Tibetan
གས་མེད་ཙམ་གྱིས་སངས་མི་རྒྱ། །སྐུ་གསུམ་རིག་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་དགོས། །སྟོང་པར་གནས་པ་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །གསལ་ཆ་འགགས་ན་ཆད་པའི་མཐའ་རུ་གོལ། །ཤུགས་འབྱུང་གསལ་བར་རང་བཞིན་ལོངས་སྐུ་ཡིན། །ཞེན་པ་ཡོད་ན་རྟག་པའི་མཐའ་ལ་གོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། །དགག་བསྒྲུབ་བྱས་ན་ཚད་མའི་ལམ་ ལ་གོལ། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྐུ་གསུམ་བསྒྲུབ་གཞི་ཡིན། །དེ་ལ་ཞེན་ན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ཐོལ་བྱུང་རྟོག་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན། །བཅོས་བསྒྱུར་ཞེན་འཛིན་ཐོང་དང་རང་ཡལ་འགྲོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་འཛིན་མཐའ་ལས་གྲོལ། །སྤྲོས་བྲལ་དངོས་པོར་གོལ་མཁན་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན། །བཟང་ཞེན་ཉམས་དང་ངེས་ཤེས་དྲི་མ་ཕུད། །དྲན་པ་སྒོམ་གྱི་རྩ་བ་ལགས་མོད་ཀྱང༌། །འཇུར་དྲན་དུར་པོས་སྒོམ་ཆེན་ཕལ་ཆེར་བསྐུ། །མ་བསྒོམས་ངང་ནས་ཡེངས་པ་མེད་པ་གནད། །ལས་རླུང་ཡེ་ཤེས་རླུང་དུ་མ་གྱུར་པར། །གཉུག་མའི་ཡིན་ལུགས་སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད། །གཉུག་མའི་རང་ངོ་རྗེན་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་ལམ་མ་ཟིན་པ་ར་མཐོང་བའི་ཚེ། །ཚིག་དང་དཔེ་ཡིས་མཚོན་པ་བཞད་གད་གནས། །རྟོགས་ཚད་ནང་ནས་ཤར་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་པོ་བའི་མེ་ཏོག་ང༌། །རྟོག་གེའི་རྩོད་པ་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་ལོན་པའི་མེ་ཏོག །ཉམ་ཆུང་གྱི་ན་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །དཀོན་མཆོག་དྲུང་ན་འདུག་པའི་དག་པའི་ས་གསུམ་མེ་ཏོག་ང༌། །འཇིག་རྟེན་མ་ཕེར་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །སྒོམ་བློའི་སྤྲོས་པ་ཟད་པའི་མེ་ཏོག་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤར་ནས་སྒོམ་ལམ་ཟིན་པ་ང༌། །སྒོམ་རྒྱུ་མི་འདུག་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། ། རྟོག་མེད་གཉུག་མར་འབྱམས་པའི་མེ་ཏོག་རོ་གཅིག་ཏུ་དུ་མར་ཤར་བ་ང༌། །འདུ་ལོང་མི་འདུག་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །སྒྲ་མེད་གཏམ་ཟུངས་ཟད་པའི་མེ་ཏོག་ང༌། །ལབ་རྒྱུ་མི་འདུག་ཐ་སྙད་ཟད་པའི་འོ་གཅིག་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །ཆ་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུ༌ལུགས་ཅི་དགར་སྤྱོད་པའི་མེ་ཏོག་ང༌། །ལྟ་སྟངས་མི་འདུགར་ཡང་ཉ་ཟེམ་ང་མེད། །བྱ་རྩོལ་ཞེན་འཛིན་དག་སྒོམ་མེད་འབྲིང་པོ་པའི་མེ་ཏོག་ང༌། །སེམས་མེད་བེམ་པོ་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །ཡེ་ཤེས་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་མི་སློབ་ལམ་ཁོང་ནས་རྒྱས་པའི་མེ་ཏོག་ང༌། །བཏང་འགྲོ་བཞག་སྡོད་ཟེར་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །གེགས་སེལ་རྡོ་རུས་ཐུག་པའི་སྙིང་གཏམ་འདི། །ལས་འཕྲོ་ཅན་གྱི་གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ལ་གདམས། །ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་ལ་ནོར་ས་ཆེ། །གཞི་རྩ་ཁོང་ནས་བཅད་ཀྱིན་ད་རུང་དྲིས། །ཇི་སྲིད་འདུ་ཤེས་ཟད་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་པར་མ་གྱུར་པར། །དེ་སྲིད་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལོན་པ་མེད། །རྟོགས་པས་སྤུ་རིས་ཕྱེ་བའི་རྫོགས་ཆེན་རང་ལམ་དུ་རྩེ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་བཞི་པོའང་གཤིས་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་ཏེ་གདུལ་བྱ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་དག་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་ལ་ལྟོས་ནས་ཆ་ ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་ལུགས་དེ། །ཇི་ཙམ་ཟབ་ཟབ་འདྲ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །ཉམས་རྩེ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པར་མ་ཞེན་གཤིས་ལུགས་སྐྱོངས། །རྟོགས་ནས་ཉམས་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མ་ཞེན་ལྷོད་དེ་སྡོད། །དབྱིངས་རིག་གདོད་ནས་དག་པ་གཉུག་རོ་གཅིག་མའི་གཤིས། །དྲན་པ་རང་སྟོང་ཤེས་པ་སྒོམ་མེད་གདོད་མའི་ཞལ། །ས་ལམ་གཞི་ལ་དག་པ་བཞི་པོའང་རྟོག་ཆོས་ཡིན་པས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཚིག་ལ་མི་གནས་པའོ། །རྫོགས་ཆེན་དོན། །གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་འོད་གསལ་གྲོལ་བའི་གནས། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་མི་གཡོ་དགོངས་པའི་གཟེར། །དེ་ལས་གཞན་དུ་འདུག་ན་ན་རཀྐན། །ཞེས་ཟེར་ནས་ལྡེམ་མེ་བསྡད་སོང་ངོ༌། །དེར་བུང་བ་དེས་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་བཏང་ནས་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གཟིར་བས་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་འདི་སྐད་ཟེར་རོ། །ཨ་ལ་ལ་ཧོ། རང་བྱུང་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་དབྱེ་དོད། །རིག་དང་མ་རིག་སོ་མཚམས་ལས། །སླང་གཉེན་གཉིས་སུ་འདུག་རེ་ཤི། །བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་མེ་ཏོག་ཁྱོད། །བདག་གི་ཡོངས་འཛིན་ལགས་མོད་ཀྱང༌། །ཁྱོད་ཐུགས་བདག་གི་རིག་པར་འདྲེས། །ད་ནི་གསོལ་བ་སུ་ལ་འདེབས། །མ་བཅོས་རང་གར་སྡོད་པ་དེ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་འདུག་ཀྱང༌། །རེ་དོགས་རྣམ་རྟོག་བདུད་པོ་ཡིས། །སྒོམ་བློ་བྱས་པ་ཤ་ཐང་ཆད། །སངས་རྒྱས་རང་སེམས་ཡིན་པ་ལ། །ས་ལམ་ རྩིས་པས་བུལ་དུ་སོང༌། །རང་སར་བསྡད་པས་ས་རྒྱ་ཟིན། །ད་ནི་སྣང་ཉམས་ཅི་ལས་བདེ། །ལས་རླུང་དབུ་མར་དག་པ་ཡིས། །མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་སྤུ་རིས་ཡལ། །མངོན་སུམ་རིག་པ་གཟིར་བ་ཡིས། །གོང་འཕེལ་ཉམས་སྣང་རྗེན་པར་མཐོང༌། །ལོངས་སྐུའི་སྒྲོ་འདོགས་ལམ་ལ་ཆོད། །ཚད་ཕེབས་སྒོ་ཉལ་བྱས་ནས་གདའ། །བསམ་བརྗོད་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །བག་ཆགས་ཉེར་ལེན་ག་ལ་ཡོད། །སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པ་ཡིས། །གཉིས་འཛིན་མ་སྤངས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཆས་ཤོག་བདག་ལ་འགྲན་པ་ཡི། །འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྡུག་སེམས་ཅན། །གདོད་མའི་ས་ལ་མཉམ་པོར་ཤོག །ལས་འཕྲོ་ཅན་གྱི་
Chinese
仅仅是无念不能成佛，需要三身智慧无有分离。安住于空性是自性法身，如果明分断绝，则会堕入断灭边。力量显现光明是自性报身，如果执着存在，则会堕入常有边。显现任何事物是慈悲化身，如果进行破立，则会偏离正量道。乐明无念是三身修持的基础，如果执着于此，则是三界轮回之因。突发的念头是化身的慈悲，如果加以改造、执着，则会自行消逝。从能所二取中解脱，就是脱离了边见。如果有人偏离了离戏的实相，那就是所知障。去除对善的执着、体验和定解的垢染。忆念虽是禅修的根本，但迟钝的忆念几乎欺骗了所有的大修行人。不修禅而能不散乱是关键。在业气未转为智慧气之前，无人能见到本来的实相。如果未能掌握显露本初自性的离戏小道，而以言词和比喻来表达，那将成为笑柄。从证悟的程度来看，从内在生起的离戏中等之花，即使出现概念的争论，也不必害怕。获得诸佛密意的离戏大之花，即使被称为弱者，也不必害怕。安住于诸佛面前的清净三地之花，即使被称为不入世，也不必害怕。禅修心念的戏论耗尽，众多花朵融为一体而证得禅修之道，即使被称为无有禅修，也不必害怕。 在无念本初中涌现的众多花朵融为一体，即使被称为不合群，也不必害怕。无声之语耗尽的鲜花，即使被称为无话可说、言语耗尽的哑巴，也不必害怕。以各种方式运用微小的无修之花，即使被称为没有见地，也不必害怕。净化行为、努力和执着的无修中等之花，即使被称为无心之物，也不必害怕。智慧无修大，不学之路从内心扩展的鲜花，即使被称为放任自流，也不必害怕。这番排除障碍、触及骨髓的衷心话语，是告诫有缘的道友你。体验和证悟两者之间有很大的错谬之处，从根本上切断它。
English
