Tibetan
་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དེས། །དེ་གཞི་གཉིས་མེད་སེམས་ཉིད་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོའི་བདག། འོད་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཞེས་སེམས་ཀྱིས་སྣང་བ་ཕར་བཟོས་པ་མགོ་བར། །སྣང་བ་ཁོ་རང་སེམས་སུ་འདོད་པས་སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ངོས་བཟུང་ཅན་དུ་ཐལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་མི་རིགས་ཏེ་ངེས་དོན་བསྡུས་ པའི་རྒྱུད་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ། །ར་གན་གསེར་དུ་བྱེད་པ་འདྲ། །མ་རིག་སངས་ནས་རང་སེམས་བརླག། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད། །འཛིན་བྲལ་སེམས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །དེ་དོན་འབྲལ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །སེམས་བྲལ་ཏིང་འཛིན་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེང་སང་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །ཤིན་ཏུའང་མི་འཐད་དེ་སེམས་ཁ་དོག་ངོས་བཟུང་ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པར་ཐལ་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཚེ། ཆོ་འཕྲུལ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དོན་ལ་མེད་པ་བློ་ངོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་བག་ཆགས་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་མེད་པར་གནས་པའི་ཚེ་འདི་ནི་སྣང་བའོ། །འདི་ནི་སེམས་སོ་སྙམ་བའི་ཆོས་ཉིད་རང་ཚན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པའི་ཞེ་འདོད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བག་ཆགས་འཁྲུལ་བ་ལ་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་མི་བལྟ་བ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དབྱེ་ན་བདུན་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་དུ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པའམ་རྩལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལའང་ངོ་བོ་མེད་དེ། སྣང་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ལ་སྣང་། སེམས་ལ་ཤར་ཡང་། འཆར་གཞིའི་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་རོལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་རྟ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཆེན་པས། དེའང་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་རང་བྱུ
Chinese
由聚集之心所显现的景象，那无二之根本心性，被称为自生不变之智慧，光明且远离戏论。如是说。对此，有些人认为显现即是心，以心造作显现为首要。若认为显现本身即是心，则心性将堕入具有实体之境地，这实在是不合理的。如《义释总集续》云：说显现是心者，犹如以铜炼金。无明消散，自心丧失。因此法身不变异，离执无心是智身，彼义不离菩提界，离心禅定恒时住。又全知麦彭仁波切云：如今愚昧之人说大圆满认为显现是心。这实在是不合理，因为心将堕入具有颜色、可辨认、有方位的境地，因为显现就是如此。因此，当种种显现于心时，应知其如幻术镜中的影像一般，实际上并不存在，只是在意识中显现的具有习气迷惑之相。如是说。因此，当念头分别安住于无自性时，此乃显现，此乃心，不应有此等自性执着。因为心性之本体广大无边，无有偏颇，如明镜一般，虽然显现种种，但应知一与多的戏论已于法界中寂灭，此乃不可思议之法性。认为显现是心的邪见，不应将习气迷惑视为实相，这一点至关重要。若对此进行分类，则有七种。第一种是声称属于心之范畴的心偏执者。例如，显现为外器内情之世间万象，皆是心的游戏或力量。虽然显现为种种，但由于心性本身没有实体，因此显现也没有实体。因为显现假立之法并不成立，所以心的游戏从心而生，显现于心，于心中显现。然而，由于显现之根本心性没有实体，因此不应认为游戏与心是一体或他体。因此，大车尊者龙钦巴（1308-1363）说：此乃仅仅是显示显现为外境之事物并不成立为外境之事物，一切皆为自生。
English
The appearances of the assembled mind, that mind-essence, the basis of non-duality, is called the unmoving lord of self-born wisdom, luminous and free from elaboration. So it is said. Some people say that appearances are mind, taking the mind's creation of appearances as primary. But to consider appearances themselves as mind is to fall into the trap of considering mind-essence as something with substance, which is highly unreasonable. As the tantra 'Collected Meanings of Definitive Meaning' says: 'Saying appearances are mind is like turning copper into gold. Ignorance dispels and self-mind is lost. Therefore, the Dharmakaya is immutable. The wisdom body is free from grasping and without mind. That meaning is inseparable from the realm of enlightenment. Samadhi free from mind constantly abides.' Furthermore, the great omniscient one (Longchenpa) said: 'Nowadays, ignorant people say that in Dzogchen, appearances are considered to be mind.' This is highly unreasonable, because the mind would then be considered to have color, be identifiable, and have directional parts, because appearances are like that. Therefore, when