Tibetan
བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེངས། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་ནི་རྨ་ཀཱའི། །ཞིང་ཁམས་བཀོད་དེ་སྒྲོན་བསྐལ་འདིར། །ཐུན་མོང་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་དང་། །ཐུན་མིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །གྲགས་ཆེན་སྟོན་པ་བཅུ་གཉིས་དང་། །རིགས་དྲུག་འདུལ་ལ་ཐུབ་པ་དྲུག། ལ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་པའི། །སྟོན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཚད། །བློ་ཡིས་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤཱཀ་ཐུབ་སོགས། །མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཐ་སྙད་ལ། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། །ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང་། །སོགས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཞེན་ནས། །ཡིད་སྲུབས་མངའ་ཡིས་སྙིང་ཕུག་པ། །འབྲི་གུང་དཔལ་འཛིན་ལ་སོགས་ཀྱིས། །མི་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ཡི། །ཐུབ་པ་ལྔ་པོས་མཛད་པ་བཅུ། །གང་དུ་བསྟན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མ་གོ་རང་མཐོང་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས། །དམྱལ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཅ་ཅོ་སྟེ། །ཅི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །མཛད་པ་མཐུན་པར་མ་ངེས་ཏེ། །བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མདོ་སྡེར་ལྟོས། །དཔེར་ན་མ་ཕམ་མ་གོན་པོ་ཡིས། །དཀའ་སྤྱད་མཛད་པ་མི་སྟོན་པར། །ཁྱིམ་ནས་མངོན་པར་ འབྱུང་མ་ཐག །རྣམ་གྲོལ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐབས་མཁས་ཤིང་། ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདགཉིད་ཡིན་པས། །གང་ལ་གང་འདུལ་མཛད་པ་དང་། །ཕྲིན་ལས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཚུལ། །ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སྨྲ་བ་ནི། །མཁས་པའི་ལུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།། །།དེ་བཞིན་དྲི་བ་བཅུ་དགུ་པར། །རྒྱལ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །ཚོགས་གཉིས་ལམ་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན། །བརྟེན་ན་ཚོགས་གཉིས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ། །མ་བསགས་གྲོལ་ཅེས་བཀའ་ལས་གསུངས། །མ་བརྟེན་ཚོགས་གཉིས་ལམ་མེད་པའི། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་གྲོལ་ཐོབ་གང་། །རང་ངོ་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡི་རྐྱེན་ཡང་ཚོགས་གཉིས་མཐུ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀུན་བཟང་གིས། །གཞི་ལས་འཕགས་པའི་རིག་པ་དེས། །གཞི་སྣང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །རང་སྣང་ཡིན་པར་ཚུར་རིག་པས། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཁུངས་སྟོར་ཏེ། །མཐར་ཕྱིན་ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་གྲོལ། །དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་འདི་སྐད་དུ། །བཞི་ཐོག་ཉིད་དུ་གྲོལ་ཟེར་བ། །གནད་ལ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཅི་ཕྱིར་གཞི་ལས་གཞི་ཐོག་ཏུ། །གྲོལ་ན་རྫས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས། །གྲོལ་དང་གྲོལ་ བྱེད་གཉིས་སུ་མེད། །གཞི་ནི་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་རུང་གི། །ཆ་ནས་གཞག་ཕྱིར་སླད་ཡང་ནི། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏ་རེ། །དགོངས་པ་བཀའ་བགྲོས་རྒྱུད་རྒྱལ་ནས། །དེ་ཚེ་ཀུན་བཟང་ཆོས་དྲུག་གིས། །གཞི་ཤེས་མ་རིག་དྲུག་བཅོམ་ནས། །ཉུག་ཙམ་ལས་ནི་ཡིད་ཙམ་སྟོངས། །རིག་ཙམ་བྱུང་བས་རིག་འགྲིབས་བརླབ། །སལ་གྱིས་སོང་བས་མུན་ཁོང་སངས། །ཝལ་གྱིས་བྱུང་བས་འཐིབ་པ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བས་མ་རིག་དག། འགྱུར་བ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་ཀློང་ཆེན་པས། །ཆོས་དྲུག་དབྱེ་བ་འདི་ལྟར་ཕྱེ། །གཞི་ལས་འཕགས་དང་རང་ངོར་སྣང་། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་དང་ཕྱེད་ཐོག་གྲོལ། །གཞན་ལས་མ་བྱུང་རང་སར་གནས། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་ནི། །མ་བྱུང་བ་ཡི་འབྲས་བུ་དང་། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ལུང་ལས་མ་བྱུང་རང་བྱུང་གི། །མན་ངག་ཉིད་ལ་བརྟེན་སངས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་ཚོགས་མ་བསགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་གྲགས་ན་ཡང་། །དཔྱད་ན་རང་ངོ་ཤེས་པ་དེ། །ཟག་མེད་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི། །དགེ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཚོགས་ཆེན་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་དང་། །ལུང་མ་བསྟན་གྱི་མ་རིག་པ། །སངས་པས་སྒྲིབ་པ་ཡེ་དག་ཅེས། །ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་དགོངས་པར་བཞེད། །འོན་ཏེ་རང་ངོ་རིག་པ་ཡང་། །ཚོགས་གཉིས་ཁོ་ནའི་མཐུ་ཡིན་པ། །ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ། །བསྟན་པའི་རིག་པ་གདོད་མ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་བསྒྲེ་བ་ན། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་ལྟེ་ཆད་དེ། །སྒྲ་ཚིག་རྒྱུད་ལའང