Tibetan
་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བས་རང་བྱུང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མཐའ་བྲལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རོགས། །རྣམ་རྟོག་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །རྣམ་གྲོལ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། །སྲིད་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཅི། །འོན་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་མ་རིག་པའི། །ཉེ་བར་ལེན་པས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཕྱེ་བ་ལས། །གཞན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པས། །རྩལ་ལམ་རོལ་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་སྐད་དུ་ནི་ཀུན་གསལ་ལས། །རང་རིག་རང་གསལ་མཉམ་གཞག་དུས། །དེ་ལས་ཡོངས་པ་རྗེས་ཐོབ་དུས། །དུག་ལྔ་ལངས་པ་རྣམ་རྟོག་དུས། །དེ་གསུམ་ཆོས་སྐུར་མི་འབྲལ་བ། །སྤྱོད་པའི་ལ་ཟློས་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི། །རང་བཞིན་ཤེས་དང་མ་ཤེས་དང་། །འཛིན་པ་དག་དང་མ་དག་གིས། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་མ་གྱུར་ན། །བོང་བ་གསེར་དུ་འཁྲུལ་བ་ལྟར། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་རེ་བས་བསླུ། །ཇི་ལྟར་བུ་རམ་ཉིད་ཀྱི་རོ། །མྱོང་བས་ཤེས་ཀྱི་བལྟས་པས་མིན། །དེ་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་བརྗོད་དོན་ནི། །བརྗོད་བྱ་བའི་བཞིན་མ་མཐོང་ བས། །རྟོག་པས་བཏགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཇི་ཙམ་འདུག་པ་མཁྱེན་ལགས་སམ། །ཚུལ་འདིས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ། །སྒོམ་ཆེན་མང་པོ་བསླུས་མཐོང་ནས། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བའི་ཚུལ། །ཚད་མའི་ལུང་གིས་རྒྱབ་སྐྱོར་ནས། །ཞིབ་མོར་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིག་ནི། །དཔལ་གྱི་མཆིམས་ཕུའི་ནགས་སུ་བཀོད། །མིང་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་གྲགས། །དོན་ལ་རྟོགས་པའི་འདྲ་འབག་ཡིན། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེང་གི་དུས། །རྒྱལ་བསྟན་ནུབ་རིའི་ཕག་ཏུ་ཡིབས། །བསྟན་པ་སྡེ་དང་སྟོབས་ལ་རེ། །བསྟན་སྙིང་ཁེ་དང་གྲགས་པར་རློམ། །དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་མི་ཤེས་པར། །གཡོ་དང་སྒྱུ་ཡིས་འགྲོ་བ་འདུལ། །གསང་བཅུའི་དམ་ཚིག་ཁྲོམ་ལ་གྱེར། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང་། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལས། །ལྷ་མཐོང་འདྲེ་མཐོང་སྨྲས་ན་དགའ། །དུས་ངན་འདི་འདྲ་ཤར་བའི་ཚེ། །མཉམ་པར་གཞག་ན་མི་འཐད་དམ། །བརྒྱད་པར་གོང་གི་བརྗོད་འཕྲོས་སུ། །དེ་ཡང་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཡིན་ན། །རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་པ་དག་པའི་ཚེ། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དག་པས། །གཟུགས་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་མེད། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་ པ་དག་པའི་ཚེ། །ཆོས་སྐུ་ཉིད་ཀྱང་མེད་སྨྲ་ན། །ཡེ་ཤེས་འཆར་གཞིའང་འགག་པའི་ཕྱིར། །དེ་འདྲའི་ཆོས་སྐུ་ཉམས་རེ་མཚར། །འཇིག་ཚོགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཐེག་པ་ལ། །རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་གྲགས་པ་ཡི། །རྒྱང་འཕེན་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི། །དེ་དག་ད་ལྟའི་མཐོང་ཆོས་ཀྱི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་མ་གཏོགས། །སྔ་ཕྱིའི་ཚད་དང་ལས་འབྲས་ཆོས། །ཐར་བ་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ། །གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱང་ཆད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །སངས་རྒྱས་པ་ཡི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུད་ལས་འདི་སྐད་དུ། །ཤེས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ན། །བེམ་པོ་རྣམས་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ། །འདི་ཉིད་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་། །བྲལ་ཡང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི། །ཆ་ལས་གཟུགས་སྐུའི་འགྲོ་དོན་འབྱུང་། །ཅི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཀ་དག་དབྱིངས། །ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཀྱང་། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རྟག་བཞུགས་པས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །འགྲོ་དོན་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེ་ཚུལ་ཤེལ་དང་ཉི་འོད་ཀྱི། ། དཔེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་གོ་སླ་བར། །མཛོད་ཆེན་བདུན་ནས་ལན་མང་དུ། །གསུངས་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་བར་བྱོས། །དྲི་བ་དགུ་བར་འདི་སྐད་དོ། །སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་མི་གཅིག། གཅིག་ན་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་གཉིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་རིགས། །མི་གཅིག་སངས་རྒྱས་བཟང་ངན་འགྱུར། །ཅེས་དྲི་ལན་ནི་འདི་ལྟར་རོ། །སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན། །གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས། །ཇི་སྙེད་བསྟན་པའང་དོན་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། །སྐུ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་པོ། །ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ཉིད། །འདུག་ཚུལ་ཤེས་བྱའི་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནི། །ནང་གསལ་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཕྱིར་གསལ་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོ་རུ། །ལོངས་སྤྲུལ་འཆར་བས་དོན་མཛད་པ། །བྱང་དང་དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །གདུལ་བྱ་འདུལ་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །མི་སློབ་ལམ་གྱི་སྣང་བར་འདོད། །ཀུན་ཀྱང་རྣམ་བྱང་ཆེན་པོའི་ཆོས། །རིག་པའི་རོལ་པར་རོ་གཅིག་ཀྱང་། །སྣང་ཚུལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ། །གདུལ་བྱ་ཀུན་གྱི་མིག་ཤེས་ལ། །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ཏོ། །ཚུལ་འདི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བས། །དྲི་གཞིར་འགོད་པའང་ངོ་མཚར་ གནས། །རང་བཞིན་རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན། །ཐེག་མཆོག་རཏྣ་ཀོ་ཤ་ཡི། །རིམ་ཁང་ཐ་མར་རྟོགས་པར་བྱ།། །།དེ་ནས་དྲི་བ་བཅུ་པ་རུ། །རྒྱལ་བ་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཡོད་དམ་མེད། །མེད་ན་རྒྱུད་རྣམས་གང་ནས་བྱུང་། །ཡོད་ན་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་དང་འག
Chinese
知。對境生起的智慧，從境而生故為自生。如是說故，法界，無邊的鏡子般的助伴，具有分別念境的影像，若不以解脫之方便攝持，除了成為輪迴之因外還能是什麼？然而以遍計所執的無明，以親近取受而連接，從境與有境的區分中，並非從他處而生，故認為是自性的展現或遊戲。如是說者，如《普明》中所說：自知自明於等持時，從彼生起之後得時，五毒生起之分別念時，此三者與法身無別，說是行持的嬉戲。如是說故，分別念的，自性知與不知，以及執著清淨與不清淨的，若未能區分，如將銅塊誤認為黃金般，以分別念希求法身而受騙。如同蔗糖本身的滋味，是經由品嚐而知，非由觀看而知。因此，像這樣的言說之義，因未見所言說之本面，以分別念假立的宗派，不知究竟有多少？以此理於道之階段中，見到許多修行者受騙，故以自身相續中體驗之方式，以量之聖言作為後盾，詳細闡述之論證，乃著於吉祥之欽浦（Chimpuk）之林中，名為《一切智者之口傳》，實為證悟之摹本。雖是如此，現今之時，王之教法隱沒於西山之後，教法仰賴黨派與勢力，以教法之精髓為利潤與名聲，不知正與不了義、隱義，以欺騙與幻術調伏眾生，於市集中宣揚秘密十戒之誓言，相較於聽聞、思惟、修持之事業，以及經教與證悟之功德，更喜好談論見神見鬼。此等惡時生起之際，不宜安住於等持耶？第八、接續前文之論述，彼亦為證悟與未證悟，分別念之錯亂清淨之時，法身亦無有清淨，色身亦無有饒益有情。如是問答道：分別念之錯亂清淨之時，若說法身亦無有，則智慧生起之基礎亦將斷絕，如此之法身實為奇妙之衰損。有壞聚見三百六十，
English
knows. That wisdom that arises in relation to objects, because it arises from objects, is self-arisen. As it is said, therefore, the dharmadhatu, like an unbounded mirror, is a companion, having the image of the conceptual mind's objects. If it is not grasped by the means of liberation, what else could it be other than a cause for entering samsara? However, with the ignorance of what is completely imputed, connecting by means of close taking, from the distinction of object and subject, it is not born from elsewhere, therefore it is considered to be the display or play of its own nature. As it is said, in the Kunsel (All-Illuminating), "Self-knowing, self-illuminating, during the time of equipoise, from that arising, during the time of subsequent attainment, during the time when the five poisons arise, the conceptual mind, these three are inseparable from the dharmakaya, it is said to be the frolic of conduct." As it is said, therefore, of the conceptual mind, whether its nature is knowing or not knowing, and whether grasping is pure or impure, if one does not distinguish, like mistaking a clod of earth for gold, one is deceived by hoping for the dharmakaya from the conceptual mind. Just as the taste of sugarcane itself, is known by experiencing it, not by looking at it. Therefore, the meaning of such a statement, because the face of what is said is not seen, the philosophical tenets fabricated by the conceptual mind, how much is there, do you know? With this reasoning, in the stage of the path, seeing many great meditators being deceived, therefore, in the manner of experiencing in one's own continuum, with the scriptural statements of valid cognition as support, the arguments that are explained in detail, are written in the forest of glorious Chimphu (mchims phu), named "The Oral Transmission of the Omniscient One," which is actually a replica of realization. Although it is so, at this time, the royal doctrine is hidden behind the western mountain, the doctrine relies on factions and power, the essence of the doctrine is valued as profit and fame, without knowing the definitive and provisional, the hidden meaning, beings are tamed with deception and illusion, the vows of the ten secrets are proclaimed in the marketplace, compared to the activities of hearing, contemplating, and meditating, and the qualities of scripture and realization, it is more pleasing to