Tibetan
་བུའི་ཡིན་ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་བར་རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བསྡུས་ནས་ལམ་སོ་སོར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་བསྲུང་དགོས་ལ། མ་བསྲུངས་ ན་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་ཤར་ལས། ཉམས་ན་གཉིས་ཀ་འཚིག་པར་འགྱུར། །སྐུ་ཡི་དམ་ཚིག་ཉམས་གྱུར་ན། །རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འཚེད། །འོ་དོད་འབོད་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ། །དཔོན་གྱིས་ཉམས་ན་སྦྱང་ཐབས་མེད། །གཉིས་ཀ་ངུ་འབོད་ཆེན་པོར་སྐྱེ། །སློབ་མས་ཉམས་ན་སྦྱང་ཐབས་ཡོད། །གསུང་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་གྱུར་ན། །སྣང་བ་འགགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། །མུན་རྡུལ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་སྐྱེ། །དེ་ནས་ཐོན་པར་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །ལྐུགས་པ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཉམས་གྱུར་ན། །ཡིད་འཁྲུག་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་སྐྱེ། །རྟག་ཏུ་རྩོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །འཐབ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་། །ཡང་ན་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་དྲན་པ་རེངས་པར་འགྱུར། །སྨྱོ་འབོག་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པར་འགྱུར། །ཐ་མ་ངུ་འབོད་གནས་སུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ལེགས་པར་བསྲུངས་ན་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་གསང་སྙིང་ལས། རྒྱལ་བའི་རིགས་མཆོག་འཛིན་པ་དེ། །འཇིག་རྟེན་གཙོ་དང་འཁོར་གྱིས་བཀུར། །དམ་པ་མཆོག་དང་དམ་པ་ཡིས། །སྲས་དང་སྤུན་དགོངས་བྱིན་གྱིས་རློབ། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག། འཇིག་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་སྦྱོར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་ལམ་ནི་ཁེ་ཉེན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་གདོད་མའི་མགོན་ པོས། ང་ཡི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས། །ཚུལ་བཞིན་ཉམས་བླངས་སངས་རྒྱས་ཐོབ། །ཚུལ་མིན་སྤྱད་ན་དམྱལ་བར་སྐྱེ། །སེམས་ཅན་ཕལ་བར་སྐྱེ་མི་སྲིད། །དེ་ཕྱིར་ཁེ་ཉེན་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་མཐའ་དག་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་དོར་བར་བྱ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། མཚན་མ་ཚིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཚིག་ལ་ཞེན་ཅིང་ཚིག་ལ་སྤྱོད། །མི་ཤེས་ཚིག་ལ་ལྟོས་བྱུང་ན། །དེ་ཉིད་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །རྟགས་པ་ལྟོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རང་ཉིད་རྟགས་ལ་ལྟོས་གྱུར་ནས། །སྤྱོད་པས་གཞན་ལ་བརྔན་སེམས་བྱེད། །རང་གི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །རྗེས་སུ་འཇིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །གང་དག་མོས་པའི་ས་ལ་གནས། །
Chinese
如是子之体性未显现，根本与支分的誓言全部汇集于身语意，如所说般守护于各道。若不守护，则将堕入无间地狱等处。如自显续云：若失坏，则二者皆焚毁。身之誓言若失坏，则于金刚大狱中焚烧，生于哀嚎之处。上师失坏则无忏悔之法，二者皆于大哭嚎中出生。弟子失坏则有忏悔之法。语之誓言若失坏，则显现止息，生于大黑暗尘土之处。从彼处脱出后，亦将生为喑哑者。意之誓言若失坏，则生于心意狂乱之处，恒常争斗不息，争执与大痛苦，或将变为无有忆念，或将忆念僵化，为癫痫疾病所侵扰，最终生于哭嚎之处。如是。若善加守护，则利益不可估量。如秘密藏续云：执持胜者之种姓者，为世间之主与眷属所敬重，为殊胜者与具誓者，视如子与兄弟般加持，进入善逝之境，与无死普贤相合。如是。因此，金刚乘之道，其利害极大。原始怙主云：行持我之法者，如法修持则证得佛果，不如法行持则生于地狱，不可能生于普通众生中。因此，其利害极大。如是宣说。二者，进入解脱道之安立者，亦即于一切共同道中，所说之生圆次第修持，皆不离于分别念之自性，故于此处当舍弃。如自显续云：有相之语瑜伽士，执着于语，行持于语。不解而依赖于语者，我未曾说彼为解脱。随他之瑜伽士，自身依赖于相，以行持而行谄媚之心，为自之分别念所束缚，我亦未曾说彼为解脱。随顺毁灭之瑜伽士，安住于何者信解之地上，
English
As the nature of being a son is not manifested, all the vows of the root and branches are gathered into body, speech, and mind, and must be kept as taught on each path. If not kept, one will fall into the Avici hell and so on. As it says in the Self-Arisen Tantra: If broken, both will be burned. If the body's vow is broken, one will burn in the great Vajra Hell, and be born in a place of wailing. If the master breaks it, there is no way to purify it. Both will be born in great weeping. If the disciple breaks it, there is a way to purify it. If the speech vow is broken, appearances will cease, and one will be born in a place of great dark dust. Even after emerging from there, one will be born as a mute. If the mind vow is broken, one will be born in a place of great mental confusion, where contention never ceases, with strife and great suffering, or one may become without memory, or one's memory may become rigid, afflicted by epileptic diseases, and ultimately be born in a place of weeping. Thus it is. If well-guarded, the benefits are immeasurable. As it says in the Secret Essence Tantra: Those who hold the supreme lineage of the Victorious Ones are honored by the lords of the world and their retinues. The noble and those with vows regard them as sons and brothers, bless them, enter the realm of the Sugatas, and unite with the indestructible Samantabhadra. Thus it is. Therefore, the path of the Vajrayana has extremely great advantages and disadvantages. The primordial protector said: Those who practice my Dharma, if they practice properly, will attain Buddhahood. If they practice improperly, they will be born in hell. It is impossible to be born as an ordinary sentient being. Therefore, its advantages and disadvantages are extremely great. Thus it was said. Secondly, the way to enter the path of liberation is to abandon here all the generation and completion stage meditations taught in all the common paths, because they do not go beyond the nature of conceptual thought. As it says in the Self-Arisen Tantra: The yogi of signs and words clings to words and practices words. If one relies on words without understanding, I have not said that is liberation. The yogi who relies on signs, if one relies on signs oneself, and with practice, one flatters others, bound by one's own thoughts, I have not said that is liberation either. The yogi who follows destruction, who abides on the ground of whatever faith,
Tibetan
མོས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ། །དང་པོའི་ས་ལ་རེ་བས་འཇིག། དེ་ཉིད་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །ངང་ཉིད་ངེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཚིག་ཚུགས་སྒོམ། །མི་རྟོག་པ་ཡི་དང་ཉིད་ཅན། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་རྗོད་བྱེད་པ། ། ང་ཡིས་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །འཇུག་པ་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དོན་ཉིད་བྱ་བར་འགྲུབ་བར་འདོད། །བྱ་བ་ཆེན་པོས་བཅིངས་པ་རྣམས། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་བ་བྱེད། །དེ་ནས་བཟུང་ནས་བྱ་བ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །བྱ་བ་རྒྱུ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་ལམ་དུ་སློང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་ལ་རེ་ཞིང་རྒྱུ་ལ་ལྟོས། །རྒྱུ་ཉིད་མངོན་པར་སྟོན་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །བྱེད་པ་རྐྱེན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །སྤྱོད་པས་ཡང་དག་གདོན་འཚོལ་བ། །རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ། །དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རྟོགས་པ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་སྟེ། །ས་དང་ལམ་ལ་མི་གནས་པར། །རང་གི་དེ་ཉིད་མཐོང་ནས་ནི། །ཡང་དག་གྲོལ་བ་ཆེན་པོར་འདོད། །ཡང་དག་གདོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །རང་གི་རྟོགས་པ་རྙེད་ནས་ཀྱང་། །བར་དོའི་སྣང་བ་དག་པ་ལ། །རང་གི་ཡང་དག་ཉིད་མཐོང་ན། །དེ་ནས་མཐར་ཕྱིན་གྲོལ་བར་འདོད། །མཐར་ཕྱིན་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ངེས་པ་རྙེད་པའི་ས་ཉིད་ལ། །རང་གི་དེ་ཉིད་རྙེད་མཐོང་ནས། །ཡང་དག་ས་ལ་འདབ་པར་འདོད། །བྱས་པ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཀ་དག་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་ཡིན། །དེ་ལས་གཤེགས་སུ་མེད་པར་གསུངས། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་ལས། །ས་ལ་སྤྱད་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེདཔར་གསུངས། །ཞེས་སྔམ་བརྒྱད་ཀྱིས་བྱ་རྩོལ་དང་བཅས་པས་མི་གྲོལ་ལ། ཕྱི་མ་བཞིས་ལམ་ལ་འབད་རྩོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་དོར་ནས་ཡེ་བཞག་རང་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱིས་སྦྱང་དུ་མེད་ན་དེ་ལྟའི་ལམ་གྱིས་ཅིས་གྲོལ་ཞེ་ན། རིག་པའི་གཤིས་ལུགས་གདོད་ནས་བླང་དོར་དང་བྲལ་ཞིང་ཡེ་གྲོལ་ལམ། ཅེར་གྲོལ། རང་གྲོལ། གཞག་གྲོལ། ཡོངས་གྲོལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་སྤགས་པ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བསལ་ཤིང་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ཙམ་ནས་གོ
