Tibetan
་མེད་དང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གནས་པར་མི་བྱའི་ཞེས་གསུངས་ནས། ནམ་ཕྱེད་ན་ཀོའུ་ཤི་ཀ་དང་ལྔས་རྩེན་གྱིས་ཁང་བཟང་གི་ཕྱི་ལ་སྐས་བཙུགས་པ་ལ་བབས། རྟ་རྒྱལ་དམ་པ་བསྔགས་ལྡན་ལ་བཅིབས་པའི་མདོ་དེར་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞིས་རྨིག་པ་བཏེག་སྟེ་སྔོ་སངས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཕགས་སོ། །དེར་སེར་སྐྱའི་ཡུལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་འདས་པ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ཆུ་ཀླུང་ཡིད་འོང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་སླེབས་ནས་ཆིབས་བཤོལ་ཏེ་རྒྱན་རྣམས་བཀྲོལ། རྟ་རྒྱལ་དམ་པ་བསྔགས་ལྡན་ལ་བཅིབས་པའི་མོད་ངར་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བཞིས་རྨིག་པ་བཏེག་སྟེ་སྔོ་སངས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཕགས་སོ། །དེར་སེར་སྐྱའི་ཡུལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་འདས་པ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ཆུ་ཀླུང་ཡིད་འོང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་སླེབས་ནས་ཆིབས་བཤོལ་ཏེ་རྒྱན་རྣམས་བཀྲོལ། །རྟ་ལ་ན་བཟའ་བགལ་ཏེ་འདུན་པ་ཕྱིར་ལོག མཆོདརྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ། །རྒ་ཤི་མེད་པའི་གནས་མཆོག་འཆི་མེད་པ། །འཆི་མེད་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མ་ཐོབ་བར། །ང་ནི་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་མངོན་ཕྱོགས་ཏེ། །འགྲེང་དང་ཉལ་དང་འཆག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཐ་ཚིག་བོར་ནས་རལ་གྲི་ ཨུཏྤལ་མཐིང་ག་འདྲ་བས་གཙུག་ཕུད་བཅད་དེ་དབུ་སྐྲ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བཏེག་གོ །དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གོས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཙམ་ལས་སྔོན་རང་སངས་རྒྱས་བཅུར་རྒན་མོས་ཕུལ་བའི་ཤ་ནའི་གོས་དེ་དག་གིས་མ་བཞེས་པར་མ་འོངས་པ་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་འདིར་རབ་ཏུ་འབྱུང་གིས་དེ་ལ་ཕུལ་ཞེས་བསྒོས་པ་རྒན་མོའི་ཚེ་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་པས་བུ་མོར་མངགས། དེའི་ཚེ་ལའང་ལུང་བསྟན་སྐབས་ལ་མ་བབས་པས་ལྗོན་པའི་ལྷ་མོ་ལ་མའི་ངག་ལྟར་གཉེར་བ་དུས་དེར་ལྗོན་པའི་ལྷ་མོས་ཇི་ལྟར་མཆིད་པ་བཞིན་དུ་ཕུལ་བས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་འདུལ་བ་ལས། ང་ལ་མཁན་པོ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་རང་བྱུང་དགེ་སློང་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རང་བྱུང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས། དེར་ཡང་དད་པ་ཅན་གྱིས་བརྩིགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཡོད་པར་གྲགས། དེ་ནས་རིམ་པར་ཡང་པ་ཅན་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྣམས་སུ་རྟོག་གེ་བ་གདམས་ངག་ཆེ་བར་གྲགས་པ་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་འཕུར་དང་། རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་ལས་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་། སྲིད་རྩེའི་སྙོམས་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་མཛད། སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཀྱི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཀྱང་འདིས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་མ་དག་པའི་རིང་ལུགས་དེ་སུན་བྱུང་ནས་རིམ་གྱིས་གངྒཱ་བརྒལ།
Chinese
