Tibetan
། ཕྱི་དྲོ་མཽངྒལ་གྱི་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞི་སྟོང་དང་བཅས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་མང་པོ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་གཏད། ཀུན་དགའ་བོའི་མྱ་ངན་བསལ་ཞིང་མྱང་འདས་ཀྱི་མདོ་ཡང་གསུངས། སྐུ་གདུང་གི་བཀོད་པ་ཞུས་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཞིན་བསྩལ། སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དྲི་ཟར་བ་དགའ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུར་བ་བཟང་གཉིས་ལུས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐུལ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་དང་དྲི་ཟ་རབ་དགའ་མཛའ་བའི་སྟབས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རབ་དགའ་ལ་ཆོས་ཉན་དུ་འགྲོ་བྱས་ཀྱང་ཁྱོད་སོང་ཞིག། ཁོ་བོ་གླུ་དབྱངས་ལེན་ནོ་ཟེར་གླུས་དྲེགས་པས་ཡོང་དུ་མ་ཉན་ ཏོ། །སྟོན་པས་དེ་འདུལ་བའི་སླད་དུ་སྐུ་ལུས་གཟིམ་མལ་དུ་བཞག། དྲི་ཟའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་པི་ཝང་རྒྱུད་སྟོང་དང་ལྡན་པ་བསྣམས་ནས་རབ་དགའི་སྒོ་དྲུང་དུ་གཤེགས། པི་ཝང་འགྲན་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ཞུགས་པ་ན། སྟོན་པས་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཡོད་པ་ནས་གཅིག་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་བཅད་ཀྱང་སྒྲ་གདངས་སྙན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མ་བྱུང་ངོ། །མཐར་རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་བཅད།་པས་ཁོའི་པི་ཝང་ལ་སྐད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཟད་པའི་ཚེ། སྟོན་པའི་དེར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་གདངས་སྔ་མ་བཞིན་བྱུང་བས་ངོ་མཚར་ཞིང་ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བོ་གཞིག་པར་མཛད། དེརསྐུ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་བདེན་པ་ལ་བཀོད། དེབཞིན་དུ་ཀུན་དུ་རྒྱུར་བ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་འཁྲུལ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འབབ་པའི་འགྲམ་དུ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་སྐུ་བལྟམས་ཚེ་སྦལ་མིག་ཁ་བྱེ། རོལ་རྩེད་ཀྱི་དུས་ཁ་འབུས། དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་ཚེ་ཅུང་ཟད་རིད། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཁ་བྱེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚེ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེར་རྒྱས། གཟིམ་མལ་ལ་བཞུགས་དུས་ཤིན་ཏུ་རྙིངས་པར་མཐོང་བས་རབ་བཟང་འདི་སྙམ་དུ། རང་འཆི་བར་འགྱུར་གྱིས་ཚལ་འདི་ཡང་རྙིངས་སོ་སྙམ་པ་ན། ལྷས་འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་མ་ཡིན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་སོ་ཞེས་ཟེར་བས་བདག་ལ་དྲི་བའི་དུས་ལ་བབ་སྙམ་སཱ་ལའི་དྲུང་དུ་སོང་བ། ཀུན་དགའ་བོས་ལན་གསུམ་བཟློག་ཀྱང་། སྟོན་པས་གསན་ཏེ་ང་དང་མུ་སྟེགས་གཏམ་བྱེད་པའི་ཐ་མ་ཡིན་པས་ཐོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་རབ
Chinese
傍晚，蒙格尔之子与四千阿罗汉一同涅槃。此外，许多阿罗汉也像木柴燃尽的火焰般涅槃。当时，佛陀的教法连同四众弟子，都交付给了大长老迦叶。安慰阿难的悲伤，也宣说了涅槃经。询问安葬遗体的方式，佛陀指示如同转轮王一般。佛陀亲自调伏的众生中，乐音神子乐欢和常行外道善贤二人留下。佛陀心想，声闻弟子能调伏的众生，佛陀也能调伏，但佛陀能调伏的众生，声闻弟子却不能调伏。帝释天和乐音神子乐欢是朋友，帝释天想让乐欢去听法，就说：“你走吧，我要唱歌了。”乐欢因歌声而骄傲，不肯前来听法。佛陀为了调伏他，将身体留在寝宫，化现成乐音神子的模样，拿着一把有千根弦的琵琶，来到乐欢的门前。开始比试琵琶的技艺。佛陀从拥有一千根弦开始，逐渐减少琴弦，直到只剩下一根弦，但音调的优美却没有改变。最后，当最后一根弦也被弹断时，他的琵琶发不出任何声音。这时，佛陀以神通力，让空中发出和之前一样的美妙声音，乐欢感到惊奇，骄傲的山峰也被摧毁。佛陀显现真身，引导他走向真理。同样，有一个名叫常行外道善贤的人，活了一百二十岁，当地的人们都误以为他是阿罗汉。在小池塘缓缓流淌的岸边，优昙婆罗花在佛陀降生时绽放，嬉戏玩乐时花苞张开，苦行时花朵略微枯萎，佛陀成道时花朵绽放，转法轮时花朵鲜艳茂盛，在寝宫休息时花朵显得非常衰老。善贤心想：“难道我要死了吗？这片树林也变得衰老了。” 天神说：“这片树林不是为你而衰老，而是导师佛陀涅槃的时候到了。”善贤心想：“现在是我提问的时候了。”于是前往娑罗双树旁。阿难阻止了他三次，但佛陀听到了，说：“他是我与外道辩论的最后一人，让他过来吧。”
English
In the evening, the son of Maudgalyayana, along with four thousand Arhats, also passed into Nirvana. Furthermore, many Arhats passed into Nirvana like a fire that has consumed its fuel. At that time, the Buddha's teachings, together with the fourfold assembly, were entrusted to the great elder Kashyapa. Ananda's grief was relieved, and the Nirvana Sutra was also taught. When asked about the arrangement of the relics, the Buddha instructed that it should be done as for a Chakravartin. Among the beings personally tamed by the Buddha, the Gandharva Raba-dga' and the constantly wandering