Tibetan
ནང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་བའི། །རིག་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་གཞི་སྣང་ཕྱིར་གསལ་གྱི། །སྣང་བའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་སྣང་དང་། །དག་སྣང་གཉིས་སུ་ཤར་བའི་ཚེ། །འཁྲུལ་སྣང་མ་དག་འཁོར་བའི་སྒོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་མ་རིག་པའི། །ས་བོན་ཉིད་ལས་ཡོད་མི་འདའ། །དག་སྣང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་སྒོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ ནས་འཁྲུལ་བ་ལྟར། །སྣང་ཡང་བྱེད་ལས་ཆ་ནས་དེས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཁྱད་ཡོད་ཕྱིར། །འོད་གསལ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལ། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས། །དཔེ་ནི་ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད། །འོད་ཀྱི་ངང་དུ་མཚུངས་ན་ཡང་། །ནོར་བུས་མུན་པ་མི་སེལ་ལ། །སྒྲོན་མེས་མུན་པ་སེལ་བ་བཞིན། །ཤེས་པར་བྱ་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད་དག་ལ། །ནོར་བུའི་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུག་པ། །ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ཡོད། །ཅེས་སོ་དོན་ལ་འདི་དག་ནི། །རིག་པས་དབྱིངས་ལ་འཇལ་བའི་ཚུལ། །ཡིན་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ཡིས། །བརྒལ་བརྟག་མཚོན་པའི་གནས་མ་ཡིན། །ཡང་དག་མཐོང་བའི་བློ་མིག་གིས། །ངོ་བོ་དང་ནི་རང་བཞིན་གྱི། །ལྡོག་པའི་ཆ་ནི་རྣམ་དབྱེ་ནས། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །།དྲི་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པར། །སྲིད་ཞི་གཉིས་པོ་གང་ཞིག་སྔ། །སེམས་ཅན་སྔ་ན་དང་པོ་རང་། །སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་གང་ནས་བྱུང་། །མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། །དང་པོ་སྟོང་པ་རིས་མེད་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་གང་གིས་གྲུབ། །དེ་ཡི་བྱུང་ས་བྱུང་དུས་གང་། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་སྔ་ཞེས་ན། །དང་པོ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང་། ། འཁྲུལ་གྲོལ་སེམས་ལ་མ་བརྟེན་པའི། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཉམས་དགའི་གནས། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་ལྟར་བརྗོད། །སྲིད་ཞིར་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་རིག་དང་མ་རིག་སྟེ། །དཔེར་ན་ལག་པའི་མདུན་རྒྱབ་འདྲ། །གཞི་གཅིག་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གྲུབ། །དེ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ཚོད་དང་། །མཚན་ཉིད་གཞག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། །འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱ་འདུལ་བྱེད་ལ། །ལྟོས་ནས་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཡིས། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གཞི་ཐོ་གནས། །ཞི་བ་བརྙེས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང་། །དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་ཉེར་བཀོད་དེ། །སྣོད་བཅུད་རིམ་པར་ཆགས་པའི་ཚུལ། །འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས། །ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་། །མི་མཇེད་འདི་ཡི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི། །རྟེན་འབྲེལ་ཆགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། །རླུང་གི་ལྷ་མོ་བཞི་ལ་སོགས། །སྲིད་པ་ལས་ཀྱི་འགྲོ་བའི་
Chinese
内明寂灭诸戏论，从觉性方面来说是这样。再说，基现外明，从显现的方面来说，当迷现和净现二者生起时，迷现不净是轮回之门，如其所显现一样，无法超越无明的种子。净现是解脱道之门，从体性的方面来说，虽然如同迷乱一般显现，但从作用的方面来说，因此具有解脱的差别。光明幻化的显现，宣说了无量功德。譬如宝珠灯火之光，虽然在光的体性上相同，但宝珠不能遣除黑暗，而灯火能遣除黑暗一样。为了知晓，在《释量论》中说，宝珠灯火之光，宝珠之智现行，虽然与邪知无差别，但如何作用却有差别。如是，从意义上来说，这些是以觉性衡量法界的理，因此不是以寻思的觉性来辩驳衡量之处。以真实见之慧眼，从体性和自性的，相异之分来辨别，是唯一需要了知的。第三十七个问题中，有寂二者哪个先？众生先前是最初，众生本身从何而来？如果说是从无明而来，最初在无有分别的空性中，无明是由什么组成的？它的生处生时是什么？或者说是佛陀先有，最初不是众生，不依赖于迷乱解脱之心的，如此佛陀是安乐之处。如此回答问题，有寂显现的法性，体性是觉性和无明，譬如手的前后一样，一基二自性成立。对此，没有先后之时，也没有能安立的特征。然而，对于所化所调伏者，依赖于原始怙主，示现了善逝藏胎的基位，示现获得寂静之理，从此显现刹土的庄严，讲述了器情次第形成的道理，依赖于讲述的因缘，而被称为最初的佛陀。如此陈设的化身刹土，对于此娑婆世界（娑婆世界，即我们所处的世界）的器情，依赖于缘起形成，风神四姐妹等，有情轮回之
English