Chinese
行信之行，初地为希望所毁。我未说彼即解脱。自性决定之瑜伽，乃不分别之语立禅。不分别之初性者，彼亦非我所说之解脱。显现心之瑜伽者，一切皆从我心生。若识自心，何用他求？如是恒常宣说者，我未说彼为解脱。入行之业瑜伽者，欲求实义成就于事业。为大事业所缚者，初发心而行事业。自彼时起，一切事业皆作且成办。彼亦非我所说之解脱。事业因之瑜伽者，因性乃生起为道。希求于因，瞻望于因。因性乃显现者，彼亦非我所说之解脱。作者缘之瑜伽者，以行求真实之魔。执持不相顺之宗派，彼亦非我所说之解脱。究竟果之瑜伽者，将证悟带入道中。不住于地与道，见自之本性后，即认为真实大解脱。真实魔之瑜伽者，即使获得自之证悟，于中阴之清净显现中，见自之真实性，彼时即认为究竟解脱。究竟解脱之瑜伽者，于获得定解之地性中，获得且见自之本性后，即认为真实安住于地。所作圆满之瑜伽者，乃原始清净大佛。彼处说无有迁逝。如是，大瑜伽中，说无有可修之地，说无有可行之道。如是，前八者以作为勤作故不得解脱，后四者舍弃道上之勤作戏论，故认为于本初安住自解脱之大瑜伽中解脱。若有人问，若客尘之垢不能以取舍而清净，则如是之道如何能解脱？答：觉性之体性，本来离于取舍，乃本初解脱，或当下解脱，或自解脱，或安住解脱，或圆满解脱之法性，不能超越故。彼为客尘之垢所染污，以上师之口诀遣除，且如实指示法性，仅此而已。
English
The practice of devotion, the first ground is destroyed by hope. I have not said that this is liberation. The yoga of certainty of self-nature is the meditation of non-conceptual words. The one with the nature of non-conceptuality, that too, I have not said is liberation. The yoga of appearance and mind, everything arises from my mind. If you realize the mind itself, what is there to do? Constantly saying that, I have not said that it is liberation. The yoga of entering action, one desires to accomplish the meaning itself in action. Those bound by great actions, first generate the mind of enlightenment and then act. From then on, all actions are done and accomplished. That too, I have not said is liberation. The yoga of action and cause, the cause itself is raised as the path. Hoping for the cause, looking to the cause. The cause itself is manifested, that too, I have not said is liberation. The yoga of the agent and condition, seeking the true demon through practice. Holding onto dissimilar factions, that too, I have not said is liberation. The yoga of the ultimate result, taking realization as the path. Not abiding in the ground and the path, seeing one's own suchness, one considers it true great liberation. The yoga of the true demon, even after finding one's own realization, in the pure appearance of the bardo, seeing one's own true nature, then one considers it ultimate liberation. The yoga of ultimate liberation, in the ground of finding certainty, having found and seen one's own suchness, one considers it truly abiding in the ground. The yoga of accomplished action, is the primordial pure great Buddha. From that, it is said that there is no departure. Likewise, in the great yoga, it is said that there is no ground to practice, it is said that there is no path to traverse. Thus, the first eight do not liberate because of effort and action, the latter four abandon the elaboration of effort on the path, therefore, they are considered liberated in the great yoga of primordial abiding and self-liberation. If someone asks, if the stains of the elements cannot be purified by acceptance and rejection, then how can such a path liberate? Answer: The nature of awareness is originally free from acceptance and rejection, and is primordial liberation, or immediate liberation, or self-liberation, or abiding liberation, or the nature of complete liberation, because it cannot be transcended. That which is stained by adventitious stains is removed by the oral instructions of the lama, and the nature of reality is pointed out as it is, that is all.