Tibetan
འདུལ། །དེ་ལ་གཉིས་འཛིན་རགས་པ་མེད། །གནད་དོན་འདི་འདྲ་མ་གོ་བར། །དེང་སང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་ཞེས། །དངོས་སྣང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདག་པས་གཞན་གཅེས་མི་བསམ་པའི། །།བདག་འཛིན་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྒོམ། །དེས་ནི་རང་རྒྱུད་མ་དག་པས། །ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཕྱིར་འཇུག །དེ་ཕྱིར་རྩ་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་རིག་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས། །རང་ བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཉིད། །མ་འགགས་འགག་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་པའི། །གནས་སྐབས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅོ་ལྔ་པར། དོན་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་མཚན་མ་བཟུང་བར་ངེས། །མེད་ན་ལམ་མེད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །རྗོད་བྱེད་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ། །མཐའ་བཞི་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །འོད་གསལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དང་ །རང་སྟོང་གཞན་དུ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། །བློ་འདས་གཉུག་མ་ལ་སོགས་པ། །ལྟ་བའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནས། །རིམ་བརྒྱད་བློ་ཡིས་འདོད་པ་སྟེ། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ནང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་སྒྱུ་མར་མཐོང་། །གསང་བ་རང་རིག་ལ་བལྟས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འབྲེལ་ཆགས་མཐོང་། །ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དབྱིངས་རིག་གོ །ཞེས་སོགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལྟར། །ཆོས་ཅན་ལྟ་དང་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །དབྱིངས་རིག་གདོད་ནས་དག་པ་སོགས། །ས་མཚམས་ མང་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱང་། །རང་ངོ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་མ་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པས། །བལྟས་པས་མཐོང་བ་སུ་ཡང་མེད། །མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་བས་བླུན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ཡི། །ཕྱོགས་འཛིན་ཞིག་པའི་རིག་པ་ལ། །བླ་དགས་ཙམ་དུ་ལྟ་བར་བཏགས། །དོན་ལ་སྣང་སྲིད་ཡེ་གྲོལ་ཏེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐལ་འགྱུར་ལས། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྣོད་བཅུད་ལ། །མ་ཁྱབ་མེད་པས་གང་ཡང་གྲོལ། །གྲོལ་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་སྨིན་བྲལ། །ཅིར་སྣང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལས། །བཅོས་མའི་ཆོས་ཉིད་ལོགས་ན་མེད། །ཅེས་སོ་འོན་ཀྱང་ལྟ་བ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་བཀག་ཅིང་། །འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་། །ཁྱད་པར་ཀྲྀ་ཀྲིའི་རྨི་ལྟས་ཀྱི། །ལུང་བསྟན་དུས་ལ་བབས་པའི་མཐུས། །དེང་སང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་རུ། །བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་གྲུབ་པའི་མཐའ། །མང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་ཡང་། །ཕལ་གྱིས་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་མཐའ། །ཡོད་མེད་དབུ་མར་བཞག་པ་ཡིས། །དེར་འཛིན་གཉེན་པོས་བསླད་པ་ལ། །ལྟ་བའི་མཆོག་ཏུ་རློམ་བྱེད་ཅིང་།
Chinese
调伏。对此，没有粗重的二取执着。如果连这样的要点都不明白，现在却说修持菩提心，对于没有事物显现的法性，不思念自爱他惜，修持具有我执的分别念。这样不能清净自相续，又怎能对众生产生慈悲呢？因此，从根本续部应成派中说，自明光明的自性中，自性力量的慈悲，无有间断，没有止息。因此，慈悲不是有间断的状态。然后是第十五个问题，对于意义，有见还是没有见？如果有见，必定执着相状。如果没有见，就没有道，没有果。这样提问，回答如下：能诠释的名词有很多种，有四边、八边、离戏、光明、具足一切殊胜、自空他空双运、超离思维、本初等等。虽然有无量种见的名称，但从自性大圆满中，次第八种以思维来希求，认为是意识分别执着。观察内在的法性，见到本体自性如幻。秘密地观察自明，见到如连珠相续不断。唯一的就是界智。等等，如是详细地分别，有法见和法性见，界智本来清净等等，虽然分了很多界限，但在自性见的本体上，没有成立具有相状，所以没有人能通过观察而见到。说没有见，那是更愚蠢的说法。因此，对于存在和不存在的，破除偏执的觉性，只是假名为见而已。实际上，显现世间本来解脱，从大圆满应成派中说，见的自性对于器情，没有不遍及的，所以一切都解脱。解脱的法没有异熟果报。显现什么都是自己的法性，没有造作的法性在其他地方。这样说，然而对于见，遮止存在和不存在的边，建立合理的宗派，特别是克日克的梦兆的授记，到了这个时候，现在在这雪山之中，自赞毁他的宗派，虽然很多而且非常广阔，但大多数是用分别来观察的边，用存在和不存在的中观来安立，在那里用执着的对治来欺骗，却自认为是见的顶峰。
English
