Tibetan
་ཐུལ་བ་ནི། །འཁོར་བ་དུ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ། །དེ་སྲིད་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་ཚོགས། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་འདྲ་མཉམ་ཡིན་ཡང་བསག་སྦྱང་ལ་བརྩོན་པ་དང་མི་བརྩོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེད་དཔོན་ནོར་བུ་ལོངས་པ་དང་རུས་སྦལ་གཉིད་ལ་གཡུར་བའི་ཁྱད་པར་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕྱི་མ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་གཞིའི་བར་ཡང་རིང༌། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཆུ་བོ་འགྲམ་ཡང་རིང༌། །ཤར་ནུབ་གཉིས་ཀྱི་རི་བར་དེ་བས་རིང༌། །ཕལ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་བས་རིང༌། །ཞེས་པས་སྣང་བ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།དགུ་པ་སེམས་པ་ནི། །བཤད་མ་ཐག་པ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་དཔྱད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་དོན་ལ་རྟོགས་ དཔྱོད་གང་ཡང་མེད་པའི་ཉན་ཀློག་ལ་སོགས་པ་ནི་འདབ་ཆགས་སྨྲ་མཁན་གྱི་སྒྲ་ཚིག་བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་གཞག་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་ངག་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང༌། །སྤྱོད་པ་ཞན་པས་དེ་ལྟ་མིན། །བཟླས་བརྗོད་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀུན། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་སྦྱད་བྱས་ཀྱང༌། །སེམས་གཞན་གཡེངས་པས་བྱས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་དོན་མེད་གསུངས། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་མཚང་འདི་མ་ཤེས་ན། །བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང༌། །དེ་དག་དོན་མེད་གྱི་ནར་འཁྱམ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་སེམས་འདི་ནི། །ལེགས་བཟུང་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་བྱ། །སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྟོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པས་གསལ་ལ་འདི་ལྟར་ཚིག་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྡུད་ཅིང༌། བླང་དོར་གྱི་གནས་འཛོལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། །ཁྱད་པར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཞིག་ཉན་པའམ། ཀློག་པའམ། འཛིན་པའམ། འཆད་པའམ། ཁ་ཏོན་བྱེད་པའི་ཚིག་དོན་ ལ་བསམ་བྱུང་གི་དཔྱད་པ་ཞུགས་པས་གོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང༌། གལ་ཏེ་རང་སྟོབས་ཀྱི་བློས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། རང་ལས་བློ་གྲོས་ལྷག་པ་ལ་དྲིས་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱང་ཡར་ངོའི་གང་པ་བཞིན་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན། དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པར་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་བསམས་པས། སྡུག་བསྔལ་དེ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་པར་གོ་ལ། དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྐྱེན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུ་བ་བྱས་པའི་ལས་དེ་སྤང་བར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤོང་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པས་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ན། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེས་མཐོ་བ་དང༌། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་ སྤོངས། །ཉོན་མོངས་དགྲ་གཡུལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །སོ་ཐར་བརྟུལ་ཞུགས་ཆུ་ལོན་ལྟ་བུ་ཡིས། །འཆི་བའི་འཚེ་བ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་འཁོར་ལོ་བར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ཡང་སྔོན་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་ལུགས་ནི་རྩོད་བཟློག་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པས་མཚན་མཚོན་དང༌། མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་དཔག་དང༌། རྫས་ལྡོག་དང༌། འགལ་གྲུབ་དང༌། བརྒལ་བརྟག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གཞལ་ཞིང༌། རྣམ་གྲངས་དང་མདོ་ལ་བསླབ་པའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ ཡུལ་དུ་ཞེན་པར་འདོད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱྭ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེས་ནི་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་རང་ངོ་ནས་མི་འགོག་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི། རླུང་སེམས་འགོག་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། ཚེ་མི་རྟག་པ། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་དང། དེ་ཡང་ས
Chinese
就像“轮回存在多久，就存在多久，功德等资粮，就会增长成证悟的助缘”所说的那样。因此，即使是进入佛法道路的平等之人，精进于积资净障和不精进之间的差别，就像商队首领获得珍宝和乌龟沉睡的差别一样。后者就像：天空和大地之间也很遥远，大海的彼岸和河流的此岸也很遥远，东西两山之间的距离更加遥远，凡夫和圣人的佛法之间的距离更加遥远。因此，要知道它具有从光明走向黑暗的特征。第九，思考：对于刚才所说的听闻等五法，必须以从思维中产生的清净智慧来分析。因为对于词义没有任何理解和辨析的听闻和阅读等，就像会说话的鸟的词语一样。此外，如果心散乱于其他地方，并且没有将正念放在近处，那么这种修行佛法就没有结果。《入行论》中说：身语所为的一切果，因行为不善而不能实现。念诵和苦行等一切，即使在漫长的时间里修习，如果心散乱于其他地方，那么有智慧的人说，这些都是没有意义的。如果有人不了解佛法之主——心的这个弱点，即使想要获得安乐和摧毁痛苦，那么他们也只是徒劳地徘徊。因此，要好好地把握和守护自己的心。如果不了解守护心的苦行，那么再多的苦行又有什么用呢？因此，很明显，像这样以深刻的智慧来分析词义，就能像大海一样聚集善法，并且不会在取舍之处发生错误。特别是，无论是听闻、阅读、受持、讲解还是念诵经和论等，如果融入了从思维中产生的分析，就会产生特殊的理解。如果凭借自己的力量无法分析，那么向善知识和比自己聪明的人请教，自己的智慧也会像上弦月一样增长。例如，以初转法轮的经藏为例，比丘们，应当了知痛苦，应当断除集，应当现证灭
English
