Tibetan
་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསྡུ་བ་ན། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་ཤར་གྱིས་བཤད་ཆོག་པ་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ཆ་བློ་ལ་འཛུལ་བ་ནི། འཕགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཡང༌། ཚིག་གི་ཆ་རྣམས་བློ་ལ་ཞུགས་པས་ཀྱང༌། དེའི་རྒྱུད་ལ་གོ་མྱོང་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱོར་པས། ཉིན་མཚན་ཐུན་མཚམས་ཀུན་ཏུ་ཤར་གྱིས་བཏོན་ཆོག་པ་འཛིན་པའམ། བློ་ལ་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།། །།བདུན་པ་འཆད་པ་ནི། གཞན་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ལས་ལམ་དང་ཐར་པའི་ས་བོན་འདུ་བྱེད་ཅིང༌། རང་ཉིད་ལའང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཕོག་པའི་གསོ་སྦྱོང་དུ་ འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སྡེ་སྣོད་ཤེས་པའི་བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་རྣམས་ལ། །མན་ངག་ཅུང་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ལ་མན་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། །ཚིག་དོན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེའི་གཞུང་ལུས་སུ་བཀྲམ། དགོས་པ་དོན་དུ་བསྡུ། བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། ཚིག་དོན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེའི་གཞུང་ལུས་བཀྲམ། དགོས་པ་དོན་དུ་བསྡུ། བརྒལ་ལན་གྱིས་ལོག་རྟོག་བསལ། མཚམས་སྦྱོར་གྱིས་འབྲེལ་སྦྱར། ཚིག་དོན་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་ཅིང་དེ་ཡང་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན། དགོངས་པ་ཅན་དང་དགོངས་མིན་ཏེ་མདོའི་ཚུལ་བཞི་དང༌། སྔགས་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དང༌། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་བསྣན་པའི་མཐའ་དྲུག་གིས་ལེགས་པར་གཞལ་ནས་བཤད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་བཤད་པའང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ངམ། མདོ་སྔགས་སོ་སོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་པ་དང༌། རང་རང་གི་འདོད་ཞེན་གྱི་ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཡིད་ལ་བཞག་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཆོས་ལ་སྡང་བའི་ཉེས་དམིགས་མི་བཟད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་མ་དགྲ་ བཅོམ་གསོད་གང་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་སེམས་པས་ཐར་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཞིག་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ་ལེགས་པར་བསམ་ཞིང༌། རྩ་ལྟུང་དྲུག་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱས་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་གྲོས་སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ན། རྟོག་གེའི་དཔྱད་བཟོད་ནི་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ནི་ཀུན་སློང་གྱི་ན་དང་རྫས་འགལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་འདོམས་པའི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོར་སྤེལ་བའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་འདོད་ཞེན་གྱིས་མ་བསླད་ཅིང་འཆོས་སྐྱོབ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས། ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་འབྲེལ་བ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླང༌། །ཞེས་པ་ལྟར་བསྟན་པའི་སྲོག་ཤིང་ཉིད་དུ་བཟུང་ངོ༌། །གདམས་ཕྲན་འཆད་པ་དག་གིས་ཀྱང༌། །གང་ཞིག་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་ཤིང་བློ་ལ་ལེགས་པར་བྱང་བ་དང༌། ཐ་ནའང་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་གཞན་ལ་ཚིག་ དོན་མི་འཛོལ་ཙམ་འདོམས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ནི་ངེས་པར་གཅེས་ལ་དེ་ལྟར་འདོམས་པའི་ནུས་པ་མེད་བཞིན་དུ། རྫིང་ན་མ་མཆིས་པ་ཝ་ནང་དུ་འདྲེན་པའི་རྣམ་ཐར་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེ་གཞན་རྒྱུད་ལ་སྦྱར་བའི་དོན་གཉེར་བཏང་སྙོམས་སུ་བོར་ནས། རང་གི་གནས་ཁང་དང་གདན་ཁྲི་ལ་བྱི་དོར། རྒྱན་གོས་ལ་བསྟི་སྟང་གཟབ་ཅིང་ཆོས་དེ་ལུང་ཀློག་པ་ལྟ་བུའམ། གཞན་ལ་འཕྲིན་བརྒྱུད་དུ་བྱས་ནས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་ཚིག་དོན་གཉིས་པའི་ཆ་ནས་གོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ནི་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལས། ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཕྱིར། དྲི་བར་འདོད། ཀློག་པར་འདོད༌། ལུང་དབོག་པར་འདོད། ཁ་ཏོན་བྱ་བར་འདོད། སྒོམ་པ་དང་ཉན་པར་འདོད། ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་རྙེད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བསམ་པ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་དང་པོའི་ལས་ཅན་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ། ལྐོག་གྱུར་ཅན། གདུལ་བར་དཀའ་ཞིང་སྦྱོང་བར་དཀའ། དེ་ལ་སྐྱོ་དང་སུན་མི་བྱ། །ཡང་ཡང་བཤད་ཅིང་ཡང་ཡང་དྲིས། །དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ལ་སྦྱོར། །ཆོས་འབྱུང་དེབ་ཐེར་ རྣམ་ཐར་དང༌། །ཐ་ན་སྒྲུང་རྒྱུད་ཡན་ཆད་ཀྱིས། །གོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་འབད། །དེ་ལྟར་བློ་གྲོས་མཆོག་དམན་ཇི་ལྟ་བུས་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་ཡང་ཐོག་མར་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་བདུད་ཚར་གཅོད་པའི་རིག་སྔགས་ལན་བདུན་འདོན་ཞིང༌། འཆད་བྱའི་ཆོས་མདོ་རྒྱུད་གང་ཡིན་ཡང་རང་ཉིད་དེ་དང་དེའི་སྟོན་པའམ། སྡུད་པ་པོར་གསལ་བཏབ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་པའི་
Chinese
当那些人汇集三藏时，就出现了可以像这样开头说“如是我闻，一时”的情况。那样，词和义两方面都进入心中，虽然是圣者们获得殊胜断证的行境，但仅仅是词句进入心中，也能使相续获得殊胜的体验，因此，日夜时时念诵或者了知于心，具有不可估量的利益。 第七，讲说：在他人相续中积聚善业之路和解脱之种子，对自己来说也成为以不犯过失而增长的布萨。 而且，通晓三藏的殊胜智慧者们，从论典的理智中说：“对于想要讲述经部意义的人，应当给予少许诀窍。那诀窍是：应当讲述包含必要总结的意义，包含辩驳和回答，包含连接，包含词义。”就像这样，将所讲之法的正文展开，将必要总结为意义，以辩驳回答消除邪见，以连接联结关联，以词义三方面的考察来成办。而且，也即是了义和不了义，有密意和无密意，这是经部的四种方式。对于密咒，在其之上加上如其语和不如其语，以六种边际来良好衡量后讲述。那样讲述时，无论是大乘小乘，还是经部密咒各自的宗派，都不要执持，也不要将自己的欲望执念的见解和宗派放在心中，对于浩瀚的佛法词义产生畏惧，以随心所欲的方式进行破立，这是憎恨佛法的不可饶恕的过患。父母罗汉也杀害，分裂僧团之人，那也必定因思维法性而解脱。谁若憎恨佛法，那他怎么会有解脱呢？应当好好思维所说之义，也要忆念第六条根本堕的过患。为什么呢？因为，能完全辨别佛法的智慧，超越了有寂的彼岸，所以是第九种善妙智慧的行境。能经受推理的观察
English
When those people gathered the three pitakas, it became possible to start by saying, "Thus I have heard, at one time." In that way, both the words and meanings enter the mind. Although it is the realm of activity for those who have attained special realization and cessation, even just the words entering the mind can bring about a special experience in the continuum. Therefore, reciting or understanding it in the mind day and night has immeasurable benefits. Seventh, teaching: Accumulating the path of virtuous actions and the seeds of liberation in the continuum of others, and for oneself, it also becomes a posadha that increases by not committing faults. Moreover, those with excellent wisdom who know the three pitakas say from the logic of the treatises: "For those who want to speak about the meaning of the sutras, a little instruction should be given. That instruction is: One should speak with the meaning that includes the necessary summary, including refutations and answers, including connections, and including words and meanings." Like this, spread out the main body of the dharma to be taught, summarize the necessary into meaning, eliminate wrong views with refutations and answers, connect the relationships with connections, and accomplish it with the three aspects of word and meaning examination. Moreover, that is, definitive and provisional meanings, with and without intention, these are the four ways of the sutras. For mantra, in addition to that, add literal and non-literal, and teach after measuring well with six boundaries. When teaching in that way, whether it is Mahayana or Hinayana, or the respective schools of sutra and mantra, do not hold on to them, and do not keep your own desires and attachments of views and tenets in mind. Having fear for the vast words and meanings of the Dharma, speaking of affirmation and negation in an arbitrary way is an unforgivable fault of hating the Dharma. Even killing parents and arhats, a person who splits the sangha, that will surely be liberated by thinking about the nature of reality. If someone hates the Dharma, how can there be liberation for them? One should think well about what is said, and also remember the faults of the sixth root downfall. Why? Because the wisdom that can completely distinguish the Dharma has crossed to the other shore of existence and peace, so it is the realm of activity of the ninth excellent wisdom. Able to withstand the examination of reasoning.
