Tibetan
།ཅེས་བརྒལ་ལན་དུ་འདི་བརྗོད་དོ། །སྤྱིར་གྱིས་ཐུན་མོང་ཐེག་པ་ལ། ལྷ་དང་མི་ཡི་སྨེས་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་དང་། །ཞི་གནས་ལ་ནི་འཇོག་ཚུལ་དགུ། །ལྷག་མཐོང་གི་ནི་དཔྱད་ཚུལ་གསུམ། །ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དང་། །དེ་བཞིན་གསང་སྔགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ། །གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་སྒོམ་རིམ་སོགས། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་བློ་རིགས་ལ། དགོངས་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི། །མཐའ་བཀག་མཐུན་འཇུག་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་རིགས་མིན་ཅིང་། །ཁྱད་པཐངརྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །མ་བསྒོམས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དང་། །བསྒོམས་ནས་གྲོལ་བའི་ཐོད་རྒལ་ཞེས། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་བསྟན་མོད་ཀྱི། །གཉིས་ཀའི་དགོངས་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས། །འབྱམས་ཡིག་འདི་ཡི་ལན་ཙམ་དུ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་འདིར་མི་བྱེད། །དོན་ལ་བསྒོམ་བྱ་ཡོད་དམ་མེད། །གང་ཟང་རང་གི་བློ་ནུས་གཙོ། །ཅི་ཕྱིར་དང་པོའི་ལམ་ཞུགས་ཅན། མོས་པས་དཔྱོད་པའི་གང་ཟག་ལ། །དམིགས་བཅས་སྒོམ་རྒྱུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་རིག་ པ་སྐྱོང་སྒོམ་མཐུས། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དྲན་འཛིན་གྱི། །སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་མེད་ན། །ཐ་མལ་ཉིད་དང་ཅི་ཡི་ཁྱད། །བསྒོམ་པའི་མིང་དེ་སུ་ཡིས་གདགས། །གནས་ལུགས་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་མིན་པར། །ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལས། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་ཟད་པ་ཡིས། །དགོངས་པ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་ལ། །སྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་གཉིས་ཀ་ཡི། །འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ། །མངའ་དབང་འབྱོར་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས། །དེ་སྐད་དུ་ནི་ཀུན་གསལ་ལས། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་ན་འོག་མར་འགྱུར། །མེད་ན་རྟོག་མེད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཡང་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་པའི། །ངོ་འཕྲོད་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ན། །རང་གིས་རང་ཉིད་གསལ་བ་ལ། །བློ་ཡིས་བསྡུ་ཞིང་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད། །དབང་པོ་འབྲིང་ལ་དྲན་པ་ཙམ། །ཆོས་སྐུ་གསལ་ན་དྲན་པ་སྟོང་། །མ་བསྒོམས་རྒྱུན་དུ་འབྲལ་བ་མེད། །བསྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་དོན་ལ་མེད། །སྒོམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་དེ་ཡིས་ཆོད། །ཅེས་གསུངས་གནད་ཀྱི་མན་ངག་འདི། །ཀུན་གྱིས་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་། །ལྟ་ཅི་གོ་བའང་ཆེར་མེད་པས། །ཡི་གེ་འདི་ལ་གཙིགས་སུ་གྱིས། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅུ་བདུན་པར། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་ ཀུན་ལ། །ཁྱབ་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །སེམས་ཅན་དུས་ན་རྫོགས་པར་རིགས། །ཡོན་ཏན་མཛད་ཕྲིན་དེ་བཞིན་འོས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཡིན་ཞེ་ན། །རྟོགས་པས་སྙིང་པོ་ཆེ
Chinese
作为辩驳的回答，这样说道。总的来说，在共同乘中，关于天和人的欲求，菩萨的禅定，以及止观的九种安住方式，胜观的三种观察方式等等，有各种各样的分类。同样，在密宗的生起次第和圆满次第中，有动摇、获得、熟悉、稳固等修持次第。为了调伏不同根器的众生，对于修持的有无，以及断除边见、趋同、建立宗派等，不应执着于一。特别是在大圆满中，有不修而解脱的本来清净（ཀ་དག་），以及修持后解脱的妥噶（ཐོད་རྒལ་），虽然显示了两种分类，但两者的意旨都非常殊胜。对于这封信的回复，在此不宣扬秘密。实际上，修持是否存在，主要取决于个人的智慧能力。为什么对于初入道的、以信心进行思辨的人来说，虽然没有有相的修持，但通过显现的觉性修持的力量，如果连随之而来的忆念的修持的名称都没有，那和凡夫俗子有什么区别呢？修持的名称是谁安立的呢？不是仅仅停留在理性的推测上，而是如实地显现出来，通过不散乱的忆念，当意念如同虚空般清净时，不可能存在修与不修的两种概念。因此，赋予了在普贤王如来的意旨王国中获得自在的名称。如是说，在《普贤王如来祈愿文》中说：“如果存在修持，就会堕入下乘；如果不存在修持，就会成为无念的佛陀；或者成为异生凡夫。自生智慧安住于自身，仅仅是认识到自己的本性，自己照亮自己，不需要用分别念去执取和修持。对于中等根器的人来说，只需要忆念；当法身显现时，忆念也会消失。不修持，也始终不会分离；修持与不修持，实际上没有区别。用修持的疑惑来断除（疑惑）。”这样说的要诀，大家都去体验和证悟，即使是理解的人也不多，所以要重视这封信。然后是第十七个问题，如果如来藏遍布一切众生，那么佛的法身和智慧等，在众生的时候就应该圆满了，功德和事业也应该如此。是证悟还是没有证悟呢？证悟了，心性就大了。
English
