Tibetan
ས་སྤང་བླང་དུ། །གོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་ཞིང་། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་ལམ་བརྟེན་བྱ། །འགོག་པ་ཐོབ་བྱའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན། །སྤང་བྱ་བརྒྱ་ཕྲག་བཞི་དང་ནི། །བཅུ་བཞི་སྤངས་ནས་ཟད་པ་དང་། །མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་གྲོལ་བར་འདོད། །མདོ་སྡེ་བ་ནི་དམིགས་བྱའི་ཡུལ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་བྱེད་ཀྱིས། །ཤེས་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཤེས་པས། །ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀུན། །སྤངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་འདོད། །དེ་ཡང་གང་ ཟག་བདག་མེད་ནི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མཚུངས་ན་ཡང་། །ཆོས་ཁམས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འཕགས་སོ། །ལམ་ལྔ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ། །གཉིས་ཀས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ན། །དུག་གསུམ་སྤྱི་ཡི་གཉེན་པོ་རུ། །བདག་མེད་པ་དང་སྒྱུ་མ་སྒོམ། །སོ་སོའི་གཉེན་པོར་འདོད་ཆགས་ལ། །མི་གཙང་བརྒྱད་དང་ཀེང་རུས་སྒོམ། །ཞེ་སྡང་ལ་ནི་བྱམས་པ་དང་། །གཏི་མུག་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། །ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ཉིད་སྒོམ་ཞིང་། །རྣམ་རྟོག་གཉེན་པོར་དབུགས་གྲངས་གཞལ། །བདག་མེད་དེ་ཡང་ཡུལ་དང་ནི། །ཡུལ་ཅན་འགག་པའི་མི་རྟོག་པ། །འགོག་པའི་ཅི་ཡང་མེད་པ་བསྒོམ། །ཐེག་པ་ཆེ་དང་གསང་སྔགས་སོ། །དེ་ཡི་བློ་ལ་མི་ཆུད་ཅིང་། །དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་སོགས། །དམན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས། །རྒྱུན་ཞུགས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། །རེ་རེར་གནས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ། །ཕྱེ་བས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡི། །རིམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་ཡོངས་གྲགས་ལ། །དེ་ཕྱིར་རིག་པ་རང་ཤར་ལས། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བདེན་པ་བཞི། །ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་འཇུག་སྒོའོ། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །བྱེ་བྲག་བ་དང་མདོ་སྡེ་ བའོ། །བྱེ་བྲག་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །གཡག་རྔ་ནེའུ་གསིང་ཚུལ་དུ་འདོད། །རང་གི་བློ་ཡིས་བལྟས་གྱུར་ན། །རྡུལ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་གཞིགས་ནས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཁ་ཏོན་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དང་། །ཐོས་པ་བསམ་པ་སྒོམ་པ་གསུམ། །ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ས་བཅུའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བར་འདོད། །ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་རྣམ་པ་ནི། །བདེན་པ་བཞི་སྒོམ་ཞིང་། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞིར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་སྒོམ་ལུགས་འིད་ལྟ་སྟེ། །འགོག་བསྒོམ་བར་འདོད་པ་ལ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་འདོད་པའོ། །འགོག་པ་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཕྱི་ཡི་འབྱུང་བ་འདི་དག་ལ། །མི་ཆགས་གནས་སུ་ཞུགས་ནས་ནི། །དང་པོ་ཟས་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད། །ཟས་ལ་གོམས་པར་གྱུར་བ་དང་། །བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་མི་རྟོག་ཚིག་ཚུགས་སྒོམ། །རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་བསྟན་པ་ལ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་བར་འདོད་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཟས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྲལ་བ་དང་། །ཀུན་ འབྱུང་རྒྱུན་ཐག་ཆོད་པར་འདོད། །དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་གཉེར་པོར་སྒོམ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའོ། །ས་ལམ་སྒོམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་དང་། །གཏི་མུག་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ལམ་གྱིས་སྒོམ་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད་པའོ། །ལམ་གྱི་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་དག་གི་གཉེན་པོ་རུ། །རང་གི་དཔྲལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཀེང་རུས་དཀར་པོ་མཐེ་བོང་ཙམ། །དཀར་པོ་འདོད་ཆགས་སྒོམ་པ་ལས། །དེ་ལས་བསྐྱེད་ནས་མགོ་བོ་ཙམ། །དེ་ལས་ལུས་པོ་ཙམ་སྒོམ་སྟེ། །དེ་ནས་རང་གིས་མཐོང་ཡུལ་ཙམ། །དེ་ནས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒོམ། །དེ་ལྟར་སྟོང་གསུམ་དཀར་པོ་སྟེ། །དེ་ལྟར་དཀར་པོར་གོམས་གྱུར་ན། །འདོད་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བའོ། །གཏི་མུག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ནི། །རང་གི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ཡང་། །མེ་དམར་གསལ་ལ་དངས་པ་ཅིག །བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་གསལ་བ་དང་། །སེམས་ནི་སྟོང་པར་འདོད་པའོ། །དེས་ནི་གཏི་མུག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །དེ་ལྟར་རྣམ་བཞི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞིར་ཐོབ་བོ། །འབྲས་བུ་བྷི་གང་ཞེ་ན། །འགོག་པ་ བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནས། །དེ་བཞིན་ས་བདུན་མན་ཆད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བསྒོམས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ། །ས་བརྒྱད་མན་ཆད་ཐོབ་པའོ། །ལམ་བསྒོམས་པ་ཡི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །དགྲ་བཅོམ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི། །ས་བཅུའི་མཐར་ཕྱིར་ཐོབ་པའོ། །ས་དང་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། །ཉན་ཅིང་ཐོས་པར་བྱེད་པའོ། །ས་བདུན་མན་ཆད་སེམས་དཔའ་ནི། །རང་རང་དཔོན་ལ་ཉན་པའོ། །ས་བརྒྱད་ཡན་ཆད་སེམས་དཔའ་ནི། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ཉན་པར་འདོད། །དེ་ཡང་དངོས་པོར་མཐོང་མེད་དོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ཐོས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལྟར་འདོད། །གསུངས་པས་ཤིན་ཏུ་གོ་སླ་མེད། །དེ་བཞིན་རང་རྒྱལ་ཐེག་པ་ཡི། །ངོ་བོ་རང་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་པས། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །བྱང་ཆུབ་སྲིད་མཐར་མངོན་བྱེད་ཐབས། །བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཏེ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི་གང་ཟག་གི། །བདག་མེད་རྟོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག། མེད་པ་ཇི་བཞིན་མ་རྟོགས་ལ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེའི་སྟེང་དུ། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་ཆ་ཕྱི་གཟུང་བ། །མེད་པ་རྟོགས་ཀྱང་ནང་གི་ནི། །འཛིན་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་དེ་སྐད་དུ། །གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་ངེས་ཚིག་ནི། །རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་སུ། །འདོད་པ་རང་སངས་རྒྱས་སུ་བརྗོད། །དགོས་པ་འཁོར་བ་ལས་ཐར་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ཚོགས་དང་བསེ་རུ་ནི། །དགྲ་བཅོམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རིག་པ་རང་ཤར་ལས། །ཨ་ཧེ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཉོན། །རང་རྒྱལ་མདོ་སྡེའི་ཐེག་པ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། །རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གང་ཟག་བདག་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཕྱེད་ཡོང་བར་ལྟ་བའོ། །བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སྲུང་། །སྒོམ་པའི་རིམ་པ་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས། །གོམས་ནས་སྟོབས་སུ་གྱུར་བ་དང་། །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཚད་དུ་འདོད། །དེ་ཡང་དཔེ་མཚོན་འདི་ལྟ་སྟེ། །དཔེར་ན་དུར་ཁྲོད་རོ་བཞིན་ཏེ། །དུར་ཁྲོད་དག་ཏུ་སོང་ནས་ནི། །རོ་འདི་དང་པོ་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་ལྟ་ འདི་ཡི་དངོས་པོ་ཅི། །སྙམ་དུ་དཔེ་ཡིས་མཚོན་པར་བྱེད། །དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་། །མ་རིག་པ་ལས་འདི་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་ལས་མིང་འབྱུང་ཞིང་། །མིང་ལས་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་། །གཟུགས་ལས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་དྲུག་འབྱུང་། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་རེག་པ་འབྱུང་། །རེག་ལས་ཚོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཚོར་ལས་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སྲེད་པ་ལས་ནི་ལེན་པ་འབྱུང་། །ལེན་པ་ལས་ནི་སྲིད་པ་འབྱུང་། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་། །སྐྱེ་བ་ལས་ནི་རྒས་པ་འབྱུང་། །རྒས་པ་ལས་ནི་ན་བ་འབྱུང་། །ན་བ་ལས་ནི་ཤི་བ་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སྒོམ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ། །མི་སྡུག་རྣམ་པར་བརྒྱད་སྒོམ་སྟེ། །དུར་ཁྲོད་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ན་ནི། །རང་གི་ལུས་ལ་འདི་ལྟར་རྟོག །དང་པོ་རྣམ་པར་སྔོ་བར་འདོད། །དེ་ནས་རྣམ་པར་དམར་བ་དང་། །རྣམ་པར་གནག་པ་དག་དང་ནི། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་བམ་པ་དང་། །རྣམ་པར་ཟོས་པ་དག་དང་ནི
Chinese
于地舍取时，知晓痛苦应了知，集起应断道应依，依于证得灭之理。应断四百及十四，断后知晓尽灭与不生，现证知晓之智慧，欲求由此解脱。经部师所缘之境，以四谛为所缘，以十二识而知晓，八十八种烦恼皆，断除而欲证智慧。彼亦人无我，虽与有部相同，然以法界一分胜。于生起五道之次第，二者皆精进之时，于三毒共同之对治，修无我与幻化。于各自之对治，于贪欲，修八不净与骨锁。于嗔恨，则修慈爱，于愚痴，则修十二缘起，修习顺逆之次第，于分别念之对治，则量气息之数。彼无我亦是境与，有境灭尽之不作意，修习灭尽之无所有。大乘与密咒，彼等之智力不及，于白净显现等等，依于下劣之佛，入流一来不复还，不还阿罗汉，于一一果位安住二二，分之则为大士夫之，次第八种之名声普传。是故于自生智慧中，声闻乘如是，入之门乃四谛，乃声闻共同之入门。差别想为二种，有部与经部。有部之见者，于蕴界处，想为牦牛尾与嫩草之相。若以自之智慧观之，则想为微尘与极微尘。如是分别之后，则修习空性。经部之见者，以读诵之自性，闻思修三者，以修习三种智慧，欲求获得十地之果。声闻共同之相者，修习四谛，果想为四种。彼亦修习之理如下，于欲修灭时，欲想断除集起。灭之修习理如下，外之生起
English
When taking and abandoning the ground, knowing suffering should be known, origination should be abandoned, the path should be relied upon, relying on the manner of attaining cessation. Four hundred and fourteen should be abandoned, after abandoning, knowing exhaustion and non-arising, manifesting the wisdom of knowing, desiring liberation thereby. The object of focus for the Sutra School is, focusing on the four truths, knowing with the twelve consciousnesses, all eighty-eight afflictions, abandoning and desiring to realize wisdom. That also, the selflessness of the person, although similar to the Vaibhashika, is superior by one aspect of the Dharma realm. In the order of arising the five paths, when both exert effort, as the common antidote to the three poisons, meditate on selflessness and illusion. As individual antidotes, for desire, meditate on the eight impurities and skeletons. For hatred, cultivate loving-kindness, and for ignorance, cultivate the twelve links of dependent origination, meditating on the order of arising and ceasing, as the antidote to conceptual thought, measure the number of breaths. That selflessness is also the non-attention of the cessation of the object and the subject, meditating on the non-existence of cessation. The Great Vehicle and Secret Mantra, their intelligence does not reach, relying on inferior Buddhas such as the appearance of white purity, stream-enterer, once-returner, non-returner, Arhat, abiding in each fruit in pairs, dividing them is the great man's, order of eight kinds of fame widely spread. Therefore, in self-arisen wisdom, the Hearer Vehicle is like this, the door of entry is the four truths, it is the common entry of Hearers. The difference is thought to be two kinds, the Vaibhashika and the Sutra School. The view of the Vaibhashika is, in the aggregates, elements, and sources, thinking of the manner of a yak tail and tender grass. If viewed with one's own intelligence, they are thought to be dust and minute particles. After thus distinguishing, then meditate on emptiness. The view of the Sutra School is, with the nature of recitation, the three of hearing, thinking, and meditating, by cultivating the three wisdoms, desiring to obtain the fruit of the ten grounds. The common aspect of Hearers is, cultivating the four truths, the fruit is thought to be four kinds. That also, the manner of meditation is as follows, when desiring to meditate on cessation, desiring to abandon origination. The manner of meditating on cessation is as follows, the external arising
