Tibetan
བ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་ལ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པར། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞུགས་པའང་གཞན་ལ། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའང་གཞན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་ཞེས་མི་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་སྤྱད་ཅིང་མཉམ་པར་བཞག་ན་གདོད་འཚང་རྒྱ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་བཤད། རྒྱུ་དེས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་གྲོལ་ཚུལ། སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བཞི་དང༌། མི་སློབ་པའི་དུས་ཀྱི་ས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་འཐོབ་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་ ཐོབ་ནས་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཐོབ་ཚུལ་རྣམས་རང་ལམ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱིས་ཐེག་པར་རང་ས་ན་བདེན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཁ་མི་འཛིན་ཏོ། །སྐབས་འདིར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་གསང་བ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་རེ་ཞིག་དེ་དག་དྲང་དོན་དུ་བཞག་ནས། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་སེམས་ཡིན་ཅི་སྨོས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་རང་གི་སེམས། །སྟོན་པས་བསྟན་པ་རང་གི་སེམས། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མཉམ་པས། །འཕགས་ལམ་ངེས་དོན་འདི་ལས་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར། གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཆོས་ནུབ། ས་ལམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འགྱེལ། ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། སྤྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྒྱ་འགྱུར་སེམས་སེམས་ཕྱོགས་པ་རྣམས་གསལ་བ་ལས་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཤས་ཆེ། ཀློང་ཀློང་སྐོར་རྣམས་ཟབ་གསལ་ཆ་མཉམ་མན་ངག་གི་སྡེའི་རྒྱུད་མན་ངག་པ་རྣམས་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ལས་གསལ་བ་ཤས་ཆེ་བ་གྲུབ་མཐའི་ངོས་འཛིན་གྱི་སྙིང་པོའོ། །ཀྱི་རང་གཞུང་བཻ་རོ་ཙ་ན་དང༌། གཉགས་ལ་བི་མ་ལའི་སློབ་བརྒྱུད་སོགས་པ་ན་བརྒྱུད་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་པའང༌། བོད་དུ་སྔ་རབས་ལ་དར་ཆེ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་བ
Chinese
关于菩萨的差别，《十万颂》中，善现（梵文：सुभूती，罗马转写：Subhūti，汉语字面意思：善现）这样说：进入（菩萨道）的（菩萨）与安住于（菩萨）果位的（菩萨）是不同的，但不能说这二者都不是圣者。善现，同样地，菩提萨埵摩诃萨埵是进入无间道的。如来阿罗汉正等觉是证得对一切法无障碍的智慧。善现，这就是菩提萨埵摩诃萨埵与如来阿罗汉正等觉的差别。菩提萨埵修持六波罗蜜多和十六空性才能成佛。如来是以具足刹那的智慧现证圆满成佛，因此被称为如来。因此，（可以了解）道的次第和解脱的方式，有学道的四个阶段，以及无学道时地的功德的获得方式，十地菩萨在后得位获得诸佛的大光明灌顶，获得勇猛行等的各种三摩地的方式。在各自的道上是如此，因此在自己的地盘上是真实的，不执着于法。此时，对于金刚藏大秘密道，暂时将这些视为不了义。如是说：佛是心，何须多言？一切有情皆是自心。导师所教是自心。因此，本体平等，殊胜道不离此。如是，当自性大安住之法性成为空性时，见修之法消失，地道之宗义崩溃，圆成大智要向谁修持呢？一般来说，对于大圆满，汉地流传的心心相续的法门，光明的部分多于深奥的部分。空性空性循环的法门，深奥与光明兼具，诀窍部的续部和诀窍师们，深奥的部分多于光明的部分，这是宗义认定的核心。以及自己的论典毗卢遮那和娘喇·毗玛拉的师承等，传承的宗义有多少安住，在西藏早期非常兴盛且有成就。
English
Regarding the distinctions of Bodhisattvas, in the "Hundred Thousand Verses," Subhuti says: "Those who have entered (the Bodhisattva path) and those who abide in the fruition (of the Bodhisattva path) are different, but it should not be said that neither of these are noble beings." Subhuti, similarly, a Bodhisattva Mahasattva is one who has entered the path of non-interruption. The Tathagata Arhat Samyak-sambuddha is one who has attained unobstructed wisdom regarding all dharmas. Subhuti, this is the distinction between a Bodhisattva Mahasattva and a Tathagata Arhat Samyak-sambuddha. A Bodhisattva cultivates the six paramitas and the sixteen emptinesses in order to attain Buddhahood. A Tathagata is said to be counted as a Tathagata because he manifests perfect enlightenment with wisdom that possesses instantaneousness regarding all dharmas. Therefore, (one can understand) the stages of the path and the manner of liberation, the four stages of the path of learning, and the manner of obtaining the qualities of the grounds and virtues at the time of the path of no-more-learning. The ten-ground Bodhisattvas, in the subsequent attainment, receive the empowerment of the great rays of light of the Buddhas, and the manner of obtaining the distinctions of samadhi, such as obtaining the courageous conduct, etc. It is so on their own path, therefore it is true on their own ground, and they do not cling to the words of the Dharma. At this time, for the Vajra Essence Great Secret Path, temporarily these are regarded as provisional meanings. As it is said: "Buddha is mind, what need is there to say more? All sentient beings are their own minds. The teacher's teaching is their own mind. Therefore, the essence is equal, the supreme path is not apart from this." Thus, when the Dharma-nature of the great abiding of intrinsic nature becomes emptiness, the dharmas of view and meditation disappear, the tenets of the grounds and paths collapse, and to whom should the wisdom of perfect accomplishment be applied? Generally, for Dzogchen, the mind-to-mind transmissions prevalent in China have more of the luminous aspect than the profound aspect. The emptiness-emptiness cyclical teachings have both profound and luminous aspects in equal measure. The tantras of the Instruction Section and the masters of the Instructions have more of the profound aspect than the luminous aspect, this is the essence of the identification of tenets. And in one's own treatises, Vairochana and the lineage of Nyakla Vimala, etc., however many tenets of the lineage abide, they were very prosperous and accomplished in early Tibet.
