Tibetan
ན་ཅི་མཆིས་པ། །དེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུར་ལྟོས་ཤིག །སེམས་བསྐྱེད་རིན་ཆེན་ཐོགས་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །ཡིད་བཞིན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་འདོད་དགུ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་རྒྱུ་ནི། ཡུལ་གོང་མ་ལ་མཆོད་པ། འོག་མ་ལ་སྦྱིན་པ་སོགས་མདོར་ན་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་མཐའ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཞིང༌། བསམ་པ། དངོས་པོ་སྟེ་གསུམ་ཀ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་ཆེན་དུ་གླེང་བ་ལས། ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང༌། ཕན་ཡོན་གྱི་ཞིང་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། ཐེག་དམན་ནས་ཡུལ་གོང་མ་གཙོ་ཆེ་བར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྟེ་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་འདྲ་བའི་ཞིང་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་དག་གི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་དངོས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏེ་མདོ་དགེ་རྒྱས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །དགེ་འདུན་ཞེས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་ཀུན་གྱིས་བྱིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡུལ་བཟང་བ་ལས་དམན་པ་ཉིད་གཅེས་པར་འཛིན་ཏེ་ མདོ་ལས། །རང་ལ་རེ་དང་བཤེས་མེད་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་མ་ནུས་པ། །རྒས་ཤིང་འཁོགས་དང་དབང་པོ་ཉམས། །དབུལ་ཕོངས་བཀྲེས་དང་མུ་ཏོ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མགོན་མེད་དེ་དག་དང་དུ་བླང༌། །ཞེས་གཞན་གྱིས་སྤངས་ཤིང་བཤེས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང་དུ་བླང་བར་གསུངས་མོད། ཐེག་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཙམ་མི་མཚོན་པ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནས་ནི་ཞིང་གི་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། བུ་དང་ཆུང་མ་ནོར་གྱི་དབྱིག །དབང་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་ལྔས་མཆོད་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཡིན། །ཉེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གྲགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། གཞན་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། དབུལ་པོར་འགྱུར་
Chinese
有什么呢？那些全都仰仗菩提心的力量啊！生起珍贵菩提心的佛子，即使遍行三界也不会有畏惧，如同如意宝王般，想要什么就能得到，如是说。第二是回向的内容：对上供养，对下布施等等，总而言之是四摄，以及十度等，从福德和智慧之门积累的一切二资粮。对此，田、意乐、事物三者皆清净圆满，被认为是殊胜的大善。略微区分田的差别，有功德田和饶益田两种。小乘认为上者为主要，其中最殊胜的是三宝，经中说：没有像佛陀一样的导师，没有像法一样的救护者，没有像僧众一样的福田，因此应当供养三宝。其中，特别强调了实际受用的僧众，经《僧伽吒经》中说：因为是诸法之宝藏，是开显诸相之门，僧众是行持者，一切都应供养僧众。此处，大乘的观点认为，相比好的对境，更应珍视差的对境，经中说：对于无依无亲者，病人以及无能者，年老体衰和根 disabled 者，贫穷饥饿和受苦者，具有菩提心者，应当接纳那些无依者。虽然经中说要接纳那些被他人抛弃、无依无亲者，但那些乘仅仅代表了一部分，而能在一世一身中成佛，成为殊胜之甚深金刚乘，则说上师金刚阿阇黎是殊胜的田。吉祥密集续中说：以子、妻、财物之精华，以及权势受用五者供养，就是供养了一切坛城，更何况是近部的坛城呢？意乐方面，《菩萨地论》中说：菩萨不是为了名声和偈颂而行布施，不是为了与他人竞争而行布施，会变成穷人
English
What is there? All of that depends on the power of Bodhicitta! The sons of the Victorious Ones who have generated the precious Bodhicitta, even if they go everywhere in the three realms, they have no fear, like a wish-fulfilling king, they can get whatever they want, as it is said. The second is the content of the dedication: Offering to the superiors, giving to the inferiors, etc., in short, the four means of gathering, and the ten perfections, etc., all the accumulations of the two accumulations from the gates of merit and wisdom. In this regard, the field, intention, and object are all pure and complete, and are considered to be great virtues. Slightly distinguishing the differences of the fields, there are two types: the field of merit and the field of benefit. The Hinayana considers the upper ones to be the main ones, and the most excellent of these is the Three Jewels, as it is said in the sutras: There is no teacher like the Buddha, there is no protector like the Dharma, there is no field of merit like the Sangha, therefore one should offer to the Three Jewels. Among them, the Sangha, which actually enjoys the benefits, is particularly emphasized, as it is said in the Sutra of the Sanghatas: Because it is the treasure of all dharmas, it is the door to reveal all aspects, the Sangha is the practitioner, and everything should be offered to the Sangha. Here, the view of the Mahayana is that, compared to good objects, one should cherish bad objects even more, as it is said in the sutras: For those who have no reliance and no relatives, the sick and the incapable, the old and weak and the disabled, the poor, hungry and suffering, those who have Bodhicitta, should accept those who have no reliance. Although the sutras say to accept those who are abandoned by others and have no relatives, those vehicles only represent a part, and the profound Vajrayana, which can become a Buddha in one lifetime and one body, says that the Guru Vajra Acharya is the supreme field. The Glorious Guhyagarbha Tantra says: Offering with the essence of son, wife, and wealth, and the five powers of enjoyment, is offering to all mandalas, let alone the near mandala? Regarding intention, the Bodhisattva Bhumi says: Bodhisattvas do not give for fame and verses, nor do they give to compete with others, they will become poor.
