Tibetan
་གསེར་མང་པོ་བསྐུར་ནས་ཁ་ཆེར་པཎྜི་ཏ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་མངགས་པས། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་མ་གཏོགས་བཅུ་དགུ་པོ་ཁ་ཆེ་ཁྲི་བསྟན་དུ་འདས། རིན་ཆེན་བཟང་པོས་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་བོད་དུ་ ལྡོག། དེ་ནས་མི་རིང་བར་པཎྜི་ཏ་སྒྲའི་ཚེར་མའམ་སྨྲྀ་ཏི། ལྷ་གཅིག་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར། མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གསུམ་པར་གྲགས་པ་ཁ་ཆེ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་མདོར་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་རབ་འབྱམས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱོན་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསར་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་སྔར་བྱོན་པ་རྣམས་ལའང་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་པས་ད་ལྟའི་བར་ང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་ལྗོངས་འདིར་ཡང་བསྟན་འཛིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མང་དུ་བྱོན་པ་ཡིན་ལ་འདི་དག་ནི་ཕྱི་དར་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་གོ །དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་རྒྱལ་སྲས་རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་ཡིས། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་བློན་དེ་དག་གིས། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ལུང་རྟོགས་བསྟན་པ་དྲངས་པའི་ཁར། །དབང་ཆེན་གསེར་གྱིས་གཞིས་བཏེག་ཀྱང་འདར་ཞིང་གཞུང་། མིས་དབོན་གསུམ་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཤིང་རྟའི་འཕང་བ་ལས། རྨད་བྱུང་མཛད་ཕྲིན་ཆ་ཤས་གང་བའི་ལོ་པཎ་རྣམས། །གངས་ཅན་འཛིན་མའི་བསོད་ནམས་མཁའ་ལ་འགྲོས་འདེགས་ཚེ། །ལྔ་བདོའི་མུན་སྨག་གང་དུ་ཡི་བས་སྙམ་འཕྱང་མོ་ཉུག། བྱས་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོའི་རྒྱུ་སྐར་དེས། །རང་འོད་ཉི་མར་འོད་ཟེར་ལ་བཅུག་ནས། །བསྟན་ ལ་བྱི་དོར་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཐར། །མུན་པའི་སྨག་ལ་མཛེས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །དྲི་ལན་རིན་པོ་ཆེའི་བསྟན་བཅོས་ལུང་གི་གཏེར་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ལས་བོད་དུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚུལ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་བཞི་པའོ།། །།བརྒལ་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་ལྔ་པ།དེ་ལྟར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་གླེངས་ནས། ད་ནི་དོན་གཉིས་པ་ལ་བརྒལ་བའི་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་བརྒལ་བརྟག་གི་རིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བསྙད་པ་འདིས་མཁས་བླུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ཅིང་བརྒལ་བྱའི་ཆོས་སམ་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་དཔོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་འདུག་ནའང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཚོན་པོ་ས་སྲང་མདོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ན་གསང་བ་སྒྲོག་པའི་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཞིང་བྱིན་རླབས་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དོན་གྱིས་མི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། འདུ་འཛིའི་ནང་དུ་གསང་བ་ཡི། །ཆོས་དང་མ་རྫོགས་སེམས་ཅན་དང་། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ལ་རྩོད་པ་དག། སྔགས་པ་དམ་ཚིག་ཉམས་བྱེད་ལས། །འབད་དེ་ཀུན་ཏུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་ཞིང་། བསམ་གཏན་གྱི་ ཚེར་མར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བཟད་པར་གྱུར་བ་མ་ཐོང་བས་གཞན་རྒྱུད་ལ། །གམ་པ་དང་། ཅོ་འདྲིའི་ལན་བྱ་བར་མ་ཁོམ་པས་ལྐུགས་པའི་ངང་ཚུལ་དུ་འདུག་པ་ལ་དགའ་ནའང་། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་མན་ངག་འདྲི་བ་དང་ལན་ལྡོན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་ལྟར། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བདག་ཅག་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བར་བལྟས་ཏེ་གཞུང་དོན་སྔོན་དུ་བཀོད་ནས་ནེམ་ནུར་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཚང་རྒོལ་བས་མཐའ་གཅོད་གེགས་སེལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ཞར་བྱུང་ལྟ་བུར་གླེང་བའི་བྱ་བ་འཇུག་པར་དམ་བཅའོ། །དེ་ལ་དྲི་བའི་ཐོག་མ་རུ། །ཇི་ལྟར་སྣོད་བཅུད་འཇིག་རྟེན་འདི། །དོན་དམ་འམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །དོན་དམ་ཡིན་ན་འགྱུར་བ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་དང་པོ་དྲང་། །ཀུན་རྫོབ་བསྐྱེད་གཞི་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་ཅེ་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་དང་ཀུན་རྫོབ་འགལ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་ལན་བརྗོད་པ། །བརྟན་གཡོའི་རང་བཞིན་འཇིག་རྟེན་བསམ། །རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་རྣམ་འགྱུར་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གཉིས། །གང་དུ་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད། །དང་ པོ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་རོ། །རྟོག་པས་བཏགས་པའི་སྣང་ངོ་ལ། །ཆགས་འཇིག་གནས་སྟོངས་རྣམ་པ་བཞིའི། །འཕྲུལ་བའི་རང་གཟུགས་རྒྱུན་མི་འཆད། །བསྐྱེད་བཞི་སངས་རྒྱས་སྨོན་ལམ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཉིད་ལས། །ཞིང་ཁམས་གྲུབ་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད། །སྒྲོན་བསྐལ་དང་ནི་མུན་བསྐལ་ལོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཟོད་མ་ནས། །གཞི་རྩ་བྲལ་བའི་རང་ངོ་ལ། །སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པའི་མིང་མེད་པས། །སྣོད་བཅུད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་། །དེ་ལ་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་མེད། །འགལ་གྲུབ་བརྗོད་པའི་མཁན་པོ་སུ། །དེ་བཞིན་དྲི་བ་གཉིས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མཐའ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་མེད་ཅེས་བཀའ་ལས་གསུངས། །མེད་ན་དཔག་མེད་འབྱོན་པ་ཅི། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་ལན་བརྗོད་པ། །འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲུ་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་པས་ཐོག་མ
Chinese
送去很多黄金，派遣到克什米尔迎请班智达，除了仁钦桑布（Rinchen Zangpo）和莱贝西饶（Lekpai Sherab）之外，其余十九位都于克什米尔的赤丹（Khri-tan）去世。仁钦桑布对许多续部的增补作了删减，返回藏地。 此后不久，被称为“班智达语刺”或“斯弥底”（藏文：སྨྲྀ་ཏི，梵文天城体：स्मृति，梵文罗马拟音：smṛti，汉语字面意思：记忆），拉吉第彭嘎拉（Lha-gcig Dīpaṃkāra），以及被称为“未来佛第三”的克什米尔大班智达释迦师利（Śākyaśrī）等，总之，精通三藏和无量续部者如云涌而至，新翻译了许多法类，也使以前翻译的得到弘扬，直到现在，我佛的教法兴盛，此地也涌现出许多持教的圣贤，这些被称为后弘期。对此有如下说法： 雪山之中，观音文殊金刚手， 加持化身君臣等。 迎请释迦狮子之教法， 权势黄金奠基亦震荡。 三位施主发心车轨中， 殊胜事业圆满译师辈。 雪域大地福德升虚空， 五浊黑暗何处藏匿暗自伤。 忘恩负义之星宿， 将光芒纳入自光日。 于教法作修饰之行迹， 非是黑暗之美饰。 名为《问答宝鬘论·教言宝藏》中，略述藏地显密教法弘扬之情况，第四品。 分别解说辩论之答复，第五品。如是总述显密教法之体例后，现在就第二义，分别解说辩论之答复。一般来说，以辩论推理来指责法的体性，这能区分贤愚，并且如实地揭示所辩论的法或人的心相续，这是能言善辩者的特点。然而，在密咒道中，如果这种尖锐的言辞遍布所有场合，就会有泄露秘密的过失，并且会削弱加持力，因此实际上是不合适的。
English
After sending a lot of gold, they dispatched people to Kashmir to invite paṇḍitas. Except for Rinchen Zangpo and Lekpai Sherab, the other nineteen passed away in Khri-tan, Kashmir. Rinchen Zangpo cut off the additions to many tantras and returned to Tibet. Not long after that, the paṇḍita known as "thorn of speech" or Smṛti (藏文：སྨྲྀ་ཏི，梵文天城体：स्मृति，梵文罗马拟音：smṛti，汉语字面意思：memory), Lha-gcig Dīpaṃkāra, and the Kashmiri Mahāpaṇḍita Śākyaśrī, who was known as the "third future Buddha," and so on. In short, as many as possessed mastery over the three piṭakas and countless tantras came and newly translated many categories of dharma, and also made the previously translated ones flourish. Until now, the teachings of the Buddha have flourished, and many holy beings who uphold the teachings have also appeared in this land. These are referred to as the Later Dissemination. In this regard, it is said: In this land of snow mountains, the three protectors, Avalokiteśvara, Mañjuśrī, and Vajrapāṇi, And those emanated king-ministers blessed by them, In addition to introducing the teachings of Śākya Siṃha's scriptural and realized dharma, Even the foundation laid with the great power of gold trembled. From the chariot of the aspirations of the three patrons, The translators and paṇḍitas who fulfilled parts of wonderful deeds, When the merit of the snowy land rises into the sky, The darkness of the five degenerations wonders where to hide and hangs down. That star of ingratitude, Having put its rays into the sun of its own light, The way it adorned the teachings, Is not a beauty of darkness. From the "Treatise of Questions and Answers, Precious Garland, Treasury of Teachings," a brief account of the flourishing of the Sūtra and Tantra teachings in Tibet, the fourth chapter. The occasion of explaining the answers to objections in detail, the fifth chapter. Having generally discussed the system of the Sūtra and Tantra teachings in this way, now, regarding the second meaning, the detailed explanation of the answers to the objections: In general, using the reasoning of debate and investigation to accuse the nature of dharma distinguishes between the wise and the foolish, and reveals the mindstream of the dharma or person being debated as it is. This is a characteristic of those who speak eloquently. However, in the path of secret mantra, if such sharp words pervade all occasions, there will be a great fault of divulging secrets, and the blessings will be diminished, so it is actually inappropriate.
