Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤར་ལུས་འཕགས་པར་མི་སྐྱེ། ནུབ་བ་ལང་སྤྱོད་དམི་སྐྱེ། །བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་མི་སྐྱེ། ལྷོ་འཛམ་བུ་གླིང་ཁོ་ནར་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་འཛམ་བུ་གླིང་པ་རྣམས་ཆོས་ཉན་ཕྱིར་དགའ་ལྡན་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་ལ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་འཐབ་པར་ནུས་སོ་སྙན་དུ་དགོངས་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་ལ་གཟིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ལས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་དམན་པར་ནི་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཤིང་། དེ་སྐད་དུ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། གང་བཙུན་པར་བཀུར་བ་དེར་སྐྱེ་བར་འཐད་པ་ལྟར་གནས་སྐབས་དེར་རྒྱལ་རིགས་བཙུན་པར་བཀུར་བས་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མར་གཟིགས་སོ། །དུས་ནི་ཚེ་ལོ་མང་པོར་འཚོ་བའི་སྐབས་ན་མི་རྣམས་ཡིད་སྐྱོ་བར་དཀའ་ལ། མར་འགྲིབ་པའི་ཚེ་ནི་ཧ་ཅང་མི་བསུན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་མཛད། དེའི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་ལ་གཟིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ནི་བུད་མེད་ཐ་ཤལ་གྱི་མངལ་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ ཞིག་ཚེ་རབས་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དུ་སྨོན་ལམ་ཐེབས་ཤིང་ཟླ་བ་བཅུར་རུམ་འཛིན་པར་ནུས་པ་དེའི་མངལ་དུ་འཇུག་པར་དགོངས་ནས་ཡུམ་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མ་ལ་གཟིགས་སོ། །རྒྱུད་ནི་སྔོན་ཡུལ་གྲུ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་ཐམ་པ་བྱུང་བའི་ཐ་མ་རྣ་བ་ཅན་གྱི་བུ་གོའུ་ཏམ་དང་། བྷ་ར་དྷྭ་ཛ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་མའི་སྐྱིལ་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་བུར་གནས་བཅས་པ་ན། །གཡོན་ཅན་པདྨའི་རྩ་ལག་དང་བཟང་མོ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པའི་དུས་ལས་ཡོལ་བས། བཟང་མོ་བསད་པའི་རལ་གྲི་ཁྲག་ཅན་ལོ་མའི་སྤྱིལ་བུའི་ཉེ་འདབས་སུ་བོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་གོའུ་ཏམ་གསལ་ཤིང་གི་རྩེ་ལ་ཆད་པའི་མནར་བའི་དུས་དྲང་སྲོང་མདོག་ནག་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་གྲུ་ཆར་གྱི་ཐིགས་པ་དང་། དྲི་བཞོན་ལུས་ལ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདོད་པའི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཤིང་རྟས་དྲངས་ཏེ་ཁམས་ཀྱི་དངས་མ་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་བ་སྒོ་ང་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་བསྐྱངས་པས་ཁྱེའུ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་བུ་རམ་ཤིང་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་པས་མིང་ལ་བུ་རམ་ཤིང་པར་གྲགས་པའི་བརྒྱུད་ལ་གཟིགས་སོ། །ཕྱིས་བརྒྱུད་པ་དེ་ལ་མནོལ་ཤོར་བས་དེ་འདྲ་ཕོད་པ་ཅེས་པའི་སྐད་དོད་ཤཱཀྱའི་རིགས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟིགས་པ་ལྔ་ལ་གཟི
Chinese
如是说，大菩萨不生于东胜身洲，不生于西牛货洲，不生于北俱卢洲，唯生于南赡部洲。又，赡部洲之人为闻法不能去往兜率天，诸天以能于彼争斗之念而观赡部洲。如是，种姓虽不一定由大小乘之差别所决定，然《百千颂般若经》中说，菩萨生于低劣种姓。如《广大游舞经》所说，如于何者恭敬，则适宜生于彼处，故于彼时以王族为尊，故观父为净饭王。时者，于寿命长时，人难以生厌离心，于衰减之时，因不甚苦恼故不生。故观离二边之百岁寿。如是，母者，不入下贱女之胎，于何者多生累劫发愿为佛母，且能怀胎十月者，思彼之胎而观母摩耶夫人。种姓者，昔日于名为土地执持之处，生有一百位国王，末代耳生王之子乔达摩与婆罗堕遮二人中，前者出家后，于可意之茅棚禅房安住时，因耽于莲花根茎与美女嬉戏之时已过，故因弃于茅棚附近的杀美女之血刃之缘故，乔达摩于明树之顶受割截之苦时，由黑行者之神通所化之雨滴，与微风触身之缘故，追忆欲境之意马所牵引，二精液落于地上化为二卵，彼为日光所养育而化为二童子，入于甘蔗林中，故观名为甘蔗种之种姓。后此种姓因失坏而被称为能忍受彼者之释迦族。如是菩萨观五事。
English
It is said that a great Bodhisattva is not born in the Eastern Continent of Superior Body, not born in the Western Continent of Enjoyment of Cows, not born in the Northern Continent of Unpleasant Sound, but only born in the Southern Continent of Jambudvipa. Furthermore, the people of Jambudvipa cannot go to Tushita Heaven to listen to the Dharma, and the gods, thinking they can fight there, observe Jambudvipa. Likewise, although lineage is not necessarily determined by the difference between the Greater and Lesser Vehicles, it is said in the 'Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Verses' that