Tibetan
ལག་གི་འདུ་བྱེད་མཁས་པ་སྟེ། །དེ་བདུན་ལྡན་པས་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཟོ་གནས་རིག་པ་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེ་བོ་བཀུག་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་དུལ་བ། དགེ་ཚོགས་རིན་ པོ་ཆེའི་རྟེན་གཞི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པའི་ཆ་ཤས་ལ་བདག་གིར་བྱེད་པར་ཞིག་འདུག་པ། སླར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གླིང་མོས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པས་བློ་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ལ། ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་བཟོ་བོ་དང་ལག་ཆ་བྱིན་བརླབས་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་སུ་བྱས་ཞིང་བྱེ་བྲག་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་མོས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བུམ་དབང་གི་ཆོ་གས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་ཤིང་བཀྲ་ཤིས་པའི་ཚིག་དང་ལྷའི་རེག་བྱ་བཟང་པོས་ཞལ་བསྲོས་ནས་ཡིད་རབ་ཏུ་དད་བའི་ངང་ནས་ལག་གི་འདུ་བྱེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ནི། སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་མཆོག་དམན་དུ་བལྟ་བའི་གནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། ད་ནི་སྙིགས་པ་ལྔའི་རྣམ་འགྱུར་ཤིན་ཏུ་བདོ་བས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའི་མཐར་ལྷུང་དུ་ཉེ་བའི་ཚུལ་བྱམས་པའི་མདོར། སྒྲུབས་ལ་གནས་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྩབ་བཞི་སོ་སོར་དག་པ་སྲུང་བ་ཙམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཏེ། དེ་ནས་རིམ་པ་རིམ་ པའི་དུས་སོང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཞི་ཙམ་སྲུང་སྟེ། སྡོམ་པའི་རྩ་བ་བཞི་ཙམ་སྲུང་བའི་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གམ། བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ཙམ་ཡོད་ན་ཡང་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་དགེ་སློང་གཅིག་ཙམ་ལུས་པ་ཡང་སྡོམ་པ་བཏང་བའམ། ཚེའི་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ན་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་ཅིང༌། རིམ་པས་ལུང་གི་དམ་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པའི་ཚུལ། སྔ་མ་ལས་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལ་མི་དད། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལ་མི་དད། ཡུལ་འཁོར་དང༌། ལྗོངས་དང༌། ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། མི་རྣམས་ལ་ཆོས་དད་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་ལྷ་ཡང་ཆར་ལེགས་པར་མི་འབེབས། འབྲུ་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་མི་སྨིན། འབྲུ་རྣམས་ཉུང་བར་གྱུར་
Chinese
手的活动是巧妙的，具备那七种能力才能塑造身像。如是说，习惯于工巧明的人，自然也是调顺的。似乎是把作为功德聚集之珍宝的基础——居士戒的组成部分据为己有。再次，由于自己对神圣佛法的意乐而生起欢喜，心变得非常堪能。对于普遍知名的工匠和工具，先行了加持。为了从事金刚乘本尊的特殊事业，依随那些有情众生的意愿，在坛城中以宝瓶灌顶的仪式使相续成熟，并以吉祥的语言和天界的妙触来开光，在心中极度信奉的状态中，进入了手的活动如幻术般的奇妙变化。如此进入的原因，其结果的法性是如何成就的呢？一般来说，如来们在断证圆满上是平等无二的，因此对于福田不应有高下之分。然而，现在五浊的现象非常强烈，珍贵的佛法也接近于五百个五年（2500年）的末期，如《慈氏菩萨请问经》中所说：什么是修行衰败呢？就是不能以精进修成见道的果实，只是守护清净的四根本戒。之后，随着时间的推移，仅仅守护四根本戒，即使有一千或一百个守护戒律四根本的僧人，修行也不会衰败。在那之后，如果仅剩的一位僧人也舍弃了戒律，或者寿命终结，那么修行就衰败了。这已经变成了显而易见的事实。逐渐地，经教的圣法也衰败了。与之前相比，争斗时代的君主们也不信仰佛法，大臣们也不信仰佛法，国土、地方和国家的人民也随之效仿。由于人们对佛法失去信心，天神也不好好降雨，庄稼也不能好好成熟，收成变得稀少。
English
