Chinese
三种具种姓者的律仪得以成就。当它被特殊方便和解脱智慧所摄持时，对于具有世俗显现执着的律仪，由于不存在任何行、来、住、增、减的法，因此不会成为见真谛的障碍，所以自性转变得以成就。在《慧光请问经》中说：比丘瑜伽行者，对于持戒、破戒、护戒等各种概念，体验天界的安乐后，又会堕入恶趣轮回。对于何者没有律仪和非律仪的傲慢心，也没有分别念，那就是寂灭的清净律仪。如是宣说。即便如此，由于具有十二种修习的功德，与宣说三藏的教言相符，持有此观点的是克什米尔的大行乞者，以及阿底峡尊者考虑到所处的时间和地点，禁止了对梵行的上位者进行灌顶等，这些都是不随意使用开遮的根据和特殊必要。因此，对于密咒行仪有信者，也应承认为究竟之义。如果以拘泥于文字的分别念，急于贬低他宗的宗义，或者以事物为重，仅仅守护不犯最初的破戒，以一种恶行来守护律仪，执持为最胜，那么对于显示一切圆满 之道的伟大导师，如实照见法性真谛者们，如其自身所体验的事物实相那样进行阐释的自性转变，如果仅仅是背诵词句，那么怙主金刚持的共同与不共之见解就会转为不了义。分别念的智慧也无法推测出事物的实相，因此断证也与功德、事业的行作、行仪和神通的圆满佛陀无二无别，对于公正之人以及雪域之中共同显现中也无可否认的第二佛陀莲花生大师之足，以及印度恒河之后
English
The vows of the three kinds of lineage holders are accomplished. When it is seized by special means and the wisdom of liberation, for the vows with mundane appearance and attachment, since there is no dharma of going, coming, dwelling, increasing, or decreasing, it does not become an obstacle to seeing the truth, so the transformation of nature is accomplished. In the Sutra Requested by Wise Light, it says: A Bhikshu yogi, with various concepts such as keeping vows, breaking vows, and protecting vows, after experiencing the bliss of the gods, will again fall into the cycle of suffering. For whom there is no arrogance of vows and non-vows, and no discrimination, that is the pure vows of Nirvana. Thus it is said. Even so, because it has the twelve qualities of practice, it is in accordance with the teachings that teach the three baskets, and the view held by the great Kashmiri mendicant, and Atisha, considering the time and place, prohibited the empowerment of those above celibacy, etc., these are the basis and special necessity for not arbitrarily using opening and closing. Therefore, those who are devoted to the conduct of mantra should also accept it as the ultimate meaning. If, with discrimination clinging to words, one is eager to belittle the tenets of other schools, or emphasizes things, and only guards against breaking the first precept, and holds the supreme vow of guarding against one kind of misconduct, then for those great teachers who show the complete path who see the truth of Dharma as it is, the transformation of nature explained as they experience the reality of things in their own face, if it is only reciting words, then the common and uncommon views of the Protector Vajradhara will be transformed into provisional meaning. The wisdom of discrimination cannot even infer the reality of things, so abandonment and realization are also inseparable from the qualities, the actions of deeds, the conduct and miraculous powers of the perfect Buddha, for all impartial people and in the common appearance in the snowy region, the feet of the second Buddha Padmasambhava, who cannot be denied, and after the Ganges River in India
Tibetan
་སྤངས་པ་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་པས་ཀྱང༌། ཁ་སང་ཕན་ཆད་དགེ་སློང་མིན། །དེ་རིང་ཚུན་ཆད་དགེ་སློང་ཡིན། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དགེ་སློང་མཆོག །ཅེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའང་མ་དྲན་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལས་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་གཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱིས་འཕགས་སོ་ཞེས་སྔན་ཆད་མ་གྲགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གསར་པས་གསང་ སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་གོ་འཕང་སྨད་ཅིང༌། རང་གི་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེའང་འཆལ་བའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདེན་པ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་རྔོ་ཐོགས་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་མཐར་ཕྱིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིག་པ་མི་འཛིན་ཏེ། མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ཀ་ལ་པིངྐའི་ཕྲུག་གུ་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ན་འདུག་པ་སྒོ་ང་ཆག་ཅིང་སྦུབས་ནས་མ་བྱུང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཀ་ལ་པིངྐའི་སྒྲ་ཉིད་སྒྲོགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་སུ་ཞུགས་པ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་བཅོམ་པ། ཁམས་གསུམ་ནས་མངོན་པར་མ་བྱུང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཉིད་སྒྲོགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀ་ལ་པིངྐ་རྨ་བྱའི་ནང་དུ་སོང་ན་ཀ་ལ་པངྐིའི་སྒྲ་མི་སྒྲོག་གོ །ཀ་ལ་པིངྐའི་ནང་དུ་སོང་ན་ཀ་ལ་པིངྐའི་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་མི་སྒྲོག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནང་དུ་སོང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ཆེན་རྣམས་ནི་ཐེག་པའི་ངོ་བོ་གང་གིས་གཙོ་བོར་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ཡིན་པས་མཐའ་དྲུག་དང་ཚུལ་བཞིའི་གནས་རྟོགས་པར་བྱ་ལ། ལམ་ཞུགས་སྡོམ་པ་སུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་སློང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་ལ་ནི་གནས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས། བསྲུང་ན་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་བསྲུང༌། ལྡན་ན་ཡར་ལྡན། འཆོས་ན་གྲུབ་མཐའ་གསུམ་པོའི་རང་ལུགས་ཀྱིས་འཆོས་པའང་དོན་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ཀུན་ཀྱང་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མ་བརྟེན་ན་ནི་ཡང་དག་པར་མི་འགྲུབ་
Chinese
即使是舍弃世俗的成就大士萨ra哈巴（萨ra哈），也曾说过：“昨天以前不是比丘，今天开始是比丘，嘿汝嘎（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）黑鲁嘎，heruka，英雄）是殊胜的比丘。”如果连这般以实际开示的性质转变身份都不记得，那么以从未听闻的全新论证——“比丘胜过金刚持，因为他持有三藏，具备三种戒律”，来贬低无上密乘的果位，并将自己的智慧和苦行行为置于放荡的境地，这是不合理的。因此，应当忆念不可思议的法性真谛，并运用善巧方便，领悟具有特殊意义的见解。为什么呢？因为圆满的密咒苦行不会执着于声闻的见解。如经中所说：“文殊，譬如鸟王迦陵频伽的雏鸟，即使身处蛋壳之中，未破壳而出，也能发出悦耳动听的迦陵频伽之声。文殊，同样，菩萨入于无明的蛋壳之中，未摧毁有身见，未从三界显现，也能发出空性、无相、无愿、无作和佛法之声。文殊，譬如迦陵频伽进入孔雀之中，便不再发出迦陵频伽之声；进入迦陵频伽之中，则发出迦陵频伽之声。 文殊，同样，菩萨进入声闻和缘觉之中，便不再发出不可思议之法；进入菩萨之中，则发出不可思议的佛法之声。”如是所说，大智慧的菩萨们，会根据何种乘的性质主要调伏众生，来解释其意，因此应当证悟六边和四种方式的境界。仅仅是自诩为进入正道的具足三学的比丘，如果安住，则安住于差别之中；如果守护，则守护各自的界限而不混淆；如果具足，则向上具足；如果修正，则以三个宗派的自宗来修正，这在意义上是成立的。然而，所有这些如果不依赖于正念和正知的仪轨，就无法真正成就。
English
Even the great accomplished master Saraha, who renounced the world, said, "Until yesterday, I was not a monk; from today onwards, I am a monk. Heruka (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) Heruka, heruka, Hero) is the supreme monk." If you do not even remember that he accepted the transformation of his status as an actual teaching, then to denigrate the fruition of the unsurpassable secret mantra with a new, previously unheard-of argument that "a monk is superior to Vajradhara because he holds the three baskets and possesses the three trainings," and to apply one's own wisdom and ascetic conduct to a state of licentiousness, is unreasonable. Therefore, one should remember the inconceivable truth of Dharma and apply skillful means to realize the profound meaning of the distinctive characteristics. Why? Because the perfected conduct of mantra does not hold to the views of the Shravakas. As the