Chinese
认为是这样的。在《心要庄严论》中说：在喧嚣之中，秘密的法，和没有成熟的众生，以及金刚语的争论等，对于持咒者是破坏誓言的行为，应当努力完全不做。特别是争论的时候，依靠这些会增长烦恼，变成禅定的荆棘等等，没有看到变成不可忍受的罪恶之堆，对于他人相续，没有空闲进行责问和诘难的回答，即使喜欢处于沉默的状态。但在这里，如来加持圣观世音菩萨和舍利子，就像以提问和回答般若心经的诀窍的方式出现一样，伟大的邬金导师也视为是对我们加持的显现，首先陈述经文的要义，然后揭露犹豫不决的法性的缺点，从而以顺带的方式进行决断、消除障碍的论述。对此立下誓言。那么，在最初的提问中说：如何器情世界此，胜义抑或世俗谛，若是胜义则有变，若是世俗最初何，世俗生起之基础，若言无相则相违。这样说了，现在回答它。思维有情无情之世间，在能诠之词的变幻上，世俗和胜义二者，无论安立在哪一个上都没有相违。首先就像这样：在分别念所安立的显现上，生住坏空四种，幻化的自性相续不断。生起四相是佛陀的愿力和众生各自的业，因此有情器世界成立的方式有两种：光明劫和黑暗劫。如果按照后者，从原始以来，在脱离基础的自性上，由于没有产生和繁衍的名称，因此器情各自的自性空性。对此没有变化的实物，谁是说出相违成立的论师呢？同样，对于第二个问题：佛陀有始有终，还是没有？如果有，经典中说没有。如果没有，那无数的佛陀出现是为了什么？这样说了，现在回答它。在《文殊幻化网》中说：佛陀无始无终，最初的佛陀没有因，因此没有始
English
It is seen as such. In the Ornament of Essence, it says: In the midst of commotion, secret Dharma, and immature sentient beings, and disputes over Vajra words, etc., are acts that break the vows of mantra holders, and one should strive to completely not do them. Especially during times of dispute, relying on these will increase afflictions, turn into thorns of meditation, etc., without seeing that they become an unbearable pile of sins, for the mindstream of others, there is no time to engage in questioning and answering challenges, even if one prefers to remain in a state of silence. But here, the Tathagata blessed the noble Avalokiteśvara and Śāriputra, just as they appeared in the manner of asking and answering the key points of the Heart Sutra of Wisdom, the great master of Orgyen also regarded it as a manifestation of blessings for us, first stating the essence of the scriptures, and then exposing the shortcomings of the wavering nature of Dharma, thereby engaging in the discussion of decisive conclusions and obstacle removal in a casual manner. I vow to do this. So, in the initial question, it says: How is this container and content world, ultimately true or conventionally true? If it is ultimately true, then it is changeable. If it is conventionally true, what is the origin? What is the basis for the arising of conventional truth? If it is said to be without characteristics, then it contradicts. Having said this, now I will answer it. Thinking of the sentient and non-sentient world, in the transformations of expressive words, conventional truth and ultimate truth, whichever one is established, there is no contradiction. First, it is like this: On the appearance established by conceptual thought, the four aspects of arising, abiding, decaying, and ceasing, the illusory nature continues uninterrupted. The four phases of arising are the aspiration of the Buddha and the respective karma of sentient beings, therefore there are two ways in which the sentient and container world are established: the light aeon and the dark aeon. If according to the latter, from the beginning, on the nature of being separated from the basis, since there is no name for arising and multiplying, therefore the container and content are each empty of their own nature. There is no changing entity in this, who is the teacher who speaks of contradictory establishment? Similarly, for the second question: Does the Buddha have a beginning and an end, or not? If there is, the scriptures say there is not. If there is not, then what is the purpose of the appearance of countless Buddhas? Having said this, now I will answer it. In the Magical Net of Mañjuśrī, it says: The Buddha has no beginning and no end, the first Buddha has no cause, therefore there is no beginning.