对于殊胜的菩萨，为了利他，如果转变，从有形之身所生的，身语二者的七种不善业，这种开许没有争论。对于意三业，请以分析来听闻。如此，以损害他者为基础的，基 शब्द（藏文：གཞི་སྒྲ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：基词）应用的五种意义是：因、缘、处、和合、以及完全执取，基 शब्द（藏文：གཞི་སྒྲ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：基词）应用。所谓的因，是指意识，在此处应用的基 शब्द（藏文：གཞི་སྒྲ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：基词）是具有基础的词。意识是业的前行，因此，声闻的戒律是有形之物，如果被菩提心的智慧所摄持，就会转变为善，因为能够成熟，所以是开许的。然而，目标是从毒害所生的，意三业的罪过，其自性就是烦恼，仍然想要开许，是把影像误认为实物。为什么菩萨完全舍弃，为了贫穷者的缘故，想要取走他人的财物，这不是贪心，因为动机非常善良。可以归纳为不予取之的基础。如此，所谓的贪心这个词，仅仅是进入就会成为罪恶，以具备五种法的贪心，生起想要获得他人财物的想法，这就是意业的过患的自性。同样，诋毁三宝，如达玛乌昙跋树等，以及像黑人持短矛者一样，为了卸下业和罪恶的重担，杀戮也是身体的业，因为思想和行为两者非常矛盾，可以断定不是害心。黑业的异熟是白业，这是利益之心的因果。如《慈氏菩萨入胎经》等，是考虑到时间和其它意义，是不了义，而不是了义。如同大海，无论如何内部寒冷，外部炎热，同样，示现忿怒之身，应当了知其内心是寂静的。如是经典中所说，内部寒冷是没有害心而寂静，外部炎热是以粗暴的行为来损害。总之，身语二业，因为没有授记，所以被心所转变。因此，在甚深经典中说，善或不善，业是心所幻化的。如果这样说，意三业，对于转变的动机，贪心、害心、邪见的ྒྲ། །进入即是罪恶的行相之识。 特别是邪见，是正见的违背。 发心善与恶两种，同时聚集是所知法，是非有之法性。 对此理智进行破斥，如果说有纯粹的过失，那么吉祥的玛阔英雄，给你开辟了教证的机会。 这也是在吉祥的萨迦寺，对于大小乘的经藏，以广阔的眼界观察的善知识大德们，在法谈中引申出来的，从修生之智慧中涌出的宝藏，由佐钦巴让炯多杰吉美林巴，以智慧慈悲的光芒所著。 谈话集第六十品。 谈话集第六十一品，大手印和大圆满的真如彻底分别之谈话，名为格达嘎的耳饰。 大手印和大圆满的真如彻底分别之谈话，名为格达嘎的耳饰。 自性法性真谛中，普贤王如来的智慧面容，第二佛陀语自在，对此再次以恭敬之心顶礼。 辩论教义的嘎达尔也，如果从真实的内心向外散乱，先前的生起不会退转，因此龙树菩萨的足迹也不在此祈愿。 然而，你的言语像雷声一样，变成是否满意获得疑惑，对于如实正直的讲述，以平等安住之心观察。 对于见到真谛的圣者来说，大手印大圆满中观三者味道相同，以辨别法的智慧，在证悟道谛之时，如马和象、车辆以及日月运行一样，道路上有差别。 因为差别很大，所以普贤金刚持的，法乘不是分为九次第吗？ 如果不承认九次第的差别，那么甚深瑜伽就只是言辞而已，为了各自的邪见，从般若波罗蜜多的离戏论中，是否能以言辞之道来成立超胜的见解呢？ 如果是那样，就舍弃大手印大圆满中观的名称，安住于平等中吧。 像这样，以智慧作为行境，或者超越行境的所知之自性，从能观察和不能观察之地，向上提升的闻思修三者，以及各自辨别的智慧，从高到高有差别进入，如果认识自性就是智者。 其中首先是基础的阶段，有情成佛。
English
Called "The Great Ornament." I prostrate to the Bodhicitta! In the great Mahayana collection, when explaining permission, prohibition, and special cases, for the supreme Bodhisattva, for the sake of benefiting others, if transformed, the seven non-virtuous deeds of body and speech arising from the physical body, there is no dispute about this permission. For the three mental actions, please listen with analysis. Thus, based on harming others, the five meanings of applying the term "base" (Tibetan: གཞི་སྒྲ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Chinese literal meaning: base word) are: cause, condition, place, combination, and complete grasping, the term "base" is applied. The so-called cause refers to consciousness, and the term "base" applied here is a word with a foundation. Consciousness is the preliminary of action, therefore, the precepts of the Hearers are physical things, and if they are grasped by the wisdom of Bodhicitta, they will be transformed into virtue, because they can mature, so it is permissible. However, the faults of the three mental actions arising from poisonous objects, whose nature is affliction, still wanting to permit, is mistaking the image for reality. Why does the Bodhisattva completely abandon, for the sake of the poor, wanting to take away the property of others, this is not greed, because the motivation is very kind. It can be summarized as the basis of not giving and taking. Thus, the word called greed, just entering will become evil, with greed possessing five dharmas, the thought of wanting to obtain the property of others arises, this is the nature of the fault of mental action. Similarly, denigrating the Three Jewels, such as the Dharma Udumbara tree, etc., and like a black man holding a short spear, in order to unload the burden of karma and evil, killing is also the action of the body, because the thought and action are very contradictory, it can be concluded that it is not harmful intention. The ripening of black