Tibetan
ས་ཆེ་ཞིང་བྱ་རྩོལ་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གསུངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ་གཉིས། འོག་མ་རྣམས་ལས་འཕགས་པའི་ཚུལ་དང་། གསང་བ་ཆེན་པོ་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བླང་དོར་གྱི་རང་བཞིན་ཅན། བཅོས་སླད་དང་རེ་དོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་རང་ གནས་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་དགོངས་པ་ལ་བསྒྲིབས་ཏེ་གོལ་བས། ཡང་དག་པའི་དོན་རྣལ་མ་ལ་རེག་པའི་དུས་སྐབས་བསྐལ་བ་ནི་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱཻ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་ཉོན་ཅིག། འཁོར་གྱི་སྟོན་པ་རྣམ་གསུམ་གྱི། །བསྟན་པ་གསུམ་ནི་གོལ་སྒྲིབ་སྟེ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་དྲུག། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན། །ཅེས་གོལ་ས་སྤྱིར་བསྟན་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་དབྱེ་སྟེ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེ་ནི། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་འདོད་པ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ནམ་མཁར་འདོད།ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལམ་མདོ་སྡེས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་ནི། །མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཆོས་དེ་གྲངས་ཅན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་དང་མི་མཚུངས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེ་ད་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་མེད་པས། ཡེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དག་མ་དག་གིས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ མེད་པ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །ངེས་པ་གཅིག་ལ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །མ་ངེས་ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་ལུང་དེ་ལ། །ངེས་པར་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པར་ག་ལ་ཡོད། །རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་ཆོས་ལ་རློམ་བྱེད་ནི། །སྟོང་གསུམ་རྒྱུ་འབྲས་ལུང་ལ་བརྟེན་སྨྲ་བ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ཚད་མ་བཞི་ཡང་དགོས། །ཀུན་བྱེད་གཞི་ཡིས་ཆོས་ཀུན་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ངས་བྱས་ཆོས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་མི་དགོས། །ངས་བྱས་ཆོས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་དགོས་སུ། །ངས་བྱས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བྱས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལའང་སྤང་གཉེན་གྱི་གོལ་སྒྲིབ་ནི། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱཻ། ཀྲྀ་ཡ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་འདོད་པ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །གཟུང་འཛིན་དག་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཟུང་འཛིན་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཟུང་འཛིན་འདས་ལ་ཀྲཱྀ་ཡས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཟུང་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །ཀྲཱྀ་ཡ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཀྲྀ་ཡ་སྤྱོད་འབྲེལ་བའི་དོན་མེད་པས། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཨུ་པས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་ གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ནི། །ཨུ་པ་ཡ་རུ་གོལ་བར་བཤད། །ཡོ་ག་སྟུག་པོ་བཀོད་འདོད་པ། །མཚན་མ་ཡོད་མེད་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གཙོར་བྱེད་ལ། །བླང་དོར་མེད་ལ་འཇུག་མ་ནུས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླང་དོར་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་བླང་དང་དོར་བྱེད་པ། །ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །མ་ཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་འོག་མ་དེ་དག་དགོས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་བསྟན་སྙམ་ན་མ་དག་པ་འཁོར་བ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ནུས་པས་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལྟོས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གཙོ་ཆེ་བ་རྣམས་དབང་པོ་འབྲིང་མན་ཆོད་ ཀྱི་དོན་དུ་བསྟན་པ། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ཡེ་བཞག་གི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མི་དགོས་