The activity of the hands is skillful; one can sculpt an image by possessing those seven abilities. As it is said, those who are accustomed to the science of craftsmanship are naturally docile. It seems that they have taken ownership of the part of the lay vows that is the basis of the accumulation of merit, the precious jewel. Again, because of their own delight in the sacred Dharma, joy arises, and the mind becomes very workable. For the commonly known craftsmen and tools, blessings are performed as a preliminary practice. In order to engage in the special activities of the Vajrayana deity, in accordance with the wishes of those sentient beings, the continuum is ripened in the mandala with the ritual of the vase empowerment, and they are consecrated with auspicious words and the good touch of the deities. In a state of extreme faith in their hearts, they enter into the magical transformations of the activity of the hands, like an illusion. What is the nature of the result that is achieved from entering in this way? In general, the Tathagatas are equal and identical in their perfection of abandonment and realization, so there is no basis for considering fields of merit as superior or inferior. However, now that the manifestations of the five degenerations are very intense, the precious teachings of the Buddha are nearing the end of the tenth five-hundred-year period. As stated in the Maitreya Sutra: What is it that causes practice to decline? It is when one cannot accomplish the fruit of the path of seeing through diligence, and only takes to heart the guarding of the four root vows of morality separately. Then, as time passes, merely guarding the four root vows of morality, even if there are a thousand or a hundred monks who guard the four root vows, the practice will not decline. After that, if even one monk remains and abandons the vows or dies, then the practice will decline. This has become an obvious fact. Gradually, the sacred Dharma of the scriptures also declines. Compared to before, even the kings of the age of strife do not have faith in the Dharma, the ministers do not have faith in the Dharma, and the people of the country, regions, and lands follow suit. Because people have no faith in the Dharma, the gods do not send rain well, the crops do not ripen well, and the harvest becomes scarce.
Tibetan
ནས་སྤྱིན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་མི་ནུས་ཤིང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་འཁོར་བ་རྣམས་དང༌། སློབ་མ་རྣམས་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནས་རིམ་པ་རིམ་པའི་དུས་སོང་ནས་ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་ཉུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་རྒུད་པ་ལ་བཤོལ་གདབ་པའི་གང་ཟག་ཆེས་ཆེར་ཉུང་ཞིང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོན་པ། ལས་ཀྱི་ གཞན་དབང་ཅན་ཁོ་ནར་གྱུར་པས་མཐར་གྱི་སེར་སྣའི་རྒྱུ་ལས་མུ་གེའི་བསྐལ་པ་དང༌། གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ལས་ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་རྒྱུ་ལས་མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་སྟེ་བར་བསྐལ་གསུམ་གྱི་མཐར། གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོལ་མར་འབྱོན་པར་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱམས་པ་ལེགས་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་གང་ཞིག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཇལ་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་འཕར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་ཞག་བདུན་འདས་ནས་དེའི་ཚེ་མི་རིའི་ཕུག་ལ་སོགས་པར་བྲོས་ཏེ། གབ་པ་རྣམས་ཕྱིར་འོངས་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཁྱུད་དེ་ངུ་ཞིང་ཕན་པར་སེམས་པས་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སྡོམ་པ་ལྔ་ལེགས་པར་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལོ་བཅུ་པའི་མི་ལ་བུ་ལོ་ཉི་ཤུ་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་མི་རྣམས་ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་དད་དེ་རིམ་གྱིས་ཚེ་རིང་པོར་འཕེལ་ཞིང་ཚེ་ལོ་གྲངས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་མི་མཐོང་སྟེ། དེར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལ་དད་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཤེས་ཏེ། ཚེ་ལོ་གྲངས་མེད་པ་ཐུང་ངུར་འགྱུར་ཅིང་རིམ་གྱིས་མར་ལ་འགྲིབས་ཏེ་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་ པ་འདི་གྲངས་མེད་པའི་བསྐལ་པ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྤྱན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ནས་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་མ་ཉིད་དུ་སྦྱན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་འདི་ནས་དགའ་ལྡན་དུ་མངོན་པར་སྐྱེས་ཏེ། དེའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་འོངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་པ་ཆེན་པོ་འབྱིན་ཞིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་བར་བྱེད་དོ།
Chinese
因此，布施者也不能向比丘僧团布施，由于没有向比丘布施，所以不能维持近侍和弟子。之后，随着时间的推移，经律之法会变得稀少。像这样，能够阻止时代衰败的人非常稀少，一切众生都按照业力成熟，完全受业力支配，最终因吝啬的因缘而出现饥荒劫，因愚痴的因缘而出现疾病劫，因嗔恨的因缘而出现刀兵劫，此三小劫的末尾，不需鬼怪吞噬，如来慈氏善妙之顶将作为世间的救护者而降临，与一切众生相见，开启获得果位的缘起之门。如前者所说，刀兵劫过去七日后，那时逃到人迹罕至的山洞等地躲藏的人们会出来，互相拥抱哭泣，互相帮助，心中想着佛法，严谨守护五戒。之后，十岁的人会生出二十岁的儿子。之后，人们会非常虔诚地信仰佛法，逐渐增长寿命，寿命会变得无数。那时，众生不会看到衰老和死亡，众生也会变得不信仰佛法，也不知晓地狱的痛苦。寿命无数会变得短暂，逐渐减少，寿命会减少到八万岁。并且，那时菩萨慈氏在无数的百千俱胝劫中圆满了布施等一切波罗蜜多，以救度一切众生的方式，最后行大布施，圆满了所有的波罗蜜多之聚，从这里往生到兜率天。那时，十方世界的诸天都会前来，发出巨大的美妙声音说：‘佛陀将降临世间’，并劝请他证得圆满正觉。
English
Therefore, the givers are also unable to give to the Sangha of monks, and because there is no giving to the monks, they are unable to maintain attendants and disciples. Then, as time gradually passes, the Dharma of the scriptures will become scarce. Like this, those who can avert the decline of the times are extremely rare, and all sentient beings ripen according to their karma, becoming entirely subject to karma. In the end, from the cause of stinginess, there will be a famine kalpa; from the cause of ignorance, there will be a disease kalpa; and from the cause of hatred, there will be a weapon kalpa. At the end of these three intermediate kalpas, without being devoured by demons, the Tathagata Maitreya, the Excellent Supreme, will come as the protector of the world, meet all sentient beings, and open the door of auspicious connection to obtain the fruit. As mentioned earlier, after seven days have passed since the weapon kalpa, those who fled to caves in the mountains and other remote places will come out, embrace each other, weep, and think of benefiting each other. They will keep the Dharma in mind and carefully observe the five precepts. After that, a ten-year-old person will give birth to a twenty-year-old son. Then, people will have great faith in the Dharma, gradually increase their lifespan, and their lifespan will become immeasurable. At that time, sentient beings will not see old age and death, and sentient beings will also become without faith in the Dharma, and they will not know the suffering of hell. Immeasurable lifespan will become short, gradually decreasing, and the lifespan will decrease to eighty thousand years. And at that time, Bodhisattva Maitreya, in countless hundreds of thousands of billions of kalpas, will have perfected all the Paramitas, including the Paramita of Generosity, and in the manner of liberating all beings, will finally perform great giving, completing all the accumulations of Paramitas, and from here will be born in Tushita. At that time, all the gods of the ten thousand worlds will come and make a great, beautiful sound, saying, 'The Buddha will come into the world,' and they will urge him to attain perfect enlightenment.