talk about seeing gods and seeing demons. At the time when such evil times arise, is it not appropriate to abide in equipoise? Eighth, continuing the previous discussion, that also, whether it is realization or non-realization, at the time when the confusion of the conceptual mind is purified, the dharmakaya itself is also without purity, the form body itself is without benefiting beings. Thus, the question and answer is as follows: At the time when the confusion of the conceptual mind is purified, if it is said that the dharmakaya itself is also without, then the basis for the arising of wisdom will also be cut off, such a dharmakaya is truly a wonderful deterioration. The destructive aggregates are three hundred and sixty,
Chinese
那么，对于颠倒的宗派，与主张断灭论者有什么区别呢？他们除了只承认当下可见的快乐和痛苦之外，不承认前后的界限、业果法则、解脱和解脱等等，是彻底的断灭论。因此，通达一切所知的两种智慧，是佛陀的独特之处。在《大圆满续》中这样说道：“如果缺少通达一切所知的两种智慧，与无情物有什么区别呢？或者只会变成彻底的空无。”因此，即使远离了分别念，也因为自性光明的部分，而产生色身的利生事业。为什么呢？因为本体是原始清净的法界，虽然从有无的边解脱，但它的自性是任运成就的部分，恒常安住于大智慧中，所以不离法身，利生事业永不间断。那种情况就像水晶和阳光一样，用比喻很容易理解。在《七宝藏》中多次提到，请去阅读。第九个问题是这样说的：“三身的本体是一还是异？如果是一，那么法身和报身两种，应该被所有众生看到。如果是异，那么佛陀会变成好坏不定。”回答是这样的：“如果三身的本体是不同的，那么所宣说的基、道、果的法，无论有多少，都没有意义。”因此，在《摩尼宝鬘》中说：“三身是唯一的佛陀，具足五种智慧的自性，安住的方式由所知的显现而成立。”所说的自性是：内明显现的基础是法身，外明显现为所化众生的现象，报身和化身显现而行利生事业，就像镜子和它的影像一样。为了调伏所化众生而显现，被认为是无学道的显现。一切都是大清净的法，虽然在智慧的游舞中味道相同，但显现的方式和本体是不同的，没有成为所有所化众生眼识的对境。这种方式非常重要，所以作为问题提出也很稀奇。如果想详细了解自性，请在《胜乘宝藏论》的最后一层楼去理解。
English
Then, what is the difference between the inverted school and the nihilists? They only acknowledge the happiness and suffering that are visible in the present, and do not acknowledge the limits of before and after, the laws of karma and its effects, liberation and liberation, etc., and are thorough nihilists. Therefore, the two wisdoms that understand all that is knowable are the unique characteristics of the Buddha. In the Great Perfection Tantra, it is said: "If the two wisdoms that understand all that is knowable are lacking, what is the difference between them and inanimate objects? Or they will only become thorough emptiness." Therefore, even if it is separated from conceptual thoughts, the activities of the form body arise from the part of its self-nature that is clear light. Why? Because the essence is the primordially pure Dharmadhatu, although it is liberated from the extremes of existence and non-existence, its self-nature is the spontaneously accomplished part, which constantly abides in great wisdom, so it does not depart from the Dharmakaya, and its activities of benefiting beings never cease. That situation is like crystal and sunlight, which is easy to understand with metaphors. It is mentioned many times in the Seven Treasures, please go and read it. The ninth question says: "Are the three kayas the same or different in essence? If they are the same, then the Dharmakaya and Sambhogakaya should be seen by all beings. If they are different, then the Buddha will become good or bad." The answer is: "If the essence of the three kayas is different, then the teachings of the base, path, and fruit, no matter how many, are meaningless." Therefore, in the Garland of Pearls, it is said: "The three kayas are the only Buddha, possessing the nature of five wisdoms, and the way of abiding is established by the appearance of what is knowable." The self-nature that is spoken of is: the basis of inner clarity and manifestation is the Dharmakaya, the outer clarity manifests as the phenomena of the beings to be tamed, and the Sambhogakaya and Nirmanakaya manifest and perform the activities of benefiting beings, just like a mirror and its image. In order to tame the beings to be tamed, it is considered to be the appearance of the path of no more learning. Everything is the Dharma of great purity, although the taste is the same in the play of wisdom, the way of appearance and the essence are different, and it has not become the object of the eye consciousness of all the beings to be tamed. This way is very important, so it is also rare to be raised as a question. If you want to know more about the self-nature, please go to the last floor of the Supreme Vehicle Ratnakosa to understand it. Then, in the tenth question, is there words and letters in the transmission of the Victorious One's intention? If not, where did the tantras come from? If so, does it conflict with the transmission of intention?