Chinese
关于广大且勤奋的意义，无二续部自性大圆满阿底瑜伽有两种说法。这是超越下乘的殊胜之处，并直接阐述了大秘密。首先，所有下乘法门都具有勤奋修行和取舍的性质。由于矫饰和希冀的障碍，它们遮蔽了自生智慧、任运成就的自性，以及大自在、本来解脱、无为的见解，因此偏离了。因此，在触及真正实相的时机，如《普贤王如来根本续》中，见解与虚空等同的续部所说： “噫！大菩萨，谛听！轮回的三位导师的三种教法是偏离和遮蔽。那又如何呢？获得确定的六乘，被视为大圆满的歧途。” 一般性地指出歧途后，又以各自的体性进行区分，从而清晰地阐述。如该续部所说：“那又如何呢？菩提萨埵的经部，希求普光之地，以二谛的思辨，视法性空性如虚空。阿底瑜伽的大乐，是超越思辨的菩提心。超越思辨的道路被经部遮蔽。大圆满的思辨，在经部中被视为歧途。” 那么，不依赖二谛的法，是否与数论派的观点一样，认为因果截然不同呢？并非如此，因为不存在生起者和生起之因等因果和条件。从一开始就如虚空般的自性，超越了变化和勤奋，胜义谛的清净与不清净，对法性在任何方面都没有限制，光明界的实相中没有世俗谛和胜义谛的法。如《普贤王如来根本续》所说：“不能以二谛来确定。一个确定中有两种真理。对于不确定和怀疑的教言，怎能确定为一个呢？瑜伽士自诩为法，依赖三千世界的因果教言而说，那需要二谛和四量。普贤王如来根本基已造作一切法，我所造作的法不需要二谛。我所造作的法需要二谛吗？我所造作的一切都已成为菩提心。菩提
English
Regarding the meaning of vastness and diligence, there are two ways of explaining the Ati Yoga, the Great Perfection of Intrinsic Nature, which is the non-dual tantra. It is superior to the lower vehicles and directly explains the Great Secret. Firstly, all the lower vehicles are characterized by diligent practice, acceptance, and rejection. Due to the obscurations of fabrication and hope, they obscure the spontaneously arisen wisdom, the self-perfected nature, and the great freedom, the naturally liberated, unconditioned view, thus deviating from it. Therefore, at the time of touching the true reality, as stated in the tantra where the view is equal to space, the *Kunjed Gyalpo* (All-Creating King): “Emaho! Great Bodhisattva, listen! The three teachings of the three teachers of samsara are deviations and obscurations. How is that so? The six vehicles that have attained certainty are taught as deviations from the Great Perfection.” After generally pointing out the deviations, they are distinguished by their respective natures, thus clearly explaining them. As stated in the same tantra: “How is that so? The sutras of the Bodhisattva desire the ground of all-pervading light, with the speculation of the two truths, they regard the emptiness of reality as space. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends speculation. The path that transcends speculation is obscured by the sutras. The speculation of the Great Perfection is said to be a deviation in the sutras.” So, is the Dharma that does not rely on the two truths the same as the view of the Samkhya school, which claims that cause and effect are completely different? It is not so, because there are no causes and conditions such as the producer and the cause of production. From the beginning, the nature is like space, beyond change and diligence, the purity and impurity of the ultimate truth do not limit the nature of reality in any way, and there are no conventional and ultimate Dharmas in the realm of clear light. As stated in the *Kunjed Gyalpo*: “It cannot be determined by the two truths. There are two truths in one certainty. For the uncertain and doubtful teachings, how can it be determined as one? The yogi who boasts of Dharma speaks relying on the teachings of cause and effect in the three thousand worlds, that requires the two truths and the four valid cognitions. Since the *Kunjed Gyalpo* base has created all Dharmas, the Dharma I have created does not need the two truths. Does the Dharma I have created need the two truths? Everything I have created has become Bodhicitta. Bodhi”