Bodhisattvas are born into inferior lineages. As it is said in the 'Extensive Play Sutra,' it is appropriate to be born where one is respected, so at that time, the royal family was revered, and thus he regarded his father as King Śuddhodana. As for the time, it is difficult for people to develop aversion when living for a long time, and they do not take birth when life is declining because they are not very distressed. Therefore, he observed the age of one hundred years, which is free from both extremes. Similarly, the mother does not enter the womb of a lowly woman, and considering whose womb has been prayed for as the mother of the Buddha for many lifetimes and who is capable of carrying the womb for ten months, he observed the mother, the goddess Maya. As for the lineage, in the past, in a place called Land Holder, there were one hundred kings. Of the two sons of the last king, Karna, namely Gautama and Bharadvaja, the former renounced the world and resided in a pleasant hermitage for meditation. Because the time for enjoying lotus roots and playing with beautiful women had passed, due to the bloody sword used to kill a beautiful woman being abandoned near the hermitage, when Gautama was suffering the pain of being cut at the top of a bright tree, due to the raindrops transformed by the magic of the black ascetic and the touch of the breeze on his body, he was drawn by the chariot of the mind recalling the objects of desire, and two seminal fluids fell to the ground and transformed into two eggs. These were nurtured by the sunlight and transformed into two boys, who entered a sugarcane forest, hence the lineage was known as the Sugarcane lineage. Later, this lineage was defiled and became known as the Shakya clan, which means 'those who can endure that.' Thus, the Bodhisattva observed the five things.
Tibetan
གས་ཏེ་དགའ་ལྡན་ནས་འཕོ་འཇུག་གི་རྣམ་པས་ལྷ་དག་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བསྟན་ནས་ལྷའི་འཁོར་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བཙུད་དོ། །དེ་ནས་ཁོ་བོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ལྷ་དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ཞིང་ཞབས་ལ་འཇུས་ནས་སྨྲེ་སྔགས་དང་བཅས་ཁྱོད་མི་བཞུགས་ན་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་འདི་སྟོངས་པར་འགྱུར་ལ་སུས་ཆོས་སྟོན་ཅེས་གསོལ་བ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་འདིས་ཁྱོད་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ནས་རང་གི་དབུ་རྒྱན་མ་ཕམ་མགོན་པོའི་དབུ་ལ་བསྐོན་ནས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་རོ། །སླར་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་དེང་སང་རྟོག་གེ་བ་དྲུག་གསུམ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་མ་རུངས་པར་བགྱིད་པས་གཟིགས་པའི་སྐབས་མ་ལགས་སོ་གསོལ་བས། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་འོད་གཞན་ལྟར་ཟིལ་གྱིས་གནན་པར་ནུས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་དུས་ལ་བབ་པ་ན་ལྷ་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་མའི་མངལ་དུ་ཇི་ལྟ་བུས་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེ་དག་ན་རེ། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཉི་ཟླ་དང་། ཁྱེའུ་དང་། མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་འཇུག་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ལས། ལྷའི་བུ་གཟི་བརྗིད་དམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་ན་རེ། བྲམ་ཟེའི་རིག་བྱེད་ལས། གླང་ཆེན་དམ་པ་ ལུས་ཆེན་མཆོག་གྱུར་པ། །མཆེ་བ་དྲུག་ལྡན་གསེར་གྱི་དྲྭ་བས་གཡོགས། །མགོ་བོ་རབ་ཏུ་དམར་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མཛེས། །འགྲམ་བཟང་ཟག་ཅིང་གཟུགས་བཟང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྤྲུལ་ཏེ་གཤེགས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་གསོལ་བ་བཞིན་འཇུག་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པའི་མཛད་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཟས་གཙང་མའི་ཁྱིམ་དུ་ས་གཞི་ལག་མཐིལ་ལྟར་སྙོམས་ཤིང་རྡུལ་དང་བྲལ་ལ་སྲོག་ཆགས་མེད་ཅིང་མེ་ཏོག་བཀྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་བཟང་པོ་བརྒྱད་བྱུང་ངོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ལེགས་པར་བསད་ཀྱི་བུ་མོ་ཟས་གཙང་མའི་བཙུན་མོར་གྱུར་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མའམ། སྒྱུ་མ་ལྷ་མཛེས་བྱུག་པས་བྱུགས། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། བུད་མེད་སྟོང་ཕྲག་བཅུས་བསྐོར་ཏེ་ཟས་གཙང་མའི་རོལ་མོའི་ཁང་བཟང་དུ་ཁྲི་བཟང་པོ་ལ་འདུག་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་དགེ་བ་བཅུའི་ཁྲིམས་ལ་བག་ཡོད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཟས་གཙང་མ་ལ་གནང་བ་ཞུས་ནས་ངང་སྐྱ་ལྡན་དུ་སོང་སྟེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་མལ་སྟན་བཤམས་པའི་སྟེང་དུ་གཙུག་གི་ནོར་བུ
Chinese
於是，以从兜率天降生的方式，使诸天欢喜，示现了百零八种开显正法的门径，从而使诸天眷属进入正法之路。之后，（他）说道：“我为了现证圆满菩提，将前往赡部洲。”诸天众因将与菩萨分离而痛苦，抓住（他的）双足，带着哀号祈请道：“您若不住世，兜率天宫将变得空虚，谁来宣讲佛法呢？”菩萨慈氏（弥勒）说道：“我将指定慈氏菩萨为你们宣讲佛法。”说完，将自己的头饰戴在弥勒怙主的头上，并授权他为代理者。诸天再次说道：“如今在赡部洲，六师外道及其十八种邪说盛行，现在不是您降生的时机啊！”（他）回答说：“太阳的光芒能够压倒其他光芒。”之后，时机成熟时，（他）问诸天：“我应如何进入母亲的子宫？”他们回答说：“可以化现为梵天、帝释天、日月、童子、迦楼罗等形象进入。”但这些都带有宗派偏见。这时，不退转的天子殊胜光辉说道：“根据婆罗门的吠陀经文：‘殊胜大象，身躯庞大无比，六牙，覆盖着金网，头部鲜红无比，极其美丽，面颊丰满，容貌端庄。’应如经文所说，化现为大象降生。”（他）同意按照（殊胜光辉）所说的方式进入母胎。之后，关于入胎之行：当时，净饭王的家中，大地平坦如手掌，没有尘土，没有生物，鲜花盛开，出现了八种吉祥的征兆。国王善觉的女儿，成为净饭王的王妃，名叫摩耶夫人，或幻化天女，她涂着香，佩戴着饰品，被成千上万的妇女环绕，坐在净饭王宫殿的宝座上，为了守护八支斋戒和十善法，她请求净饭王允许她前往鸯伽园，并在铺设在珍宝宝座上的床垫上，
English
Then, in the manner of descending from Tushita, he delighted the gods, and showed one hundred and eight doors of manifesting the Dharma, thereby placing the retinue of the gods on the correct path of the Dharma. Then, he said, "I will go to Jambudvipa in order to realize complete enlightenment." The gods, tormented by the suffering of being separated from the Bodhisattva, grabbed his feet and pleaded with lamentations, "If you do not remain, this place of Tushita will become empty, and who will teach the Dharma?" The Bodhisattva Maitreya said, "I will appoint Bodhisattva Maitreya to teach the Dharma to you." Having said this, he placed his own headdress on the head of Maitreya, the protector, and empowered him as regent. Again, the gods said, "Now in Jambudvipa, the six heretical teachers and their eighteen wrong views are rampant, so now is not the time for you to descend!" He replied, "The light of the sun can overpower other lights." Then, when the time came, he asked the gods, "How should I enter the womb of my mother?" They replied, "It would be appropriate to enter in the form of Brahma, Indra, the sun and moon, a boy, or Garuda, etc." But these were biased. Then, the noble and irreversible son of the gods, Glory, said, "According to the Brahmanical Vedas: 'A noble elephant, with a great and supreme body, six tusks, covered with a golden net, a head that is very red and extremely beautiful, with good cheeks that drip, and possessing a beautiful form.' It would be appropriate to emanate as described in the scriptures and depart." He agreed to enter the womb as requested. Then, regarding the act of entering the womb: At that time, in the house of King Śuddhodana, the ground was as flat as the palm of a hand, free from dust, without living creatures, and adorned with flowers, and eight auspicious signs appeared. There, the daughter of King Suprabuddha, who became the queen of King Śuddhodana, was Maya, or Maya the beautiful goddess, anointed with perfumes, adorned with ornaments, surrounded by ten thousand women, sitting on a fine throne in the palace of Śuddhodana's music, and in order to abide conscientiously in the precepts of the eight branches and the ten virtues, she requested permission from Śuddhodana to go to Lumbini Garden, and on a mattress spread on a precious throne,