་རྨོངས་འགྱུར་བས། །ཚོགས་གཉིས་ཞེས་བྱ་སུ་ཡིས་བཤད། །དེ་འདྲ་ལམ་གྱི་སྟོན་པ་སུ། །དེས་ན་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་དང་། །ཇི་བཞིན་པ་དང་སྒྲ་ཇི་བཞིན། །མ་ཡིན་མཐའ་དྲུག་ཚུལ་བཞི་ཡིས། །མདོ་རྒྱུད་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ། །དཔྱོད་པའི་གནས་ལ་རྨོངས་གྱུར་ན། །ཐོས་བསམ་ལྟ་བ་དུག་ཅན་དང་། །རྟོག་གེའི་རིག་པས་ཚུལ་འདི་དག། དཔོགས་པའི་གནས་སྐབས་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དྲི་བ་ཉི་ཤུ་བར། །ཆོས་སྐུ་ངོ་བོར་བཞུགས་མ་བཞུགས། །བཞུགས་ན་དམིགས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་འགལ། །མ་བཞུགས་ལོངས་སྤྲུལ་འཆར་གཞི་གང་། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ལ། །དམིགས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འགལ། །ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དང་། །འོད་གསལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ལ། །ལོངས་སྤྲུལ་འཆར་གཞི་འགག་པ་ མེད། །ཆོས་སྐུའི་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ལ། མེད་ཅེས་ཆད་པར་སུ་ཞིག་སྨྲ། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ལྡོག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཚང་བ། །དྷརྨ་ཀཱ་ཡའི་ཁྱད
Chinese
身化圆满受用身，其威力所致于玛嘎（རྨ་ཀཱ）刹土，于此贤劫中，共同佛陀千尊及，共同大圆满之，著名导师十二位及，调伏六道之六能仁等，如是经续如海之，无量法类之，示现导师之量，非心智能测度之境。虽如是，然如释迦能仁等，殊胜化身之名言上，显现受生及，从兜率天界降临及，入胎与诞生等，若执着于彼等之言说，以心识狭隘而刺穿心髓者，如直贡巴·贝钦（འབྲི་གུང་དཔལ་འཛིན་）等，谓人以外之有情之，第五能仁作十事，于何处示现云云者，乃未解而自以为是之固执，乃造地狱之喧嚣。何以故？一切佛陀，不决定行事皆相同故，观贤劫经。譬如，玛帕玛衮布（མ་ཕམ་མ་གོན་པོ）未示现苦行，然甫自舍家，即证得解脱成佛，彼亦非佛陀耶？是故，佛陀善巧方便且，乃大悲之主，故应机调伏，事业如海之理，通达之后而宣说者，当知乃智者之行。如是，于第十九问中，胜者普贤王如来，是否依二资粮道耶？若依，则经中云，未积如芝麻许之二资粮而解脱。若不依，则无二资粮道之，如是之佛陀，以何而得解脱耶？若谓乃自识觉性，则彼之因亦需二资粮。如是问答。原始怙主普贤王如来，以胜于基之觉性，于见基现之刹那，觉知乃自现，故迷乱之显现失其根源，于究竟任运之地解脱。然多数人云，于第四有中解脱，乃不解要义之自性。何以故？若从基而于基上解脱，则彼乃一物，故无解脱与解脱者之二元对立。基乃容许产生迷乱之，就分位而安立，故其后亦，彼性
English
Having arisen as the Sambhogakaya, by the power of that, in the pure realm of Maka, in this Fortunate Aeon, a thousand common Buddhas, and twelve famous teachers of the common Great Perfection, and six Thubpas (capable ones) who tame the six realms, and so forth, the measure of the teachers of the countless aspects of Dharma in the ocean of Sutras and Tantras, is not an object that can be fathomed by the mind. Although it is like that, still, like Shakyamuni and so forth, on the nominal level of the supreme Nirmanakayas, taking birth manifestly, and descending from the Tushita heaven, and entering the womb and being born, and so forth, if one is attached to the expressions of those, and one's heart is pierced by the narrowness of mind, like Drikung Paljin and so forth, saying, "Where did the fifth Thubpa of beings other than humans perform the twelve deeds?" that is stubbornness of not understanding and seeing oneself, it is the clamor of creating hell. Why? Because it is not definite that all Buddhas' deeds are the same, look at the Sutra of the Fortunate Aeon. For example, Mapam Magonpo did not show ascetic practices, but as soon as he left home, he attained liberation and Buddhahood, is he not also a Buddha? Therefore, the Buddha is skillful in means and is the lord of great compassion, so he tames according to what is appropriate, and the way of his activity being like an ocean, speaking after understanding that, should be known as the way of the wise. Likewise, in the nineteenth question, does the Victorious Samantabhadra rely on the path of the two accumulations or not? If he relies, then the sutra says that he is liberated without accumulating even as much as a sesame seed of the two accumulations. If he does not rely, then what kind of Buddha is liberated without the path of the two accumulations? If you say it is the awareness of one's own nature, then the cause of that also needs the two accumulations. Thus, the question and answer are spoken like this. The primordial protector Samantabhadra, with the awareness that is superior to the ground, in the moment of seeing the appearance of the ground, knowing that it is one's own appearance, the appearance of delusion loses its source, and is liberated in the ultimate spontaneously accomplished ground. However, most people say that liberation is in the fourth existence, which is the nature of not understanding the key point. Why? If one is liberated from the ground to the ground, then that is one substance, so there is no duality of liberation and the liberator. The ground is the place where delusion can arise, it is established from the aspect of division, so afterwards also, that nature.