various appearances appear to the mind, one should understand that they are like reflections in a magical mirror, without substance in reality, but appearing in the mind's eye as having the nature of habitual delusion. So it is said. Therefore, when thoughts and concepts abide without inherent existence, this is appearance. This is mind, and because there is no self-nature in such a concept, the essence of mind is vast and impartial, like a mirror. Although various appearances arise, one should understand that the nature of the dissolution of the elaboration of one and many into the expanse is inconceivable. It is crucial not to regard the habitual delusion of the perverse notion that appearances are mind as the actual state of affairs. If we divide this into seven, the first is the mind-biased, who claim that it belongs to the category of mind. Like this, all appearances of the outer world and the beings within it are the play or power of the mind. Although they appear in various ways, because mind-essence itself has no essence, appearances also have no essence. Because the phenomena of appearance-dependent do not exist, the play of mind arises from mind and appears to mind. Although it arises in the mind, because the mind-essence of the basis of arising has no essence, it is not considered that the play and the mind are one or different. Therefore, the great chariot Longchenpa said: 'That is merely showing that appearances as external objects are not established as external objects, but everything is self-born.'
Tibetan
ང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཟུང་མ་བཟུང་གིས། དག་མ་དག་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་ས་དང་ཤར་མཁན་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་སར་འདོད་པའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འབྲས་བུ་གདོད་མའི་དབྱིངས་ལ་བརྗོད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པས་སེམས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། ཆོས་ཅན་རང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་གྲོལ་གཞིའི་སྣང་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས། མེད་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ལས་མ་གཡོས་མི་གཡོ། གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བས་མ་དག་པའི་རང་ཚན་གྱིས་སྟོངས་ལ། སྣང་བའི་ཆ་ནས་དང་པོ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟ་དབྱིངས་ལ་གནས། ཐ་མའང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ ལྟ་བུ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཁམས་གསུམ་གཞི་བཞེངས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ། ཐ་མ་སྐྱེ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་བཞག་ཅེས་བྱ་བ། དེའང་ཡེ་བཞག་ཡིན་པས་གཟོད་བསྐྱར་ནས་གཉེན་པོས་གྲོལ་དུ་མེད་ལ། རང་བཞག་རིག་པར་གཉེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་ལ། འབད་རྩོལ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་གོལ་སྒྲིབ་ལ་བཟླ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བློས་བཏགས་པས་གཞི་ལས་གོལ་བའི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ཡང་དག་པར་མ་སོང་ཞིང་། མེད་པ་ཕྱོགས་ཉལ་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡོད་མཐའ་ཕྱོགས་འཛིན་མཐའ་དང་བཅས་པར་གོལ་ལ། མེད་རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་བར་གོལ་བས་ཡང་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདིར་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བློ་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བཟླ་བའི་གནད་ཀྱིས། བྱས་པ་མེད་པར་རང་ཤར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་དྲན་བསམ་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་བློ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་པོ་བྱུང་ཁུངས་ཀྱི་གཞི་མེད། ད་ལྟ་འདིར་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྲལ། མཐར་འགྲོ་ཡུལ་དང་འགྲོ་མཁན་གྱི་ཆོས་མེད་པས། རྒྱུ་མེད་འབྲས་ལས་འདས་པའི་གཞི་ཡིན་ལ། སྒྲིབ་པ་ལམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ལས་དགེ་སྡིག་གིས་གོས་པ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་གཞི་གྲོལ་ཆེན་པོ། གྲོལ་འཁྲུལ་དང་སྤང་གཉེན་མཐའ་དག་གཞི་མེད་ཕྱམ་ གཅིག་ཏུ་ལ་བཟླ་བར་འདོད་པའོ། །གཞི་པ་གཏན་ཚིགས་ཁུངས་རྡིབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཤེས་པས་བཏགས་པའི་ཆོས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཁུངས་རྡིབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞི་གནས་ལུགས་རྣལ་མའི་དོན་ལ་བཅོས་
