Tibetan
དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་མེ་ཆེན་པོ་སྦར་ཏེ། རྩྭ་དང་ཤིང་དང་སྦར་སྦུར་དག་འཛུད་པར་བྱེད་ཅིང་འཛིག་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཟེར་ན་འཚིག་ པར་མི་འགྱུར་རམ། གསོལ་བ། དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ་འཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །བཀའ་བསྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེར་བསགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་མི་འདོད་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བགྱིས་པ་དེ་དག་ཡུལ་གཉན་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་བར་མ་དོར་ཆུད་ཟ་བ་ལས་ལྡོག་ཅིང་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བ་འདི་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཁོ་ན་ལས། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་ལ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཆེན་གང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་བསྔོ་བ། །ཐུབ་དབང་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་བཞིན་བསྟན་བཅོས་ལས་མ་བཤད། །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུའང་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལྡན་གྱི་རྣམ་རོལ་ཆེན་པོར་ཡེ་བཞུགས་དེ་ཉིད་བྲལ་བྱའི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་ཏེ་ཡིན་ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་ཡིན་ཏེ་དེ་སྐད་དུ། ཆུ་དང་མེ་ཤེལ་ནོར་བུ་དག །ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཉི་ཟླའི་ཟེར་གྱིས་འཕོག་པ་ན། །དེ་དག་རང་གི་ཡོན་ཏན་འབྱིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་དགེ་བ། །ཟག་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དེ། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་འབྱིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་མཉམ་བཞག་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་བཞག་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྡོ་བ་དང༌། ཆོས་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངང་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལས། ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱུན་ལས། ཡོངས་སུ་བ
Chinese
例如，如果有人点燃大火，并说：“把草、木头和灌木都放进去，不要让它熄灭”，难道不会被烧着吗？ 回答：不是的，会被烧着的。 佛说：同样，如果广泛积累善根，即使不希求、不执着于菩提，也会获得殊胜的菩提。 如是说。 因此，像这样，布施和供养善逝等所做的善根，为了避免被愤怒等强烈情绪的力量在中阴时消耗殆尽，并使其广大增长，将之回向于无上大菩提，这仅仅是内道佛教徒的特点。因为外道等甚至连这个名字都没有听说过。 积累广大福德之聚，完全回向给一切众生，佛陀您所宣说的，这样的教义在其他论典中是没有的。 这样，也是以超胜的方式赞叹了世尊。 此外，一切众生都具有自性之善，这种从原始以来就自然成就的方式，是心的自性，是具足解脱三门的大显现，本来就存在。从可分离的垢染中解脱，如实显现本来的状态，因此才安立成佛的名称。 这本身就是无为的善，是三轮清净的，如是说：水、火、水晶、宝珠，具有完全清净的特性。当被日月的光芒照射时，它们会显现出自己的功德。 同样，阿赖耶识，是如来藏的清净界，具有无漏的功德。如果证悟了它，就会显现出功德。 是故，在道之阶段，回向是菩萨们后得的一切福德之聚的首要。对此，根据与等持是否相关联，而安立了殊胜与低劣的差别，即缘于众生而完全回向，缘于法而完全回向，以及在无缘的状态中完全回向，共有三种。其中，最为殊胜的是三轮清净的回向。《现观庄严论》中说：完全
English
For example, if someone lights a big fire and says, "Put grass, wood, and shrubs into it, and don't let it go out," wouldn't it burn? Answer: No, it would burn. The Buddha said: Similarly, if you accumulate extensive roots of virtue, even if you don't seek or cling to Bodhi, you will attain supreme Bodhi. As it is said. Therefore, like this, the roots of virtue done by giving and offering to the Sugatas, etc., in order to avoid being consumed by the power of strong emotions such as anger in the Bardo, and to make them grow extensively, dedicating them to the unsurpassed great Bodhi, this is only a characteristic of inner Buddhists. Because even the name of outsiders, etc., has not been heard. Whatever great assembly of meritorious deeds is accumulated, completely dedicated to all sentient beings, whatever the Buddha, the Lord of Sages, has declared, such teachings are not found in other treatises. Thus, it is also praised as a way of praising the Bhagavan in a superior way. Furthermore, all sentient beings have the goodness of their own nature, and this way of being naturally accomplished from the beginning is the nature of the mind, the great manifestation of the three doors of liberation, which is originally present. Being liberated from separable defilements, the original state is manifested as it is, therefore the name of Buddhahood is established. This itself is unconditioned goodness, which is the purity of the three spheres, as it is said: Water, fire, crystal, and jewels have the characteristic of being completely pure. When illuminated by the rays of the sun and moon, they reveal their own qualities. Similarly, the Alaya consciousness is the pure realm of the Tathagatagarbha, possessing uncontaminated qualities. If it is realized, it will reveal its qualities. Therefore, in the stage of the path, dedication is the primary of all the collections of merit attained after the fact by Bodhisattvas. Regarding this, according to whether it is related to Samadhi or not, the difference between superior and inferior is established, that is, completely dedicating by focusing on sentient beings, completely dedicating by focusing on Dharma alone, and completely dedicating in a state of non-focus, there are three types. Among them, the most supreme is the dedication of the purity of the three spheres. The Abhisamayalankara states: Completely
Tibetan
སྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡིས་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ནི་དམིགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་དང༌། བདག་འཛིན་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྔོ་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་བསྔོ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་མཉམ་གཞག་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངང་དུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པ་ལས། མདོར་བསྡུ་ན། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་དམིགས་མེད། མཇུག་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་སྟེ་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་དགོས་པ་ནི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མོར་གྲུབ་ལ། དེ་ལས་བསྔོ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ནི་དངོས་གྲུབ་གནས་སྐབས་སྒྱུར་བ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དབྱེ་ན་གང་དུ་བསྔོ་བའི་ཡུལ། གང་ཞིག་བསྔོ་བའི་དངོས་པོ་འམ་རྒྱུ། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། བསྔོ་དགོས་ཚུལ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཡུལ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩིས་མ་ཟིན་ཅིང༌། རང་དོན་ཞི་བ་དེ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་སར་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ཡུམ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་དབང་ བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཁེ་གྲགས་ལ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་སླད་དུ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་བུ་རམ་ཤིང་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲིད་ཡུལ་ཁམས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་གཅེས་དགུ་མཐའ་དག་ཕངས་མེད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཚེ་ཡང༌། སྦྱིན་པ་འདི་ཡིས་བདག་ནི་ནམ་དུ་ཡང༌། །མཐོ་རིས་འདོད་དང་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་མ་ཡིན། །འགྲན་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྲགས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་མིན། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་རྒྱུར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཚུལ་འདིར་བསྔོ་བ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ལ་བཟླ་བ་དང༌། ཡིན་མིན་མུ་བཞིར་དབྱེ་བ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དེ། ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེའི་རྩིས་ཟིན་པ་ཞིག་གཅེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཡོན་ཏ
Chinese
回向是殊胜的，它所作的业是最殊胜的，因为它是无所缘的行相。如是说。也就是，凡是异生以及安住于菩萨资粮道者，他们的善根，是缘着所缘有情和执我而回向的。圣者菩萨们在后得位的状态中，如幻如梦般地回向，并且在他们的等持和圆满正等觉的面前，于法界无为的境界中回向。总而言之，加行是发心，正行是无所缘，结行是回向于遍知圆满菩提，必须以这三殊胜来摄持，这是所有善根的基础。其中，回向一词的意义是指将实证的境界转变。如果分类，有在何处回向的对境，以何回向的本体或因，为了何事而做，以及必须回向的方式和利益，共有四种。第一，对境：不是以无缘的发心来摄持，也不是仅仅为了自己寂静的自利，不是小乘声闻缘觉的境界。《般若经》中说：所有善根，除了遍知之外，不能回向于声闻或独觉的境界。同样地，为了梵天、自在天、帝释天、转轮王的果位，以及地方小王、眷属、受用、利养名闻等有漏的圆满，那就更不应该了。胜者布让辛巴在修学菩萨行时，即使在毫不吝惜地布施王位、国土、身体和受用等一切珍爱之物时，也说：以此布施我何时，不为天欲与王位，不为竞争不为名，唯为无上菩提故。应当效仿他将回向作为大菩提之因。而且，在此处，回向、发心和愿文等，有时被认为是体性相同，有时又被分为是与非等四句，有各种不同的分类。最重要的是要以珍贵的菩提心来摄持。如是说：胜者及其眷属的功德
English
Dedication is special. Its action is supreme, because it is of the nature of non-objectification. So it is said. That is, for ordinary beings and those who abide on the path of accumulation of bodhisattvas, their roots of virtue are dedicated with objectified sentient beings and self-grasping. Noble bodhisattvas, in the state of post-meditation, dedicate in the manner of illusion and dream, and in the presence of their equipoise and perfect Buddhas, they dedicate in the state of the unconditioned realm of phenomena. In short, the preliminary is the arising of bodhicitta, the main part is non-objectification, and the conclusion is dedication to complete enlightenment of omniscience. It is necessary to be grasped by these three supreme aspects, which is established as the foundation of all roots of virtue. From this, the meaning of the word 'dedication' refers to transforming the state of realization. If divided, there are four: the object to which one dedicates, the object or cause with which one dedicates, the purpose for which it is done, and the way in which one must dedicate, along with the benefits. First, the object: it is not grasped by the mind of non-objectification, nor is it merely for the peace of one's own benefit, it is not the state of the lesser vehicle of hearers and solitary realizers. From the Mother Prajnaparamita: 'All roots of virtue, except for omniscience, cannot be dedicated to the state of hearers or solitary Buddhas.' Likewise, it is even more inappropriate to dedicate for the sake of the fruits of Brahma, Indra, the universal monarch, and the petty kings of realms, retinues, enjoyments, gains, fame, and so on, which are worldly perfections. When the Victorious Buramshingpa was training in the conduct of a bodhisattva, even when he gave away without hesitation all the cherished things such as the kingdom, land, body, and enjoyments, he said: 'By this giving, may I never be for the desire of heaven or kingship, not for competition, not for the sake of fame, but only for the sake of unsurpassed enlightenment.' One should follow his example of making dedication the cause of great enlightenment. Moreover, in this context, dedication, bodhicitta, and aspiration prayers are sometimes considered to be of the same essence, and sometimes they are divided into four possibilities of being and non-being, with various different classifications. The most important thing is to be grasped by the precious mind of enlightenment. As it is said: 'The qualities of the Victorious One and his retinue.'