Chinese
于菩提心中，无有世俗与胜义之别。如是。同样，对于所有下部密法而言，舍弃与对治的歧途遮蔽是这样的：在《普作王续》中，其见解与虚空等同，其中说道：噫！欲持克里亚（藏文：ཀྲྀ་ཡ།，梵文天城体：क्रिया，梵文罗马拟音：kriyā，汉语字面意思：事部）金刚者，进入清净三门之后，安住于能取所取清净之境。阿底瑜伽的大乐是，超越能取所取的菩提心。克里亚遮蔽了超越能取所取的（境界）。大圆满执著能取与所取，被称为迷途于克里亚。邬波瑜伽的见行是，由于与克里亚行无关联，因此未能证悟无二之义。阿底瑜伽的大乐是，无二的菩提心。邬波遮蔽了无二的（境界）。大圆满执著于二取，被称为迷途于邬波瑜伽。欲求严密瑜伽者，进入有相无相之门之后，主要修持四手印，却无法进入无取舍之境。阿底瑜伽的大乐是，无取舍的菩提心。瑜伽遮蔽了无取舍的（境界）。大圆满执著于取舍，被称为迷途于瑜伽。欲求摩诃金刚持者，进入方便与智慧之门之后，于自续清净之坛城中，修持四种次第。阿底瑜伽的大乐是，超越勤作修持的菩提心。摩诃遮蔽了超越勤作修持的（境界）。大圆满执著于勤作修持，被称为迷途于摩诃瑜伽。欲求阿努无别地者，进入界与智慧之门之后，对于如是显现之诸法，视其原因为清净之界，视其果为智慧坛城本尊。阿底瑜伽的大乐是，超越因果的菩提心。阿努遮蔽了超越因果的（境界）。大圆满若执著于因果二者，被称为迷途于阿努瑜伽。如是。那么，有人会想，为何需要宣说那些下部乘呢？因为不净的轮回和道等是由因果的力量所产生的，所以对于那些主要依赖因果之道的行者，是为了中等及以下根器的人而宣说的。因为在界自性清净的意义中，没有因果之法，所以为了上等根器的人，才宣说这种本然安住的意义，无需对此进行改造和改变。
English
In Bodhicitta, there is no distinction between conventional and ultimate. Thus it is. Similarly, for all the lower tantras, the deviations and obscurations of abandonment and remedy are as follows: In the Kunjed Gyalpo Tantra, whose view is equal to the sky, it says: Alas! Those who wish to hold the Kriya (藏文：ཀྲྀ་ཡ།，梵文天城体：क्रिया，梵文罗马拟音：kriyā，汉语字面意思：事部) Vajra, having entered the three pure gates, abide in the realm of pure grasping and being grasped. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends grasping and being grasped. Kriya obscures that which transcends grasping and being grasped. Dzogchen, which clings to grasping and being grasped, is said to be deviated into Kriya. The view and practice of Upa Yoga is that because it is not related to Kriya practice, the meaning of non-duality is not realized. The great bliss of Ati Yoga is the non-dual Bodhicitta. Upa obscures the non-dual (state). Dzogchen, which clings to duality, is said to be deviated into Upa Yoga. Those who wish to establish dense Yoga, having entered the gates of signs and non-signs, mainly practice the four mudras, but cannot enter the realm of non-acceptance and non-rejection. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta without acceptance and rejection. Yoga obscures that which is without acceptance and rejection. Dzogchen, which clings to acceptance and rejection, is said to be deviated into Yoga. Those who wish to be Maha Vajradhara, having entered the gates of means and wisdom, in the mandala of their own pure lineage, practice the four stages of approach and accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort and practice. Maha obscures that which transcends effort and practice. Dzogchen, which clings to effort and practice, is said to be deviated into Maha Yoga. Those who wish to attain the indivisible ground of Anu, having entered the gates of space and wisdom, for all phenomena that appear as such, view the cause as the pure space, and the result as the wisdom mandala deity. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Anu obscures that which transcends cause and effect. Dzogchen, which clings to both cause and effect, is said to be deviated into Anu Yoga. Thus it is. Then, one might wonder, why is it necessary to teach those lower vehicles? Because impure samsara and the path, etc., are produced by the power of cause and effect, so for those practitioners who mainly rely on the path of cause and effect, it is taught for the sake of those with medium and lower faculties. Because in the meaning of the purity of the essence of space, there are no phenomena of cause and effect, so for those with sharp faculties, this kind of naturally abiding meaning is taught, without needing to modify or change it.