Tibetan
བདག་པོ་ཐོས་པ་འཛིན་ཅིང་བཀའི་བསྡུ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཟོལ་ལ་བརྟེན་ པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཚོན་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་དང་། སྲུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མ་ལ་སོགས་བཙུན་མོའི་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གཞན་ཡང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་དམངས། ཕྱི་རོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བར་བྱ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་པ་ལ་བཙུད། སྐབས་སོ་སོའི་ཐད་ཀར་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་ཐ་དད་པས་བསྐུལ་བ་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པའི་བཅའ་བ་མཛད་པ་སོགས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བདུན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་བཞག་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་ཞར་ལ་བསྟན་ཅིང་། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་ནི། གནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། ཐུན་མོང་གི་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དང་། ཡུམ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་དགེ་བསྙེན་མས་ག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མའི་ཚོགས་དང་། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་སྐྱོང་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ས་ལྡན་དང་། དྲྭ་བ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་ པོ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གདན་སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། གང་གི་སྐུ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟ་བུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་དྲང་པོར་བསྲངས། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་པར་མཛད་ནས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞི། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ལམ། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད། དེ་ཡང་ཚིག་ལྷུར་ལེན་ཞིང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བར་མ་ལ་དགའ་བའི་རིགས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བ་དང་། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཤེས་རབ་ཁྲི་བ། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཚིགས་སུ་བཅད
Chinese
为了作为听闻者而执持，并为了进行教敕的结集，以声闻的姿态为依，以阿难陀为代表的众多释迦族人，以及幻母等无数的妃嫔眷属，此外，还有婆罗门种姓、平民、外道等无量可调伏者，被安置于教法之中。根据各自的场合，因不同地域的因缘所推动，如法安住于律藏中的戒条等，如律藏中所广说，被安置于七种别解脱的果位。因此，这个法轮略微地宣说了小士道，而主要宣说了中士道。中间的教敕，无相法轮，在鹫峰山，由释迦牟尼佛，对于四种共同的眷属，舍利子和目犍连等五千阿罗汉，以及生主母等五百比丘尼，以及给孤独长者和善女玛嘎等优婆塞和优婆夷的僧团，以及天、龙、非天、乾闼婆等众多眷属，以及非共同的眷属，安住于大地的善护菩萨、宝源菩萨、网施菩萨等众多菩萨，与他们一起，如来亲自敷设狮子座，以法轮的印契为先导，他的身体如黄金的宝塔般，结跏趺坐，正直端身，忆念现前，以解脱之门空性为基础，以解脱之门无相为道路，以解脱之门无愿为果，以三种神变，在初始、中间和结尾都具备善等功德的般若波罗蜜多，都随之开示。因此，为了摄受那些喜欢接受长篇大论和广博的调伏对象，宣说了十万颂；为了喜欢中等的种姓，宣说了两万五千颂；八千颂；智慧一万颂；为了那些通过提及开头就能理解的人们，精简地浓缩为八千颂；偈颂。
English
In order to uphold as a listener and to compile the teachings, relying on the guise of a Shravaka, with Ananda as the representative, many members of the Shakya clan, as well as the countless retinues of consorts such as Illusion Mother, and also immeasurable beings to be tamed, such as those of the Brahmin caste, commoners, outsiders, etc., were placed in the teachings. According to their respective occasions, as prompted by the different circumstances of the regions, they were established in the precepts that are well-established in the Vinaya Pitaka, as extensively explained in the Vinaya Pitaka, and were placed in the positions of the seven types of individual liberation. Therefore, this wheel of Dharma slightly taught the path of the lesser being, and mainly taught the path of the intermediate being. The intermediate teaching, the Dharma wheel of no characteristics, at Vulture Peak Mountain, by Shakyamuni Buddha, to the four types of common retinue, Shariputra and Maudgalyayana and other five thousand Arhats, as well as Mahaprajapati and other five hundred Bhikshunis, and Anathapindika and the female lay practitioner Maga and other communities of Upasakas and Upasikas, and also many retinues of gods, nagas, asuras, gandharvas, etc., and the uncommon retinue, the Bodhisattvas dwelling on the great earth, Good Protector, Jewel Source, Net Giver, and many others, together with them, the Thus-Gone-One himself, having prepared a lion throne, preceding with the seal of the wheel of Dharma, his body like a golden stupa, sat in the vajra posture, straightened upright, with mindfulness established, the door of liberation, emptiness, as the basis, the door of liberation, signlessness, as the path, the door of liberation, wishlessness, as the result, with three kinds of miracles, in the beginning, middle, and end, possessing virtues such as goodness, the Prajnaparamitas were subsequently taught. Therefore, in order to gather those who like to accept lengthy discourses and extensive objects of taming, the One Hundred Thousand Verses were spoken; for those of the intermediate lineage who like the middle length, the Twenty-Five Thousand Verses were spoken; the Eighteen Thousand Verses; the Ten Thousand Verses of Wisdom; for the sake of those who understand by mentioning the beginning, it was concisely condensed into the Eight Thousand Verses; verses.
