Tibetan
་གཞི་མེད་ན་ལོ་ཐོག་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མ་བསྟེན་ན་ལམ་དང་ལམ་མིན་མི་ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསམ་སྦྱོར་སོ་སོའི་ཆ་ནས་བསྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་མཐའ་དག་ལ་བསམ་བྱུང་གི་བློས་དཔག་པར་བྱའོ།། །།བཅུ་པ་སྒོམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། འབྲས་བུ་དང༌། བྱ་བའི་རང་བཞིན་གང་དང་གང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་དང་དེའི་དོན་ཤེས་རྒྱུད་ལ་གོམས་འདྲིས་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབུ་ནས་ཞབས་སུ་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རང་གི་ཡིད་ལ་སྒོམ་ཕྱིར་ངས་འདི་བརྩམས། ། ཞེས་པས་མཚོན་ལ། དམིགས་བསལ་ནི། མངོན་མཐོའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་ནི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་ཞིང་དེ་དང་དེའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་འཆོལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུར་ཡང་རུང་ལ། །ཁྱད་པར་ཐར་བའི་ལམ་སྟེགས་སྤོང་བའི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང༌། བླང་བྱ་འཇུག་པའི་ཁྲིམས་བཅུ་བདུན་ལས་སྔ་མ་ལ་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་དང༌། ངེས་འབྱུང་གི་ཐབས་སོར་བཤགས་སོགས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་ལམ་བསྒོམས་པས་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཀྲི་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་དང༌། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྙོག་མ་དྭངས་པའི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ཀུན་རྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་གྱི་རྣམ་འགྱེད་རྒྱ་ཆེ་ལ་གཏིང་ཟབ་པས་བདག་འཛིན་དང་མཐར་ལྟའི་གཡང་ས་ལས་ལྡོག་ཅིང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་ སྣོད་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ལ་བཀྲི་བའི་དོན་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་ལུས་དང་རྩ་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་དབང༌། ངག་དང་རླུང་དག་པར་བྱེད་པ་གསང་དབང༌། ཡིད་དང་ཐིག་ལེ་དག་པར་བྱེད་པ་ཤེར་དབང༌། ཀུན་གཞི་དང་ཤེས་སྒྲིབ་དག་པར་བྱེད་པ་བཞི་པ་སྟེ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་ས་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བུམ་དབང་གིས་ལམ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་སྦྱོང་བའི་བསྐྱེད་རིམ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་གོང་མ་གསུམ་ལས་དང་པོ་གཉིས་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རང་གི་དག་བྱ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཟབ་ལམ་བསྒོམས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སར་སྐད་ཅིག་གིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱི་སྤྱི་དོན་དང་སྦས་དོན་ལ་རྣམ་རིག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གིས་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཚོགས་ཞིང་བསྒོམས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཚད་མེད་བཞི་དང༌། སྨོན་འཇུག་ གཉིས་དང༌། བདེ་སྡུག་གཏོང་ལེན་དང༌། བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང༌། ཞི་ལྷག་གཉིས་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དང༌། མདོར་ན་ཐོས་བསམ་མཐའ་དག་གི་སྙིང་པོར་བསྡུ་བ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྔོན་འགྲོར་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་ཤིང༌། དངོས་གཞིར་རྟོག་མེད་ལ་འཇུག་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་སེམས་ནི་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ལམ་སྟེགས་སུ་བྱས་ནས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཐར་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་འཕགས་པའི་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ས་བཅུ་བགྲོད་པ་ནི་སློབ་ལམ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང༌། མངོན་བྱང་ལྔ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང༌། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང༌། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མདོར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའམ། དམིགས་པ་ལས་འདས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་བཞག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལས། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཞེས་གྲགས་པ་བརྟན་པ་ལ། །སྔོན་ཆད་ཊཱི་ཀ་ཡོད་མེད་མཐའ་མི་འཚལ། །འདི་ནི་དལ་འགྲོའི་ཀློང་ལས་ཆུ་བུར་བཞིན། །གཞན་ཕན་སེམས་ཀྱི་འོད་དཀར་ཀློང་ནས་བརྡོལ། །བགྲང་བྱ་བརྩེགས་པས་རྣམ་རིག་དེངས་གྱུར་ལ། །དབང་པོ་ལྡོངས་པས་ཡི་གེའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྤངས། །དེ་ཕྱིར་བློ་ཡི་རི་མོ་ཐོལ་བྱུང་དུ། །སྤེལ་འདིར་ནོངས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལ་བཤགས། །མཁས་སམ་གྲགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྙེན་པ་ཡི། །བལྟ་བ་ཡིད་ལ་མ་བཞག་དེའི་དགེ་བས། །འགྲོ་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་ལ་རེག་ཤོག །མ་ཧཱ་ས་ནྡྷི་པ་ཨ་བྷ་ཡས་སོ། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པའོ།། །། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་དྲུག་པ། དྲན་པའི་གཏམ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ། དྲན་པའི་གཏམ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་དཀོན་ཅོག་དང་ངེས་འབྱུང་ལ་གུས་པ་དཔལ་འཆི་བ་མེད་པའི་ལྗོངས་ཀྱི་རི་ཁྲོད་དམ་པ་ན་བལྟར་མི་མངོན་པའི་སྤོང་བ་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་དང་ ཐབས་ཅིག་གོ །དེའི་ཚེ་ལྷོ་བརྒྱུད་མོན་ལྗོངས་མཁར་ཞེས་བྱ་བ་རིའི་བ་གམ་ནགས་ཚལ་གྱིས་བསྟེན་པའི་གནས་ནས་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་བླ་མས་ཞུས་པ། བདག་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལོན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒོར་ཞུགས། དབུས་གཙང་གི་ཕྱོགས་སུ་རིག་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་དགེ་ཚུལ་སློང༌། བཀའ་གཏེར་བཀའ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་ལག་ལེན། སྙིང་པོའི་རྒྱུད་བཤད། མདོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཐིག་ལས་རབ་འབྱམས་ལའང་ཅུང་ཟད་སྦྱངས། དེ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་རི་ཁྲོད་དབེན་པར་དཀའ་སྤྱད་དྲག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་འགའ་དང་འགའ་བསྒོམས། རྫོགས་རིམ་སྒོམ་ཐལ་བ་གནད་དུ་མ་སོང་བས་ཚངས་བུག་བྱེ་ནས་འཕོ་ཚད་ཚད་པ་དང༌། འཇུར་དྲན་དྲགས་ཐལ་བས་སྲོག་རླུང་གི་གེགས་ཀྱང་བྱུང༌། བོགས་འདོན་གྱི་ཆེད། བླ་མ་བཟུང་དགུ། སྒོམ་ཆེན། རང་མཉམ། མཆེད་གྲོགས་ཡོད་ཚད་ལ་དྲི་གཏུགས་མང་དུ་བྱས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་དྲན་པ་སྐད་ཅིག་མ་བསྒོམ་བྱའི་ངོ་བོར་སྟོན་པ་བླ་མ་དམ་པ་ཁྱེད་ལས་མ་བྱུང༌། སྔ་མོ་གཅིག་ཐེག་མཆོག་མཛོད་ལ་བལྟས་པས། རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ་ལ་དད་དུང་དེ་ལས་ ཆེ་བ་མེད་པ་སྐྱེས། ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ན་བི་མ་ལའི་སྤྲུལ་པ་རེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ལུང་བསྟན་མཐོང་བས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ། སྔོན་ཆད་ཀྱི་སྙིང་རུས་སྡུག་བཙིར་དུ་འདུག །ད་བརྗོད་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་ནས་དེ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་བསྐྱང་བ་ལ་དྲན་པ་གཅིག་པོས་ཆོག་པ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། དགེ་སློང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དྲན་པ་ལ་ཐུག་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་དང༌། མགོན་པོ་ཀླུས། དབང་ཕྱུག་ལུས་རྟོག་ལུང་རྟོགས་ཞེས་བྲིས་པ་ཁོ་ན་སྣང་བ་བཤེས་སྦྲིང་གི་འགྲེལ་པས་འདི་ལྟར་བསྟན་དྲན་པ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། །བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་འདི་ཉེ་བར་བསྟན༌། །དེ་ལ་བསྒྲིམ་ནས་མངོན་པར་བསྲུང་བགྱི་སྟེ། །དྲན་པ་ཉམས་ན་ཆོས་ཀུན་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དྲན་པ་མེད
Chinese