Tibetan
དུ་དོགས་པའི་འཇིགས་པས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དང༌། དབང་ཕྱུག་ལ་བརྟེན་ཞིང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་བལྟ་ཞིང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རང་དང་སེམས་ཅན་ལྷན་ཅིག་པར་ཐར་པ་འདོད་པ་མཉན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རང་དོན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའང་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་སྲོག་གཅོད་དང་མ་སྦྱིན་ལེན་སོགས་མི་དགེ་བས་བསྒྲུབས་པ་མཐའ་དག་ནི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། དངོས་པོ་བརྐུས་འཕྲོགས་དཀོར་ཟས་དང༌། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་པ། །རབ་ཏུ་གཅེས་དང་ཡིད་འོང་རྫས། །མཁོ་བར་གྱུར་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། སྡིག་དང་དུག་དང་ལོག་འཚོའི་རྫས། །མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་མ་འདྲེས་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོག་དྲངས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག །དེ་དག་སོ་སོའི་ལྡོག་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལགས། གསུམ་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་ཀྱང་རུང༌། །སེམས་ཅན་དོན་ལས་གཞན་མི་སྤྱད། །སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ མ་བྱས་པའི་དྲིན་ཆེན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པར་བསྔོ་ལ། དེ་ལྟར་བསྔོས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཚད་མེད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །ཕན་འདོད་དེ་ནི་དེ་འདྲའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་བསྔོ་དགོས་ཚུལ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས་བསྔོ་བ་དངོས་ལ་འཇུག་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གིས་རྒྱས་མ་ཐེབས་ན་ཡུལ་
Chinese
因为怀疑的恐惧而不布施。不依靠帝释天和转轮王，以及权力而行布施。不看果报而行布施。将一切布施回向于无上圆满正等菩提。如是说，意味着对于一切善根，自己获得无上菩提后，也希望将其他众生安置于菩提，如国王般发心；自己和众生一同希求解脱，如牧羊人般发心；不考虑自身利益，只成办其他众生的利益，如牧童般发心等所摄持，非常珍视。同样，对于事物，直接或间接成为损害他人的因，如杀生和不予取等恶行所成办的一切都应舍弃。如经中说：偷盗抢夺及耗用僧物，不损害他人的，极其珍爱和悦意的物品，成为所需则是最殊胜的。以及，不掺杂罪恶、毒药和邪命之物，武器等等。如是所说的远离一切过患，以法财和无畏布施为首的三种布施，以及由此引发的六度波罗蜜多。必须是远离这些各自的对立面。第三，为何而做，如《入行论》中说：直接或间接，不用于众生利益之外，为了众生唯一的利益，一切都回向菩提。如是所说，如同虚空般的无量众生，从无始以来直到现在，都是未曾施予的恩人，因此对他们生起大慈悲心，为了所有众生的利益，不分亲疏地回向。如此回向，因为众生的界限是无量的，所以福德也将变为无量。如《宝鬘论》中说：众生界是无量的，利益之心也是如此。如是说。第四，讲述回向的方式、利益等，然后进入真正的回向。如此，即使有如大海般的有漏善根，如果没有以清净的回向来增长，那么...
English
One does not give out of fear of suspicion. One does not give relying on Indra and the Wheel-Turning King, and power. One does not give looking at the result. One dedicates all giving solely to the unsurpassed, perfectly complete and awakened Bodhi. As it is said, it means that for all roots of virtue, one cherishes the aspiration to attain unsurpassed Bodhi oneself and also to place other sentient beings in Bodhi, like a king; the aspiration to desire liberation together with oneself and sentient beings, like a shepherd; and the aspiration to accomplish the benefit of other sentient beings alone without considering one's own benefit, like a herdsman. Similarly, all things that directly or indirectly become a cause of harm to others, such as killing and taking what is not given, which are accomplished by non-virtue, should be abandoned. As it is said in the sutra: "Stolen and plundered goods, monastic food, which do not harm others, are most cherished and pleasing objects, and are excellent if they become necessary." And, "Not mixed with sins, poisons, and objects of wrong livelihood, weapons, etc." It is necessary to be free from all the faults mentioned, and to have the three kinds of giving, namely Dharma, material, and fearlessness, led by the six perfections. It is necessary to be free from the opposites of each of these. Third, for what purpose should it be done? As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "Directly or indirectly, do not use it for anything other than the benefit of sentient beings. For the sake of sentient beings alone, dedicate everything to Bodhi." As it is said, all sentient beings, as vast as the sky, are kind benefactors who have not been kind from beginningless time until now, so generate great compassion for all of them, and dedicate it without partiality for the benefit of all. By dedicating in this way, since the realm of sentient beings is immeasurable, merit will also become immeasurable. As it is said in the Ratnavali: "The realm of sentient beings is immeasurable, and the desire to benefit them is the same." So it is said. Fourth, after showing the way to dedicate, the benefits, etc., one enters into the actual dedication. Thus, even if there is a sea-like amount of contaminated roots of virtue, if it is not increased by pure dedication, then...