Mere non-thought does not lead to Buddhahood; one needs the wisdom of the three kayas inseparable. Abiding in emptiness is the essence of the Dharmakaya. If clarity is cut off, one falls into the extreme of nihilism. The spontaneous arising of clarity is the nature of the Sambhogakaya. If there is attachment, one falls into the extreme of eternalism. Whatever arises is the compassion of the Nirmanakaya. If one engages in affirmation and negation, one deviates from the path of valid cognition. Bliss, clarity, and non-thought are the basis for accomplishing the three kayas. If one clings to them, it is the cause of samsara in the three realms. Spontaneous thoughts are the compassion of the Nirmanakaya. If one manipulates, alters, or clings to them, they will vanish on their own. Liberation from grasping at subject and object is liberation from extremes. One who deviates from the reality of non-elaboration is obscured by cognitive obscurations. Purify the stains of attachment to goodness, experiences, and certainty. Although mindfulness is the root of meditation, dull mindfulness deceives almost all great meditators. The key is to be without distraction even without meditating. Unless karmic winds are transformed into wisdom winds, no one sees the natural state. If one does not grasp the small path of non-elaboration that reveals the natural face of the original state, expressing it with words and examples becomes a laughingstock. From the perspective of the level of realization, the flower of intermediate non-elaboration that arises from within—even if conceptual disputes arise, there is no need to fear. The flower of great non-elaboration that attains the intention of the Buddhas—even if called weak, there is no need to fear. The flower of the three pure grounds abiding in the presence of the Three Jewels—even if called worldly, there is no need to fear. The exhaustion of the conceptual elaborations of the meditative mind, with many flowers arising as one taste, and the attainment of the path of meditation—even if called without meditation, there is no need to fear. The many flowers that arise as one taste, overflowing in the natural state of non-thought—even if called unsociable, there is no need to fear. The flower of the exhaustion of soundless speech—even if called speechless, the exhaustion of words, a mute, there is no need to fear. The flower of small non-meditation, using whatever method one pleases—even if called without a view, there is no need to fear. The flower of intermediate non-meditation, purifying actions, efforts, and clinging—even if called an inanimate object, there is no need to fear. The flower of great wisdom non-meditation, the unlearned path expanding from within—even if called letting go, going, staying, and abiding, there is no need to fear. This heartfelt advice that dispels obstacles and touches the bone is given to you, a friend with karmic connections. There is great potential for error between experience and realization; cut it off from the root.
Chinese
仍然询问。如果意识耗尽，没有成为以分别念的见修行者，那么就无法领会胜者的密意。以证悟区分细微差别的，大圆满自道中，专注等四种体验，也无法在自性上实现，要知道这仅仅是根据所化众生的意乐，以及烦恼障和所知障的轻重程度而安立的名相而已。那个实相，无论多么深奥，都是分别念。不要执着于专注的体验和证悟，守护自性。证悟之后，不要执着于离戏的体验，放松安住。本来清净的法界智慧，是本初一味的自性。念头自空，觉性无修，是本初的面目。地道基四清净也是分别念的法，因此大圆满的特点不在于言辞。大圆满的意义，是童瓶身光明解脱之处。唯一明点，不可动摇的密意之橛。如果除此之外还有其他的，那就是那喇嘎（藏文），说完就摇摇晃晃地坐下了。这时，蜜蜂将事务安排得井井有条，在智慧金刚链的法界中旋转，智慧生起了圆满的证悟，于是这样说道：啊啦啦嚯！从自生智慧的奇妙力量中，显现了轮涅二者的真实差别。从觉与无明的界限中，显现了取舍二者。恩德深重的花朵啊，您是我的依怙主，但是，您的心意与我的觉性相融，现在向谁祈祷呢？不造作，自然安住，虽然是胜者的密意，但是，希望和怀疑的分别念魔鬼，以修行的念头来思考，真是太糟糕了。本来佛陀就是自己的心，却因为计算地道而迟缓了。安住在自性中，就占据了整个大地。现在从什么显现和体验中获得安乐呢？业风清净于中脉，平等和后得二者的差别消失了。以显现的觉性旋转，增上体验的显现赤裸裸地显现。圆满报身的增益在道上断除了。已经做到了圆满的门关闭了。在离思绝言的觉性中，哪里会有习气的执取呢？显现和心识无别融合，不舍弃二取，在见解中消失。那些与我竞争的，轮回的痛苦有情众生啊，愿你们在原始的地上平等！具有业缘的
English
Still asking. If awareness is exhausted and one has not become a meditator who views with conceptual mind, then one has not attained the intention of the Victorious Ones. The Great Perfection that distinguishes subtle differences with realization, in its own path, the four experiences such as single-pointedness do not arise on the ground of reality, and it should be known that these are merely names given in accordance with the inclination of the beings to be tamed, and the strength of the afflictive and cognitive obscurations. That state of reality, no matter how profound it may seem, is still conceptual thought. Do not be attached to the experience of single-pointedness and realization, but maintain the natural state. After realization, do not be attached to the experience of freedom from elaboration, but relax and abide. The wisdom of the primordially pure realm of reality is the nature of the single taste of the innate. Memory is self-empty, awareness is without meditation, it is the face of the primordial. The four purities of ground, path, and fruition are also conceptual dharmas, therefore the characteristics of the Great Perfection do not abide in words. The meaning of the Great Perfection is the place where the luminosity of the youthful vase body is liberated. The single thigle, the unwavering peg of intention. If there is anything other than that, it is Naraka (Tibetan), he said and sat down swaying. Then, the bee arranged the affairs in an orderly manner, and by whirling in the realm of wisdom vajra chain, realization of the measure of wisdom arose in the mind, and then he said this: Alala ho! From the miraculous power of self-arisen wisdom, the true distinction between samsara and nirvana is revealed. From the boundary between awareness and ignorance, the two of acceptance and rejection appear. O flower of great kindness, you are my refuge, but your mind is mingled with my awareness, now to whom shall I pray? To abide naturally without fabrication, although it is the intention of the Victorious Ones, the demon of hope and doubt, thinking with the mind of meditation, is truly terrible. Although the Buddha is one's own mind, it has been delayed by calculating the grounds and paths. By abiding in one's own place, one has seized the entire earth. Now from what appearances and experiences will one obtain happiness? By the purification of karmic winds in the central channel, the distinction between equality and subsequent attainment has disappeared. By whirling the manifest awareness, the appearances of increasing experience are seen nakedly. The adornments of the enjoyment body are cut off on the path. The door of perfection has been closed. In the awareness that is beyond thought and expression, where is there the clinging to habitual tendencies? By the inseparable mingling of appearance and mind, without abandoning the dualistic grasping, it disappears in the place of seeing. O sentient beings of samsara who compete with me, who are full of suffering, may you be equal on the primordial ground! Those with karmic connections