Tibetan
རྙེས་པའི་གྲགས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཉང་ཀློང་ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པའི་མན་ངག བཻ་རོས་ སྟོད་ལུང་རོང་གི་བྲག་དམར་རྫོང་གི་དགོན་པར་ཐ་མར་སྤང་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ལ་གདམས་ནས་འཇའ་ལུས་གྲུབ་པ་ཤ་སྟག་བྱུང༌། སྤང་གིས་ངན་ལམ་བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་མཚན། དེས་ཟ་དམ་རིན་ཆེན་དཔྱིག དེས་འཕྱོས་ཀྱི་ཁུ་འགྱུར་གསལ། དེས་ཉང་བྱང་ཆུབ་གྲགས་དེས་དབུ་རུ་ཞའི་ཉང་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་རྟེན་དགེ་སློང་མིན་པ་ཕུག་པོ་ཆེའི་ལྟ་རིའི་ཤུག་པ་རྐང་གཅིག་ལ་ན་བཟའ་དང་འཕྲེང་བ་བཀལ་ནས་འཇའ་ལུས་སུ་གཤེགས་པ་དེའོ། །ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ནས་བརྒྱུད་པའི་སྒོམ་ཡོད་ཀྱི་ལུགས་དང༌། སྐོར་ཡེ་ཤེས་བླ་མ་གཉིས་པར་ཚ་རོང་སྟག་རྩེ་མཁན་གྱི་དགོན་པར་བཻ་རོས་འདི་ལ་བཤད་ནས་བརྒྱུད་པའི་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ཟུར་ཆུང་ཤེས་རབ་གྲགས་ཀྱི་སློབ་བརྒྱུད་ལ་ཤིན་ཏུ་དར། ཁམས་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་ཨ་ཁམས་ལྡན་ཀློང་ཐང་སྒྲོན་མར་ཨ་རོ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ཞིག་བྱོན། འདིས་ཐེག་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་མཛད་པ་ལ་ཇོ་བོ་རྗེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མཉེས། དེ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལྔ་པ་ཁ་རག་སྒོམ་ཆུང་ཡིན། ཨ་རོའི་རྒྱ་དཀར་ནག་གི་བདུན་བརྒྱུད་གཉིས་གཅོག་རོ་དང་ཡ་ཟིལ་རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་ལ་བཤད་དོ། །རོ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ནས་བརྒྱུད་པའམ། བླ་མ་ཟུར་དགོངས་པ་བེ་རོས་ཐོག་མར་རྒྱལ་རོང་བྲག་ལ་མགོན་པོའི་དགོན་པར་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་ལ་གསུངས་པའི་དངོས་སློབ་ཡིན་གསལ་ནས་བརྒྱུད་པ་སྒོམ་ཡོད་སྒོམ་མེད་གཉིས་ཀའི་ལུགས་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལས། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱོན་ནས་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་ གསུམ་ཀའི་མན་ངག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ནི་ངེས་པར་རྒྱལ་བའི་མཚན་གྱིས་བསྔགས་པར་འོས་པ་རྒྱལ་བ་ཇི་སྐད་དུ། སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་ང་རྒྱལ་བས། །དེ་བས་ཉེར་འགྲོ་ང་རྒྱལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྒོམ་ཡོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཐོད་རྒལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང༌། སྒོམ་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཀ་དག་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་བཞེད་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའ་སོ་སོའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བས་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་འཕགས་ཆོས་མཐོང་བས་རྒྱུ་བྱས། དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་པ་མང་མོད། སྤྱིར་ཀ་དག་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གྲུ
Chinese
