Tibetan
ས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་མ་དག་པའི་རིང་ལུགས་དེ་སུན་བྱུང་ནས་རིམ་གྱིས་གངྒཱ་བརྒལ། མ་གངྒཱར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་བསོད་སྙོམས་མཛད་པ་ན། ཡབ་ཀྱི་སྙན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་ གཏམ་རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་དུ་འགྲོགས་པ་ལས་རིམ་གྲོ་མེད་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་འཁྱམ་མོ། །ཞེས་ཐོས་པས་སེར་སྐྱ་ནས་རིམ་གྲོ་པ་སུམ་བརྒྱ། ལྷསབསྟན་ནས་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་བའི་སུམ་བརྒྱ་པོ་ལས་ཀཽཎྜི་ནྱ་དང་། རྟ་ཐུལ། རླངས་པ་གསུམ་རིང་འཕུར་གྱི་སློབ་མ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་ལས་མིང་ཆེན་དང་བཟང་པོ་གཉིས་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་འཆེ་བ། དེ་གཉིས་ཀྱང་འགྲེ་བ་མ་ཡིན་པས་རིངས་ཕུར་གྱི་སློབ་མ་གསུམ་ཡང་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ཤིང་དེ་ལྔ་ལ་དྲང་སྲོང་ལྔ་སྡེར་གྲགས་སོ། །དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་མཛད་པ་ནི། །དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཅག་གི་ལྷག་སྤྱོད་ལ་ཚངས་པར་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་ཀྱང་དོན་མ་རྙེད། གོའུ་ཏ་མས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་འདོད་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ནས་ཆུ་ཀླུང་ནི་རཱཉྫའི་འགྲམ་དུ་སོང་སྟེ་རྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་རགས་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱི་ཞེན་པ་བཅད། ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་ཡ་རྐན་ལ་སྦྱར། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བསྡམས་ཏེ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་དུབ་པར་སྤྱད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྐུའི་མདངས་ནག་པོ་དང་རིད་པར་གྱུར་བས་དགེ་སྦྱོང་ནག་པོ་ཞེས་གླེང་། སྐབས་འདིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་ཡུམ་དང་མཇལ་བ་དང་། ཡབ་མྱ་ངན་གྱི་ནོན་པ། གྲགས་འཛིན་མ་མེར་ལྕེབས་ཀྱང་སྲས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཉེས་པ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་མཐའ་ཡས་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྟེན་དེ་ལ་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ལ་འབྲས་ཉག་མ་རེ། བར་བ་གཉིས་ལ་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ། ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསོལ་བར་བཞུགས་ཞེས་གྲགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་དགུང་ལོ་སོ་ལྔ་པ་རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ཤིང་རྟ་ལོའི་དབྱར་ཟླར་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་གང་བ་འདུས་ཏེ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་བཅས། བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམཔ་དག་མིན། །མཐར་ཐུག་ཐོབ་བྱེད་ཀྱང་འདི་མིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་འོད་གསལ་དམིགས་བྱ་དེ། །ནམམཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ་ཧ་རི་ནུ་ཀའི་འབྲུ་བཅུད་སོག
Chinese
驳斥了“地 निश्चित रूप से 不会产生”这种不正确的观点后，他逐渐渡过了恒河。在恒河一带游历并乞食时，听到传言说，不孝之子与行为不端的儿子拉卡恰塔一起，没有服侍就回到了王舍城游荡。听到这个消息后，从释迦族派出了三百名侍从，从拉斯塔纳派出了两百名侍从，三百人中的憍陈如、马胜、瓦帕三人是朗普尔的弟子，两百人中的明钦和桑波两人自称是拉卡恰塔的弟子。由于这两人并非诚心，朗普尔的三名弟子也与拉卡恰塔住在一起，这五人被称为五比丘。苦行的行为是这样的：当时五比丘也这样想：我们为拉卡恰塔长期修行梵行也没有获得意义，乔达摩以很小的努力就领悟了，我们应该跟随他，于是与欲望一起到了尼连禅河边，在一棵树下结跏趺坐，断除了对粗糙食物的贪恋，牙齿咬着牙齿，舌头抵着上颚，以心专注于心，进入了遍空定，六年之中行持了非常艰苦的苦行。当时，身体的颜色变得黝黑而消瘦，因此被称为黑行者。此时，三十三天与母亲相见，父亲被悲伤压倒， 格拉钦玛被火烧伤，但由于儿子的力量而没有受伤等等，有无数的历史。其中，苦行的所依是，第一二年吃一粒米，中间二年喝一滴水，最后二年什么也不吃而住着，这就是传说。前往菩提伽耶的行为是：之后，三十五岁时，被称为胜者，在木马年（藏历）夏季月的初八，十方诸佛聚集充满虚空，伴随着钹的声音。 此禅非为全清净，终极成就亦非此。 汝之光明所缘境，如虚空面乃为胜。 以一声唱诵从不动摇的禅定中起身，开始食用哈里努卡的谷物精华等。
English
