Tibetan
་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པའི་ཞེ་འདོད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བག་ཆགས་འཁྲུལ་བ་ལ་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་མི་བལྟ་བ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དབྱེ་ན་བདུན་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་དུ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པའམ་རྩལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལའང་ངོ་བོ་མེད་དེ། སྣང་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ལ་སྣང་། སེམས་ལ་ཤར་ཡང་། འཆར་གཞིའི་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་རོལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་རྟ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཆེན་པས། དེའང་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཟུང་མ་བཟུང་གིས། དག་མ་དག་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་ས་དང་ཤར་མཁན་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་སར་འདོད་པའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འབྲས་བུ་གདོད་མའི་དབྱིངས་ལ་བརྗོད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པས་སེམས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། ཆོས་ཅན་རང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་གྲོལ་གཞིའི་སྣང་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས། མེད་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ལས་མ་གཡོས་མི་གཡོ། གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བས་མ་དག་པའི་རང་ཚན་གྱིས་སྟོངས་ལ། སྣང་བའི་ཆ་ནས་དང་པོ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟ་དབྱིངས་ལ་གནས། ཐ་མའང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ ལྟ་བུ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཁམས་གསུམ་གཞི་བཞེངས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ། ཐ་མ་སྐྱེ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་བཞག་ཅེས་བྱ་བ། དེའང་ཡེ་བཞག་ཡིན་པས་གཟོད་བསྐྱར་ནས་གཉེན་པོས་གྲོལ་དུ་མེད་ལ། རང་བཞག་རིག་པར་གཉེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་ལ། འབད་རྩོལ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་གོལ་སྒྲིབ་ལ་བཟླ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བློས་བཏགས་པས་གཞི་ལས་གོལ་བའི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ཡང་དག་པར་མ་སོང་ཞིང་། མེད་པ་ཕྱོགས་ཉལ་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡོད་མཐའ་ཕྱོགས་འཛིན་མཐའ་དང་བཅས་པར་གོལ་ལ། མེད་རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་བར་གོལ་བས་ཡང་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདིར་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བློ་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བཟླ་བའི་གནད་ཀྱིས། བྱས་པ་མེད་པར་རང་ཤར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་དྲན་བསམ་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་བློ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་པོ་བྱུང་ཁུངས་ཀྱི་གཞི་མེད། ད་ལྟ་འདིར་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྲལ། མཐར་འགྲོ་ཡུལ་དང་འགྲོ་མཁན་གྱི་ཆོས་མེད་པས། རྒྱུ་མེད་འབྲས་ལས་འདས་པའི་གཞི་ཡིན་ལ། སྒྲིབ་པ་ལམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ལས་དགེ་སྡིག་གིས་གོས་པ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་གཞི་གྲོལ་ཆེན་པོ། གྲོལ་འཁྲུལ་དང་སྤང་གཉེན་མཐའ་དག་གཞི་མེད་ཕྱམ་ གཅིག་ཏུ་ལ་བཟླ་བར་འདོད་པའོ། །གཞི་པ་གཏན་ཚིགས་ཁུངས་རྡིབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཤེས་པས་བཏགས་པའི་ཆོས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཁུངས་རྡིབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞི་གནས་ལུགས་རྣལ་མའི་དོན་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལ། ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད། སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་སྟོངས། བསགས་པའི་ལས་ལ་གང་དུ་བཏགས་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་དང་ངོས་གཟུང་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་དང་འབྲས་བུའི་ཁུངས་སྟོར། དེའི་ཕྱིར་སྨེས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་འཁོར་བའི་མིང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རོལ་པ་འགག་མེད་ཕྱོགས་ཡན་དུ་ཤར་བས། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤར་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་དབྱིངས་ལས་འདའ་ས་མེད་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །ལྔ་བརྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ཁྱབ་པས། དག་མ་དག་ཏུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་རྩལ་ལས་ཤར་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ལ་འཁོར་བ་ངན་སོང་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་རང་ཚན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས། སྣང་ངོ་ཐ་དད་པས་རང་བཞིན་ཕྱོགས་ཉལ་གྱི་གཏན་ཚིག་ལས་མི་འདའ་བས་རང་ངོ་རྣམ་དག་འཁོར་ འདས་དོང་སྤྲུགས། ཁྱབ་པ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟེ། དེའང་ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས། བདེ་སྡུག་ལས་འདས་པ་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པའོ། །དྲུག་པ་ཕྱོགས་འཛིན་གྲུབ་མཐའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི
Chinese
应当知晓，在无有偏颇如明镜般的境界中，虽然显现各种各样的现象，但一和多的戏论寂灭于法性中，是不可思议的。认为显现是心的颠倒执着，将习气错乱视为实相，这种观点非常重要。对此进行区分，有七种。第一种，认为心是万物的本源的心宗派： 就像这样，显现世间万物器情的一切现象，都是心的游戏或力量。虽然显现为多种多样，但心性本身没有自性，因此显现也没有自性。因为显现假立的法不存在，所以心的游戏从心中产生，显现在心中，虽然在心中显现，但显现的基础心性本身没有自性，因此认为游戏与心是一体或他体是不对的。因此，希瓦措大瑜伽士龙钦巴（ཤིང་རྟ་རྟ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཆེན་པ།）说：“这仅仅是说明显现为外境，但外境的实有并不成立。一切都是自生智慧，以执取与不执取，显现为清净与不清净的轮回和涅槃。但显现之处和显现者在法界中是清净的，这是此宗派的特殊之处。” 第二种，认为果是心之来源的心宗派： 果是指原始的法界，法性没有改变，因此心也没有变化。认为有法是自解脱的，因此解脱的基础显现是任运自成的。显现三界和器情的错乱，实际上并不存在，但却显现出来。从不存在的角度来说，从未离开根本，不会移动，不会改变，因此从不清净的自性上是空性的。从显现的角度来说，最初从法界中产生，现在安住于法界，最终也解脱于法界，就像虚空的幻化一样。没有造作，三界建立的基础，轮回没有开始，最终无生任运自成是其基础。这也是原始就存在的，因此无法通过后天的对治来解脱。自性本智不依赖于对治，没有勤作，因此是远离各种边际的任运自成。 第三种，将迷乱和遮蔽混淆的心宗派： 所有这八种次第都是由分别念假立的，因此变成了偏离根本的法，没有成为真正的实相。无有，是趋向于空性方面的任运自成。
English
It should be known that in the state of impartiality like a mirror, although various phenomena appear, the play of one and many is pacified in the nature of reality, which is inconceivable. It is very important not to regard the delusion of clinging to appearances as mind as the true state of affairs. There are seven distinctions to be made here. The first is the Mind School, which claims that mind is the origin of all things: Like this, all the phenomena of the world, both container and contents, are the play or power of the mind. Although they appear in various ways, the nature of mind itself has no essence, so appearances also have no essence. Because the imputed phenomena do not exist, the play of mind arises from the mind and appears in the mind. Although it appears in the mind, the mind itself, which is the basis of appearance, has no essence, so it is not correct to think that the play and the mind are the same or different. Therefore, the great chariot master Longchenpa said, "This merely shows that appearances appear as external objects, but the reality of external objects is not established. Everything is self-arisen wisdom, and by grasping and not grasping, it appears as pure and impure samsara and nirvana. But the place of appearance and the one who appears are pure in the dharmadhatu, which is the special characteristic of this school." The second is the Mind School, which believes that the result is the source of the mind: The result refers to the original dharmadhatu, and the nature of reality does not change, so the mind does not change. It is believed that phenomena are self-liberated, so the basis of liberation, appearance, is spontaneously present. The delusions that appear in the three realms and the container and contents do not actually exist, but they appear. From the point of view of non-existence, it has never left the basis, it does not move, it does not change, so it is empty from the impure self-nature. From the point of view of appearance, it first arose from the dharmadhatu, now abides in the dharmadhatu, and finally is liberated in the dharmadhatu, like the illusion of the sky. Without fabrication, the basis for establishing the three realms, samsara has no beginning, and ultimately unborn spontaneous accomplishment is its basis. This is also originally existent, so it cannot be liberated by later antidotes. Self-existent awareness does not depend on antidotes, and without effort, it is spontaneous accomplishment that is free from all extremes. The third is the Mind School, which confuses delusion and obscuration: All these eight stages are imputed by conceptual thought, so they have become phenomena that deviate from the basis and have not become the true reality. Non-existence is the spontaneous accomplishment that tends towards emptiness.
