Tibetan
མེད་ཀྱིས་ཁྱད་བཞག་པ་བཞིན་དུ། སེམས་དང་སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་སེམས་ཚོགས་བརྒྱད་དམ། བདུན་ནམ། དྲུག་གི་རང་བཞིན་སྤང་བྱར་བསྡུས་ནས། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བླང་བྱར་རྟོགས་ནས་ལམ་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདི་གཉིས་མཚུངས་སམ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། རིག་པ་དང་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་དྲི་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་། རིག་པ་རང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་བཏགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། མེད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། སྣང་བ་དང་། གྲགས་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། འཛིན་པ་དང་རྟོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ་བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་བའི་སེམས་ཏེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་ཀ་མའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་སྤང་བྱའི་ རང་བཞིན་ཙམ་དུ་མཚུངས་ནའང་། རིག་པ་དང་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདིར་སེམས་མ་འདྲེས་ལ་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ཀྱིས་ཆོས་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངོ་སྤྲོད་པའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་བསྟན་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པར་བཤད་ནས། སྐལ་ལྡན་དེ་དག་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་དང་མཚོ་གླིང་། ལུང་སྟོངས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རབ་ཏུ་དབེན་པར་མན་ངག་སྙིང་ཐིག་གི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་ལས། སྣང་བ་བཞི་རིམ་གྱིས་ཤར་བའམ། ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པའང་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་བཤད་ཀྱི། སྔ་མ་ལྟར་ལས་རབ་ལོ་གསུམ། འབྲིང་ལྔ། ཐ་མ་བདུན་ན་རྡོས་བཅས་སུ་སྣང་བ་འོད་གསལ་དུ་བྲལ་ནས་རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ།ཞིང་ཁམས་འདི་ཕལ་གྱིས་ངོས་ཟིན་པ་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རིན་པོ་ཆེར། དེའང་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པའི། གནས་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཕྱགས་གང་ན་ཡོད་ཅེ་ན། རྨི་ལམ་ཉིད་གང་དུ་སོང་བདེར་འོང་གི་འདི་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ་ཞེས་མ་འཆད་པ་ལྟར། གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ནས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་དེ་ན་ཡོད་དེ། ཞེས་
Chinese
就像以“无”来区分一样，将心和心性分为二，将八识、七识或六识的自性归纳为应断除之法，了悟心性本性清净为应修习之法，是为了修持道。那么，这两者相同吗？答：差别很大，如《虚空六法》中所说：“奇哉，大菩萨！觉性和从觉性中产生的心性，是超越一切垢染和分别念的。总之，是超越痛苦的因和果的一切，是觉性自见的士夫们所行持的境界。执著于自相的心，是这样显现的一切假立之法，显现为存在、显现为不存在的一切，以及显现、声名、见、修、行的一切，执著、分别和烦恼等，是显现为思维对象的一切。总之，轮回的一切法都是执著于自相的心，是六道众生的各自业力的显现。”因此，虽然心在应断除的自性上相同，但觉性和从觉性中产生的心性，与执著于自相的心，在法性上以显现为不同的方式而存在差别。特别是在这里，心未混杂而觉性是现量之要，是殊胜之法。这样介绍之后，完整地讲述了现量光明之道，以及修持之方式和支分。那些有缘者也在尸陀林、海岛、空谷等极寂静之处，思维口诀心髓之义，四相依次生起，或者同时圆满也有可能，只是略微提及。如前者，上等根器三年，中等五年，下等七年，有质碍的显现从光明中脱离，在自显现义之密严刹土中成佛。因为这个刹土不被一般人所认识，所以在殊胜宗义中说，也是超越三界的，从密严刹土中成佛。如果问：那佛陀在哪里呢？就像没有说梦本身去了哪里，醒来就在这里一样，在哪里远离了一切障碍，与法界和智慧无二无别地融合，就在那里。
English
Just as distinguishing with "non-existence," dividing mind and mind-essence into two, summarizing the nature of the eight consciousnesses, seven consciousnesses, or six consciousnesses as what should be abandoned, and realizing the pure nature of mind-essence as what should be practiced, is for the sake of practicing the path. Then, are these two the same? Answer: The difference is great, as it is said in the "Six Spaces": "Amazing, great Bodhisattva! Awareness and the mind-essence arising from awareness are beyond all defilements and discriminations. In short, it is all the causes and results beyond suffering, and it is the realm practiced by those who see awareness for themselves. The mind that clings to its own characteristics is all the imputed phenomena that appear in this way, all that appears as existing, all that appears as non-existing, as well as all that appears as appearance, fame, seeing, meditation, and conduct, clinging, discrimination, and afflictions, etc., are all that appears as objects of thought. In short, all the phenomena of samsara are the mind that clings to its own characteristics, and it is the manifestation of the respective karmas of the six types of beings." Therefore, although the mind is the same in the nature of what should be abandoned, awareness and the mind-essence arising from awareness, and the mind that clings to its own characteristics, exist with differences in terms of the nature of phenomena appearing in different ways. Especially here, the mind is not mixed, and awareness is the key of direct perception, which is a superior dharma. After introducing it in this way, the path of direct perception of luminosity, as well as the way of practicing and its parts, are completely explained. Those fortunate ones also contemplate the meaning of the Heart Essence of Instructions in extremely secluded places such as charnel grounds, islands, and empty valleys. The four visions arise gradually, or it is also possible that they are perfected simultaneously, but it is only briefly mentioned. As in the former case, the superior faculties take three years, the intermediate five years, and the inferior seven years, and the appearance with substance separates from luminosity, and one becomes enlightened in the Akanishta pure land of self-appearing meaning. Because this pure land is not recognized by ordinary people, it is said in the supreme tenets that it is also beyond the three realms, and one becomes enlightened from the Akanishta pure land. If asked, where is that Buddha? Just as it is not said where the dream itself went, but waking up is here, it is there where all obscurations are separated and merged into the indivisibility of the expanse and wisdom.
Tibetan
གསུངས་ལ་དེའང་ཆོས་ཉིད་ནང་གསལ་གཞོན་ ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་པ་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱིས་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་ལ། ཆོས་ཅན་ཕྱིར་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཆ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བཏགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལྡན་པར་ཡོད། །སྟོན་པ་འོད་ནི་འགྱུར་བ་ནི། །སྟོང་གསལ་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཞུགས། །ཐུགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་གསལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྐབས་འདིར་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་ལ་བལྟ་བའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་འཁོར་བའི་སེམས་གསུམ་ཀུན་གཞིའི་ལྡོག་ཚུལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགོངས་པའི་ཚང་ཚུལ། འོག་མའི་སྙིང་པོ་གོང་མར་འདུས་ཚུལ་དང་གསུམ་དུ་བརྩི་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་སྟེ། དང་པོ་ལ་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་མདོ་མཐུན་པར་རང་སྡེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་གིས་རྒྱབ་སྐྱོར་ནས་བཤད་པ་དང་། སྒྲུབ་རྒྱུད་ཀྱི་དཔེས་བརྡ་ཚིག་ལྟར་བཤད་པའོ། །སྔ་མ་ནི། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནད་ཀྱང་མི་འདོར་ལ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལམ་སྣ་ངེས་གཅིག་ལ་ཁམས་ གསུམ་པའི་དང་སེམས་བྱུང་ཀུན་གཞིའི་བ་ཆགས་དང་བཅས་ལྡོག་ཚུལ་ནི། རྟེན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་དང་།ཉོན་ཡིད་ཡིད་ཤེས་དང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ལྟ་བས། ནང་ཀུན་རྟོག་འཕྲོར་དུ་དག་སྟེ་འདོད་པའི་སེམས་ལོག །གཞན་ལྟར་གསལ་བའི་ངང་ལ་གསལ་བ་འཇོག་པའི་དེར་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་མེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་སེམས་ལོག །དྲན་བསམ་རྩེ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་རྟོག་མེད་ལ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་ཞན་པའི་བློ་མེད་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ལོག་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དེའང་ཀུན་གཞི་རྟོག་མེད་གསལ་དངས་མ་བྱེད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་མིན་ལ། འདིར་གསལ་དངས་བྱེད་ཅིང་རིག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ལོག། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གསལ་བ་ཙམ་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་གནས་པའི་ཆ་དེ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་མ་ཤེས་པ་ལས། འདིར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཆོད་པས་དངས་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ལོག། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས། འདིར་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བས་ཡུལ་ལ་ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པའི་གཟུགས་འཛིན་མིག
