Tibetan
གང་ལ་དགའ་བལྟ་བར་བྱ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་བུ་བུ་མོའི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་འདུས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གླང་པོ་སྟོང་ཐུབ་ཁྲིར་འདུག་ནས་བུ་མོའི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་རིམ་པར་བྱིན་པས་བུ་མོ་གཞན་རྣམས་སྦྱིན་པ་བླངས་ནས་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ལོག་གོ །དེར་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་སྟ་གོན་བྱས་པ་རྣམས་མཛད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་སྐྱོང་ངམ། གྲོགས་འཛིན་མ་བྱུང་ནས་གཞོན་ནུ་ལ་མིག་ཟུག་པར་བལྟ་ ཞིང་བདག་ལ་སྦྱིན་པའི་ཡོ་བྱད་མི་ལུས་པ་ཅི་ཞིག་གིས་ནོངས་ཞེས་ཡུས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པས། རྒྱལ་བུས་ཁྱོད་རང་འཕྱིས་སོ་ཞེས་ཚིག་གིས་བཀྲོལ་ཏེ། ཕྱག་གི་སོར་གདུབ་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་བསྟན་པས་བུ་མོས་ཕྱག་ལས་ཕྱུང་སྟེ་འདི་ཙམ་ལས་ཅིས་མི་སྩོལ་ཞེས་བསྙད་པས། རྒྱལ་བུས་འདོད་ན་རྒྱན་གཞན་དག་ཀྱང་ཁྱེར་ཅིག་བསྒོ་བ་ན། དེས་མགུལ་བ་ནས་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བའང་བཀྲོལ་ཏེ་སོང་བས་རྒྱལ་བུའི་ཐུགས་ཕྲོག་པར་དགོངས་སོ། །དེར་ཡབ་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་ལག་ན་བེ་ཅོན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོར་གཞོན་ནུ་སྤྱན་ཆགས་ཀྱིས་བཙུན་མོར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། དེས་བདག་གི་རིགས་ནི་སྒྱུ་རྩལ་དང་གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཤེས་པ་ལ་བྱིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཁེངས་པས་ཡབ་ངོ་གནག་པར་འགྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུས་གསོལ་བ། ལྷ་གྲོང་ཁྱེར་ན་བདག་དང་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་ནུས་པ་མཆིས་སམ་ཞུས་ནས་རྔོ་ཐོགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས། རྒྱལ་པོས་ཤཱཀྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་པ་ལ་ཚོགས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེར་སུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མའི་བུ་གཅུད་མཛེས་དགའ་བོ་དང་། བདུད་རྩི་ཟས་ཀྱི་བུ་ལྷས་སྦྱིན། ལག་ན་བེ་ཅོན་གྱི་བུ་མདའ་ཐོགས་སོགས་ཤཱཀྱའི་བུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པས་འགྱིང་བ་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་འཆར་ཀ་སོགས་སྟོབས་ལྡན་མཐའ་ཡས་པ་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་སོ། །ཚོགས་ནས་སུ་སྒྱུ་རྩལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེས་གྲགས་འཛིན་མ་བདག་གིར་བྱེད་པར་དམ་བཅས་སོ། ། དུས་དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་བཅོས་པ་ལི་ཙ་བྱི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ནས་དབུལ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་སྒོར་ཕྱོགས་པ་དང་། ལྷས་བྱིན་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་བ་ཕྲད་དེ་གླང་འདི་སུའི་སྨྲས་པས། དེ་དག་གིས་སྔར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པས་ལྷས་བྱིན་ཕྲག་དོག་དང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲེགས་པའི་སྙིང་གི་ཚེར་མར་གྱུར་ཏེ། ལག་པ་གཡོན་
Chinese
想到应该看谁呢，于是让王子们向少女们布施，宣告集合。之后菩萨象雄坐在宝座上，依次向少女们布施，其他少女们领了布施就迅速回去了。在那里做了布施物品的准备，大家都照顾吗？没有得到朋友的帮助，就用眼睛盯着年轻人，用抱怨的语气说，我有什么过错，布施的物品没有剩下呢？王子用“你来晚了”这句话来开导她。指着价值百千金的戒指，少女从手上取下说，难道只给这么点吗？王子说，如果想要，其他的首饰也拿去吧。她从脖子上解下珍珠项链走了，王子心想她迷住了我的心。这时父亲对释迦族手持金刚杵的人说，把你的女儿嫁给对年轻人倾心的年轻人做妻子吧。他说，我的种族是嫁给懂得技艺和角力的人，不是嫁给其他人。因为傲慢，父亲脸色变得难看。这时年轻人禀告说，神啊，城里有能和我比试技艺的人吗？答应了可以比试，国王宣告在释迦族的大城市里举行技艺比赛。在那里，苏悉地幻术师的儿子，俊美快乐者，以及甘露食的儿子天授，手持金刚杵的儿子持箭等释迦族的儿子们，因傲慢而趾高气扬，以及前导的儿子星宿等无数有力量的人，为了技艺比赛而聚集。聚集后，大家约定谁的技艺最精湛，谁就拥有名声显赫的妻子。 当时，在广严城（约公元前6世纪的古印度城市，今比哈尔邦北部）里，荔枝族人知道制造出特别的大象是年轻人顿珠（义成）的神力所致，为了贫困而前往迦毗罗卫城（ Kapilavastu，古印度城市，位于今尼泊尔境内）的门口。天授从城里出来相遇，问道这头大象是谁的？那些人说了以前的缘由，天授因嫉妒和力量而变得傲慢，像心中的刺一样。左手
English