Chinese
依靠于，陷入有边和执持边等之中，陷入无因无生之中，因此不能成立为真实。在此，本体自生智慧远离了心识，以归于因缘的关键，认为无为而自显的法性本空大，远离了忆念思虑执持的心识。一切如不净显现的境之显现，最初没有生起之源的根基，现在没有安住于此的体性，最终没有去处和去者的法，是超越无因果之基，因为遮障超越了道，所以没有被善恶业所染污，是三界基解脱大。认为解脱与迷乱、舍弃与接纳等一切，都归于无基平等之中。基位者执持断灭论的心的方面是，因为知晓心的方面没有可执之处，所以称为了义的轮回涅槃之根基崩塌。因此，基位实相的意义是不可改造的，所以在本解脱大的法性中，没有业和习气的所依。因为心没有生起，所以业和习气的边际空尽。无论将积累的业安立于何处，都没有理由和可执之处，所以失坏了异熟和果的根基。因此，自性本生的智慧，在无生之界中，轮回之名也不成立，在本解脱任运自成大的游舞中，无碍遍方而显现，认为在本体中显现的所有的理证之法，没有超出原始界之处，所以在轮回涅槃二者无别中解脱。第五，断见无偏颇自生智慧的心之方面是，因为自生智慧的本体在任何处都不成立，所以无偏颇地遍布于轮回涅槃一切，一切显现为清净与不清净的法，都是从此的游舞中显现。本体上没有成立轮回恶趣和寂灭的自性自体，丝毫都没有，因为显现各异，所以不超出本性偏堕的理证，自性清净轮回，涅槃混杂。是周遍任运自成的见解。而且，因为没有堕入有无显空之边，所以认为超越苦乐，是无为广阔的法性。第六，执持宗派的心之方面是
English
Relying on, falling into the extremes of existence and clinging to extremes, falling into causeless and unoriginated, therefore it cannot be established as true. Here, the essence of self-arisen wisdom is separated from the mind, and by the key of attributing to causes and conditions, it is considered that the spontaneously arising Dharma nature, the great primordial emptiness, is free from the mind of memory, thought, and clinging. All appearances of objects that appear as impure, initially have no basis of origin, now lack the characteristic of abiding here, and ultimately lack the Dharma of going and the goer. It is the basis that transcends causelessness and result. Because obscurations transcend the path, it is not stained by good or bad karma, and it is the great liberation of the three realms. It is believed that liberation and delusion, abandonment and acceptance, etc., all return to the baseless equality. The basic position is the mind that clings to the nihilistic argument, because it knows that there is nothing to cling to in the aspect of the mind, it is called the collapse of the basis of cyclic existence and nirvana in the ultimate sense. Therefore, the meaning of the true nature of the base is immutable, so in the Dharma nature of the great primordial liberation, there is no basis for karma and habitual tendencies. Because the mind has no arising, the limits of karma and habitual tendencies are exhausted. No matter where the accumulated karma is established, there is no reason or object of attachment, so the basis of maturation and fruit is lost. Therefore, in the realm of unborn self-nature wisdom, even the name of cyclic existence is not established. In the play of the great spontaneously perfect primordial liberation, it appears unimpeded in all directions. It is believed that all the logical Dharmas that appear in the essence have no place to go beyond the primordial realm, so they are liberated in the inseparability of cyclic existence and nirvana. Fifth, the aspect of the mind of self-arisen wisdom, which is free from the bias of annihilationism, is that because the essence of self-arisen wisdom is not established anywhere, it pervades all of cyclic existence and nirvana without bias. All Dharmas that appear as pure and impure arise from its play. In essence, there is not even a particle of the self-nature of cyclic existence, evil destinies, and liberation established as independent entities. Because appearances are different, they do not go beyond the logic of the biased nature, so the self-nature is pure, cyclic existence, and nirvana are mixed. It is the view of pervasive spontaneous perfection. Moreover, because it does not fall into the extremes of existence and non-existence, appearance and emptiness, it is considered to be beyond happiness and suffering, and to be the nature of effortless, vast Dharma. Sixth, the aspect of the mind that clings to philosophical tenets is