Tibetan
པོ་ཆེ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མཛད་པ་དབྱིངས་སུ་བརྟུལ་བའི་རྣམ་གཞག་ནི། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་གཅུང་བསྐུལ་བའི་ཆོས་སྟོན་ལ་སྤྱན་དྲངས། དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་རྣམ་གྲལ་གོང་དུ་བསྐྱལ་ཡང་སྟོབས་བཅུ་མཐར་པའི་གཟི་བྱིན་གྱིས་དེ་དག་རྣམས་སྟོན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་གྲལ་མཇུག་ཏུ་གྱུར་བ་སོགས་ལན་དུ་མར་ནོངས་པས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་ཡོན་བདག་གིས་བསྙེན་མ་བཀུར་བར་ཁྲོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲན་པར་ཞུས་པ་ན། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སངས་རྒྱས་ནི་ཉི་མའི་འོད་དང་འདྲ་བ་ལ། ཁྱོད་ཅག་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུས་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་མ་དགའ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་འདི་གོའུ་ཏ་མའི་ཕྱོགས་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དེ་གཟུ་བོར་ཡོད་འདུག་པས་གམ་དུ་འགྲོ་ཞེས་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ནས་གསལ་རྒྱལ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲན་པའི་དབང་པོ་བྱེད་པར་གསོལ་བ་ན། དེས་ཀྱང་ཁྱེད་ཅག་ཕམ་གྱིས་དོགས་པའི་ཚིག་གིས་བཀྲལ་བས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་མ་རངས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱང་གོའུ་ཏ་མས་བསླུས་ཟིན་ཞེས་སྤྱོ་ བར་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཁས་བླངས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལའང་དེ་སྐད་དུ་གསོལ་བས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །དེར་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་དེ་སྨྲས་པས་འདི་སྐད་དུ་གོའུ་ཏ་མ་འབྲོས་སམ་གྲོགས་བཙལ་བ་ལས་མ་འདས། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱང་གྲོགས་བཙལ་ལོ་ཞེས་གྱད་ཡུལ་གྱི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་བསྐུལ་བ་ན། དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་འགྲན་ཟླ་མི་སྤོབས་པར་བརྗོད་པས་སླར་དེ་བོར་ནས་གངས་རིའི་མགུལ་གྱི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་རོགས་སུ་སྦྲན་པས། དེ་དག་གིས་ཁས་བླངས་ཏེ་རན་པའི་ཚེ་མཚན་མ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་མས་དཔོན་གྱི་གཅུང་ནག་པོའི་ཡན་ལག་དབྱེན་གྱིས་བཅད་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྲང་མདོར་བོར་བ་དང་། གཉེན་གྱིས་སྟོན་པ་དྲུག་ལ་འདི་གསོས་པའི་བདེན་ཚིག་བརྗོད་ཅིག་སྨྲས་པས། སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཞུམ་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །དེར་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བས། ཞལ་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོག་ཡིན་པའི་བདེན་པས་འདིའི་ཡན་ལག་སྔར་བཞིན་གྱུར་ཅིག་གསུངས་མ་ཐག་དེ་ཉིད་གསོལ་བས། ཀུན་དགའ་བོས་མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བསྒྲགས། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་གྲུབ། དེར་མཉན་ཡོད་ནས་རྒྱལ་བྱེད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་འདུན་ཁང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་། ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་དྲུག་
Chinese
大乘究竟后示现涅槃之仪轨是：我等之导师，形色王（རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ།），应其弟之劝请，迎请佛陀说法。当时，外道之队列虽然被抬高，但因具足十力之威光，那些外道及其导师眷属却被安排在队伍的末尾等，多次冒犯。外道六师因施主不再供养而恼怒，请求与佛陀比试神通。形色王（རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ།）说，佛陀犹如太阳之光，你们这些萤火虫怎能与之相比，外道听后不悦，认为国王偏袒乔达摩。因此，他们前往舍卫城，请求拘萨罗国的国王胜光王（གསལ་རྒྱལ།）作为神通比试的主持。胜光王（གསལ་རྒྱལ།）也以害怕你们失败的话语推脱，外道们更加不满，斥责胜光王（གསལ་རྒྱལ།）也被乔达摩所迷惑。国王也承认了，并向如来提出了同样的请求，佛陀应允了。当他们将此事告知外道六师时，他们说，乔达摩不是逃跑就是寻求帮助。我们也要寻求帮助，于是劝请了广严城的遍行者善贤。但善贤也说自己无法与佛陀匹敌，于是他们放弃了善贤，转而邀请雪山脚下的五百仙人作为助手。那些仙人答应了，并嘱咐说，时机成熟时要给我们信号。当时，胜光王（གསལ་རྒྱལ།）的御弟之子，名叫黑色的肢体被仇敌砍断，丢弃在城市的十字路口。亲属对外道六师说，请你们说出能使这肢体复原的真言。外道们没有能力，羞愧地沉默不语。于是阿难向佛陀祈请。佛陀说：以三宝至上的真谛力，愿此肢体恢复如初。话音刚落，肢体便恢复了。阿难高声宣布：外道已被击败。神通也因此示现。之后，在舍卫城到王舍城的道路上，佛陀安住在庄严圆满的神变殿中，坐在珍宝的宝座上。外道六师
English