karma is white karma, this is the cause and effect of beneficial intention. Such as the "Maitreya Entering the Womb Sutra," etc., it is considering the time and other meanings, it is provisional meaning, not definitive meaning. Just like the great ocean, no matter how cold inside, hot outside, similarly, showing the wrathful body, one should know that its heart is peaceful. As it is said in the scriptures, the internal cold is without harmful intention and peaceful, the external heat is harming with rude behavior. In short, the actions of body and speech, because they are not prophesied, are transformed by the mind. Therefore, it is said in the profound scriptures, whether good or non-good, karma is the illusion of the mind. If it is said like this, the three mental actions, for the transformed motivation, greed, harmful intention, and wrong view,
English
Entering is the consciousness of sinful aspects. In particular, wrong view is the opposite of right view. Both white and black motivations, when gathered together, are knowable phenomena, which are non-existent in nature. If one claims to have a pure refutation of this knowledge, then the glorious Makhol hero opens up the opportunity for scriptural authority to you. This was also derived from Dharma talks with great virtuous spiritual friends who have a broad view of the Tripitaka of the Great and Small Vehicles in the glorious Sakya Monastery, and the treasure trove that emerged from the wisdom of meditation, Dzogchenpa Rangjung Dorje Jigme Lingpa, or with the rays of wisdom and compassion. The sixtieth chapter of the Collection of Talks. Sixty-first chapter of the Collection of Talks. A talk on the complete differentiation of the suchness of Chakdzog, the Ear Ornament of Ketaka. A talk on the complete differentiation of the suchness of Chakdzog, called the Ear Ornament of Ketaka. In the truth of self-nature, the wisdom face of Samantabhadra, the second Buddha, the Lord of Speech, to that I prostrate again with mindful reverence. Even the garland of debate and teaching, if it turns away from the true mind, the previous arising will not revert, so I do not wish for Nagarjuna's feet here. However, if your speech becomes like thunder, and you doubt whether you will be satisfied, then look with an equanimous mind at the honest statement of reality. To the noble ones who see the truth, the three, Mahamudra, Dzogchen, and Madhyamaka are of one taste, but with the wisdom of discriminating the Dharma, when realizing the path of truth, like horses, elephants, chariots, and the movement of the sun and moon, there are differences in the path. Because the differences are great, isn't the vehicle of Kuntuzangpo Vajradhara divided into nine stages? If you do not accept the differences of the nine stages, then the profound yoga is only in words. For the sake of individual wrong views, from the transcendence of elaboration of the Prajnaparamita, can you establish a superior view on the path of words? If so, abandon the name of Mahamudra, Dzogchen, and Madhyamaka, and abide in equanimity. Like this, with wisdom as the object of action, or the nature of knowable things that transcends the object of action, from the place of judging and not judging, the three, hearing, thinking, and meditating, which rise higher and higher, and the wisdom of individually discerning, enter into differences from higher to higher, if you know the self-nature, you are wise. Among them, first is the stage of the base, sentient beings become Buddhas.