Tibetan
ཏུ་ཆོས་ཀྱང་རབ་འཆད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་བློའི་ནུས་པས་བསམ་ པར་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཞི་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་རྣམ་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྩལ་ལས་གཞི་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་འགག་མེད་རང་བྱུང་གི་སྣང་ཆར། སྟོན་པ་གསུམ་ལ། ཞིང་ཁམས་གསུམ་དང་། བསྟན་པ་གསུམ་དང་། འཁོར་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པར་བཀོད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ཆོས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ། འཁོར་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ། དུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གནས་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་འོག་མིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟོན་པ་ངེས་པ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས། ཆོས་ངེས་པ་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་། འཁོར་ངེས་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་སྣང་དག་པའི་འབྲས་བུའི་སེམས་དཔའ། དུས་ངེས་པ་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ། །གནས་ངེས་པ་རང་སྣང་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་ཏེ་ངེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་རྣམ་རོལ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་བདུན་ནི། འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་དང་། རྒྱུའི་ཡན་ལག་སྟེ་བདུན་ཚན་གཉིས་ལས། དང་པོ་འབྲས་བུའི་བདུན་ནི། འོག་མིན་ཆེན་པོར་དག་པའི་འཁོར་ལ་ཟབ་གསལ་གཉིས་ སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་ལ་རྟག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག། མཚན་རྫོགས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་རང་འོད་ཀྱི་ཡུམ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག། ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་སྙིང་རྗེས་གང་བའི་ཡན་ལག། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རོལ་བ་འཁོར་བའི་ཕ་མཐར་བརྡལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཡན་ལག། ཞི་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག། སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་བདུན་ནོ། །སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་ཡན་ལག་བདུན་ནི། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དངོས་པོའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག། བྱུང་ཚོར་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་
Chinese
如是善说诸法。如是，如劫等之数量之安立，以及心识能力所不能思之自性者。一切轮涅之总基中，由六种差别之法门，断证功德圆满，而于光明法身中现前菩提之主尊，圆满具足权能之导师普贤王如来。从方便大悲之妙用中，基现智慧之游舞，无间自生之显现。于三导师，三刹土，三教法，三眷属等，安立无量游舞者，乃法身之导师，吉祥普贤王如来。法自性大圆满无上密。眷属智慧海。时不可思议。处法性义之密严刹土。报身之导师，决定五部之佛陀。法决定外内密咒。眷属决定根与境清净果之菩萨。时决定常恒相续之法轮。处决定自现密集严饰之刹土，是为具足五决定者，安住于双运七支之大游舞中。彼之七支者，有果之支与因之支二者，即二七支。初果之七支者，于密严大刹土清净之眷属前，恒时受用无二双融之智慧法轮，故为受用之支。圆满相好之报身，与自光之佛母无有分离，是为双运之支。无漏智慧之乐，无有间断，是为大乐之支。无有分别之大悲，如虚空般周遍，是为充满悲心之支。事业之游舞，遍及轮回之边际，是为恒常不断之支。不住于寂灭之边，是为无有止息之支。空性与大悲双融之自性，不住于戏论之边，是为无自性之支，此为七支。生起因之七支者，于双融道之智慧，远离事物之边，故为无自性之支。了知一切世俗与胜义之界，本初任运成就，是为双运之支。生觉受意识之所依。
English
Thus, the Dharma is well explained. As such, the establishment of numbers such as kalpas, and the nature that cannot be conceived by the power of mind. From the general basis of all samsara and nirvana, through the six kinds of differentiated Dharma, the qualities of abandonment and realization are perfected, and the lord who manifests enlightenment in the clear light Dharmakaya, the teacher Samantabhadra who perfectly possesses power. From the skillful means of great compassion, the play of the basis-appearance wisdom, the uninterrupted and self-arisen appearance. To the three teachers, the three pure lands, the three teachings, the three retinues, etc., the immeasurable play is arranged by the Dharmakaya teacher, the glorious Samantabhadra. The Dharma is the self-nature of the Great Perfection, the unsurpassed secret mantra. The retinue is the ocean of wisdom. The time is inconceivable. The place is the Akanishta of the meaning of Dharmata. The Sambhogakaya teacher is the determined five-family Buddha. The Dharma is the determined outer and inner secret mantra. The retinue is the determined power and the pure fruit of the appearance of objects, the Bodhisattvas. The time is the determined, constant, and continuous wheel of Dharma. The place is the determined self-appearance, the densely arranged pure land, which is the five certainties, residing in the great play of union with the seven branches. These seven branches are the branch of the fruit and the branch of the cause, which are the two sets of seven branches. The first seven branches of the fruit are: in the pure retinue of the great Akanishta, constantly enjoying the wisdom Dharmachakra that is inseparable from depth and clarity, hence the branch of enjoyment. The Sambhogakaya with perfect marks, inseparable from the mother of self-light, is the branch of union. The bliss of uncontaminated wisdom, without interruption, is the branch of great bliss. The great compassion without object, pervading like the sky, is the branch filled with compassion. The play of activity, spreading to the edge of samsara, is the branch of constant continuity. Not abiding on the edge of peace, is the branch without cessation. The nature of uniting emptiness and compassion, not abiding on the edge of elaboration, is the branch of no-self-nature, these are the seven branches. The seven branches of the generating cause are: in the wisdom of the path of union, being separated from the edge of things, hence the branch of no-self-nature. Knowing all the realms of conventional and ultimate truth, primordially spontaneously accomplished, is the branch of union. The basis of arising feeling and consciousness.