The procedure for demonstrating Nirvana after the completion of the Great Vehicle is as follows: Our teacher, King Rūpavat (རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ།), upon the urging of his younger brother, invited the Buddha to teach the Dharma. At that time, although the ranks of the heretics were elevated, due to the glory of the ten powers, those heretics and their teachers were placed at the end of the line, and they were offended many times. The six heretic teachers, angered that the patrons no longer revered them, requested to compete with the Buddha in miraculous powers. King Rūpavat (རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ།) said that the Buddha is like the light of the sun, how can you, like fireflies, compare to him? The heretics were displeased and thought that the king was biased towards Gautama. Therefore, they went to Shravasti and requested King Prasenajit (གསལ་རྒྱལ།) of Kosala to be the master of the competition of miraculous powers. He also declined with words fearing your defeat, and the heretics were even more dissatisfied, scolding that King Prasenajit (གསལ་རྒྱལ།) had also been deceived by Gautama. The king also admitted it and made the same request to the Tathagata, and the Buddha agreed. When they told the six heretic teachers about this, they said that Gautama was either running away or seeking help. We also need to seek help, so they urged the Parivrajaka Rabhasangha of Vaishali. But Rabhasangha also said that he could not compete with the Buddha, so they abandoned him and instead invited five hundred hermits at the foot of the Himalayas as assistants. Those hermits agreed and instructed, "Show us a sign when the time is right." At that time, the nephew of King Prasenajit's (གསལ་རྒྱལ།) maternal uncle, named Black, had his limbs severed by enemies and thrown at the crossroads of the city. Relatives said to the six heretic teachers, "Please speak the true words that can restore these limbs." The heretics were unable and remained silent in shame. Then Ananda prayed to the Buddha. The Buddha said, "By the power of the truth that the Three Jewels are supreme, may these limbs be restored to their original state." As soon as the words were spoken, the limbs were restored. Ananda loudly announced, "The heretics have been defeated." The miraculous powers were thus demonstrated. After that, on the road from Shravasti to Rajagriha, the Tathagata resided in the splendid and complete Hall of Miraculous Manifestations, sitting on a jeweled throne. The six heretic teachers
Tibetan
ལའང་རང་རང་གི་འདུན་ཁང་དྲུག་ཁྲི་དང་བཅས་པ་ཤམས་ པ་ལ་སོགས་པའི་མཐར་ནམ་མཁར་ཆོ་འཕྲུལ་བལྟ་བ་ལ་ལྷགས་པའི་ལྷའི་ཚོགས་དཔག་གིས་མི་ལང་བ་འདུས་པའི་ཚེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་ནས་སྒོ་འཕར་གསེབ་ནས་འོད་ཟེར་ཕྱུང་བས་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་འདུན་ཁང་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པ་དང་། སྟོན་པ་དྲུག་ན་རེ། ལྷད་ནི་གོའུ་ཏ་མའི་འདུན་ཁང་ཚིག་གིས་གལ་ཏེ་རྡོ་ཐོགས་ནས་འདིར་མཆིམས་ལ་ཞི་བར་བགྱིད་གྲག ཅེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་མེས་འདུན་ཁང་གི་དྲི་ཀུན་བསྲེགས་ནས་རང་ཉིད་ཞི་བདེའི་འདུན་ཁང་མཛེས་པར་གྱུར་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་ཟིན་གྱིས། ད་་ནི་ཁྱེད་ཅག་གི་དུས་ལ་བབས་སོ་ཞེས། སྤོབས་པ་མེད་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོསླར་ཡང་སྟོན་པས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་མཛེས་པའི་ཞབས་གཡས་པ་ས་ལ་བསྣུན་པས་ས་ཆེན་པོ་འདི་རབ་ཏུ་གཡོས། རྐྱེན་དེས་སྔར་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་རོགས་སུ་བཙལ་བའི་རི་སུལ་གྱི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ནི་ཤོག་ཅེས་པའི་བརྡར་གོ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་འོངས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དད་པའི་བ་སྤུ་ཁོང་ནས་གཡོས་ཏེ་ཁོ་ཅག་གི་རོགས་བགྱིད་པ་ལྟ་ཅི། སངས་ རྒྱས་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཕྱག་གིས་འདུད་ཅིང་། ཆོས་ཉན་པས་བདེན་པ་མཐོང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་བས་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་སླར་དགྲ་བཅོམ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགུང་ལོ་ང་དྲུག་པ་ཤིང་མོ་ཡོས་ཀྱི་ལོ་དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་འདུན་ཁང་དུ་བྱོན། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆུས་ཉ་བའི་དུས་ཚོད་དེ་རྒྱལ་ལུགས་ཀྱིས་ལོ་འགོར་འཇོག་པའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་དང་ཆོ་འཕྲུལ་འགྲན་པར་དུས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ཚོགས་པ་ལས། ལྟད་མོར་ལྷགས་པའི་སྐྱེ་དགུ་མཐའ་ཡས་པའི་དབུས་སུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་མཛད་པ་བསྟན་པར་གྲགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེས་གཅིག་ལ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་མཆོད་པའི་ཚེ། ཚེམས་ཤིང་ས་ལ་བཙུགས་མ་ཐག་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱའི་དཔངས་དང་མཉམ་པའི་ལྗོན་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའང་མེ་ཏོག་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་དང་མཉམ་པ། འབྲས་བུ་བྲེ་ལྔའི་བཅུད་ཤོང་བའི་བོངས་ཅན་ཡལ་འདབ་ཀྱི་རྩ་བར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་བཀྲག་མདངས་སྣང་བས་གླིང་བཞིའི་མུན་པ་སེལ་བ། དེའི་དྲི་དངར་བ་འཐུལ་བས་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་སྟེར་ཞིང་རོ་ཞིམ་པ་སོགས་ཉམས
Chinese
此外，还有各自的六万个殿堂被焚毁，以及最终在空中观看神变而来的无数天神聚集之时。世尊前往精舍，从门缝中放出光芒，焚烧了所有大神变的殿堂。六位导师说：‘如果乔达摩的殿堂被烧毁，如果拿起石头，我们就能在这里平息争端。’这样说的时候，国王和他的随从都默默地理解了。在那里，凭借佛陀的力量，火焰焚烧了殿堂的所有气味，他自己变成了寂静而美丽的殿堂。国王高兴地说：‘世尊已经展示了神变，现在是你们的时候了。’他们因为没有勇气而沉默不语。随后，导师再次用吉祥轮装饰的右脚踩在地上，这片大地剧烈震动。因此，之前六位导师寻求帮助的五百位隐士明白了‘来吧’的信号，飞向天空而来。仅仅看到如来，信仰的汗毛就竖立起来，更不用说帮助他们了。他们以五体投地的方式向佛陀致敬，听闻佛法而见真谛。他们请求出家，以‘过来’的方式受具足戒，并再次成为阿罗汉。此后，世尊五十六岁，木兔年（公元纪年不确定）冬季小月，前往神变殿堂。在新月之时，正值国王以传统方式将此时定为新年之始，他们像约定的一样与六位外道导师聚集以竞争神变。据说，在前来观看的无量众生之中，展示大神变是这样的：在正月初一，光明王供养之时，刚把牙签插在地上，就变成了一棵高达五百由旬的树。那树的花朵像车轮一样大，果实像五斗柜一样能装东西，树枝的根部显现出七宝的光芒，消除了四大部洲的黑暗。那树散发着浓郁的香气，使感官愉悦，味道鲜美等等。
English
Furthermore, when countless hosts of gods arrived to witness the miracles in the sky, along with their own sixty thousand halls being burned, the Blessed One went to the monastery and emitted rays of light from the door, burning all the great miracle halls. The six teachers said, 'If Gautama's hall is burned, if we take up stones, we can pacify the dispute here.' As they said this, the king and his entourage silently understood. There, by the power of the Buddha, the fire burned all the scent of the hall, and he himself became a peaceful and beautiful hall. The king rejoiced and said to the heretics, 'The Blessed One has already shown miracles, now it is your time.' They remained silent because they had no courage. Then, the Teacher again pressed his right foot, adorned with the auspicious wheel, on the ground, and this great earth shook violently. Therefore, the five hundred hermits in the mountain caves, whom the six teachers had previously sought for help, understood the signal to 'come' and flew into the sky. Just seeing the Thus-Gone One, the hairs of faith stood on end, let alone helping them. They prostrated to the Buddha with five limbs, heard the Dharma and saw the truth. They requested ordination, received full ordination with 'come', and again became Arhats. Thereafter, the Blessed One, at the age of fifty-six, in the year of the Wood Rabbit (year uncertain), in the small winter month, went to the Hall of Miracles. At the time of the new moon, when the king traditionally set this time as the beginning of the new year, they gathered as agreed with the six heretic teachers to compete in miracles. It is said that among the immeasurable beings who came to watch, the display of great miracles was like this: On the first day of the month, when King Light offered, as soon as he planted the toothpick in the ground, it became a tree equal in height to five hundred yojanas. That tree's flowers were as large as chariot wheels, the fruits were as large as five-bushel containers, and the roots of the branches showed the radiance of the seven jewels, dispelling the darkness of the four continents. The tree emitted a rich fragrance, giving pleasure to the senses, and the taste was delicious, and so on.