sutra says: "Manjushri, just as the chick of the Kalavinka bird, even while dwelling in the eggshell, before breaking the egg and emerging from the shell, utters a pleasing sound, the very sound of the Kalavinka. Manjushri, similarly, a Bodhisattva who has entered the eggshell of ignorance, who has not destroyed the view of the aggregates, and who has not manifested from the three realms, utters the sound of emptiness, signlessness, wishlessness, non-conceptualization, and the Dharma of the Buddhas. Manjushri, just as when a Kalavinka goes into a peacock, it does not utter the sound of a Kalavinka; when it goes into a Kalavinka, it utters the sound of a Kalavinka. Manjushri, similarly, when a Bodhisattva goes into a Shravaka or Pratyekabuddha, he does not utter the sound of the inconceivable Dharma; when he goes into a Bodhisattva, he utters the sound of the inconceivable Dharma of the Buddhas." As it is said, great-minded Bodhisattvas interpret the meaning in accordance with which aspect of the vehicle primarily tames beings, and therefore one should realize the state of the six extremes and the four modes. Merely claiming to be a monk who has entered the path and possesses the three vows is not enough; if one abides, one abides in distinction; if one protects, one protects one's own boundaries without mixing them; if one possesses, one possesses upwards; if one corrects, one corrects according to the self-system of the three philosophical schools, which is meaningful. However, all of these will not be truly accomplished unless they rely on the practice of mindfulness and awareness.
Tibetan
པའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསླབ་པ་བསྲུང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ནས་སེམས་བསྲུང་སྟེ། སེམས་འདི་བསྲུང་བར་མ་བྱས་ན། །བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ཡོང་མི་ནུས། །ཞེས་དང༌། སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །ཐམས་ཅད་འབད་པས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཞེས་ བཤད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དྲན་པ་ཉམས་ན་བཟོད་པའི་གོ་ཆའང་འཆོར་ཏེ། གནོད་པའི་ཡུལ་ལ་བསྲན་ཚུགས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ཀྱང་རྐྱེན་དང་ཕྲང་ཐོག་དེར་མ་དྲན་ན་ཐལ་ཟིན་ལྡོག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར། གང་དྲན་པར་བྱ་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན། བདག་ཉིད་མེད་ན་ཁོང་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་མེད། གནོད་བྱ་མེད་ན་གནོད་བྱེད་ག་ལ་འབྱུང༌། རང་གི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཚོགས་པ་འདིས་རྒྱུ་བྱས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའམ། ཁས་ཉེན་པའམ། ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་མི་གཟོ་བ་ཞིག་གིས་རྐྱེན་བྱས་ཁོང་ལ་གནོད་པའི་ཡུལ་གྱི་འབེམ་ལྟ་བུར་བྱུང་གདའ། འདིའི་ལེ་ལན་ཁོང་ལ་མེད། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་འདི་བླངས། གནས་འདི་ལྟ་བུར་སྐྱེས། ཕ་མ་འདི་ལས་བྱུང༌། མིང་འདི་སྐད་བཏགས། སྡོད་ས་འདིར་བྱས་སྙམ་པའི་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་དྲན་པ་ལས། ཕ་རོལ་གྱི་སྐྱོན་དང་སྤྱོད་པ་ལ་མི་བསམ་པ་གནད་ཟབ་པ་འདུག །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བཟོད་པ་དྲན་པར་བྱ་བའི་གནས་གཉིས་གསུངས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དང་ཡང་ཡོང་ཞིང་གཤེ་བའམ། མི་སྙན་པར་བརྗོད་ཅིང༌། མ་སླས་པའི་ཚིག་བརླང་བ་ཟེར་བར་གྱུར་ཏམ། རྡོ་དབྱིག་དང་མཚོན་ཆས་བརྡེག་གམ་བཏབ་ཀྱང་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པས། སེམས་བསྐྱེད་པ་འགའ་ཙམ་ཡང་འཁྲུག་པར་ལྡན་པའམ། གནོད་སེམས་དང་ལྡན་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱིས་མནར་བ་སྟེ། འདི་དག་ལ་བདག་གིས་སྡིག་ཏོའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་ཀྱིས། འདི་ནི་བདག་གི་ཕུང་པོ་དགྲར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་བླངས་པས་ལན་ཏོ། །ཞེས་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཡེངས་པས་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་སོང་སྟེ་སྣང་བ་ཡུལ་དང་འདྲེས། གནོད་བྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་བཟུང་བས
Chinese
出自《入行论》的修行方式：想要守护学处者，应极力守护自心，若不守护此心者，则无法守护学处。又说：欲守护自心者，当于一切时处，尽力守护正念与正知，我如是合掌祈请。如是，若失正念，则亦失忍辱之盔甲，虽有于损害之境堪忍之能力，然于彼时彼刻若未忆念，则将铸成大错，无法挽回。何当忆念耶？此等有情乃烦恼之他自在，无有自主，若无自主，则彼等无有损害之因，若无损害之境，则损害者又从何来？以自己之蕴、界、处聚合为因，以圆满或衰损，或身语之不端行为为缘，则彼等成为损害之境之箭靶，此非彼等之过失，乃自己取此身，生于如是之处，从此父母所生，以此名称所称，居于此处等我与我所执着所生，故较之忆念他者之过失与行为，不思彼等更为重要。对此，菩萨藏中说，应忆念修习之忍辱与通达法性之忍辱二者。初者，菩萨大士处，若诸有情屡屡前来詈骂，或说不悦耳之语，或说粗鄙之语，或以石块刀杖击打，菩萨大士欲圆满忍辱度故，不应生起丝毫嗔恚之心，或生起害心，而应普遍对彼等有情生起悲悯之心，念及：唉！此等有情乃为烦恼业所逼迫，我不应对彼等生起嗔恚之心，此乃我取此等如怨敌之蕴之过也。二者，自己因正念散失，为错乱所控制，故所显现与境相混，执损害者为损害者故。
English
From the practice section of Engaging in Bodhisattva Behavior: Those who wish to protect the precepts should diligently protect their minds. If this mind is not protected, it will not be possible to protect the precepts. It also says: Those who wish to protect their minds should strive to protect mindfulness and awareness at all times and in all places. I pray with folded hands in this way. Likewise, if mindfulness is lost, the armor of patience will also be lost. Although there is the ability to endure harm, if it is not remembered at that moment, a big mistake will be made and it will be impossible to recover. What should be remembered? These sentient beings are under the control of afflictions and have no autonomy. If there is no autonomy, then they have no cause for harm. If there is no object of harm, then where does the harmer come from? The aggregates, elements, and sense bases of oneself are the cause. The perfection or decline, or the improper behavior of body and speech, are the conditions. Then they become the target of harm. This is not their fault. It is because one has taken this body, been born in such a place, been born from these parents, been called by this name, and lived in this place. Therefore, it is more important not to think about the faults and behaviors of others than to remember the attachment to self and what belongs to self. In this regard, the Bodhisattva Pitaka says that there are two things to be remembered: the patience of practice and the patience of understanding the nature of reality. The former is that if all sentient beings come again and again to revile, or speak unpleasant words, or say rude words, or strike or beat with stones and weapons, the Bodhisattva Mahasattva, wishing to perfect the perfection of patience, should not generate even a little anger or harmful thoughts. Instead, one should generate compassion for those sentient beings in general, thinking: Alas! These sentient beings are tormented by the karma of afflictions. I should not generate anger towards them. This is the fault of my taking these aggregates as enemies. The latter is that one's own mindfulness is lost, and one is controlled by confusion, so the appearance is mixed with the object, and the harmer is taken as the harmer.