如同没有根基就不会有庄稼一样，如果不依止善知识，就不会了解道与非道，因此应当从思想和行为的各个方面，以依止的方式，用思辨的智慧来衡量所有的佛法词句的意义。第十，修习：无论是对佛法的名相、果实和行为的自性中的哪一个进行了闻思，为了使对那个意义的理解在心相续中得到巩固和熟悉，都应当修习从头到尾所总结的全部内容，这是总的要义。如《入行论》中所说：“我造此论为修心。”这可以作为例证。特别而言，对于追求现世高位的修行者来说，小士道的道路是对业和业果不虚的坚定信念，并且不混淆对它们的取舍之处，要对此进行意念。与此相关联，也可以作为获得现世高位的因。特别是，解脱道的阶梯，舍弃的戒律有二百五十条，应取的进入的戒律有十七条，对于前者，有从堕落中恢复的方法，以及出离的方法，忏悔等等，以增上戒律的学处作为基础，修习四圣谛的道路，从而引导至解脱果位的，是中士道的道路。清除了沉没和掉举的杂染的心，对于解脱之门有三种，将基、道、果安排为三者，这是增上心学的经藏。阿赖耶识、分别念、圆成实这三者的区分广大而深邃，从而使人从我执和边见的悬崖中解脱出来，并且不隐瞒如来藏的法性，开示正法的论藏，依靠这两条大士道的道路，从而引导至一切种智的果位，这就是修习的意义。像这样，通过大乘和小乘两种途径来调伏自心，然后在果乘大乘金刚乘的道路上，使身体和脉清净的是宝瓶灌顶，使语言和气清净的是秘密灌顶，使意和明点清净的是智慧灌顶，使阿赖耶识和所知障清净的是第四灌顶，依靠成熟灌顶和各自的誓言，修习行持地道的次第，同样地，通过宝瓶灌顶，对外在内在器情世界的执着
English
Just as crops do not grow without a foundation, if one does not rely on a virtuous spiritual friend, one will not know the path and what is not the path. Therefore, one should contemplate all the words and meanings of the Dharma from the perspective of relying on them in all aspects of thought and action, using the wisdom of reflection. Tenth, Meditation: Whatever one has heard and contemplated among the aspects of the Dharma, such as its categories, fruits, and the nature of its activities, in order to strengthen and familiarize the understanding of that meaning in one's mindstream, one should meditate on all the meanings summarized from beginning to end. This is the general meaning. As it is said in the *Bodhicharyavatara*: "I have composed this for the sake of taming my mind." This can be taken as an example. In particular, for a practitioner who seeks the high status of this life, the path of the lesser being is to have a firm conviction in the infallibility of karma and its results, and to not confuse the places of what to accept and reject regarding them, and to keep this in mind. In connection with this, it can also be a cause for achieving higher states of existence. In particular, the steps on the path to liberation, the precepts to be abandoned are two hundred and fifty, and the precepts to be adopted are seventeen. For the former, there are methods for rising from downfalls, and methods for renunciation, confession, etc. Based on the training in higher morality, one meditates on the path of the Four Noble Truths, thereby leading to the state of liberation, which is the path of the intermediate being. For a mind cleared of the turbidity of sinking and excitement, there are three doors of liberation. Arranging the basis, path, and result as three, this is the Sutra Pitaka of higher mind training. The distinctions between the alaya consciousness, conceptual thought, and perfect reality are vast and profound, thereby turning one away from the precipice of self-grasping and extreme views, and without concealing the Dharma nature of the Sugata-garbha, revealing the Dharma of the Abhidharma Pitaka. Relying on these two paths of the great being, thereby leading to the state of omniscience, this is the meaning of meditation. In this way, having trained the mindstream through both the Hinayana and Mahayana, and then on the path of the Vajrayana, the great vehicle of the result, purifying the body and channels is the vase empowerment, purifying speech and winds is the secret empowerment, purifying mind and bindus is the wisdom empowerment, and purifying the alaya consciousness and cognitive obscurations is the fourth empowerment. Relying on the maturing empowerments and their respective vows, one meditates on the stages of traversing the grounds and paths. Similarly, through the vase empowerment, the attachment to the outer and inner worlds of vessel and contents