heretic Bzan were left. The Buddha thought, 'The beings that can be tamed by the Shravaka disciples can also be tamed by the Buddha, but the beings that can be tamed by the Buddha cannot be tamed by the Shravaka disciples.' Indra and the Gandharva Raba-dga' were friends, and Indra wanted Raba-dga' to go and listen to the Dharma, so he said, 'You go, I will sing.' Raba-dga', proud of his singing, refused to come and listen. To tame him, the Teacher left his body in the sleeping chamber and transformed into the likeness of a Gandharva, carrying a pipa with a thousand strings, and went to Raba-dga's door. When they began to compete in playing the pipa, the Teacher gradually cut the strings, from having a thousand strings to having only one string, but the beauty of the sound did not change. Finally, when that last string was also cut, his pipa could not produce any sound. At that time, the Teacher, through his miraculous power, caused the same beautiful sound as before to come from the sky, and Raba-dga' was amazed, and the mountain of his pride was destroyed. The Buddha revealed his true form and guided him to the truth. Similarly, there was a man named Kuntu-gyur-wa-bzang, who was one hundred and twenty years old, and the people of that region mistakenly believed him to be an Arhat. On the bank of a slowly flowing pond, the Udumbara flower bloomed when the Buddha was born, the flower buds opened when he was playing, the flowers withered slightly when he was practicing austerities, the flowers bloomed when the Buddha attained enlightenment, the flowers were bright and lush when he turned the wheel of Dharma, and the flowers appeared very old when he was resting in his sleeping chamber. Rab-bzang thought, 'Am I going to die? This grove has also become old.' The deity said, 'This grove is not old for you, but it is the time when the Teacher Buddha is passing into Nirvana.' Bzan thought, 'Now is the time for me to ask questions.' So he went to the Sala trees. Ananda stopped him three times, but the Buddha heard and said, 'He is the last one with whom I will debate with the heretics, let him come.'
Tibetan
་བཟང་ནང་དུ་བཏང་། སྟོན་པས་ཆོས་གསུངས་པས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགྲ་བཅོམ། དེས་ཀྱང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཐོང་བ་ལ་སྤྲོ་བར་མ་གྱུར་བས་གནས་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་སྐུའི་སྟོད་གཡོགས་བསལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ཤིག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་མེ་ཏོག་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག་དང་། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་གསུངས། གསུང་གི་ཐ་མར་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་བསྟན། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ཉལ་སྟབས་སུ་བཞུགས་ཏེ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་འོད་སྲུངས་ ཆེན་པོས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཤེས་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་སྐུ་གདུང་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་རིངས་པར་འགྲོ་ཞེས་བསྐུལ་ལོ། །གྱད་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་གདུང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ལུགས་ལྟར་ཞུགས་ལ་བཞོན་པར་འདོད་ཀྱང་འཚིག་པར་མ་ནུས་པས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་བྱོན་ཏེ་སྒྲོམ་ཁ་དབྱེ་བར་རྩོམ་པ་དང་། ཁ་རང་བྱེར་གྱུར་ནས་སྐུ་མ་ཉམས་པར་སྣང་བས་ཕྱག་མཛད། མཐར་ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་སྔར་ལྟར་དཀྲིས་ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུར་བཅུག་དྲི་ཞིམ་པའི་ཤིང་གིས་སྤུངས། གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཀ་ནས་མེ་རང་འབར་དུ་གྱུར་ཏེ་ཞག་བདུན་དུ་འབར་ནས་སྐུ་གདུང་བསིལ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་མེ་སྤོས་ཆུས་གཞི་ལ་ཀྱང་ཤི་བར་མ་གྱུར་ཅིང་མཐར་རང་ཞིར་གྱུར་བ་དང་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་གིས་གཅལ་དུ་བཀྲམ་མོ། །དེ་ཡང་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ནི་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ལས། །ཆོས་འཁོར་ཅན་དང་ཡངས་པ་ཅན། །ས་དཀར་ཅན་དང་ལྷའི་གནས། །བྱིས་པ་གསོད་དང་ཀཽ་ཤམྦྷི། །འབྲོག་གནས་མཆོད་རྟེན་རི་དང་ནི། །འོད་མའི་ཚལ་དང་དགྲར་བཅས་དང་། །སེར་སྐྱ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། །འདི་རྣམས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཡིས། །སྐྱེས་མཆོག་ལོ་རེ་ལོ་རེར་བཞུགས། །འབར་བའི་ཕུག་གི་ནགས་སུ་གཉིས། །སྨན་གྱི་ ནགས་སུ་ལོ་བཞི་སྟེ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་དུ་ལྔ། །དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལོ་དྲུག་སྟེ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མཉན་ཡོད་དུ། །ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ཁབ་ཏུ་གནས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །ཐུབ་མཆོག་དམ་པ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་ཁ་ཅིག་འབུམ
Chinese
送入贤者之中。导师说法，见谛，受具足戒，成阿罗汉。他也因见到导师入灭而不悦，故加持五处后入灭。之后掀开上半身的衣服，（说）诸比丘，看如来之身！瞻仰如来是很难得的，犹如优昙婆罗花。诸比丘，不要作声！如是，一切有为法皆是坏灭之法。最后宣说了《十地经》。以狮子卧式安住，进入四禅等三摩地，然后入灭。当时，由于地震等异相，三千大千世界震动。那时，光护 大尊者得知导师入灭，催促僧众迅速前去瞻仰遗体。巨人们想按照转轮王的仪式火化遗体，但无法点燃，于是光护大尊者从龙宫前来，试图打开棺材，棺材自然打开，遗体完好无损，于是顶礼。最后，像以前一样用木棉等物包裹，放入铁棺材中，堆上香木。祈祷后，心间自然燃起火焰，燃烧了七天，遗体化为灰烬。当时，香水没有熄灭地上的火焰，最终自然熄灭，地面上铺满了优昙婆罗等鲜花。关于寿命的量，在《分别说藏》中说：有法轮者和广阔者，白地者和天处，杀童者和 कौशाम्बी (梵文天城体: कौशाम्बी，梵文罗马拟音：kauśāmbī，汉语字面意思：憍赏弥)，旷野处、佛塔、山和，光明的园林和有敌者，以及迦毗罗卫城，这些地方世尊，殊胜者每年每年安住。在燃烧的山洞森林里两年，在药林里四年，在王舍城里五年，苦行六年，二十三年在舍卫城，二十九年在迦毗罗卫。如是，胜者八十岁时，殊胜的导师入灭。如是说。一些声闻说十万
English
Sent into the virtuous ones. The Teacher preached the Dharma, saw the truth, received full ordination, and became an Arhat. He also, seeing the Teacher's passing into Nirvana, was not pleased, so he blessed five places and then passed into Nirvana. Then he removed the upper garment of his body, (saying) Monks, look at the body of the Tathagata! It is difficult to behold the Tathagata, like the Udumbara flower. Monks, do not speak! Thus, all conditioned things are of the nature of decay. At the end of his speech, he taught the Ten Bhumi Sutra. He remained in the lion's posture, entered into samadhi such as the four dhyanas, and then passed into Nirvana. At that time, due to omens such as earthquakes, the three thousand great thousand worlds were shaken. Then, Light Protector great one, knowing that the Teacher had passed into Nirvana, urged the Sangha to go quickly to see the relics. The giants wanted to cremate the relics according to the custom of the Chakravartin, but they could not ignite them, so the great Light Protector came from the land of the Nagas and tried to open the coffin, and the coffin opened by itself, and the body appeared undamaged, so he prostrated. Finally, as before, he wrapped it with cotton and other things, put it in an iron coffin, and piled it with fragrant wood. After praying, a fire naturally ignited from his heart, burning for seven days, and the relics turned to ashes. At that time, the incense water did not extinguish the fire on the ground, and finally it went out by itself, and the ground was covered with Udumbara and other flowers. Regarding the measure of lifespan, it is said in the Treatise on Distinctions: The one with the Dharma wheel and the vast one, the white land one and the heavenly abode, the child-killing one and कौशाम्बी (Sanskrit Devanagari: कौशाम्बी, Sanskrit Romanization: kauśāmbī, Chinese literal meaning: Kausambi), the wilderness place, stupa, mountain and, the bright grove and the one with enemies, and the city of Kapilavastu, in these places the Tathagata, the excellent one, resided each year. Two years in the burning cave forest, four years in the medicine forest, five years in the city of Rajagriha, six years of asceticism, twenty-three years in Shravasti, twenty-nine years in Kapilavastu. Thus, when the Victorious One was eighty years old, the excellent Teacher passed into Nirvana. Thus it is said. Some Shravakas say a hundred thousand