Chinese
这些。 进入无染之处后，首先修习食物。一旦习惯了食物，就修习禅定三摩地。修习无分别禅定，坚定誓言。为了在胜者弥勒的教法中获得果实。这就是断除集谛的方法：断绝食物的念头，想要断绝集谛的相续。还要修习嗔恨的对治，断除一切烦恼。修习地道的方法如下：修习贪欲的对治，修习愚痴的对治，同样通过道来修习，想要断除痛苦。修习道的方法如下：作为贪欲的对治，在自己的眉间，观想一个拇指大小的白色骨骼。从观想白色贪欲开始，从那之上生起一个头颅大小的骨骼，从那之上修习一个身体大小的骨骼，然后修习自己所见之处，然后修习一切显现之物。这样，三千世界都是白色的。这样，一旦习惯了白色，就能断除贪欲的痛苦。断除愚痴的痛苦的方法是：在自己的头顶，观想一个明亮而清澈的红色火焰。通过修习，智慧变得清晰，心想要空性。这样就能断除愚痴的痛苦。像这样修习四种方法，就能获得四种果实。什么是四种果实呢？修习灭谛的果实是：获得入流果，从获得极喜开始，直到七地以下。通过修习集谛的自性，获得一来果，获得八地以下。通过修习道的功德，获得阿罗汉果，在十地的尽头获得。处于地和道时，要听闻。七地以下的菩萨，要听从各自的上师。八地以上的菩萨，想要听从化身。那也是无法真实见到的，是通过加持来听闻的。声闻乘就是这样认为的。因为所说的话非常容易理解。同样，独觉乘的自性，是只为自己利益的，不依赖于老师，就能在有顶证悟菩提的方法，是证悟一半和两个无我，那就是这个。
English
These. Having entered the undefiled place, first meditate on food. Once accustomed to food, practice meditation and samadhi. Meditate on non-conceptual meditation, firmly establishing vows. In order to obtain the fruit in the teachings of the Victorious Maitreya. This is how to abandon the origin: abandoning the perception of food, wanting to cut off the continuum of the origin. Also, meditate on the antidote to anger, abandoning all afflictions. The method of cultivating the grounds and paths is as follows: cultivate the antidote to desire, cultivate the antidote to ignorance, and likewise cultivate through the path, wanting to abandon suffering. The method of cultivating the path is as follows: as an antidote to desire, in the center of one's forehead, visualize a white skeleton the size of a thumb. Starting from meditating on white desire, from that, generate a skeleton the size of a head, from that, meditate on a skeleton the size of a body, then meditate on what one sees, then meditate on everything that appears. Thus, the three thousand worlds are white. Thus, once accustomed to white, one can abandon the suffering of desire. The method of abandoning the suffering of ignorance is: on the crown of one's head, visualize a bright and clear red flame. Through cultivation, wisdom becomes clear, and the mind wants emptiness. In this way, one can abandon the suffering of ignorance. By cultivating these four methods, one can obtain four fruits. What are the four fruits? The fruit of cultivating cessation is: obtaining the stream-enterer fruit, starting from obtaining great joy, up to the seventh ground. Through the nature of cultivating the origin, one obtains the once-returner fruit, obtaining up to the eighth ground. Through the merit of cultivating the path, one obtains the Arhat fruit, obtaining at the end of the tenth ground. When abiding on the ground and path, one should listen and hear. Bodhisattvas below the seventh ground should listen to their respective teachers. Bodhisattvas above the eighth ground want to listen to the emanation body. That is also impossible to see in reality, it is heard through blessing. That is how the Hearer Vehicle thinks. Because what is said is very easy to understand. Similarly, the nature of the Solitary Realizer Vehicle, which is only for one's own benefit, without relying on a teacher, the method of manifesting enlightenment at the peak of existence, is realizing half and two non-selves, which is this.