说“不要停留片刻”，半夜时分，俱毗迦和五位大臣在宫殿外架起梯子下来。在那匹名为“吉祥”的骏马背上，四大天王抬起马蹄，升上了碧蓝色的天空。在那里，他们越过迦毗罗卫国以东十二由旬，到达了舍脱迦的国土，在名为“悦意”的河流边停了下来，卸下了所有的装饰品。当骑上那匹名为“吉祥”的骏马时，四大天王抬起马蹄，升上了碧蓝色的天空。在那里，他们越过迦毗罗卫国以东十二由旬，到达了舍脱迦的国土，在名为“悦意”的河流边停了下来，卸下了所有的装饰品。给马穿上衣服，让它返回。在清净的佛塔前，为了获得无老无死的殊胜境界，为了获得不死的菩提，我不会面向迦毗罗卫城站立、躺卧或行走。立下誓言后，用像蓝色莲花一样的剑剪断了发髻，三十三天神为了供养而举起了头发。在那里，仅仅是想到出家的衣服，先前十位独觉佛时，老妇人供养的夏纳衣，他们没有接受，而是嘱咐说：未来释迦牟尼会在此出家，将此供养给他。老妇人没有活到那个时候，所以她派女儿去。当时，授记的时机也未到，所以像母亲的嘱咐一样托付给树神，当时树神按照母亲的嘱咐一样供养了袈裟，并穿上。正如《律经》中所说：“我没有堪布，我是自生比丘。”像这样，自然而然地受了比丘戒。据说那里也有信徒建造的佛塔。之后，依次前往杨巴迦和王舍城，拜访了以精通思辨和拥有伟大窍诀而闻名的阿罗逻·迦摩罗之子长飞，以及兀陀迦·罗摩之子胜解，但他们一无所能，并证得了有顶天的等至定。虽然获得了两位老师的果位，但他认为这不能带来解脱，于是驳斥了这种不纯正的宗义，逐渐地渡过了恒河。
English
Having said, "Do not stay even for a moment," at midnight, Kuśika and five ministers descended by erecting a ladder outside the palace. On that occasion, the four guardians of the world lifted the hooves of the noble royal horse Kanthaka and ascended into the blue sky. There, having passed twelve yojanas east of Kapilavastu, they arrived at the land of Śuddhodana, at the bank of the river named Anomā, and dismounted, removing all the ornaments. When riding the noble royal horse Kanthaka, the four guardians of the world lifted the hooves and ascended into the blue sky. There, having passed twelve yojanas east of Kapilavastu, they arrived at the land of Śuddhodana, at the bank of the river named Anomā, and dismounted, removing all the ornaments. Having clothed the horse, he sent it back. In front of the pure stupa: 'Until I obtain the supreme state of no old age and death, the immortal, until I obtain the supreme immortal enlightenment, I will not stand, lie down, or walk facing the city of Kapilavastu.' After making this vow, with a sword like a blue lotus, he cut off his topknot, and the thirty-three gods raised the hair for offering. There, merely thinking of the robes of ordination, the robes of Shana offered by an old woman to ten previous Pratyekabuddhas were not accepted by them. They instructed, 'In the future, Śākyamuni will ordain here, offer this to him.' The old woman did not live to that time, so she sent her daughter. At that time, the time for the prophecy had not yet arrived, so entrusting it to the tree goddess as if it were her mother's instruction, the tree goddess offered the robes as instructed by her mother, and he wore the ochre robes. As it is said in the Vinaya, 'Since I have no preceptor, I am a self-ordained monk.' Thus, he was naturally fully ordained. It is said that there is also a stupa built by devotees there. Then, gradually going to Yangpacan and Rajagriha, he visited Ārāḍa Kālāma's son Long Flight, who was famous for his profound speculation and great instructions, and Udraka Rāmaputra's son Adhimukti, but they were of no use, and he manifested the samādhi of the peak of existence. Although he attained the rank of the two teachers, he thought that this would not necessarily lead to liberation, and having refuted that impure doctrine, he gradually crossed the Ganges.