Inner clarity, the cessation of all elaborations, is thus in terms of awareness. Furthermore, the ground appearance is outwardly clear. In terms of appearance, when dual appearances of delusion and purity arise, the impure appearance of delusion is the gateway to samsara. Just as it appears, it is impossible to transcend the seed of ignorance. Pure appearance is the gateway to liberation. In terms of essence, although it appears like delusion, in terms of function, it has the distinction of liberation. In the appearance of luminous illusion, immeasurable qualities are spoken of. For example, the light of a jewel and a lamp, although similar in the nature of light, the jewel does not dispel darkness, but the lamp dispels darkness. In order to know this, in the Commentary on Valid Cognition, it says, "The light of a jewel and a lamp, the wisdom of the jewel manifestly proceeds, although there is no difference from wrong knowledge, how it functions is different." Thus, in terms of meaning, these are the ways in which awareness measures the expanse, therefore it is not a place to be refuted and measured by the awareness of reasoning. With the eye of wisdom that sees truly, from the distinction between essence and nature, the aspect of difference is to be distinguished, and it is only necessary to understand. In the thirty-seventh question, which comes first, samsara or nirvana? Sentient beings are first, the very first. From where do these sentient beings come? If it is said that they come from ignorance, then in the beginning, in the emptiness without distinctions, what is ignorance composed of? What is its place and time of origin? Or if it is said that the Buddha came first, then in the beginning, there were no sentient beings, not relying on the mind of delusion and liberation, such a Buddha is a place of joy. Thus, in answering the question, the nature of phenomena that appear as samsara and nirvana, the essence is awareness and ignorance, like the front and back of a hand, one basis and two natures are established. For this, there is no time of before and after, nor can characteristics be established. However, for those to be tamed and those who tame, relying on the primordial protector, he showed the basis of the Sugata-garbha, showing the way to attain peace, and from this, he arranged the realms, explaining the way in which the environment and beings gradually formed, relying on the reason for explaining, he is known as the first Buddha. Thus, the manifestation realm arranged in this way, for the environment and beings of this world of endurance (the world of endurance, that is, the world in which we live), relying on the formation of interdependent origination, the four wind goddesses, etc., the sentient beings of karmic existence.
Tibetan
རིགས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་དང་དུས་མཉམ་པར། །ལས་ལས་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་པ་དང་། །དུས་མཉམ་ཚེ་ཡི་ཚད་རྫོགས་པའི། །སྤྱི་མཐུན་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དེའི། །ཡིད་ཞུགས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །གཟུང་ཆའི་ས་བོན་བག་ལ་ཉལ། །མངོན་གྱུར་སད་པའི་ཏིང་འཛིན་ལུས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ལ་ སོགས་ཏེ། །ཡས་མྲ་རིམ་གྱིས་ཆགས་པའི་ཚུལ། །གཞན་དུའང་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་མོད་ཀྱི། །འཚད་ཚུལ་མོང་ལས་ཕག་པའི། །གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བར་གཞག་པ་ནི། ཐེག་པའི་མཆོག་གི་ཀོ་ཤ་ཡི། །རིམ་དཁང་དང་པོ་གཉིས་པ་གསལ། །དོན་ལ་རང་ངོའི་གཞི་གཅིག་ལས། །རིག་དང་མ་རིག་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས། །སྲིད་ཞི་གཉིས་སུ་བྱེར་བ་ལས། །སྤྱི་ཚན་འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་དང་། །དེ་བཞིན་མྱང་འདས་ཐོག་མཐའི་ཚད། །འདི་ཞེས་རྒྱས་པས་སར་མ་གསུངས། །མི་གསུང་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། །ཨེ་མ་ཧོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་རང་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཞེས་པའི་ལུང་གིས་བསྟན་པ་དང་། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་སྤྱི་གཞི་ལས། །མ་རིག་རྐྱེན་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། །གློ་བུར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ལ། །བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁམས། །ཐོག་མཐའ་མེད་པར་སྣང་མོད་ཀྱིས། །དེ་ལ་རིས་སུ་ཆད་པ་དང་། །འདི་ཞེས་མིང་དུ་སུ་ཞིག་སྒྲོག། དེ་ཡང་སྟོང་པ་རིས་མེད་ལ། །མ་རིག་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །སྨྲ་བ་འདི་ནི་རིགས་མེད་ཏེ། །ཞིང་ ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རིག་དང་མ་རིག་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །འཁྲུལ་གྲོལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། །མེད་པའི་སྟོང་པ་རིས་མེད་དུ། །འདོད་པ་ཐ་ཆད་རྒྱང་འཕེན་པའི། །གྲུབ་མཐའ་ཉིད་དང་ཅི་ཡིས་ཁྱད། །དེ་ཕྱིར་རིག་པའི་གཤིག་ལུགས་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ཡོད་པ། །ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྨྲ། །དེ་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་ཞིག། ཅེས་པའི་དོན་ལྟར་གང་དུ་ན། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། །ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ། །རང་སེམས་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཕྱིར། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ག་ཤེད་ནས། །དངོས་པོར་རང་ཚན་ཅན་ཉིད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་ལོགས་སུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔ་ཕྱི་སུ་ཡིས་འཇོག། འོན་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་གྱི། །ཚུལ་བསྟན་རྟགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ། །ཐོག་མཐའ་སྔ་ཕྱིའི་ཆོས་བཤད་པ། །དེ་ནི་ཐུན་མོང་དྲང་བའི་དོན། །ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ངེས་ཚིག་སྔར་བཤད་པས། །ཡང་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །འོན
Chinese
族。 与世界形成同时，从业而生与坏灭，同时寿命的量圆满的，共同业所化的有情的那，意入处所生的名识的，所取分的种子习气，显现醒觉的等持身，非有非无等，上下次第形成的道理，在其他地方也广说，但衡量的方式比常人略胜一筹的，宗派的分别安立是，大乘之精华的甲，次第空和第一第二清楚，意义上自相的本体一个，从明和无明的幻化，漂泊于有寂二者，总的来说轮回的初始和终结，同样涅槃的初始和终结的量，这个没有详细地说，不说不会变成说。 为什么密宗精华中，唉玛吙如来藏中，各自名言分别由业所化现，以这样的教证所说，轮回和涅槃二者的共同基础上，由无明为缘连接，对于忽然显现的名言分别，依赖于此众生之界，虽然显现无始无终，但对此划定界限和，这个名字谁来宣说？ 这也是空性无有界限，无明成立不存在的方式，说这个没有道理，因为，净土如来藏中，明和无明两种，也是解脱的体性，在没有的空性无有界限中，认为这是极端抛弃的，与宗派本身有什么区别？ 因此在明智的摧毁方式上，有轮回和涅槃二者的门，内道佛教徒说。 同样密宗精华中，心性是圆满的佛，不要从其他地方寻找佛！ 按照这个意思在哪里，一切障碍完全断除，功德显现的时候，自心就是佛，从此外在其他地方，具有实有自性的，佛不是另外的。 对此谁来安立先后？ 然而圆满、成熟、清净三种，显示方式的表相的佛，说有初始和终结的法，那是共同不了义的意义，不是了义的意义。 它的定义之前已经说了，所以不要再说了。 然而
English
Lineage. Simultaneously with the formation of the world, born from karma and with destruction, Simultaneously with the completion of the measure of life, That being transformed by common karma, From the mind entering the consciousness, The seeds of the apprehended aspect lie dormant. The manifested, awakened Samadhi body, Neither existent nor non-existent, etc., The manner of gradual formation of the upper and lower realms, Although extensively taught elsewhere, The way of measuring is slightly better than ordinary people's, The distinctions of philosophical tenets are established as, The essence of the supreme vehicle's armor, The order of emptiness and the first and second are clear. In meaning, from one's own essence, the basis is one, From the magical display of knowledge and ignorance, Wandering in the two, existence and peace, Generally speaking, the beginning and end of samsara, Likewise, the measure of the beginning and end of nirvana, This was not spoken of in detail. Not speaking will not become speaking. Why, in the Essence of Secrets, From Emaho, the Tathagata-garbha, Each conceptualization is transformed by karma. As taught by such scriptural authority, From the common ground of both samsara and nirvana, Conditioned by ignorance, connecting the boundary, For the suddenly appearing conceptualization, Relying on this, the realm of sentient beings, Although appearing without beginning or end, But to this, setting boundaries and, Who will proclaim this name? This is also emptiness without boundaries, The way that ignorance is established and does not exist, Saying this is unreasonable, because, In the Pure Land, the Tathagata-garbha, The two aspects of knowledge and ignorance, Is also the nature of liberation, In the emptiness without boundaries, Thinking this is extremely abandoning, What is the difference from the philosophical tenet itself? Therefore, in the way of destroying knowledge, There is a door for both samsara and nirvana, The inner Buddhists say. Likewise, in the Essence of Secrets, The nature of mind is the perfect Buddha, Do not seek the Buddha from elsewhere! According to this meaning, where, All obscurations are completely removed, When qualities are manifested, One's own mind is the Buddha, From that, elsewhere in other places, Possessing an inherently existent self-nature, The Buddha is not separate. Who will establish the before and after for this? However, the three, perfection, maturation, and purification, The Buddha of signs showing the way, Speaking of the Dharma of beginning and end, before and after, That is the common, provisional meaning, It is not the definitive meaning. Its definition has been said before, So do not speak again. However