As a refutation, this is said. Generally, in the common vehicle, regarding the desires of gods and humans, the samadhi of bodhisattvas, and the nine ways of abiding in shamatha and vipassana, the three ways of examining vipassana, etc., there are various classifications. Similarly, in the generation stage and completion stage of secret mantra, there are stages of practice such as wavering, attainment, familiarity, and stability. In order to tame beings of different capacities, one should not cling to one extreme regarding the existence or non-existence of practice, as well as cutting off extreme views, converging, and establishing sects. Especially in the Great Perfection, there is the originally pure (Ka Dag，藏文：ཀ་དག་) which is liberation without practice, and the Tögal (Thögal，藏文：ཐོད་རྒལ་) which is liberation after practice, although two classifications are shown, the intentions of both are very special. In response to this letter, I will not proclaim secrets here. In reality, whether or not there is practice depends mainly on one's own wisdom and ability. Why is it that for those who have just entered the path and who contemplate with faith, although there is no practice with objects, if even the name of the practice of recollection that follows is not there, through the power of the practice of manifest awareness, what is the difference between that and ordinary people? Who established the name of practice? It is not just staying on rational speculation, but actually manifesting as it is, and through unfailing recollection, when the mind is as pure as space, it is impossible to have the two concepts of practice and non-practice. Therefore, the name of attaining freedom in the kingdom of the intention of Samantabhadra is given. As it is said, in the Kunjed Gyalpo (ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ, All-Creating King) it says: "If there is practice, one will fall into the lower vehicle; if there is no practice, one will become a non-conceptual Buddha; or one will become an ordinary being. Self-born wisdom abides in itself, merely recognizing one's own nature, oneself illuminating oneself, there is no need to grasp and practice with conceptual thought. For people of medium capacity, only recollection is needed; when the Dharmakaya manifests, recollection will also disappear. Without practice, one will never be separated; practice and non-practice are actually no different. Use the doubt of practice to cut off (doubt)." The key points said in this way, everyone should experience and realize, even those who understand are not many, so pay attention to this letter. Then the seventeenth question, if the Tathagatagarbha pervades all beings, then the Buddha's Dharmakaya and wisdom, etc., should be complete when beings are beings, and merits and activities should also be so. Is it realization or non-realization? If realized, the nature of mind is great.
Tibetan
ར་མ་སོང་། །དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བསྒྲགས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་མི་རིགས། །ཅི་ཕྱིར་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་གྱིས། །འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཕྱིར། །བུམ་པའི་ནང་གི་མར་མེ་ལྟར། །ནང་གསལ་འཆར་བའི་གཞིར་ཡོད་ཀྱང་། །ཕྱིར་གསལ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་མེད། །དེ་ཡང་མ་རིག་ལས་ཉོན་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་ཕྱི་ཤུན་གྱི། །ཚུལ་དུ་གཏུམས་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མར། །དཔེ་དགུས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན། །དཔེར་ན་བུད་མེད་ངན་མ་ཡི། །མངལ་ན་གནས་པའི་མི་བདག་དེ། །ལུས་ཀྱི་ནུས་པ་རྫོགས་པ་དང་། །ལས་དབང་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ། །ཀུན་གྱི་རྗེ་བོར་གྱུར་ན་ཡང་། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོར་སུ་ཡིས་བརྗོད། །དེ་ཕྱིར་རིག་པའི་གཤིས་ལུགས་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ཡོང་ཕྱིར། །མ་རིག་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དུས། །འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་ཁམས་སུ་སྣང་། །རིག་ཅིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཚེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ ཡིན། །གལ་ཏེ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ལའང་། །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ན། །ལྕགས་སམ་གཙུབ་ཤིང་དག་ལས་མེ། །འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་མེའོ་ཞེས། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཁ་དོར་དམར་དང་རེག་བྱ་ཚ། །རང་བཞིན་བསྲེག་པའི་ནུས་པ་ཀུན། །རྫས་གཉིས་དག་ལ་རྫོགས་པ་ཡིས། །གཏན་ཚིག་གསར་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ།། །།དེ་ནས་དྲི་བ་བཅོ་བརྒྱད་པར། །ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། །ཐོག་མར་བྱོན་པ་ཡོད་དམ་མེད། །མེད་ན་ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་འགལ། །ཡོད་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་། །ཚོགས་ལ་འབྲས་བུ་སྟོན་བྱེད་ཅིང་། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱེད་པ་གང་། །དེ་ཐད་ངེས་པ་མེད་ཅེ་ན། །སེམས་མ་བསྐྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མེད། །ཚོགས་གཉིས་ལམ་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཅི་ལྟ་བུ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ནི། །གདོད་མའི་མགོན་ལས་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཉིད་ལམ་ལ་མ་བརྟེན་པར། །མངོན་པར་རྫོགས་ཚུལ་འོག་ཏུ་སྨྲ། །འདིར་ནི་རྫས་སྤྱིའི་དྲི་བའི་དོན། །གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ། །ཤར་བའི་རྩལ་ལས་སེམས་ཅན་ཁམས། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་བཞིན་རྨི་ལམ་ལྟར། །འཁྲུལ་བ་རྣམས་ནི་གདུལ་ཕྱིརདུ། །རིགས་ལྔའི་རྒྱལ་བ་གངས་ཆེན་མཚོ། ། དེའི་ཕྱག་རྒྱའི་ཁོང་སེང་ལས། །པདྨ་འཁྲུངས་པའི་སྟེང་གི་ཆའི། །ཞིང་ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་
Chinese
没有过去。过去、现在、未来三时中没有增减。作为问题的回答，这样宣告：一切众生即是佛。然而被突如其来的垢染所遮蔽。如是说，因此对于众生来说，身和智慧不可能圆满。为什么呢？因为没有通过圆满、成熟、清净这三者，使果显现。如同瓶子里的油灯，虽然有内在光明显现的基础，但外在的光明却没有显现。那也是因为无明、烦恼和所知障，像外壳一样覆盖着，这种道理在《宝性论》中用九个比喻非常清楚地说明了。例如，恶妇的胎中居住的人，虽然身体的能量圆满，业力成熟的时机到来，即使成为一切的君主，那时谁会称他为国王呢？因此，为了使觉性的本性，产生轮回和涅槃二者的门径，在无明、业和烦恼的时候，显现为六道各自的界。当觉悟并且二资粮圆满的时候，不是佛陀还能是什么呢？如果说觉悟和不觉悟也没有增减，那么就像从铁或钻木中生火一样，你会说原因本身就是火吗？因为颜色是红色，触感是热的，自性是燃烧的能力，都在两种物质上圆满，所以必须重新建立论证。之后是第十八个问题，最初的佛陀和最初出现的是否存在？如果不存在，那么最初的佛陀就矛盾了。如果存在，那么对于他来说，因果和集合产生结果，以及最初生起菩提心的是谁？如果对于那方面没有定论，没有生起菩提心，也没有结果，不依靠二资粮道，那样的佛陀是什么样的？作为问题的回答，这样说：最初的佛陀，不是原始怙主还能是谁呢？他没有依靠道，下面会讲述显现圆满的方式。这里是关于事物总体的提问的意义，从原始的基础中，作为基础显现，从显现的能量中，众生界，虽然没有错乱的原因，但像梦一样，为了调伏错乱者，五部佛如大雪山之湖。 从那里的手印的空隙中，莲花出生的上方的部分，二十
English
There is no past. There is no increase or decrease in the three times of past, present, and future. As an answer to the question, it is declared thus: All sentient beings are Buddhas themselves. However, they are obscured by sudden stains. As it is said, therefore, for sentient beings, body and wisdom cannot be perfected. Why is that? Because the fruit has not been manifested through the three of perfection, maturation, and purification. Like a lamp inside a vase, although there is a basis for inner light to appear, the outer light does not appear. That is also because ignorance, afflictions, and the obscuration of knowledge cover it like an outer shell, this principle is very clearly explained with nine similes in the Ratnagotravibhāga. For example, the person dwelling in the womb of an evil woman, although the energy of the body is complete, and the time for the ripening of karma arrives, even if he becomes the lord of all, who would call him a king at that time? Therefore, in order to make the nature of awareness, the gateway for both samsara and nirvana to arise, in the time of ignorance, karma, and afflictions, it appears as the respective realms of the six paths. When awareness arises and the two accumulations are complete, what else could it be other than Buddhahood? If it is said that there is no increase or decrease in realization and non-realization, then just as fire arises from iron or kindling wood, would you say that the cause itself is fire? Because the color is red, the touch is hot, and the nature is the ability to burn, all are complete in the two substances, so the argument must be newly established. Then there is the eighteenth question, do the first Buddha and the first appearance exist or not? If they do not exist, then the first Buddha is contradictory. If they exist, then for him, cause and effect and the collection produce results, and who is the first to generate Bodhicitta? If there is no certainty in that regard, without generating Bodhicitta, and without results, without relying on the two accumulations path, what kind of Buddha is that? As an answer to the question, it is said thus: The first Buddha, who else could it be other than the primordial protector? He did not rely on the path, the way of manifesting perfect enlightenment will be discussed below. Here is the meaning of the question about the totality of things, from the primordial basis, as the basis appears, from the energy of appearance, the realm of sentient beings, although there is no cause for confusion, but like a dream, in order to tame the confused ones, the five Buddha families are like a great snow mountain lake. From the gap of the mudra there, the upper part where the lotus is born, twenty