Thinking about who to look at, the princes were allowed to give alms to the groups of girls, and it was announced to gather. Then, the Bodhisattva Elephant Strong sat on the throne and gave alms to the groups of girls in turn, and the other girls took the alms and quickly returned. There, the preparations for the objects of charity were made, and everyone was taken care of? Without the help of friends, they stared at the young man with their eyes, and said in a complaining tone, what is my fault that the objects of charity are not left? The prince enlightened her with the words "You are late." Pointing to the ring worth hundreds of thousands of gold, the girl took it off her hand and said, will you only give so little? The prince said, if you want, take the other jewelry too. She took off the pearl necklace from her neck and left, and the prince thought that she had fascinated my heart. At this time, the father said to the Shakya clan who held the vajra, give your daughter to the young man who is in love with the young man as his wife. He said, my race is married to those who know art and wrestling, not to others. Because of arrogance, the father's face turned ugly. At this time, the young man reported, God, is there anyone in the city who can compete with me in art? Agreed to be able to compete, the king announced that an art competition would be held in the great city of the Shakya clan. There, the son of Susiddhi illusionist, the handsome and happy one, and the son of nectar food, Devadatta, the son of the vajra holder, Arrow Holder, and other sons of the Shakya clan, strutted with arrogance, and the son of the leader, Nakshatra, and other countless powerful people gathered for the art competition. After gathering, everyone agreed that whoever has the most exquisite skills will have a wife with a prominent reputation. At that time, in Vaishali (an ancient Indian city, now northern Bihar, around the 6th century BC), the Licchavi people knew that the creation of the special elephant was due to the power of the young man Dondup (meaning accomplished), and went to the gate of Kapilavastu (an ancient Indian city, located in present-day Nepal) for poverty. Devadatta came out of the city and met them, and asked whose elephant is this? Those people told the previous reasons, and Devadatta became arrogant because of jealousy and strength, like a thorn in his heart. Left hand
Tibetan
པས་གླང་གི་གཉའ་ནས་བཟུང་། གཡས་པའི་ཐལ་མོས་བསྣུན་ནས་གླང་བསད་དེ་ཅི་གཞོན་ནུ་གྲུབ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་མ་གྱུར་བར་གླང་པོ་ཆེ་གང་གིས་སླད་དུ་འབུལ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེར་གཅུང་མཛེས་དགའ་བོ་བྱུང་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱི་དྲེགས་པ་དང་མཐུ་སད་པའི་ཕྱིར་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྒོ་ཁང་ནས་གོམ་བདུན་བོར་རོ། །ཕྱི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱོན་ཏེ་གཉིས་ཀའི་མཐུ་སད་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ལས་མ་བབས་བཞིན་དུ་ཞབས་གཡས་ཀྱིས་མཐེ་བོས་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་ལས་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་སར་དོར་བས་ས་གཤོང་བུར་སོང་བ་དང་གླང་བོའི་གཤོང་དུ་གྲགས་ལ། དེར་དད་པ་ཅན་གྱིས་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཤིང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་འགྲན་ཟླ་རྣམས་དང་ལྟད་མོ་ལ་ལྷགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་གྲོང་ཁྱེར་ལས་འཐོན་ཏེ། དབང་པོ་བཀོད་ནས། ཡི་གེ་དང་། གྲངས་དང་། རྩིས་དང་། མཆོངས་དང་། རྐྱལ་དང་། བང་དང་བསྒྱེལ་ལ་སོགས་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་ རྣམ་འགྱུར་ལ་འགྲན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སུས་ཀྱང་གླགས་ལྟ་བའི་སྐབས་མ་རྙེད་པས་ལྷ་མི་ཐམས་ཅད་ཨེ་མ་ཨ་ལ་ལ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འཕོང་སྟེ་མདའ་འབེམ་ལ་འཕེན་པ་ལ་ཞུགས་པས་དམངས་ཀྱིས་གཅིག་པ་དང་གཉིས་པ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་གསུམ། གཅུང་དགའ་བོས་ལྔ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདུན་ཏིལ་མར་ཕུག་པས་འགྲན་ཟླ་མ་རྙེད་དོ། །དེར་གཅོད་ཚབས་འགྲན་པ་ལ་ཞུགས་པས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ལྕགས་རྟ་ལ་གཅིག །མཛེས་དགས་གཉིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཏ་ལ་བདུན་རྔ་ཕག་དང་བཅས་པ་ཏིལ་མར་ཕུག་ནས་ལྕགས་མདའ་ཟུག་སར་ཀླུས་ཕྱུང་ཤུལ་བྱུང་སྟེ་དད་པ་ཅན་གྱིས་མཆོད་རྟེན་ཡང་བརྩིགས་སོ། །ད་རུང་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ང་རྒྱལ་མ་ཞི་བར་བསྐྱར་ནས་འགྲན་པར་བརྩམས་ནའང་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བས་སྟོབས་ལྡན་དྲེགས་པས་འགྱིང་བའི་གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁེངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་དཔའ་བའི་རུ་མཚོན་བསྒྲེངས་སོ། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་རོལ་པའི་མཛད་པ་ནི། སླར་ཤིང་རྟ་ལ་ཞུགས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱར་གཤེགས་པ་ན་མཚན་མཁན་ཕྱིས་བྱུང་བ་དག་གིས་གཞོན་ནུ་འདི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྔགས་པས། ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བསྐོས་ཤིང་གྲགས་འཛིན་མ་བཙུན་མོའི་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་བཅས་ཁབ་ཏུ་བཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤཱཀྱ་དྲིལ་བུ་སྒྲའི་བུ་མོ
Chinese
因此抓住了公牛的脖子。用右手的掌击打，杀死了公牛，并说道：‘如果这位年轻人没有成为转轮王，那么用什么大象来供奉呢？’就这样安排了。在那里，弟弟美妙欢喜出现了，为了平息提婆达多的傲慢和力量，从尾巴抓住，从门口扔了七步远。后来，菩萨来了，为了平息两者的力量，还没下车，就用右脚的大拇指抓住尾巴，扔到离城市一由旬的地方，地面凹陷成坑，被称为象坑。在那里，信徒们建造了佛塔，诸神也用偈颂赞美。之后，所有前来参加艺术比赛的对手和观看的人群都从城市里出来。安排了权威后，在文字、数字、计算、跳跃、游泳、赛跑和摔跤等各种艺术形式上进行比赛。没有人能找到菩萨的破绽，诸神和人们都赞叹并赞扬道：‘哎玛，阿拉拉！’之后，开始射箭，平民射中一个和两个，提婆达多射中三个，弟弟欢喜射中五个，菩萨射中七个，都穿透了麻油，无人能及。在那里，开始比试砍伐，提婆达多砍断了一个铁马。美妙欢喜砍断了两个。菩萨砍断了七棵多罗树，包括鼓和猪，都穿透了麻油，铁箭插入的地方，龙拔出后留下了痕迹，信徒们也建造了佛塔。即使释迦族的年轻人们傲慢不减，再次开始比赛，但能力越来越强，压制了所有因力量而骄傲的巨人的傲慢，竖起了在六十四种艺术上英勇的旗帜。王妃眷属的享乐行为是：再次乘车返回迦毗罗卫城（Kapilavastu，约公元前6世纪），相师们后来预言说：‘如果这位年轻人十二岁不剃度出家，就会成为转轮王。’因此，被任命为父亲的摄政王，并迎娶了名为名持的妃子，以及两万名眷属。同样，释迦族铃声之女
English
Therefore, he seized the bull by the neck. Striking with the palm of his right hand, he killed the bull, saying, 'If this youth does not become a Chakravartin, then with what elephant shall we make offerings?' Thus it was arranged. There, the younger brother, Delightful Joy, appeared, and in order to quell Devadatta's arrogance and power, he seized the tail and threw it seven paces from the doorway. Later, the Bodhisattva came, and in order to quell the power of both, without dismounting from the chariot, he seized the tail with the thumb of his right foot and threw it a yojana away from the city, causing the ground to sink into a pit, which became known as the Elephant Pit. There, the faithful built a stupa, and the gods also praised with verses. After that, all the rivals who had come for the art competition and the crowd of spectators came out of the city. After arranging the authorities, they competed in various art forms such as writing, numbers, calculation, jumping, swimming, racing, and wrestling. No one could find fault with the Bodhisattva, and the gods and humans all exclaimed and praised, 'Ema, Alala!' After that, they began archery, with the commoners hitting one and two, Devadatta hitting three, the younger brother Delightful Joy hitting five, and the Bodhisattva hitting seven, all piercing through sesame oil, unmatched by anyone. There, they began competing in chopping, with Devadatta chopping one iron horse. Delightful Joy chopped two. The Bodhisattva chopped seven tala trees, including a drum and a pig, all piercing through sesame oil, and where the iron arrow pierced, the nagas pulled it out, leaving a mark, and the faithful also built a stupa. Even though the Shakya youths did not quell their pride and started competing again, their abilities increased, suppressing the arrogance of all the powerful and proud giants, and raising the banner of valor in the sixty-four arts. The activities of enjoying the retinue of the queen were: Returning to Kapilavastu (approximately 6th century BCE) again by chariot, the later soothsayers prophesied, 'If this youth does not renounce the world at the age of twelve, he will become a Chakravartin.' Therefore, he was appointed as the regent of his father, and he married a queen named Fame-Holder, along with twenty thousand attendants. Similarly, the daughter of Shakya Bell Sound.