Tibetan
་པ་ལ་ཡིད་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་གསུངས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཨ་ལ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཞེས་གྲགས་ ཏེ་དེ་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་པྲ་ཛྙཱར་སྨིས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་རྣམ་གཉིས་ལས། །ཇི་བཞིན་གསུངས་པའི་གསང་བ་མ་ལུས་པ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ནི། གནས་གྲོང་ཁྱེར་ཡངས་པ་ཅན་ལ་སོགས་མ་ངེས་པ་དག་ཏུ། འཁོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་ལ་ཞུགས་པའི་གདུལ་བྱ་རིགས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། དེའི་གཞི་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་། ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་བཀའ་དང་པོ་རྫོད་བྱེད་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། བཀའ་བར་པ་བརྗོད་བྱེད་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ། བཀའ་ཐ་མ་བརྗོད་བྱེད་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བསྟན་པར་འདོད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་གིས་སྨོས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཀའ་དང་པོ་ལའང་འདུལ་བའི་འདུལ་བ། འདུལ་བའི་མདོ་སྡེ། འདུལ་བའི་མངོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བར་པ་ལ། མདོ་སྡེའི་འདུལ་བ། མདོ་སྡེའི་མདོ་སྡེ། མདོ་དེའི་མངོན་པ་དང་། ཐ་མ་ལ། མངོན་པའི་འདུལ་བ། མངོན་པའི་མདོ་སྡེ་མངོན་པའི་མངོན་པ་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀའི་རྣམ་གཞག་བཀའ་ཐ་དད་པར་ཚང་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེའང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ནི། གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་པར་གསུངས་པར་སྣང་ཞིང་། དུས་ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ང་ཡིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་གདལ་སྣང་། །གང་ཚེ་རིམ་གྱིས་མངོན་འདོད་པ། །དེ་དག་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྫོགས་པར་སྣང་། །ཡིད་བཞིན་རེ་བ་རྣམས་བསྐངས་པའི། །གསུང་གི་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་དོ།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ལས་གདུལ་བྱའི་
Chinese
对于那些心向于彼者，（佛陀）宣说了汇集所有般若波罗蜜多之义的《功德宝聚经》。那时，天子们说道：“奇哉！阿啦啦！在瞻部洲见到了第二次法轮的转动。”并特意宣说。此法类被称为“大士道次第”，如是，一切智者般若思弥说：从因和果的两种大乘中，如实宣说的一切秘密，即是大士道次第。如是。第三法轮是，在广严城等不确定的地方，为已入大乘的各种根器调伏对象宣说。其基础是遍计所执、依他起、圆成实这三种而宣说。如是，在所安立的三法轮中，第一法轮的语者是律藏，所诠是增上戒学；第二法轮的语者是经藏，所诠是增上定学；第三法轮的语者是论藏，所诠是增上慧学，这是以意欲显示为主而说的。若细分，第一法轮也有律的律、律的经、律的论；同样，第二法轮有经的律、经的经、经的论；第三法轮有论的律、论的经、论的论。三藏的一切分类，都具备各自不同的教法。其中，不共的观点是： 对于观待所化众生的根器而次第进入的众生，似乎是次第宣说了三法轮。对于一时进入的众生，似乎是在行为圆满的瞬间显示。如《功德庄严王经》中说：“我未曾说过任何话，却遍满显现于众生。何时次第欲显现，对他们一切皆如是。于一时进入者，诸法类圆满显现。如意满足诸希愿，彼即是语之伟大。”因为如此。有些认为是从大乘和小乘的差别来区分所化众生的。
English
For the sake of those whose minds are inclined towards that, (the Buddha) spoke the 'Heap of Precious Qualities Sutra,' which gathers all the meanings of the Prajnaparamita. At that time, the sons of the gods said, "Amazing! Alala! In Jambudvipa, we have seen the turning of the second wheel of Dharma." And they specially proclaimed it. This Dharma category is known as the 'Great Bodhisattva Path,' and thus, the all-knowing Prajnasmi said: From the two great vehicles of cause and effect, all the secrets that are truly spoken are the stages of the Great Bodhisattva Path. Thus it is. The third wheel of Dharma is, in uncertain places such as the city of Vaishali, spoken to various types of disciples who have entered the Great Vehicle. Its basis is the three: the completely imputed, the other-powered, and the thoroughly established. Thus, in the three wheels of Dharma that have been established, the speaker of the first wheel is the Vinaya Pitaka, and what it expresses is the training in higher morality; the speaker of the second wheel is the Sutra Pitaka, and what it expresses is the training in higher concentration; the speaker of the third wheel is the Abhidharma Pitaka, and what it expresses is the training in higher wisdom. This is said mainly with the intention of showing it. If divided in detail, the first wheel also has the Vinaya of Vinaya, the Sutra of Vinaya, and the Abhidharma of Vinaya; similarly, the second wheel has the Vinaya of Sutra, the Sutra of Sutra, and the Abhidharma of Sutra; the third wheel has the Vinaya of Abhidharma, the Sutra of Abhidharma, and the Abhidharma of Abhidharma. All the categories of the three pitakas possess their own distinct teachings. Among them, the uncommon view is: It seems that the three wheels of Dharma were spoken in sequence to those who gradually enter according to the minds of the disciples. For those who enter at once, it seems that it is shown at the moment of the completion of the action. As it is said in the 'King of the Adornment of Qualities Sutra': "I have not spoken anything, yet it appears pervasive to sentient beings. Whenever they wish to manifest gradually, it is the same for all of them. For those who enter at once, all categories of Dharma appear complete. Fulfilling all wishes as desired, that is the greatness of speech." Because of this. Some think that the disciples are distinguished by the difference between the Great Vehicle and the Small Vehicle.