Subjugation. In this regard, there is no coarse clinging to duality. If even such key points are not understood, nowadays they say they are practicing Bodhicitta, but towards the Dharma nature where no phenomena appear, without thinking of cherishing oneself and others, they are meditating on conceptual thoughts with self-clinging. In this way, one cannot purify one's own mind stream, so how can one generate compassion towards sentient beings? Therefore, from the root tantra Prasangika, it is said that in the self-luminous nature of self-awareness, the compassion of the power of self-nature is uninterrupted and without cessation. Therefore, compassion is not a state of interruption. Then there is the fifteenth question, regarding the meaning, is there a view or is there no view? If there is a view, it is certain to cling to characteristics. If there is no view, there is no path and no fruit. This is the question, and the answer is as follows: There are many kinds of expressions and names, such as four extremes, eight extremes, free from elaboration, luminosity, possessing all perfections, self-empty other-empty union, beyond mind, primordial, and so on. Although there are countless names for views, from the self-nature Great Perfection, the eight stages are sought with thought, and it is considered to be conceptual clinging of consciousness. Observing the inner Dharma nature, one sees the essence of self-nature as illusory. Secretly observing self-awareness, one sees it as continuous like a string of beads. The only one is the wisdom of the sphere. And so on, as it is elaborately distinguished, there is the view of the object and the view of the Dharma nature, the wisdom of the sphere is primordially pure, and so on. Although many boundaries are divided, on the essence of the nature of self-view, it is not established as having characteristics, so no one can see through observation. Saying there is no view is an even more foolish statement. Therefore, for the awareness that eliminates biases of existence and non-existence, it is merely nominally labeled as a view. In reality, phenomena and existence are primordially liberated. From the Great Perfection Prasangika, the nature of the view is all-pervasive to the vessel and its contents, so everything is liberated. The liberated Dharma has no ripening result. Whatever appears is one's own Dharma nature, and there is no artificial Dharma nature elsewhere. It is said in this way, but regarding the view, the extremes of existence and non-existence are blocked, and the establishment of a reasonable doctrine, especially the prophecy of the Kṛkṛ's dream omen, has arrived at this time. Now in this snowy mountain, sects that praise themselves and denigrate others, although many and very broad, most are the extremes observed by conceptual thought, and are established with the Madhyamaka of existence and non-existence, where they deceive with the antidote of clinging, but they boast as the peak of the view.
Tibetan
།ཟབ་མོའི་རྒྱུད་སྡེར་གཤེ་ན་ཡང་། །འགོང་པོས་བསླད་པའི་ཆད་ལྟ་ཡིན། །རྒྱ་གར་འཕགས་ པའི་ཡུལ་མཆོག་ཏུ། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དངོས་ས་ཧ་ར། །རིག་འཛིན་བརྒྱད་དང་པདྨ་འབྱུང་། །ལ་སོགས་པཎ་གྲུབ་ཇི་སྙེད་དང་། །བོད་དུ་མར་མི་སྒམ་སོགས་དང་། །ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་ལྕེ་བཙུན་ཆེ། །ཆོས་སྐུ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་སོགས། །དེ་དག་བརྒྱུད་འཛིན་དབང་ཁྲིད་ཀྱི། །བཤད་སྲོལ་ཐོས་ཙམ་མ་ཡིན་པར། །དབེན་པར་མོས་གུས་ལམ་ལོངས་ཀྱིས། །སྒྲུབ་པའི་ཕོ་ཚུགས་བཟང་པོ་ཡིས། །དོན་བརྒྱུད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་ངེས་པའི། །སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་འགའ་ཙམ་གྱི། །རྒྱུད་ལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཅག་སྒོམ་ཆེན་པ། །སྐྱབས་གནས་རང་གི་སེམས་ལ་འཆོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཡོད་མེད་མཐོ་དམན་སོགས། །རྩོད་ལ་གཞུང་ལུགས་མཁྱེན་རྣམས་མཁས། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་མེད་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱིས། །ཚིག་འདི་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མི་འདུག་པས། །མ་བཅོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཨེ་མ་ཧོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅུ་དྲུག་པར། །དོན་ལ་སྒོམ་པ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གང་སྒོམ་ཅི་ཞིག་སྒོམ། །རྟོག་མེད་ རྗེན་པར་སྒོམ་ཞེ་ན། །དེ་ཉིད་སྒོམ་འདོད་རྟོག་པ་རང་། །མ་བཅོས་རང་ངོ་ལྟ་ཞེ་ན། བལྟས་པས་ཅི་མཐོང་སེམས་འཛིན་ཉིད། །ཅེས་བརྒལ་ལན་དུ་འདི་བརྗོད་དོ། །སྤྱིར་གྱིས་ཐུན་མོང་ཐེག་པ་ལ། ལྷ་དང་མི་ཡི་སྨེས་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་དང་། །ཞི་གནས་ལ་ནི་འཇོག་ཚུལ་དགུ། །ལྷག་མཐོང་གི་ནི་དཔྱད་ཚུལ་གསུམ། །ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དང་། །དེ་བཞིན་གསང་སྔགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ། །གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་སྒོམ་རིམ་སོགས། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་བློ་རིགས་ལ། དགོངས་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི། །མཐའ་བཀག་མཐུན་འཇུག་