Chinese
变为乌鸦。从深奥的口诀传承中，那时，普贤六法，摧毁了作为基础的六种无明，仅仅一瞬间，心就空了。仅仅生起觉性，就加持了觉性的衰退。嗖地一声，黑暗的内部清明了。哗地一声，没有了浑浊。脱离了增益和诽谤，无明清净。因为没有变化，如同虚空。如是说，因此龙钦巴，如此区分了六法。从基础中超脱，显现于自性中。差别一半一半地解脱。不是从他处产生，安住于自性中。这些也都是从因中，没有产生的果，不是从心中产生，本初成佛。不是从教言中产生，依靠自生的口诀而成佛。因此，即使被称为没有积累资粮的佛，但如果分析，认识自性，就是无漏自生任运成就的功德大海。大圆满本来圆满，以及未被授记的无明，消除后，障碍本来清净，这是不共的密意。然而，自性觉性也是，仅仅是二资粮的力量，对于进入道的人来说，如果将所教的觉性与本初的佛陀相比，轮回涅槃的中心就会断裂，对于声音文字的传承也会变得迷惑，谁会说二资粮呢？谁是这样的道的导师呢？因此，以正确定位、隐喻密意，如实和声音如实，非有六边四种方式，如果对经续论典大海的边际，进行辨析的地方变得迷惑，听闻思考的见解就会变成毒药，以分别念的智慧，这些道理，是不可能推测的。同样，对于二十个问题，法身是否安住于自性中？如果安住，无所缘和离戏相违。如果不安住，报身和化身的显现基础是什么？如是问答中，这样说：法身的自性是空性。对于空性，说思议超出言语，与无所缘离戏相违。法身的自性是光明，光明具足一切殊胜，报身和化身的显现基础不会停止。法身的慈悲周遍一切。慈悲周遍一切的智慧，谁会说没有而断灭呢？因此，在一个自性中，具足三种差别的法，这就是法身的特点。
English
It becomes a crow. From the profound oral transmission, at that time, the six dharmas of Kunsang, having destroyed the six ignorances as the basis, in just a moment, the mind becomes empty. Just as awareness arises, it blesses the decline of awareness. With a swoosh, the darkness inside becomes clear. With a whoosh, there is no turbidity. Free from gain and defamation, ignorance is purified. Because there is no change, it is like the sky. Thus it is said, therefore Longchenpa, distinguishes the six dharmas in this way. Transcendence from the base and appearance in one's own nature. Half and half liberation of differences. Not arising from others, abiding in one's own place. These are also from the cause, the fruit that does not arise, not arising from the mind, primordial Buddhahood. Not arising from the teachings, relying on self-arisen instructions to become a Buddha. Therefore, even if called a Buddha who has not accumulated merit, but if analyzed, recognizing one's own nature, it is the ocean of merit of uncontaminated self-arisen spontaneous accomplishment. The Great Perfection is originally complete, and the unpredicted ignorance, after eliminating it, the obscurations are originally pure, this is the uncommon secret. However, self-awareness is also, only the power of the two accumulations, for the person who enters the path, if the taught awareness is compared to the primordial Buddha, the center of samsara and nirvana will be severed, and one will become confused about the transmission of sound and words, who would say the two accumulations? Who is such a teacher of the path? Therefore, with correct positioning, metaphorical intent, suchness and sound as it is, the six extremes and four ways of non-existence, if one becomes confused about the edge of the ocean of sutras and tantras, the view of hearing and thinking will become poison, with the wisdom of conceptual thought, these reasons, it is impossible to speculate. Similarly, for the twenty questions, does the Dharmakaya reside in its own nature? If it resides, non-objectivity and non-proliferation are contradictory. If it does not reside, what is the basis for the appearance of the Sambhogakaya and Nirmanakaya? In such questions and answers, it is said: The nature of the Dharmakaya is emptiness. For emptiness, saying that thinking is beyond words, it contradicts non-objectivity and non-proliferation. The nature of the Dharmakaya is luminosity, luminosity possesses all perfections, the basis for the appearance of the Sambhogakaya and Nirmanakaya does not cease. The compassion of the Dharmakaya pervades all. Who would say that the wisdom of compassion pervading all is non-existent and cut off? Therefore, in one nature, possessing the three different dharmas, this is the characteristic of the Dharmakaya.