After refuting the incorrect view that "the earth certainly does not arise," he gradually crossed the Ganges. While traveling and begging for alms in the Ganges region, he heard rumors that the unfilial son, together with the misbehaving son Lakachatata, had returned to Rajagriha without serving and was wandering around. Upon hearing this news, three hundred attendants were sent from the Shakya clan, and two hundred attendants were sent from Lashtana. Among the three hundred, Kaundinya, Ashvajit, and Vashpa were disciples of Langpur, and among the two hundred, Mingchen and Sangpo claimed to be disciples of Lakachatata. Since these two were not sincere, the three disciples of Langpur also stayed with Lakachatata, and these five were known as the Five Ascetics. The act of asceticism was as follows: At that time, the Five Ascetics also thought: We have practiced Brahmacharya for a long time for Lakachatata, but we have not gained any meaning. Gautama has realized it with very little effort, so we should follow him. Then, together with desires, they went to the bank of the Nairanjana River, sat in the lotus position under a tree, cut off their attachment to coarse food, teeth biting teeth, tongue against the palate, focusing the mind on the mind, and entered the Samadhi of all-encompassing space, practicing extremely difficult asceticism for six years. At that time, the color of the body became dark and emaciated, so he was called the Black Practitioner. At this time, he met his mother in the Thirty-Three Heavens, his father was overwhelmed with grief, Grachinma was burned by fire, but was not injured due to the power of her son, and so on, there are countless histories. Among them, the basis of asceticism was that in the first two years, he ate one grain of rice, in the middle two years, he drank one drop of water, and in the last two years, he stayed without eating anything, so it is said. The act of going to Bodh Gaya was: After that, at the age of thirty-five, he was called the Victorious One, on the eighth day of the summer month of the Wood Horse year (Tibetan calendar), the Buddhas of the ten directions gathered, filling the sky, accompanied by the sound of cymbals. This meditation is not entirely pure, Nor is this the ultimate achievement. Your object of clear light, Like the face of the sky, is supreme. With a single chant, he arose from the unwavering Samadhi and began to consume the essence of Harinuka's grains, etc.
Tibetan
ས་ཟས་གསོད་པ་བཞེས་པས་སྟོབས་རྒྱས་ཤིང་སྔོན་ལས་མཛེས་པས་དགེ་སྦྱོང་མཛེས་པར་གྲགས། རགས་པའི་ཟས་གསོལ་བས་སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པའི་དོགས་པས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མ་མོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ངོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འཚང་རྒྱ་བའི་ས་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སྟོབས་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོས་ཀྱིས་གཤེགས་ཤིང་ལོ་དེའི་ས་ག་ཟླ་བའི་ཉའི་ཉིན་གྲོང་པའི་བུ་མོ་ལེགས་ སྐྱེས་མ་དང་དགའ་སྟོབས་མས། བ་སྟོང་བཞོས་པའི་འོ་མ་ལན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཉིང་ཁུར་དྲིལ་བའི་འོ་ཐུག་སྦྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་ཅན་གསེར་གྱི་ཡོལ་གོར་བླུགས་ཏེ་ཕུལ་བས། དེ་གསོལ་བ་དང་སྐུ་གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟ་བུར་སོང་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ། འོད་འདོམ་གང་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔལ་དུ་འབར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བའི་བརྡར་ཡོལ་གོ་ཆུ་ལ་སྐྱུར་བ་མིག་སྟོང་བས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་བླངས་ཤིང་། བུ་མོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་མཐུན་འགྱུར་མཛད། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རི་སྤོས་ངད་ལྡན་ནས་ཤིང་བལ་ལྟར་རེག་ན་འཇམ་པའི་རྩ་ཁུར་གཅིག་བླངས་ཏེ་རྩ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཕུལ། སླར་དེའི་དགེ་རྩ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །བཀྲ་ཤིས་ང་ལ་རྩྭ་ཞིག་མྱུར་དུ་བྱིན། །དེ་རིང་ང་ལ་རྩ་ཡིས་དོན་ཆེན་འབྱུང་། །དཔུང་དང་བཅས་པའི་བདུད་ནི་བཅོམ་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་ནས་རྨ་བྱའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུའི་རྩྭ་ཕྱག་གང་བླངས་པ་བསྣམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་གཤེགས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་གདན་དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་བཀོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་ན་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རྒྱུ་ རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས་རང་བྱུང་བ། འོག་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་དུ་གནས་པའི་ལྟེ་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་སྐྱེས་པ། རྡོ་རྗེ་དེའི་རྩེ་མོ་བཞིའི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་ཡོད་པའི་ཤིང་གི་དྲུང་ན་ཁྲི་འདོམ་གསུམ་པ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གྱེན་དུ་ལངས་པའི་ཁོང་སེང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་བྱུང་བ། རྭ་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་གནས་པ། མཆོད་རྟེན་བཞིའི་བར་གྱི་ཐང་ལ་མདའ་རྒྱང་
Chinese
食用土地生长的食物后，力量增长，因前世的功德而显得庄严，被称为庄严的苦行者。因为食用粗糙的食物，担心会失去苦行，所以五贤没有同意，去了瓦拉纳西城。之后，按照诸神的劝请，为了在菩提伽耶的地上成佛，伟人以五十四种力量等姿态前往，在那一年的萨嘎月（卫塞节）的第十五天，乡村女孩乐施女和欢喜力女，将千头母牛所产的奶浓缩十六次，制成蜂蜜精华的奶粥，盛在金碗里供养。食用后，身体变得像擦拭过的金板一样，伟人具有三十二种大丈夫相，八十种随形好，一寻光芒等光辉。为了表示从执着自我的束缚中解脱出来，将金碗扔进水中，千眼帝释天以空中飞翔的姿态接住。女孩祈愿的偈颂也如愿以偿。帝释天从香醉山取来一束像棉花一样柔软的吉祥草，化身为卖草人吉祥并供养。为了圆满其善根，说：“吉祥，快给我草。今天我需要草来成就大事。摧毁军队和魔众后，我将获得寂静的菩提。”说完，取了一把像孔雀颈部颜色的草，拿着前往金刚座。关于金刚座，大小乘有不同的说法，小乘认为，直到触及大自在天的金地，都是由各种珍宝构成，由所有佛的加持自然形成。下方是金刚十字交杵，从其中心生出菩提树。金刚杵的四个顶端有四个金刚橛佛塔，树下有一个三寻高的宝座。大乘则认为，从向上竖立的五股金刚杵的空心中生出菩提树，四个角上安放着四个金刚橛佛塔，佛塔之间的空地上是箭的射程。
English
Having consumed earth-grown food, his strength increased, and he was renowned as a beautiful ascetic due to the merits of his past deeds. Because he feared losing his asceticism by eating coarse food, the Five Good Ones disagreed and went to the city of Varanasi. Then, as urged by the gods, the Great Being proceeded to the Vajra Seat in Bodh Gaya to attain enlightenment, with movements such as the fifty-four powers. On the fifteenth day of the Saga month (Vesak), the village girls Lekshéma and Gátobma offered him milk porridge with honey essence, condensed sixteen times from the milk of a thousand cows, poured into a golden bowl. After consuming it, his body became like a polished gold plate, and the Great Being shone with the glory of the thirty-two major marks, the eighty minor marks, and a fathom of light. As a sign of liberation from the bondage of self-grasping, he threw the golden bowl into the water, and Indra with a thousand eyes caught it with a flying gesture in the sky. The girl's prayer verses were also fulfilled accordingly. Indra took a bundle of soft, cotton-like Kusa grass from Mount Gandhamadana, transformed into a grass seller named Tashi, and offered it. To perfect its virtue, he said, "Tashi, quickly give me grass. Today, I will accomplish great things with this grass. After destroying the army and the Maras, I will attain the supreme peace of enlightenment." Having said this, he took a handful of grass the color of a peacock's neck and proceeded to the Vajra Seat. Regarding the Vajra Seat, the Great and Small Vehicles have different explanations. According to the Hearers (Shravakas), it is made of various jewels up to the golden ground of the Great自在天 (Maheśvara), naturally formed from the blessings of all Buddhas. Below, the Bodhi tree grows from the center where the Vajra cross is located. On top of the four points of the Vajra are four Vajrakila stupas, and there is a three-cubit throne under the tree. According to the Mahayana, the Bodhi tree arises from the hollow of the five-pointed Vajra standing upright, with four Vajrakila stupas placed on the four corners, and the space between the stupas is the range of an arrow.