为了获得名声，依靠娘空耶谢桑瓦居（Nyang Kong Yeshe Sangwa Gyü），贝若（Vairotsana）将金刚桥的口诀，最终在托隆荣（Tölung Rong）的扎玛宗（Trakmar Dzong）寺庙传授给邦米帕姆贡波（Pangmipam Gonpo），他们都成就了虹身。邦传给昂兰绛秋坚赞（Nganlam Jangchub Gyaltsen），他传给匝丹仁钦吉（Zadam Rinchen Gyi），他传给乔伊库久萨（Chyökyi Khu Gyur Sal），他传给娘绛秋扎（Nyang Jangchub Drak），他传给卫茹夏（Üru Shä）的娘谢饶炯乃（Nyang Sherab Jungne），他不是僧人，在普沃切（Pukpoche）的塔日（Tari）的一棵独干柏树上挂着衣服和念珠，然后化为虹身而去。谢饶炯乃（Sherab Jungne）所传的修行派，以及阔耶谢喇嘛（Kyor Yeshe Lama），贝若（Vairotsana）在擦绒达孜堪（Tsarong Taktse Khen）寺庙对此进行了解释，所传的不修行派，这两派都在祖琼谢饶扎（Zur Chung Sherab Drak）的弟子中非常兴盛。被称为康区派的阿康丹隆唐仲玛（Akham Denlong Tangdrönma），出现了一位名叫阿若耶谢炯乃（Aro Yeshe Jungne）的化身。他创作了一部名为《大乘瑜伽》的作品，宗喀巴（Tsongkhapa）也非常喜欢。之后第五代是卡若贡琼（Kharak Gomchung）。阿若（Aro）的汉藏七代传承，都传给了觉若（Chokro）和亚孜荣宗钦波（Yazil Rongzom Chenpo）。或者从若耶谢炯乃（Ro Yeshe Jungne）所传，喇嘛祖恭巴贝若（Lama Zur Gongpa Bairo）最初在嘉绒扎拉贡波（Gyarong Trakla Gonpo）寺庙传给玉扎宁波（Yudra Nyingpo），明确说明是他的亲传弟子，由此传承分为修行派和不修行派两种，被称为三种传承。雪山之中，普贤王如来亲自显现，不依赖经典和理证，将自性大圆满三部的口诀归纳为一体，转动法轮，这必定是值得以胜者之名赞颂的，如胜者所说：从罪恶的法中生起我慢，不如因此而接近我慢。这就是所说的意义。这是龙钦饶绛（Longchen Rabjam）的宗派，其中修行派以妥噶（Tögal）为殊胜，不修行派以噶达（Kada）为殊胜。由于了解各个宗派本质特征的人非常少，所以大多数人是因为看到了妥噶的殊胜之处，才赞美和倾心于它。但总的来说，如果没有确定噶达，那么任运成就的
English
To gain fame, relying on the Nyang Kong Yeshe Sangwa Gyü, Vairotsana imparted the oral instructions of the Vajra Bridge, ultimately at the Drakmar Dzong monastery in Tölung Rong, to Pangmipam Gonpo, who all attained the rainbow body. Pang transmitted it to Nganlam Jangchub Gyaltsen, who transmitted it to Zadam Rinchen Gyi, who transmitted it to Chyökyi Khu Gyur Sal, who transmitted it to Nyang Jangchub Drak, who transmitted it to Nyang Sherab Jungne of Üru Shä, who was not a monk, hung his robes and rosary on a single-trunked juniper tree on the Tari of Pukpoche, and then departed into the rainbow body. The practice lineage transmitted from Sherab Jungne, and Kyor Yeshe Lama, Vairotsana explained this at the Tsarong Taktse Khen monastery, and both the transmitted non-practice lineage flourished greatly among the disciples of Zur Chung Sherab Drak. In the Kham tradition, at Akham Denlong Tangdrönma, a reincarnation named Aro Yeshe Jungne appeared. He composed a work called "Mahayana Yoga," which Tsongkhapa greatly admired. The fifth generation from him was Kharak Gomchung. Aro's seven-generation lineages of China and Tibet were all explained to Chokro and Yazil Rongzom Chenpo. Or, transmitted from Ro Yeshe Jungne, Lama Zur Gongpa Bairo initially transmitted it to Yudra Nyingpo at the Gyarong Trakla Gonpo monastery, clearly stating that he was his direct disciple, and from this, the lineage was divided into the practice and non-practice lineages, known as the three lineages. In the midst of the snowy mountains, Samantabhadra appeared in person, and without relying on scriptures or reasoning, summarized the oral instructions of the three sections of the Great Perfection of Intrinsic Nature into one, turning the wheel of Dharma, which is certainly worthy of being praised by the name of the Victorious One, as the Victorious One said: "From sinful Dharma arises pride, therefore, approach pride less." This is the meaning of what was said. This is the tenet of Longchen Rabjam, in which the practice lineage considers Tögal to be superior, and the non-practice lineage considers Kada to be superior. Because very few people understand the essential characteristics of each tenet, most people praise and admire it because they have seen the superior qualities of Tögal. But in general, if Kada is not established, then the spontaneously accomplished