Chinese
对于我的智慧，无论是否执着，无论显现为清净或不清净的轮回与涅槃，显现之处和显现者在法界中清净，这是此处的特殊之处。如是说。第二，将果视为心之所生的心之趋向是：果被称为原始法界，法性不变故心无变异，认为有法自解脱故解脱之基础显现任运而住，三界和器情所显现的一切错乱，实际上虽无却显现，从无的方面来说，从基中未动不移，不会变动，故以不清净的自性而空，从显现的方面来说，最初从法界中产生，现在安住于法界，最终也解脱于法界，如虚空的幻化一般，未作而成，三界建立基础，轮回无始，最终无生任运建立基础，这被称为是原始安立，因此从最初开始就无法通过对治而解脱，自安立的觉性不依赖于对治，无有勤作故称为远离种种边际的任运成就。第三，将偏离和遮蔽归还的心之趋向是：所有八个次第都是由分别念假立，因此成为偏离基的法，没有成为真实，依靠无有偏颇的任运成就，偏离于有边和执着边等一切，因为偏离于无有因的自生，所以没有成为真实，此处本体自生的智慧远离分别念，以归还于因缘的关键，无作而自显的法性，大空性远离念想分别执着的分别念，如是不清净般显现的对境之显现，最初没有产生之源的基，现在没有安住于此的体性，最终没有去处和去者的法，因此是超越因果的基，遮蔽因为超越道路，所以没有被善恶业所染污，因此是三界基解脱大，解脱与错乱、舍弃与对治等一切都归还于无基的平等性中。第四，将根本原因摧毁的心之趋向是：因为知道心的趋向没有可以把握的，所以称为假立的法轮回涅槃的来源被摧毁，因此对于基的真实意义
English
Regarding my wisdom, whether or not it is grasped, whether it appears as pure or impure samsara and nirvana, the place of appearance and the one who appears are pure in the dharmadhatu, this is the special characteristic here. Thus it is said. Second, the mind's inclination to regard the result as the source of the mind is: the result is called the original dharmadhatu, because the dharma nature is unchanging, the mind has no change, because it is believed that the dharmata is self-liberated, the appearance of the basis of liberation abides spontaneously. All the illusions that appear as the three realms and the environment and beings, although they do not exist in reality, appear. From the aspect of non-existence, they do not move or shift from the ground, they do not change, so they are empty with the self-nature of impurity. From the aspect of appearance, they first arise from the dharmadhatu, now abide in the dharmadhatu, and ultimately are liberated into the dharmadhatu, like the illusion of the sky. Without being made, the three realms establish the foundation, samsara has no beginning, and ultimately the unborn spontaneous accomplishment establishes the foundation. This is called the original establishment, so from the beginning it cannot be liberated by antidotes. Self-established awareness does not depend on antidotes, and because there is no effort, it is called spontaneous accomplishment that is free from various extremes. Third, the mind's inclination to return to deviation and obscuration is: all eight stages are fabricated by conceptual thought, so they become dharmas that deviate from the ground, and have not become true. Relying on the spontaneous accomplishment of non-bias, it deviates from all extremes such as existence and attachment. Because it deviates from the causeless self-arisen, it has not become true. Here, the essence of self-arisen wisdom is free from conceptual thought, with the key of returning to causes and conditions, the dharma nature of self-appearance without action, the great emptiness is free from conceptual thought of memory, thought, discrimination, and attachment. The appearance of objects that appear as impure, initially has no basis of origin, now lacks the characteristic of abiding here, and ultimately has no dharma of going and the goer. Therefore, it is the basis that transcends cause and effect. Obscuration is beyond the path, so it is not stained by good and bad karma, therefore it is the great liberation of the three realms. Liberation and confusion, abandonment and antidote, all return to the equality of no basis. Fourth, the mind's inclination to collapse the source of reason is: because knowing that the mind's inclination has no grasp, it is called the source of fabricated dharma samsara and nirvana being destroyed, therefore for the true meaning of the ground