Tibetan
་གཅིག་སྟེ་དགུ་པོའང་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྟི་གནས་ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གཉེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཀོན་ཅོག་སྤྲིན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། དཔེར་ན་དཔའ་བོས་གཞུ་བདུངས་པའམ། པི་ཝང་གི་གཅུས་ཕུར་བསྒྲིམས་ན་རྒྱུད་སོ་ཚུགས་ཏེ་ཐང་ངེ་སྤྲིད་དེ་གནས་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་དམིགས་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་པའམ། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ལ་སོགས་རྫོགས་པའི་ རིམ་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་བསམ་པ་གཏན་ཡུལ་དུ་ཆགས་པ་གང་གི་ཚེའང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སོ་ཚུགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཐོབ་ལ། དེ་ལ་གེགས་སེལ་སྤང་གཉེན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང༌། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཞི། བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་གློད་པ། མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཞག་ཀྱང་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཐུ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་བརྗེད་འབྱམས་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཡོད་ན་གཞན་ལྔ་པོ་ལའང་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཧ་ཅང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མ་རིག་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཉམས་པའི་མོད་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་དཔེ་གང་གིས་བསྟན་ན། སྔོན་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞིག་དང་སྒྱུ་རྩལ་མཁན་གཅིག་འཛིངས་པ་ལས། གྱད་ཀྱིས་ཤེད་སྟོབས་གང་ཡོད་ཀྱིས་སྒྱུ་རྩལ་པའི་གཉའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་ལ་བརྡབས་པས། སྒྱུ་རྩལ་བས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གཅིག་པའི་བར་ཚུགས་ པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་བསྒྲིམས་པས་ཤེད་སྟོབས་ལྷག་པར་བྲི་ཡང་ཅང་མ་གནོད། མཐར་ཁོ་ནོངས་བཞིན་པར་ཁྱིམ་དུ་བྲོས་ནས་ངུའོ། །ཆུང་མས་ཅི་ཉེས་དྲིས་པ་དེ་རིང་གྱད་དང་འཛིངས་པས་སྨ་བབས། ད་སང་འཛིངས་ན་ཤི་བ་ལས་འོས་མེད་ཟེར། མོ་ན་རེ། ཁྱོད་མ་ངུ་ཡི་ང་ལ་ཐབས་ཡོད་ཀྱི་བྱས་ནས་སང་མོ་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲངས་སོ། །དེར་ཁོང་གཉིས་འཛིངས་བ་དོ་ཙ་ན་མོ་ན་རེ། གྱད་པ་ཤེད་སྟོབས་ཆེ་མོད་ཀྱི། །དཔྲལ་བའི་ནོར་བུ་འདྲུལ་ལ་ཁད། །ཅེས་གླུ་བླངས་པས་གྱད་ལ་རྣམ་རྟོག་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ནོར་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས། དེ་དགྲ་ལ་ཤོར་དོགས་ཞེ་སྡངས་གི་སེམས། རང
Chinese
九者也是殊胜胜观的所依，本体是未授记的对治，成为一体的缘故，称为等持或禅定。宝云经中说：等持自己的本体是心一境性。它的相是，譬如勇士拉弓，或琵琶的弦轴拧紧，弦就绷紧而挺直一样，菩提心和生起次第等有相的修，或如是性等圆满次第，对忆念近住的思念成为定境，无论何时忆念持续不断地建立，因此也得到等持的名称。对此，遣除障碍、断除对治、结合之理是：以信心、欲乐、精进、极度串习四者作为对治懈怠的对治；以忆念作为对治遗忘的对治；以正知作为对治沉掉的对治；以放松作为对治勤奋的对治；以不勤奋作为对治作意，虽然安立为六种，但任何时候都是俱生无明的本体是忘失散乱，因此如果有忆念，其他五者也都没有各自执持自性的能力。此处，以执持无明的意，忆念和正知衰败的瞬间，一切善法和业的边际全部毁灭的例子是什么呢？从前，一个大力士和一个魔术师搏斗，大力士用尽全力抓住魔术师的脖子摔在地上，魔术师用四肢、三肢、两肢、一肢之间建立的轮盘来抵挡，力量更加衰减也没有受到伤害。最后他羞愧地逃回家里哭泣。妻子问他发生了什么事，他说今天和大个子搏斗，丢了脸，如果明天再搏斗，只有死路一条。妻子说：你别哭，我有办法，于是第二天她也像往常一样跟着去了。在那里，他们两人搏斗的时候，妻子说：大个子虽然力气大，但额头的宝珠快要掉下来了。这样唱歌，大个子就产生了三种不同的分别念，把宝珠放在心上，是贪欲的心，担心失去它给敌人，是嗔恨的心，自
English
The ninth is also the basis of special Vipassanā, the essence is the antidote to the unpredicted, and because it becomes one, it is called Samādhi or Dhyāna. The Jewel Cloud Sutra says: The essence of Samādhi itself is the state of one-pointedness of mind. Its characteristic is, for example, like a warrior drawing a bow, or a lute's tuning peg being tightened, the string becomes taut and straight, like the practice of Bodhicitta and Utpattikrama with objects, or like Tathatā and other Sampannakrama, when the thought of mindfulness dwelling closely becomes a state of Samādhi, whenever mindfulness is continuously established, therefore the name Samādhi is also obtained. Regarding this, the method of removing obstacles, abandoning antidotes, and combining is: faith, desire, diligence, and extreme habituation as the four antidotes to laziness; mindfulness as the antidote to forgetfulness; Samprajanya as the antidote to sinking and excitement; relaxation as the antidote to diligence; non-diligence as the antidote to attention, although it is established as six types, at any time the essence of co-emergent ignorance is forgetting and distraction, therefore if there is mindfulness, the other five also do not have the ability to hold their own characteristics. Here, with the mind holding ignorance, what is the example of the destruction of all virtuous dharmas and the limits of karma in the moment of the decline of mindfulness and Samprajanya? In the past, a strong giant and a magician fought, the giant used all his strength to grab the magician's neck and throw him to the ground, the magician used the wheel established between four limbs, three limbs, two limbs, and one limb to resist, and his strength decreased even more without being harmed. In the end, he ran home ashamed and cried. His wife asked him what was wrong, he said that he fought with the big guy today and lost face, if he fights again tomorrow, there is only death. His wife said: Don't cry, I have a way, so the next day she followed as usual. There, when the two of them were fighting, the wife said: The big guy is strong, but the jewel on his forehead is about to fall off. Singing like this, the giant had three different thoughts, putting the jewel in his heart, it is the mind of desire, worrying about losing it to the enemy, it is the mind of hatred, self-