Chinese
是为了跟随知识和能知。因此，两种菩提心在发心和本体上是相违背的，所以具有这样品质的大士们，对于以文字为根本而传播的论典，因为没有被贪欲所玷污，并且具有匡正和守护两种功德，所以是与获得解脱之道相关的。正如“也以头顶接受圣者的教言”所说的那样，被视为教法的心髓。通过讲解小的教言，如果自己听闻过要讲解的法，并且在心中很好地熟悉，甚至以思维产生的清净智慧，向他人传授不混淆词义的内容，这是非常重要的。然而，在没有这样传授能力的情况下，出现将池塘里没有的东西引入到狐狸洞中的情况。特别是，将要讲解的法融入他人相续的意愿被忽略，只是装饰自己的住所和法座，注重华丽的服饰，或者像念诵经文一样念诵法，或者将其作为信息传递给他人，导致学生在词义两方面都一无所知，这不是圣者的行为。如《般若经》中说：“听法是为了少许利养，想要提问，想要阅读，想要传授，想要背诵，想要禅修和听闻。说法是为了少许利养而不愿如此行事，应当了知这是魔的事业。”因此，仅仅为了获得利养而思考也不是好的。对于初业者，以及有分别念者、隐蔽者、难以调伏和难以训练者，不要感到厌烦和灰心。反复讲解，反复提问，依靠比喻来结合意义。通过教法史、传记，甚至故事传说等，努力产生理解。像这样，无论智慧高低，在讲法的时候，首先念诵七遍《智慧海所问经》中所说的降伏魔军的明咒，无论所讲的法是经还是续，都要观想自己是那部经或续的导师或结集者，并以菩提心来宣讲。特别是密咒的灌顶等等。
English
It is to follow knowledge and the knowable. Therefore, the two bodhicittas are contradictory in motivation and essence, so great beings with such qualities, for the treatises propagated with letters as the basis, because they are not defiled by desire and possess the two qualities of correction and protection, are related to the path of obtaining liberation. Just as it is said, "Also accept the sage's teachings with the crown of the head," it is regarded as the very heartwood of the teachings. Even by explaining small instructions, if one has heard the Dharma to be explained and is well versed in it in one's mind, and even with the pure wisdom arising from thought, transmits to others without confusing the meaning of the words, it is necessary to cherish it. However, in the absence of such ability to transmit, there arises the situation of introducing something that is not in the pond into the fox's den. In particular, the intention to apply the Dharma to be explained to the mindstream of others is neglected, and one only decorates one's own residence and throne, pays attention to gorgeous clothes, or recites the Dharma like reading a scripture, or transmits it as a message to others, causing students to have no understanding whatsoever in terms of both words and meaning, this is not the conduct of the holy ones. As it is said in the Perfection of Wisdom Sutra: "Listening to the Dharma is for the sake of a little gain, wanting to ask questions, wanting to read, wanting to transmit, wanting to recite, wanting to meditate and listen. Speaking the Dharma is for the sake of a little gain and not wanting to do so, one should know that this is the work of Mara." Therefore, thinking only of gaining profit is also not good. For beginners, and those with discriminating thoughts, the hidden, the difficult to tame and difficult to train, do not be discouraged or impatient. Explain again and again, ask again and again, rely on metaphors to combine the meaning. Through Dharma history, biographies, and even stories and legends, strive to generate understanding. In this way, whether the intelligence is high or low, when teaching the Dharma, first recite seven times the knowledge mantra for subduing the Maras as mentioned in the Sutra Requested by Ocean of Wisdom, and whatever the Dharma to be taught, whether Sutra or Tantra, visualize oneself as the teacher or compiler of that Sutra or Tantra, and teach with bodhicitta. Especially the empowerment of mantra, etc.