Just as it is said, "For as long as samsara exists, for that long, accumulations such as merit will increase as aids to enlightenment." Therefore, even if individuals who enter the path of Dharma are equal, the difference between those who diligently accumulate merit and purify obscurations and those who do not is like the difference between a caravan leader obtaining jewels and a turtle falling asleep. The latter is like: The distance between the sky and the earth is very long, the far shore of the ocean and the near shore of the river are very long, the distance between the two mountains in the east and west is even longer, and the distance between the Dharma of ordinary people and the Dharma of the holy is even longer. Therefore, know that it has the characteristic of going from light to darkness. Ninth, thinking: For the five Dharmas such as listening just mentioned, it is necessary to analyze them with pure wisdom arising from thought. Because listening and reading, etc., without any understanding or analysis of the meaning of words, are like the words of a talking bird. Furthermore, if the mind is distracted elsewhere and mindfulness is not placed nearby, then such practice of Dharma is fruitless. The Bodhicharyavatara says: All the fruits of body and speech are not realized due to poor conduct. Recitation and all asceticism, even if practiced for a long time, if done with the mind distracted elsewhere, then the wise say that these are meaningless. If someone does not understand this weakness of the mind, which is the chief of Dharma, even if they want to attain happiness and destroy suffering, then they are just wandering around in vain. Therefore, one must grasp and guard one's own mind well. If one does not understand the asceticism of guarding the mind, then what is the use of many ascetic practices? Therefore, it is clear that analyzing the meaning of words with such profound wisdom gathers virtuous Dharma like the ocean, and there will be no mistakes in what to take and what to abandon. In particular, whether listening to, reading, holding, explaining, or reciting sutras and treatises, etc., if analysis arising from thought is integrated, a special understanding will arise. If one cannot analyze by one's own power, then asking virtuous friends and those who are more intelligent than oneself will cause one's own wisdom to grow like the waxing moon. For example, taking the first turning of the wheel of Dharma as an example, monks, you should know suffering, you should abandon the origin, you should realize cessation.
Chinese
因此，应当依赖道。思考这句话的意思，痛苦被理解为轮回的过患。产生痛苦的原因是集谛，即无明的自性。如果断除由心和心所产生的烦恼之集合所造作的业，那么结果痛苦就会止息。像这样断除需要依赖道的真谛，所以说应当依赖道。那么如何依赖呢？《三百颂》中说：何者断杀生，不与取，非梵行，妄语及饮酒等，歌舞鬘涂高广大床，非时食及受取金银。乃为调伏烦恼怨敌之戒律，以别解脱律仪如水月，能摧毁死亡之损害，乃是圆满菩提之吉祥灌顶。这表明了广泛地展示了增上戒律学处。同样，对于中间和结尾的法轮也应当了解。如《俱舍论》中所说：具戒住静闻思者，应于禅定勤精进。正如听闻的所有法，生起思所成慧，是禅修之前必须经历的法。特别是，阅读、听闻、思考者的自宗是，如《诤辩息灭论》中所说：不依名言，不能证悟胜义谛。因为想要依靠名言来体验寂止，所以用名相、现量、比量、自相、他相、破立等量来衡量，并通过学习名相和经部，依靠思所成慧，认为胜义谛是声音概念的 对境，就像教师恰巴一样。然而，由于它能生起区分法的智慧，因此并不妨碍阅读、听闻、思考的自性。但在将果作为道，以及金刚乘的情况下，它会成为阻碍止息风心的特殊方法的障碍，并且仅仅是它的不共品。因此，进入佛法的因是暇满难得、寿命无常、业果的行相、轮回的过患、解脱的利益的思考，以及
English
Therefore, one should rely on the path. Reflecting on the meaning of this statement, suffering is understood as the fault of samsara. The cause of suffering is the origin, which is the nature of ignorance. If one abandons the karma accumulated by the collection of afflictions arising from the mind and mental factors, then the result, suffering, will cease. Abandoning in this way requires reliance on the truth of the path, so it is said that one should rely on the path. How does one rely on it? The "Three Hundred Verses" states: "Whoever abandons killing, stealing, unchastity, lying, and intoxicants, such as alcohol, dancing, garlands, ointments, high and wide beds, untimely food, and accepting gold and silver, is practicing the discipline that conquers the enemy of afflictions. With the Pratimoksha vows, like the moon in water, one destroys the harm of death, which is the glorious empowerment of perfect Bodhi." This shows the extensive display of the training in higher discipline. Similarly, one should also understand the middle and final turnings of the wheel of Dharma. As stated in the Abhidharmakosha: "One who dwells in discipline, is learned, and contemplates, should diligently engage in meditation." Just as generating wisdom from contemplation on all the Dharma that has been heard is a Dharma that must necessarily precede meditation. In particular, the tenet of those who read, hear, and contemplate is, as stated in the "Cessation of Disputes": "Without relying on conventions, one cannot realize the ultimate meaning." Because they want to experience peace by relying on conventions, they measure with signs, perception, inference, self-character, other-character, refutation, and validation, and by studying categories and sutras, relying on wisdom arising from contemplation, they believe that the ultimate truth is the object of sound and concept, like the teacher Chapa. However, since it is the cause of generating the wisdom of discriminating Dharma, it does not hinder the nature of reading, hearing, and contemplation. But when the result is made into the path, and in the case of Vajrayana, it becomes an obstacle to the special method of stopping the winds of the mind, and is merely its incompatible factor. Therefore, the causes for entering the Dharma are the difficulty of finding leisure and endowment, the impermanence of life, the aspects of karma and its results, the faults of samsara, the benefits of liberation, and the contemplation of these, and