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་རིགས་མིན་ཅིང་། །ཁྱད་པཐངརྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །མ་བསྒོམས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དང་། །བསྒོམས་ནས་གྲོལ་བའི་ཐོད་རྒལ་ཞེས། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་བསྟན་མོད་ཀྱི། །གཉིས་ཀའི་དགོངས་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས། །འབྱམས་ཡིག་འདི་ཡི་ལན་ཙམ་དུ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་འདིར་མི་བྱེད། །དོན་ལ་བསྒོམ་བྱ་ཡོད་དམ་མེད། །གང་ཟང་རང་གི་བློ་ནུས་གཙོ། །ཅི་ཕྱིར་དང་པོའི་ལམ་ཞུགས་ཅན། མོས་པས་དཔྱོད་པའི་གང་ཟག་ལ། །དམིགས་བཅས་སྒོམ་རྒྱུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་རིག་ པ
Chinese
即使呵责甚深续部，也是着魔所致的过失。在印度圣地，有龙树大车、金刚持真身萨哈拉、八大持明、莲花生等无数班智达成就者，在藏地有马尔巴、米拉日巴等，以及定增桑波、杰尊大士、法身龙钦饶降等。他们传承的灌顶和教导，不是仅仅听闻，而是通过在寂静处以虔诚之心修持，以精进的修行，证悟意义传承的智慧，加持必定融入内心。只有少数隐秘瑜伽士才能融入续部，其他则不然。因此，我们这些修行人，皈依处在于自己的心，那是无有分离的皈依之境。关于见地是否存在、高低等争论，精通经论者自会明了。因此，即使通过有无、破立等方式理解了这些言辞，也无法表达其真实意义。在未作修饰的大圆满境界中，安住于平等之中，唉玛吙！接下来是第十六个问题：实际上，修行是否存在？如果存在，修什么？修什么？如果说是修无念的赤裸状态，那么想要修持的念头本身就是一种念头。如果说是观看未作修饰的自性，那么观看能看到什么？这本身就是一种执着。这是辩驳的回答。总的来说，在共同的显宗中，有天人的观想、菩萨的禅定，以及止观的九种安住方式和三种观察方式等各种不同的分类。同样，在密宗的生起次第和圆满次第中，有动摇、获得、习惯、稳固等修行次第。为了调伏不同根器的众生，对于修行是否存在等问题，不应以单一的宗派来断定，而应采取折中的方式。特别是在大圆满中，有不修而解脱的本来清净（藏文：ཀ་དག，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：本来清净）和修而解脱的妥噶（藏文：ཐོད་རྒལ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：顿超）两种分类，但两者的意图都非常殊胜。对于这封信的回答，在此不宣扬秘密。实际上，是否存在需要修持之物？这取决于个人的根器和能力。为什么对于初入道者，以及以信心进行观察的人来说，虽然没有带有所缘的修持，但现
English
Even if you scold the profound tantras, it is a fault of being possessed by evil spirits. In the supreme land of India, there were great charioteers like Nagarjuna, the actual Vajradhara Saharara, the eight vidyadharas, Padmasambhava, and countless panditas and siddhas. In Tibet, there were Marpa, Mila, and others, as well as Tingdzin Zangpo, Lhetsun Chenpo, Dharmakaya Longchen Rabjam, and so on. The empowerment and teachings of their lineage are not just heard, but practiced in solitude with devotion, and with good diligence in practice, the blessings of the wisdom of realizing the meaning lineage will surely enter the heart. Only a few hidden yogis can enter the tantra, not others. Therefore, we meditators, the refuge is in our own mind, which is the refuge without separation. Regarding the debate about whether views exist, high or low, those who are proficient in scriptures will understand. Therefore, even if these words are understood through existence or non-existence, affirmation or negation, their true meaning cannot be expressed. In the uncorrected Great Perfection state, abiding in equality, Emaho! Then, the sixteenth question: In reality, does practice exist or not? If it exists, what is practiced? What is practiced? If it is said to practice the naked state of non-thought, then the very thought of wanting to practice is itself a thought. If it is said to look at the uncorrected self-nature, then what can be seen by looking? This itself is an attachment. This is the answer to the refutation. In general, in the common Vehicle, there are the visualizations of gods and humans, the samadhi of bodhisattvas, and the nine ways of abiding in shamatha and the three ways of examining vipassana, and so on, with various different classifications. Similarly, in the generation and completion stages of secret mantra, there are stages of practice such as wavering, attainment, habituation, and stability. In order to tame beings of different capacities, regarding the question of whether practice exists or not, one should not determine with a single sect, but should adopt a compromise. Especially in the Great Perfection, there are two classifications: Kadak (Tibetan: ཀ་དག，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：Primordial Purity), which is liberation without practice, and Tögal (Tibetan: ཐོད་རྒལ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：Leap Over), which is liberation through practice, but the intentions of both are very special. For the answer to this letter, the secret is not proclaimed here. In reality, is there something to be practiced or not? It depends on the individual's capacity and ability. Why is it that for those who have just entered the path, and for those who examine with faith, although there is no practice with an object of focus, the manifest