Chinese
修习的生起次第。同样，从三个上等灌顶中，前两个是具有所缘的圆满次第，后一个是依靠无所缘的圆满次第，各自修习使各自的清净对治得以清净的甚深道，就能刹那间到达金刚持的果位。对于仅此的共同意义和隐蔽意义，那些心识隐没的人，忆念三宝的功德后，观修福田，皈依，以及大乘道之主要，四无量心，愿行二菩提心，自他交换，给予和接受安乐与痛苦，六度，止观二者，三十七道品等等，总而言之，将一切闻思的精华归纳为修习的智慧之体性，作为前行，伴随着寻思和观察，正行时，进入无分别，因此四禅和四无色定的心，即使在未入道者的相续中也有，所以称为孩童串习之禅定。将此作为道的阶梯，在加行道上，显现辨别意义的禅定的解脱道，从圣道初地开始，进入如来善妙的禅定，因此在修道上经历十地，是资粮道四道的究竟。同样，在密咒道上，金刚三，五现证菩提，四手印，光芒的放出和收回，修习圆满次第等等，总之，无论是具有所缘，还是超越所缘，凡是安立为修习之名相的方面。如果将这一切归纳，则包含在二谛中。 二谛中说：一切道谛皆是积聚，一切积聚皆是世俗谛，从无生灭，一切戏论寂灭中，施设名为胜义谛。如是说。稳固名为十法行。以前有没有注释我也不清楚。这如同从缓慢流淌的河流中升起的水泡。从利他之心的洁白光芒中涌现。以累积的年数使心识清明，因感官迟钝而充满文字的形象。因此，如果我这突发的智慧涂鸦有什么错误，我向一切智者忏悔。对于那些追求博学或名声的人，我没有将这种观点放在心上，这就是它的目的。
English
The generation stage of practice. Similarly, from the three higher empowerments, the first two are the completion stage with objects of focus, and the latter is based on the completion stage without objects of focus. By meditating on the profound path that purifies the respective objects to be purified, one can instantly reach the state of Vajradhara. For those whose minds are obscured from the general and hidden meanings of just that, after recollecting the qualities of the Three Jewels, cultivating the field of merit, taking refuge, and the main points of the Mahayana path, the four immeasurables, the two aspirations of aspiration and engagement, giving and taking happiness and suffering, exchanging self and others, the six perfections, the two of calm and insight, the thirty-seven factors of enlightenment, and so on, in short, the essence of all hearing and thinking is gathered into the nature of wisdom of meditation, with investigation and analysis as a preliminary. In the main practice, one enters into non-conceptualization, so the minds of the four dhyanas and the four formless absorptions are also present in the minds of those who have not entered the path, so it is called the dhyana of childish practice. Making this the stage of the path, on the path of accumulation and junction, the path of liberation of the dhyana that distinguishes the meaning is manifested, and from the first of the noble paths, one enters into the excellent dhyana of the Tathagata, so traversing the ten bhumis on the path of meditation is the ultimate of the four paths of learning. Similarly, on the path of mantra, the three vajras, the five clear enlightenments, the four mudras, the emission and absorption of light rays, the meditation on the completion stage, and so on, in short, whether with or without objects of focus, all aspects that are designated as meditation. If all of that is gathered, it is included in the two truths. Among the two truths, it says: All path truths are compounded, all compounded things are conventional, and from the unborn, all elaborations are pacified, the term "ultimate truth" is designated. Thus it is said. Steadfast in what is known as the ten practices of Dharma. I do not know whether there were commentaries before or not. This is like a bubble from the midst of a slow-flowing river. It arises from the white light of altruistic intention. With accumulated years, the mind has become clear, and because the senses are dull, it is filled with the forms of letters. Therefore, if there are any errors in this spontaneous drawing of my mind, I confess to the all-knowing. I did not set my mind on the view of those who seek erudition or fame, that is its purpose.