Tibetan
མ་གངྒཱར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་བསོད་སྙོམས་མཛད་པ་ན། ཡབ་ཀྱི་སྙན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་ གཏམ་རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་དུ་འགྲོགས་པ་ལས་རིམ་གྲོ་མེད་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་འཁྱམ་མོ། །ཞེས་ཐོས་པས་སེར་སྐྱ་ནས་རིམ་གྲོ་པ་སུམ་བརྒྱ། ལྷསབསྟན་ནས་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་བའི་སུམ་བརྒྱ་པོ་ལས་ཀཽཎྜི་ནྱ་དང་། རྟ་ཐུལ། རླངས་པ་གསུམ་རིང་འཕུར་གྱི་སློབ་མ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་ལས་མིང་ཆེན་དང་བཟང་པོ་གཉིས་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་འཆེ་བ། དེ་གཉིས་ཀྱང་འགྲེ་བ་མ་ཡིན་པས་རིངས་ཕུར་གྱི་སློབ་མ་གསུམ་ཡང་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ཤིང་དེ་ལྔ་ལ་དྲང་སྲོང་ལྔ་སྡེར་གྲགས་སོ། །དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་མཛད་པ་ནི། །དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཅག་གི་ལྷག་སྤྱོད་ལ་ཚངས་པར་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་ཀྱང་དོན་མ་རྙེད། གོའུ་ཏ་མས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་འདོད་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ནས་ཆུ་ཀླུང་ནི་རཱཉྫའི་འགྲམ་དུ་སོང་སྟེ་རྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་རགས་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱི་ཞེན་པ་བཅད། ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་ཡ་རྐན་ལ་སྦྱར། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བསྡམས་ཏེ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་དུབ་པར་སྤྱད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྐུའི་མདངས་ནག་པོ་དང་རིད་པར་གྱུར་བས་དགེ་སྦྱོང་ནག་པོ་ཞེས་གླེང་། སྐབས་འདིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་ཡུམ་དང་མཇལ་བ་དང་། ཡབ་མྱ་ངན་གྱི་ནོན་པ། གྲགས་འཛིན་མ་མེར་ལྕེབས་ཀྱང་སྲས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཉེས་པ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་མཐའ་ཡས་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྟེན་དེ་ལ་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ལ་འབྲས་ཉག་མ་རེ། བར་བ་གཉིས་ལ་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ། ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསོལ་བར་བཞུགས་ཞེས་གྲགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་དགུང་ལོ་སོ་ལྔ་པ་རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ཤིང་རྟ་ལོའི་དབྱར་ཟླར་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་གང་བ་འདུས་ཏེ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་བཅས། བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམཔ་དག་མིན། །མཐར་ཐུག་ཐོབ་བྱེད་ཀྱང་འདི་མིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་འོད་གསལ་དམིགས་བྱ་དེ། །ནམམཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ་ཧ་རི་ནུ་ཀའི་འབྲུ་བཅུད་སོགས་ཟས་གསོད་པ་བཞེས་པས་སྟོབས་རྒྱས་ཤིང་སྔོན་ལས་མཛེས་པས་དགེ་སྦྱོང་མཛེས་པར་གྲགས།
Chinese
在恒河（མ་གངྒཱ།）一带游历并乞食的时候，听到父亲那里传来不好的消息，说（乔达摩）与放荡的儿子拉嘎恰雅纳（ལྷག་སྤྱོད།）为伴，不事服侍，返回王舍城（རྒྱལ་པོའི་ཁབ།）游荡。听到这些后，释迦族（སེར་སྐྱ།）派出了三百名侍从，利查维族（ལྷསབསྟན།）派出了两百名侍从，三百人中，有憍陈如（ཀཽཎྜི་ནྱ།，梵文：Kauṇḍinya），马胜（རྟ་ཐུལ།，梵文：Aśvajit），婆什波（རླངས་པ།，梵文：Vāṣpa）这三位是长程飞行的学生，两百人中，名字大和贤善两人自称是拉嘎恰雅纳的学生。但这两位并非可靠之人，所以长程飞行的三位学生也和拉嘎恰雅纳一起住，这五人被称为五贤圣。苦行的行为是这样的：当时五比丘也这样想：我们侍奉拉嘎恰雅纳，长期修行也没有获得意义。乔达摩以微小的努力就领悟了，我们应该跟随他，于是与欲望相伴，前往尼连禅河（ནི་རཱཉྫ།）的岸边，在一棵树下结跏趺坐，断绝了粗糙食物的贪恋。牙齿咬紧牙齿，舌头抵住上颚，以心专注于心，进入了遍布虚空的禅定，六年间进行了极其艰苦的苦行。当时，身体的颜色变得黝黑而瘦弱，因此被称为黑行者。此时，有三十三天（སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ།）与母亲相见，父亲被悲伤压倒， 格拉钦玛（གྲགས་འཛིན་མ།）被火烧，但因儿子的力量而未受伤害等，有无数的历史。据说，苦行的依据是，前两年吃一粒米，中间两年喝一滴水，最后两年什么也不吃。前往菩提伽耶（བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ།）的行为是：之后，三十五岁时，名为胜利者，在木马年（ཤིང་རྟ།）（藏历）夏季的八日，十方诸佛聚集充满天空，伴随着铃铛的声音。“这个禅定不是完全的，也不是获得最终目标的手段，你所追求的光明目标，如同虚空的表面一样殊胜。”这样用一个声音说道，从不动的禅定中起身，接受了哈里努卡的谷物精华等食物，力量增强，比以前更美丽，因此被称为美丽的修行者。
English
While traveling and begging for alms in the Ganges (Ma Gangā) area, news reached his father that (Gautama) was associating with the dissolute son Lhagpa Chöpa (Lhag Spyod), not serving, and wandering back to Rajagriha (Gyalpoi Khab). Upon hearing this, the Shakya clan (Serkya) sent three hundred attendants, and the Licchavi clan (Lhasbstan) sent two hundred attendants. Among the three hundred, Kauṇḍinya, Aśvajit, and Vāṣpa were students of long-range flight. Among the two hundred, Mingchen and Zangpo claimed to be students of Lhagpa Chöpa. However, these two were not reliable, so the three students of long-range flight also stayed with Lhagpa Chöpa, and these five were known as the Five Sages. The act of asceticism was as follows: At that time, the five bhikshus also thought: We served Lhagpa Chöpa and practiced for a long time without gaining meaning. Gautama understood with little effort, so we should follow him. Then, accompanied by desires, they went to the bank of the Nairanjana River (Ni Rāñja), sat in the lotus position under a tree, and cut off the attachment to coarse food. Teeth clenched against teeth, tongue pressed against the palate, mind focused on mind, they entered the samadhi that pervades the sky, and for six years they practiced extremely difficult asceticism. At that time, the color of the body turned black and thin, so he was called the Black Practitioner. At this time, the Thirty-Three (Sumchu Tsag Sum) met with the mother, the father was overwhelmed with grief, Gragzinma (Grags 'dzin ma) was burned by fire, but was not harmed by the power of her son, etc., there are countless histories. It is said that the basis of asceticism was that for the first two years they ate one grain of rice, for the middle two years they drank one drop of water, and for the last two years they stayed without eating anything. The act of going to Bodh Gaya (Byangchub Nyingpo) was: After that, at the age of thirty-five, named Victorious, on the eighth day of summer in the Wood Horse year (Shingta) (Tibetan calendar), the Buddhas of the ten directions gathered and filled the sky, accompanied by the sound of bells. "This samadhi is not complete, nor is it a means of attaining the ultimate goal. The luminous goal you seek is as excellent as the surface of the sky." Thus, with one voice, he arose from the immovable samadhi, accepted the essence of Harinuka's grains and other foods, his strength increased, and he was more beautiful than before, so he was called the Beautiful Practitioner.