Chinese
所说，那也是法性内明，如童子瓶身一般，身和刹土没有界限。有法外显，任运成就的慈悲显现，要知道也因此而命名。如续部所说：原始佛普贤王如来，具有名号和相好，导师光明转变时，安住于空明光蕴中，心之智慧无碍明。如是说。此处观现前光明之觉性刹那，即是轮回三心阿赖耶的还灭之理，智慧之体悟圆满之理，下者精华融入上者之理，这三者被认为是全知大士的观点。第一点，与共同大乘和显宗一致，以自宗续部的教证来支持而宣说，以及以实修传承的比喻作为隐语来宣说。前者是，《宝积经》中说：寂静慧，如来之意密，也远离心、意和识，也不舍弃三摩地的要点，这是如来不可思议的意密。如是说。如同超越世间的真实三摩地之道，唯一能使三界之心和心所，连同阿赖耶的习气一起还灭之理是：以所依阿赖耶识之心，以及烦恼意、意识，和五根识等，在无有这些的等持中现量观照，内在一切分别念顿时清净，贪欲之心还灭。如他宗所说，在如镜般显现的自性中，因为没有安立显现的能执对治，所以色蕴之心还灭。忆念专注一境的无分别念，对于法性自性中微弱的智慧，因为没有这样的心，所以无色蕴之心还灭，因此三界之心得以寂灭。然而，阿赖耶并非是不作清净光明的无记，此处因为作清净光明和觉性，所以阿赖耶还灭。阿赖耶识仅仅是光明，没有截然分开而安住的部分，因为没有认识到那是自证的体性，此处因为没有证悟为自生智慧，所以清净光明远离戏论而还灭。五根识跟随外境，此处因为光明之显现，眼识不再执著于将外境视为庸常。
English
It is said that it is also the clear light of Dharma nature, like the body of a vase of a young boy, without any distinction between body and realm. The Dharmic entity is outwardly manifest, and it is known that the spontaneously accomplished compassionate manifestation is also named as such. As stated in the tantra: The primordial Buddha, Samantabhadra, possesses names and marks. When the teacher's light transforms, he abides in a mass of empty and clear light. The wisdom of the mind is unobstructed and clear. It is said. Here, the moment of awareness of directly observing the clear light is the way in which the three minds of samsara, the Alaya, are reversed. The essence of wisdom is the way in which contemplation is fulfilled. The essence of the lower is the way in which it is integrated into the upper. These three are considered to be the views of the great omniscient one. The first point is that it is consistent with the common Mahayana and Sutra, and it is explained with the support of the scriptures of one's own lineage, and with the analogy of the practice lineage as a metaphor. The former is: In the Ratnakuta Sutra, it is said: Tranquil wisdom, the secret of the Tathagata's mind, is also separate from mind, intellect, and consciousness, and does not abandon the key point of Samadhi. This is the inconceivable secret of the Tathagata's mind. As it is said, the way in which the minds and mental factors of the three realms, together with the habits of the Alaya, are reversed by the one definite path of true Samadhi that transcends the world is: By directly observing the mind of the dependent Alaya consciousness, as well as the afflicted mind, consciousness, and the five sense consciousnesses, in the Samadhi without these, all internal conceptualizations are instantly purified, and the mind of desire is reversed. As others say, in the nature that appears like a mirror, because there is no antidote to the grasping of appearance, the mind of the form aggregate is reversed. The non-conceptual mind that is focused on one point of mindfulness, for the weak wisdom in the nature of Dharma, because there is no such mind, the mind of the formless aggregate is reversed, so the mind of the three realms is pacified. However, the Alaya is not an unmarked state that does not purify clear light. Here, because it purifies clear light and awareness, the Alaya is reversed. The Alaya consciousness is merely light, and the part that abides without being completely separated, because it is not recognized as the essence of self-awareness, here, because it is not realized as self-born wisdom, the clear light is reversed, free from elaboration. The five sense consciousnesses follow external objects, here, because of the appearance of clear light, the eye consciousness no longer grasps external objects as ordinary.